
Εμφανείς οι αλλαγές στο site μου με την πρώτη ματιά… Και καθώς θα προχωρείτε θα βρίσκετε κι άλλες σημαντικές αλλαγές με τον καιρό…
Αυτό που γίνεται την τελευταία εβδομάδα στο site μου είναι εκπληκτικό. Υλοποιείται μια σκέψη που έκανα – θεωρητικά- από τον Απρίλη του 2008, όταν αποφάσισα να ανοιχτώ σε έναν πιο προσωπικό διαδικτυακό τόπο.
Όχι πως το Blog που διαβάζετε τώρα θα χάσει κάτι από το «χρώμα» του και την ταυτότητά του, αλλά σχεδιάζω να πάρει άλλη μορφή, πιο δυναμική.
Εκείνο θα είναι το… σοβαρό επαγγελματικό προφίλ με μια χαραμάδα σε προσωπικές στιγμές, τέτοια που θα ολοκλήρωνε τη γνώμη αυτών που θα ενδιαφέροντα να μάθουν μερικά πράγματα για μένα.
Κι εδώ θα είναι η πιο χαλαρή γωνιά που θα συνεχίσουμε να καταθέτουμε καθημερινά τις απόψεις μας, τις θέσεις, τους προβληματισμούς για την επικαιρότητα, αλλά και τα ενδιαφέροντα e-mail φίλων που έχουν την καλοσύνη να μου στείλουν και έχουν κάτι να πουν και να προσθέσουν.
Το site θα είναι η αυλή, η εξώπορτα και το Blog το δωμάτιο στην πιο ζεστή μεριά της καρδιάς μας. Κάπως έτσι, μ’ ένα απλοϊκό τρόπο έκφρασης, θα πορευτούμε.
Για την ώρα και αφού πέρασε το πειραματικό στάδιο λειτουργίας του κοντά εννιά μήνες, αποφάσισα να κάνω τα πρώτα ουσιαστικά βήματα. Το site άρχισε να παίρνει, ύστερα από δυο τρεις μέρες κοπιώδους εργασίας, με την ουσιαστική τεχνική στήριξη από τον καλό συνάδελφο στην ΠΕΤ ΟΤΕ και φίλο, Δήμο Αποστολίδη, ένα καινούριο αέρα.
Οι πρώτες κριτικές που άκουσα είναι ότι του λείπει το χρώμα. Ότι παθαίνεις κατάθλιψη βλέποντάς το. Προσωπικές απόψεις σεβαστές. Αλλά σε ότι αφορά το πρώτο, είναι συνειδητή επιλογή. Αρκετό χρώμα είχα στη ζωή μου. Το χρώμα είναι για τα νέα παιδιά. Για μας, τους μεγαλύτερους, τα χρώματα μαθαίνουμε να περνούν στο περιθώριο και βλέπουμε τη ζωή με άλλο μάτι. Ελπίζω, όχι συντηρητικά πάντως. Το προσπαθώ καθημερινά αυτό να μη συμβεί.
Το ζητούμενο λοιπόν στο site δεν είναι το χρώμα, αλλά η ταυτότητα. Πώς, δηλαδή, θα τα καταφέρω να αποτυπώσω μια καθαρή εικόνα σχετικά με μένα στους νέους φίλους που θα ήθελα να με γνωρίσουν σαν συνεργάτη και πάντως σαν επαγγελματία που ξέρει να κάνει με επάρκεια, ότι κάνει με αγάπη, χρόνια τώρα στο δημοσιογραφικό επάγγελμα.
Ξεκινώντας από αυτό, θα έχει τη δυνατότητα, αν θέλει, να εισχωρήσει λίγο βαθύτερα στην ψυχή μου. Να δει πράγματα ουσίας και να «ακούσει» τους παλμούς της καθημερινότητας, ενός ανθρώπου που δεν εξαντλείται στο εργατικό τωράριο των υποχρεώσεων του, αλλά αναζητά, μέσα από την κοινωνική δράση κι άλλα πράγματα πιο ουσιαστικά. Ότι αποζητά την καλή κουβέντα, το μοίρασμα με άλλους ανθρώπους, τη δράση, τους αγώνες, την αλληλεγγύη.
Φυσικά γνωρίζω το μέγεθος του εγχειρήματος. Και δε είμαι καθόλου αιθεροβάμονας να πιστεύω ότι αυτά είναι απλά πράγματα. Ξέρω καλά πως κάθε μέρα που περνά θα είναι μια πρόκληση να ανεβάσω κι άλλο τον πήχη των στόχων.
Σας ευχαριστώ αν είσαστε συνταξιδιώτες μου. Και ξέρω πως είσαστε εδώ και είσαστε πολλοί. Ο μετρητής επισκεψιμότητας το αποδεικνύει. Κι ας μη «μιλάτε», ας μη σχολιάζετε ότι βλέπετε και διαβάζετε εδώ. Ξέρω καλά πως δεν είναι μόνο που… δυσκολεύεστε τεχνικά να το κάνετε στον υπολογιστή σας. Και σέβομαι την επιθυμία σας.
Αυτό που θέλω να σας πω στο ξεκίνημα αυτής της νέας προσπάθειας είναι ότι θα μετρήσω πολύ, πέρα από τα σχέδιά μου, τη γνώμη σας, την άποψή σας. Την εκτιμώ και τη θέλω. Και είμαι βέβαιος πως, αν υπάρξει ανάγκη, θα το κάνετε.…
Έναεκπληκτικό e-mail από τη Σοφία
Μου το έστειλε η καλή φίλη φίλη Σοφία Μοσκοφίδου, παλιό αλλά διαχρονικό και καλό. Πολύ περισσότερο όταν μια γυναίκα δεν… κολλάει και κάνει χιούμορ…
Απίστευτο αλλά αληθινό! Συνέβη στην Πάτρα
Διάβασα στο ρεπορτάζ της συναδέλφου Λίνα Μπάστα στο ΕΘΝΟΣ της 24/1/2009 την παρακάτω είδηση και κυριολεκτικά έμεινα με το στόμα ανοικτό! Εκεί φτάσαμε λοιπόν;
Υπάλληλος απολύθηκε ύστερα από κλήρωση που έγινε από τον υπεύθυνο του καταστήματος που εργαζόταν. Αυτό το πρωτοφανές περιστατικό συνέβη σε κατάστημα της Vodafone στην Πάτρα και έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων από τα σωματεία των εργαζομένων. Υπεύθυνος του καταστήματος έπρεπε να απολύσει έναν από τους υπαλλήλους, αλλά δεν ήξερε ποιον να επιλέξει και σκέφτηκε να… βάλει μπροστά την κληρωτίδα. Έτσι πήγε στο κατάστημα και όταν έκλεισε, παρακάλεσε τους εργαζομένους να παραμείνουν ζητώντας τους να γράψουν τα ονόματά τους σε ένα χαρτάκι. Στη συνέχεια τα δίπλωσε, τα έβαλε σε μία γυάλα και όλοι οι εργαζόμενοι θεώρησαν ότι θα γίνει κλήρωση για μπόνους από την εταιρεία.
Έπεσαν, όμως, από τα σύννεφα, αφού μόλις ο υπεύθυνος τράβηξε ένα από τα χαρτάκια και σε αυτό αναγραφόταν το όνομα μίας κοπέλας ανακοίνωσε την απόλυσή της.
Η εργαζόμενη ξέσπασε σε λυγμούς μην μπορώντας να πιστέψει αυτό που συνέβη, ενώ όλοι οι εργαζόμενοι είχαν μείνει άφωνοι. Η εξήγηση που έδωσε ο υπεύθυνος του καταστήματος ήταν ότι λόγω της οικονομικής κρίσης έπρεπε να γίνει μείωση προσωπικού, χωρίς να δώσει περαιτέρω εξηγήσεις στην κοπέλα που ζητούσε να μάθει τον λόγο της απόλυσής της.
Η κοπέλα προτίθεται να προχωρήσει και σε επίσημη καταγγελία στο Εργατικό Κέντρο της Πάτρας, ο πρόεδρος του οποίου μιλά για ένα περιστατικό που αγγίζει τα όρια της παράνοιας.
«Είναι όντως πρωτόγνωρο. Γνωρίζαμε για κληρώσεις λαχείων ή για μπόνους, αλλά το να φτάσουν κάποιοι εργοδότες να κληρώνουν και απολύσεις είναι ασύλληπτο. Έχω μιλήσει με την εργαζόμενη και περιμένω να έρθει, για να δούμε αν ήταν παράνομη η απόλυσή της. Βέβαια όλο αυτό προσβάλει και την προσωπικότητα ενός εργαζομένου», τονίζει ο πρόεδρος του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Πάτρας, Αντώνης Καλής.
Νομίζατε ότι λέω υπερβολές;
Όχι δε λέω υπερβολές… Το τι γίνεται αυτόν τον καιρό στο e-mail μου με τα ηλίθια μηνύματα του… πόσο τυχερός είμαι, δεν λέγεται. Δείτε το σημερινό. Οι άνθρωποι δεν σταματάνε πουθενά. Το e-mail έχει σταλεί από… τη Yahoo. Δεν θα πάρω… Είναι μόλις… 250.000 βρετανικές λίρες….