Sunday, May 24, 2009

Καλοκαιρεύει και αλλάζουν «σπίτι»

To Blogspot κερδίζει όλο και περισσότερους φίλους… Δείτε το Blog του Δημήτρη Νέζη.

Στην Επιτροπή της Ακαδημίας Πλάτωνα δεν άλλαξαν σπίτι… Κάτι πινελιές στα χρώματα έβαλαν. Ενα πρασινάκι ήταν μια μικρή αλλαγή.

Τελείως αλλιώτικο το Blog του Δημητρό. Ενα από τα καλά Blog με συνεχή ενημέρωση.

“Καθηγήτρια” στο είδος της, η Γλυκερία! Μέσα σε λίγους μήνες είδαμε πάνω από τέσσερις - πέντε αλλαγές στο Blog της. Δυστυχώς δεν προλάβαμε να τις καταγράψουμε. Ιδού η τελευταία όπως “παίζει” τώρα στο διαδίκτυο.


Το φαινόμενο το παρακολουθώ και… αυξάνει και πληθαίνει τον τελευταίο καιρό. Πολλοί μπλόγκερ, φίλοι, απ’ αυτούς που μ’ αρέσει να παρακολουθώ, σχεδόν καθημερινά, καθώς μπαίνει για τα καλά το καλοκαίρι αλλάζουν το Blog του, δίνουν «χρώμα» το κάνουν πιο ελκυστικό ή πιο χρηστικό κατά τους ίδιους.

Σας… ιός απλώνεται στο διαδίκτυο. Είδατε πιο πάνω μερικά Blog με τελείως άλλη εμφάνιση από αυτή που είχαν πριν μερικούς μήνες.

Ασφαλώς και δεν μου πέφτει λόγος. Δικά τους είναι, ότι θέλουν τα κάνουν. Προσωπικά έχω άλλη άποψη επί του θέματος. Για μένα «ζωντανό» είναι ένα Blog όταν έχει τακτική ενημέρωση, εφόσον βεβαίως έχει κάτι να «να πει» ο άνθρωπος που το ενημερώνει.

Πρέπει να πω ότι μου αρέσουν εκείνα που διαθέτουν πρωτογενή κείμενα, φωτογραφίες, βίντεο ή άλλο πληροφοριακό υλικό. Αν και πολλές φορές – το κάνω κι εγώ καμιά φορά- «αναμεταδίδουμε» υλικό που φτάνει ως το e-mail μας και θεωρούμε ότι αξίζει να το μοιραστούμε με φίλους.

Εμένα λοιπόν μ’ αρέσει το… σπιτικό μου. Λιτό με τα… μαύρα του μου δίνει το περιθώριο να εκφραστώ. Και το κάνω σε καθημερινή βάση.

Με ρωτούν φίλοι «πώς τα καταφέρνω;» Δεν είναι δα και τρομερό… Ένας στοιχειώδης προγραμματισμός χρειάζεται και η επαφή με την πραγματικότητα. Εξάλλου πέρα από τα κείμενα που έχω προετοιμάσει, συχνά έχω και ενημέρωση έξτρα. Θέμα που «μπαίνει» δηλαδή εκ των υστέρων κι ενώ «παίζει» ήδη η ανάρτηση.

Άλλωστε αυτό θεωρώ ότι είναι η δύναμη του internet. Να γράφεις ότι συμβαίνει, την ώρα που συμβαίνει… Και να τοποθετείσαι πάνω στα σχόλια των αναγνωστών σου. Εάν, βεβαίως γράψουν. Διότι οι πολλοί περισσότεροι σχολιάζουν φωναχτά, αλλά «αρνούνται» να μπουν στον κόπο να καταγράψουν την άποψή τους.

Το κακό είναι ότι εγώ, αν δεν γίνει τυχαία, δεν θα μάθω ποτέ αυτά τα σχόλια. Δυστυχώς, γιατί μπορεί να με έκαναν καλύτερο…


Ενα ανέκδοτο που κυκλοφορεί σε… φωτοτυπία

Μου το έδωσαν να το διαβάσω στο γραφείο. Κάποιος το βρήκε στο internet, το τύπωσε και το μεταφέρει από χέρι σε χέρι, για να… επιστρέψει ξανά σταο internet. Αλλά έχει την πλάκα του, όπως και να το κάνεις…


Δείτε κι αυτό… κοινωνική ευαισθητοποίηση

Να πάμε αν μπορούμε. Λίγο μετά τις ευρωεκλογές, είναι ότι πρέπει. Και είναι μόλις δυο βήματα από το κέντρο της Αθήνας…


Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων… Για όσους ενδιαφέρονται…


Χρώματα καλοκαιριού…

Posted by Νίκος Eλ. Θεοδωράκης at 09:41:06 | Permalink | Comments (3)

Saturday, May 23, 2009

Είναι συντηρητικοί οι δημοσιογράφοι;


Δεν πάμε καθόλου καλά! Αυτή είναι η κεντρική αφίσα του κόμματος του Βεργή. Απίστευτο, αλλά την έστειλε στο… e-mail της “Φωνής των Τεχνικών του ΟΤΕ” με την παρακάτω σημείωση: ΣΑΣ ΠΡΟΣΚΑΛΩ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 23 ΜΑΪΟΥ 2009 ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΟΛΩΝΑΚΙΟΥ ΩΡΑ 15.30 ΟΠΟΥ ΘΑ ΓΙΝΕΙ Η ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΜΟΥ ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟΥΣ ΑΡΧΗΓΟΥΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ. ΕΛΑΤΕ ΝΩΡΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΙΑΣΕΤΕ ΘΕΣΗ, ΓΙΑΤΙ Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ 

ΜΕΤΑ ΤΙΜΗΣ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ 
ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΒΕΡΓΗΣ


Με αφορμή τις εκλογές στην ΕΣΗΕΑ
  που έχουν οριστεί για τις 26-27 Μαϊου δημοσιεύουμε ένα καλό κείμενο για το συνάφι μας, γραμμένο από τον Γιώργο Κογιάννη, υποψήφιο για το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ με τη «ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ». Το πήρα από το Blog  του Βασίλη Κουφόπουλου στο ΣΚΑΙ που είναι κι αυτός υποψήφιος με το ψηφοδέλτιο της “ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ”.
Ιδού το κείμενο:

Η ερώτηση του φίλου προήλθε με αφορμή τις επικείμενες εκλογές για την ανάδειξη νέας διοίκησης στην ΕΣΗΕΑ. Και ήταν ευθεία και …φαρμακερή!

- Μα είναι δυνατόν, εσείς οι δημοσιογράφοι να είστε τόσο συντηρητικοί; Το πιο προοδευτικό, υποτίθεται, κομμάτι της κοινωνίας;
- Τι εννοείς, ήταν η ενστικτώδης, αλλά και πονηρή, απάντηση μου, προκείμενου να κερδίσω χρόνο για να σκεφτώ…
- Εσείς που ζείτε από κοντά τους πολιτικούς και τα κόμματα, που τους έχετε γνωρίσει απ’ έξω κι από μέσα, δεν θα ’πρεπε να είστε οι πρώτοι που θα τους κάνετε πέρα; Οι πρώτοι που θα τους κρατήσετε σε απόσταση από τα τεκταινόμενα στον κλάδο σας; Κι αν εμπλακούν κάπου, δεν θα ’πρεπε αυτό να αποβλέπει στη θωράκιση του επαγγέλματος σας από παρεμβάσεις και εκβιασμούς; Στην εμβάθυνση και κατοχύρωση της ανεξαρτησίας σας; Ας μην μιλήσω για δεοντολογία, γιατί, αυτό, φοβάμαι ότι πονάει πολύ! Και εσάς και εμάς, που σας διαβάζουμε και σας ακούμε…

Τα σκέφτομαι όλα αυτά, τώρα, λίγο πριν τις εκλογές της ΕΣΗΕΑ και στο μυαλό μου «τριβιλίζει» μια λέξη: «Συντηρητικοί».

Αλήθεια, εχει άδικο ο φίλος;

Διαβάζω τα μηνύματα που μου στέλνουν συνάδελφοι – υποψήφιοι για την ΕΣΗΕΑ, απ’ όλες τις συνδικαλιστικές παρατάξεις και διαπιστώνω ότι όλα ανεξαιρέτως αφορούν τις συνδικαλιστικές μας διεκδικήσεις και μόνον! Αδιαμφισβήτητα αποτελούν και πρέπει να αποτελούν, πρώτιστο μέλημα κάθε συνδικαλιστικού οργάνου. Η ΕΣΗΕΑ όμως είναι απλά ένα συνδικαλιστικό «σωματείο» και μόνον;

Πού πήγε ο παρεμβατικός της ρόλος στην κοινωνία; Ο επιμορφωτικός της ρόλος, η πρωτοποριακή της θέση και στάση στα γεγονότα; Υποτίθεται ότι οι δημοσιογράφοι δεν παρακολουθούν απλώς τα γεγονότα, αλλά εμβαθύνουν σε όσα συμβαίνουν γύρω και αναδεικνύουν πρωτοποριακές ιδέες, συμπεριφορές και απόψεις. Ανακαλύπτουν τα κοινωνικά ρεύματα και τα προβάλουν και δεν τα καταγράφουν απλώς, όταν αυτά κυριαρχήσουν στην κοινωνία και …εφόσον «πουλάνε»!..

Αλήθεια, ποιός διαφωνεί ότι ως δημοσιογράφοι είμαστε, σήμερα, περισσότερο «πωλητές, πλασιέ, ντήλερ», παρά …ενημερωτές (όσο κι αν φαίνεται αδόκιμος ο όρος) της κοινής γνώμης; Ποιός μπορεί να μιλήσει ανοιχτά για δεοντολογία στο χώρο μας και να μην κοκκινίσει από ντροπή, έστω κι από μέσα του;

Δεν διαφωνώ, συνάδελφοι. Είναι κορυφαία και πρωτεύοντα τα αιτήματα για περιφρούρηση των θέσεων εργασίας, αντιμετώπιση της ανεργίας, αξιοπρεπείς μισθούς, βιώσιμο ταμείο, αξιοπρεπή σύνταξη, καλύτερη περίθαλψη…

Όμως, τί αξία έχει να δουλεύουμε και να αμοιβόμαστε αξιοπρεπώς, όταν δεν έχουμε το σεβασμό της κοινωνίας, όταν μας βλέπουν και μας …φτύνουν -κυριολεκτικα και μεταφορικα; Γιατί να τα διαχωρίσουμε αυτά τα δύο;

Για να επανέλθω στο σημείο απ’ όπου ξεκίνησαν αυτές οι σκέψεις, έχει άδικο ο φίλος όταν μιλάει για συντηρητική στροφή των δημοσιογράφων; Και είναι σαφές ότι δεν αναφέρεται τόσο στις πολιτικές μας θέσεις και τοποθετήσεις, όσο στη γενικότερη στάση μας στην κοινωνία…

Μακρύς και επώδυνος ο δρόμος …από τον Κονδυλάκη και τον Παλαμά στον Σόμπολο, για τη δημοσιογραφία και τους ανθρώπους που την υπηρέτησαν και την υπηρετούν…


Δείτε δύο υποψηφιότητες

Στέλνοντας στα e-mail των συναδέλφων τους ψηφοφόρων τέτοια  μηνύματα προσπαθούν να υφαρπάσουν ψήφους. Αμ δε…

Αρβανίτη Γεωργία (Τζίνα)

Υποψήφια στις εκλογές της ΕΣΗΕΑ 26 και 27 Μαΐου 2009

(Δημοσιογράφος Alter Channel)

Ε τοιμοι να βρεθούμε στη «πρώτη γραμμή» και να δώσουμε σκληρή μάχη όπου και όποτε χρειαστεί…

Σ τηρίζουμε με πάθος και αγωνιστικότητα τις αρχές της δημοσιογραφίας …

Η μέρα και νύχτα, χωρίς δεύτερη σκέψη και δισταγμό…

Ε πιμένουμε να οραματιζόμαστε ένα ακόμα καλύτερο μέλλον…

Α διάκοπα, με αφοσίωση και συνέπεια.

Και… ποιητικές ακροστοιχίδες στη μάχη των εκλογών της ΕΣΗΕΑ. Τι… φοβερή φαντασία…

Posted by Νίκος Eλ. Θεοδωράκης at 11:26:42 | Permalink | Comments (1) »

Sunday, January 25, 2009

Αλλάζει όψη το site μου με γοργούς ρυθμούς

Εμφανείς οι αλλαγές στο site μου με την πρώτη ματιά… Και καθώς θα προχωρείτε θα βρίσκετε κι άλλες σημαντικές αλλαγές με τον καιρό…

Αυτό που γίνεται την τελευταία εβδομάδα στο site μου είναι εκπληκτικό. Υλοποιείται μια σκέψη που έκανα – θεωρητικά- από τον Απρίλη του 2008, όταν αποφάσισα να ανοιχτώ σε έναν πιο προσωπικό διαδικτυακό τόπο.

Όχι πως το Blog που διαβάζετε τώρα θα χάσει κάτι από το «χρώμα» του και την ταυτότητά του, αλλά σχεδιάζω να πάρει άλλη μορφή, πιο δυναμική.

Εκείνο θα είναι το… σοβαρό επαγγελματικό προφίλ με μια χαραμάδα σε προσωπικές στιγμές, τέτοια που θα ολοκλήρωνε τη γνώμη αυτών που θα ενδιαφέροντα να μάθουν μερικά πράγματα για μένα.

Κι εδώ θα είναι η πιο χαλαρή γωνιά που θα συνεχίσουμε να καταθέτουμε καθημερινά τις απόψεις μας, τις θέσεις, τους προβληματισμούς για την επικαιρότητα, αλλά και τα ενδιαφέροντα e-mail φίλων που έχουν την καλοσύνη να μου στείλουν και έχουν κάτι να πουν και να προσθέσουν.

Το site θα είναι η αυλή, η εξώπορτα και το Blog το δωμάτιο στην πιο ζεστή μεριά της καρδιάς μας. Κάπως έτσι, μ’ ένα απλοϊκό τρόπο έκφρασης, θα πορευτούμε.

Για την ώρα και αφού πέρασε το πειραματικό στάδιο λειτουργίας του κοντά εννιά μήνες, αποφάσισα να κάνω τα πρώτα ουσιαστικά βήματα. Το site άρχισε να παίρνει, ύστερα από δυο τρεις μέρες κοπιώδους εργασίας, με την ουσιαστική τεχνική στήριξη από τον καλό συνάδελφο στην ΠΕΤ ΟΤΕ και φίλο, Δήμο Αποστολίδη, ένα καινούριο αέρα.

Οι πρώτες κριτικές που άκουσα είναι ότι του λείπει το χρώμα. Ότι παθαίνεις κατάθλιψη βλέποντάς το. Προσωπικές απόψεις σεβαστές. Αλλά σε ότι αφορά το πρώτο, είναι συνειδητή επιλογή. Αρκετό χρώμα είχα στη ζωή μου. Το χρώμα είναι για τα νέα παιδιά. Για μας, τους μεγαλύτερους, τα χρώματα μαθαίνουμε να περνούν στο περιθώριο και βλέπουμε τη ζωή με άλλο μάτι. Ελπίζω, όχι συντηρητικά πάντως. Το προσπαθώ καθημερινά αυτό να μη συμβεί.

Το ζητούμενο λοιπόν στο site δεν είναι το χρώμα, αλλά η ταυτότητα. Πώς, δηλαδή, θα τα καταφέρω να αποτυπώσω μια καθαρή εικόνα σχετικά με μένα στους νέους φίλους που θα ήθελα να με γνωρίσουν σαν συνεργάτη και πάντως σαν επαγγελματία που ξέρει να κάνει με επάρκεια, ότι κάνει με αγάπη, χρόνια τώρα στο δημοσιογραφικό επάγγελμα.

Ξεκινώντας από αυτό, θα έχει τη δυνατότητα, αν θέλει, να εισχωρήσει λίγο βαθύτερα στην ψυχή μου. Να δει πράγματα ουσίας και να «ακούσει» τους παλμούς της καθημερινότητας, ενός ανθρώπου που δεν εξαντλείται στο εργατικό τωράριο των υποχρεώσεων του, αλλά αναζητά, μέσα από την κοινωνική δράση κι άλλα πράγματα πιο ουσιαστικά. Ότι αποζητά την καλή κουβέντα, το μοίρασμα με άλλους ανθρώπους, τη δράση, τους αγώνες, την αλληλεγγύη.

Φυσικά γνωρίζω το μέγεθος του εγχειρήματος. Και δε είμαι καθόλου αιθεροβάμονας να πιστεύω ότι αυτά είναι απλά πράγματα. Ξέρω καλά πως κάθε μέρα που περνά θα είναι μια πρόκληση να ανεβάσω κι άλλο τον πήχη των στόχων.

Σας ευχαριστώ αν είσαστε συνταξιδιώτες μου. Και ξέρω πως είσαστε εδώ και είσαστε πολλοί. Ο μετρητής επισκεψιμότητας το αποδεικνύει. Κι ας μη «μιλάτε», ας μη σχολιάζετε ότι βλέπετε και διαβάζετε εδώ. Ξέρω καλά πως δεν είναι μόνο που… δυσκολεύεστε τεχνικά να το κάνετε στον υπολογιστή σας. Και σέβομαι την επιθυμία σας.

Αυτό που θέλω να σας πω στο ξεκίνημα αυτής της νέας προσπάθειας είναι ότι θα μετρήσω πολύ, πέρα από τα σχέδιά μου, τη γνώμη σας, την άποψή σας. Την εκτιμώ και τη θέλω. Και είμαι βέβαιος πως, αν υπάρξει ανάγκη, θα το κάνετε.…


  Έναεκπληκτικό e-mail από τη Σοφία

Μου το έστειλε η καλή φίλη φίλη Σοφία Μοσκοφίδου, παλιό αλλά διαχρονικό και καλό. Πολύ περισσότερο όταν μια γυναίκα δεν… κολλάει και κάνει χιούμορ…


Απίστευτο αλλά αληθινό! Συνέβη στην Πάτρα

Διάβασα στο ρεπορτάζ της συναδέλφου Λίνα Μπάστα στο ΕΘΝΟΣ της 24/1/2009 την παρακάτω είδηση και κυριολεκτικά έμεινα με το στόμα ανοικτό! Εκεί φτάσαμε λοιπόν;
Υπάλληλος απολύθηκε ύστερα από κλήρωση που έγινε από τον υπεύθυνο του καταστήματος που εργαζόταν. Αυτό το πρωτοφανές περιστατικό συνέβη σε κατάστημα της Vodafone στην Πάτρα και έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων από τα σωματεία των εργαζομένων. Υπεύθυνος του καταστήματος έπρεπε να απολύσει έναν από τους υπαλλήλους, αλλά δεν ήξερε ποιον να επιλέξει και σκέφτηκε να… βάλει μπροστά την κληρωτίδα. Έτσι πήγε στο κατάστημα και όταν έκλεισε, παρακάλεσε τους εργαζομένους να παραμείνουν ζητώντας τους να γράψουν τα ονόματά τους σε ένα χαρτάκι. Στη συνέχεια τα δίπλωσε, τα έβαλε σε μία γυάλα και όλοι οι εργαζόμενοι θεώρησαν ότι θα γίνει κλήρωση για μπόνους από την εταιρεία.
Έπεσαν, όμως, από τα σύννεφα, αφού μόλις ο υπεύθυνος τράβηξε ένα από τα χαρτάκια και σε αυτό αναγραφόταν το όνομα μίας κοπέλας ανακοίνωσε την απόλυσή της.
Η εργαζόμενη ξέσπασε σε λυγμούς μην μπορώντας να πιστέψει αυτό που συνέβη, ενώ όλοι οι εργαζόμενοι είχαν μείνει άφωνοι. Η εξήγηση που έδωσε ο υπεύθυνος του καταστήματος ήταν ότι λόγω της οικονομικής κρίσης έπρεπε να γίνει μείωση προσωπικού, χωρίς να δώσει περαιτέρω εξηγήσεις στην κοπέλα που ζητούσε να μάθει τον λόγο της απόλυσής της.
Η κοπέλα προτίθεται να προχωρήσει και σε επίσημη καταγγελία στο Εργατικό Κέντρο της Πάτρας, ο πρόεδρος του οποίου μιλά για ένα περιστατικό που αγγίζει τα όρια της παράνοιας.
«Είναι όντως πρωτόγνωρο. Γνωρίζαμε για κληρώσεις λαχείων ή για μπόνους, αλλά το να φτάσουν κάποιοι εργοδότες να κληρώνουν και απολύσεις είναι ασύλληπτο. Έχω μιλήσει με την εργαζόμενη και περιμένω να έρθει, για να δούμε αν ήταν παράνομη η απόλυσή της. Βέβαια όλο αυτό προσβάλει και την προσωπικότητα ενός εργαζομένου», τονίζει ο πρόεδρος του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Πάτρας, Αντώνης Καλής.


Νομίζατε ότι λέω υπερβολές;

Όχι δε λέω υπερβολές… Το τι γίνεται αυτόν τον καιρό στο e-mail μου με τα ηλίθια μηνύματα του… πόσο τυχερός είμαι, δεν λέγεται. Δείτε το σημερινό. Οι άνθρωποι δεν σταματάνε πουθενά. Το e-mail έχει σταλεί από… τη Yahoo.  Δεν θα πάρω… Είναι μόλις… 250.000 βρετανικές λίρες….

Posted by Νίκος Eλ. Θεοδωράκης at 09:50:26 | Permalink | No Comments »

Tuesday, October 14, 2008

Γέμισε παιδικά χαμόγελα η Βουλή


Γέμισε το Ελληνικό Κοινοβούλιο από τα χαμόγελα των εφήβων. Η παράδοση συνεχίζεται…

Από την ειδησεογραφία των ημερών: Με τη σύγκληση της Ολομέλειας της Βουλής των Εφήβων ολοκληρώνονται οι εργασίες του Εκπαιδευτικού Προγράμματος του Ελληνικού Κοινοβουλίου στο οποίο συμμετέχουν 300 έφηβοι βουλευτές από την Ελλάδα, την Κύπρο και τον απανταχού ελληνισμό.
Οι νεαροί βουλευτές θα μιλήσουν ενώπιον της εθνικής αντιπροσωπείας, παρουσία των αρχηγών των κομμάτων και μελών της κυβέρνησης.
Κατά τις τοποθετήσεις τους στις Επιτροπές Μορφωτικών Υποθέσεων και Κοινωνικών Υποθέσεων οι έφηβοι βουλευτές παρουσίασαν προτάσεις για ανανέωση του εκπαιδευτικού συστήματος, έκαναν λόγο για την ενίσχυση και προβολή του πλούτου της ελληνικής γλώσσας, ζήτησαν την αναβάθμιση των κτιριακών υποδομών των σχολείων τους και τη διαμόρφωση χώρων για άτομα με ειδικές ανάγκες. Υπογράμμισαν ακόμη την ανάγκη αναμόρφωσης του αθλητισμού στο επίπεδο που, όπως είπαν, του αρμόζει, έκαναν εκτενείς αναφορές σε θέματα που πλήττουν τους νέους και την κοινωνία δίνοντας έμφαση στην προβολή από τα ΜΜΕ προτύπων δυσπρόσιτων για το κοινό, κάτι που οδηγεί σε αύξηση φαινομένων κοινωνικής παθογένειας. Οι μαθητές μίλησαν ακόμη για τις ευκαιρίες που αξίζει να δοθούν στους νέους, ζήτησαν διαρκή αξιολόγηση των καθηγητών τους και “απαίτησαν” τη δέσμευση των βουλευτών ώστε να υλοποιηθούν όσες από τις προτάσεις τους αξιολογηθούν ως εφαρμόσιμες.
Στις συνεδριάσεις των Επιτροπών συμμετείχε ο πρόεδρος της Βουλής Δημήτρης Σιούφας, ο οποίος συνεχάρη τους νέους για τους προβληματισμούς τους, τις φρέσκες ιδέες τους, τον κριτικό και ανατρεπτικό τους λόγο, την πληρότητα ανάπτυξης των σκέψεών τους και την καλή χρήση της γλώσσας. Ο κ. Σιούφας εξήρε ιδιαίτερα το ενδιαφέρον των νέων παιδιών για τα κοινά και τη συμμετοχή τους στη διαδικασία και τους προέτρεψε να είναι ενεργοί πολίτες, να μην σταθούν στον καταγγελτικό λόγο, αλλά να προσπαθούν, με τη θετική συμβολή τους και με δημιουργικό και απελευθερωτικό εφόδιο τη γνώση, να οικοδομήσουν μια κοινωνία αντάξια των προσδοκιών και των οραμάτων τους.
Καινοτομία του φετινού προγράμματος της Βουλής των Εφήβων υπήρξε η συμμετοχή μελών της κυβέρνησης στις Επιτροπές προκειμένου να διαμορφώσουν οι έφηβοι βουλευτές μια πληρέστερη εικόνα για το πώς λειτουργεί η Βουλή, αλλά και να τους δοθούν απαντήσεις από τους εκπροσώπους της κυβέρνησης στα ερωτήματά τους. Στις Επιτροπές συμμετείχαν από κυβερνητικής πλευράς ο υπουργός Μεταφορών Κωστής Χατζηδάκης, ο υφυπουργός Αθλητισμού Γιάννης Ιωαννίδης, ο υφυπουργός Υγείας Γιώργος Παπαγεωργίου, η υφυπουργός Απασχόλησης Σοφία Καλαντζάκου, ο γενικός γραμματέας Νέας Γενιάς Παντελής Σκλιάς, ο γενικός γραμματέας Μακεδονίας-Θράκης Λουκάς Ανανίκας και ο ειδικός γραμματέας Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης Αθανάσιος Κυριαζής. Των Επιτροπών προήδρευσαν οι βουλευτές Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά, Αναστάσιος Λιάσκος, Παναγιώτης Μελάς, Παναγιώτης Αδρακτάς, Συλβάνα Ράπτη, Λεωνίδας Γρηγοράκος, Βέρα Νικολαΐδου, και Μαυρουδής Βορίδης.
Το Σάββατο το βράδυ ο πρόεδρος της Βουλής Δημήτρης Σιούφας υποδέχθηκε τους έφηβους βουλευτές στην εκδήλωση του Ιδρύματος της Βουλής για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία, όπου και τους απηύθυνε παραινέσεις: Να μιλάτε ασυμβίβαστα, ελεύθερα όπως νιώθετε, χωρίς αναστολές, εκφράζοντας τις φρέσκες ιδέες σας, τις ανησυχίες, τους προβληματισμούς και τις αγωνίες σας και να έχετε πάντοτε υπόψιν σας τρία πράγματα από τη σοφία αυτού του λαού: το “γνώθι σ’ αυτόν”, το “παν μέτρον άριστον” και το “μηδέν άγαν”. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, στην οποία παρέστησαν βουλευτές, μέλη της Επιτροπής παρακολούθησης του προγράμματος και παράγοντες της Βουλής, τα παιδιά παρακολούθησαν παραδοσιακούς χορούς από διάφορες περιοχές της Ελλάδας και άκουσαν δημοτική μουσική και τραγούδια.
Στο πλαίσιο του προγράμματος οι έφηβοι βουλευτές επισκέφθηκαν το Πλανητάριο και παρακολούθησαν την ψηφιακή παράσταση “Από τη Γη στη Σελήνη”.


Χαμογελάστε παρακαλώ, το χρειαζόμαστε!

Απίθανος ΑΡΚΑΣ από την καλή φίλη Σοφία Μοσκοφίδου. Μου το έστειλε στο e-mail  μου.


Προβλήματα κι αυτά…


Αχτύπητο χιούμορ δια χειρός ΑΡΚΑ…


Ξεχωριστές μελωδίες…



Χρόνια Πολλά Ειρηνούλα!
Ειρηνούλα να είσαι γερή, χαμογελαστή και πειραχτήρι πάντα… Αυτή η πλευρά σου δείχνει ότι είσαι καλά…
Και ότι ονειρεύεσαι στη ζωή σου εύχομαι να γίνει πραγματικότητα.
Χρόνια πολλά στο κοριτσάκι μου που σήμερα έχει τα γενέθλιά του!

Posted by Νίκος Eλ. Θεοδωράκης at 07:56:54 | Permalink | Comments (11)

Wednesday, July 30, 2008

Ποιος θα μας προστατέψει από τους προστάτες

Στη ζωή μου δεν είχα και πολλούς προστάτες που να μου ανοίγουν δρόμους να δω στο σκοτάδι. Γι’ αυτό και ξαφνιάστηκα που πήρα χθες το απόγευμα στο e-mail μου ένα κείμενο από άγνωστο σε μένα αποστολέα που θέλει να με… σώσει.

Το δημοσιοποιώ γιατί, υποθέτω, πως θα βρείτε κι εσείς πόσο χαζό είναι να «επικοινωνεί» κανείς μ’ αυτόν τον τρόπο και μια μια τέτοια υπόθεση…

Ένας κύριος (;) που ονομάζεται Γιάννης Καπετάνιος, καλά δήλωσή του, άγνωστος σε μένα, εμφανίζεται από το πουθενά και τις τελευταίες 10 - 15 μέρες έχει βαλθεί να μη με αφήσει να πάθω κανένα κακό σαν αυτό που «έπαθε αυτός».

Με το ψευδώνυμο tsifoutisg εμφανίζεται για δεύτερη φορά στη ζωή μου. Την πρώτη φορά ήρθε σαν Ρομπέν των πτωχών και αδυνάτων δημιουργών και συγγραφέων για να μου κάνει παρατήση επειδή «κλέβω» κείμενα για το blog μου. Ήταν ένα λιγόλογο σχόλιο σε ένα δημοσίευμά μου. Δείτε τι έγραφε τότε:

Καλό θα ήταν κύριε οταν αντιγράφετε κείμενα να γράφετε και τον δημιουργό. από που δηλαδή τα πήρατε, σας παρακολουθώ και έχετε πολλα κείμενα που δεν σας ανήκουν. Είσαστε και δημοσιογράφος…

Εσταλη απο Γιαννης Καπετανιος at 2008/07/21 - 10:02:10

Φυσικά πήρε την απάντηση που του έπρεπε στο προφίλ του. Ένα προφίλ γεμάτο ψέματα. Αυτός (;) ο τιμητής της αλήθειας! Δέκα μέρες μετά, αγνοώντας εκείνη την απάντηση επανέρχεται με άλλο ύφος και στιλ. Και έχει ξανά στο στόχαστρό του «κλεμμένα» κείμενα. Μόνο που αυτή τη φορά αφορούν άλλον. Και σε μένα έρχεται με μια επισήμανση: Να προσέχω τους ανθρώπους που κάνω παρέα…

Ιδού το χθεσινό e-mail (tsifoutisg@gmail.com) του κυρίου (;) αυτού:

File!!!!

epanerxomai kai soy grafo.

Den tha to ekana, alla perimena na soy apodeixo oti den leo tipota sti tyxi.

Katalava oti auta pou kata kairous grafeis soy ta stelnoun kai den einai dika sou. Ta dika sou ta blepo (exo diabasei ola sou ta keimena) Alla oso ki an exeis empistosuni kalutera na ta diastauronis.

Den tha soy miliso gia ton asximo tropo, oyte gia to poso ejegtelistika ego… apo tin „kuria”pou ap oti katalava, diavazontas sas tora kai tous duo, egines to neo paixnidi sto psema pou eftiaxe gia na zei!!!!! Ta pio polla apo auta pou grafei akomi kai stis sxeseis tis einai klemena!!! des shmera…

http://krotkaya.wordpress.com/2007/10/11/

kai tha katalaveis.An se katafere na tis empisteuteis ti zoi sou, opos ego ti na po ? lupame!!!!!Ksero pos exei ton tropo tis ama thelei na ta katafernei, exei kanei to internet spiti tis kai exei dialisei spitia, exo milisei me kapoious, pou arxika mou tous gnorise san filous kai meta meakane na toua apomakrino xoris nato katalavo!!!!! Exei malosei me pollous kai tin fovountai

Den tha minei tipota orthio kai tha anarotiesai pos kai giati!!!!!

Diavasa oti eisai dimosiografos kai pira to tharos na sou grapso.

Den mporo na grapso ellinika. Taksidevo ektos elladas.

Mporeis na mi me pareis sovara alla o kairos tha sou deiksei….

Giannis Kapetanios

To tilefono mou einai 00306979567982 an pote theleis pareme, an thes ! na milisoume. An den apanto einai oti taksidevo kai den exei antapokrisei to sima. Se ayti ti periptosi ase minima.

29 - 7- 08


Και τώρα μερικά σχόλια:

Επειδή πολύ κουβέντα γίνεται τελευταία για το internet και έχουν καταθέσει τις απόψεις τους άνθρωποι που εκτιμώ και σέβομαι, θέλω μόνο να προσθέσω μερικά πράγματα.

Χρειάστηκε να μπω, να δω, να μάθω, εδώ και ένα χρόνο, τι σημαίνει ανωνυμία στο χάος του διαδικτύου. Τώρα που το έμαθα, ξέρω τι να κρατώ και τι να πετάω…

Ποτέ στη ζωή μου δεν έκανα κάτι κρυφό και δεν φοβήθηκα. Πολύ περισσότερο δεν φοβάμαι όσους κρύβονται πίσω από ψεύτικα ονόματα. Και επειδή κάνω εδώ και 25 χρόνια ρεπορτάζ, σύντομα θα σας αποκαλύψω τον πραγματικό Γιάννη, έτσι που ο ψεύτικος θα ψάχνει πού να κρυφτεί…

Αναρωτιέμαι τι μπορεί να κάνει τους ανθρώπους να πέφτουν τόσο χαμηλά… Υπάρχουν όμορφα πράγματα στη ζωή. Ήλιος, φως, θάλασσα, χαμόγελα, καλημέρες… Ας ανοίξουν τα μάτια τους και ας τα δουν…

Και κάτι τελευταίο: Αυτό το blog δημιουργήθηκε για το κέφι μου. Δεν έχει σκοπό να διαγκωνιστεί με κανένα άλλο ούτε διεκδικεί καμιά πρωτιά. Είναι ένα διαφορετικό ημερολόγιο και στοχεύει στο να μοιραστώ δυο - τρία πράγματα με φίλους. Αν κάποιοι δεν το αντέχουν ας αλλάξουν σελίδα. Προειδοποιώ ότι ελεύθερα, όπως ξεκίνησα, θα συνεχίσω να καταθέτω τις σκέψεις μου σ’ αυτή τη γωνιά. Θα στεναχωριούνται κι είναι κρίμα…

Posted by Νίκος Eλ. Θεοδωράκης at 10:30:41 | Permalink | Comments (10)

Wednesday, July 2, 2008

Θάλασσα, μάνα, αρμύρα μου εσύ…


Ο πίνακας είναι ζωγραφισμένος από το “Κόκκινο Φιλί”. Τον δανειστήκαμε προσωρινά εδώ. Δεν είναι πανέμορφος;

Παράμ, παράμ, παράμ, γυρνάω, χορεύω

στην άμμο του χειμώνα με τα φύκια

Τη θάλασσα που αρρώστησε γιατρεύω

και κάνω με τα αστέρια σκουλαρίκια


Παράμ, παράμ, παράμ, παραμονεύει

στο πέλαγο του χρόνου το καράβι

Μια άγκυρα η ζωή μου ζητιανεύει

το βάθος του έρωτά της να συλλάβει


Θάλασσα, μάνα, αρμύρα μου εσύ, γαλάζια μοίρα

Για παραμάνα στον ώμο χρυσή τον ήλιο πήρα

θάλασσα, μνήμη, μαύρο μου ασήμι

πάρ’ την καρδιά μου και κάν’ την νησί

του ανέμου αγρίμι


Παράμ, παράμ, παράμ, παραμυθένιο

ναυάγιο μες στα σύννεφα η σελήνη

Κορμί του Ποσειδώνα σιδερένιο

ποιο πέτρινο μουσείο να σε κλείνει

Θάλασσα μάνα αρμύρα μου εσύ…



Δείτε το και σε βίντεο το τραγούδι…

Μια ερμηνεία εκπληκτική από τη Μίλβα. Να είσαι λέει πάνω στο “Φαιστός” 10 το πρωί του Σαββάτου και να φεύγει το πλοίο από την προκυμαία για την Κρήτη. Να κουνάς μαντίλι σε αγαπημένα πρόσωπα για δυο βδομάδες… Και να σχεδιάζεις πως θα περάσεις πιο όμορφα στις διακοπές σου… Θάλασσα, μάνα, αρμύρα μου εσύ…



 

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΓΣΕΕ ΜΕ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

Από το Δελτίο Τύπου της ΓΣΕΕ: Πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 30 Ιουνίου συνάντηση του Προεδρείου της ΓΣΕΕ με τον υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών κ. Γιώργο Αλογοσκούφη, μετά από πρόσκλησή του.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης ο υπουργός αναφέρθηκε στα προβλήματα της διεθνούς και ελληνικής οικονομίας όπως αυτά προσδιορίζονται από τον πληθωρισμού και την ακρίβεια καθώς επίσης και τις πρωτοβουλίες και δράσεις της κυβέρνησης για την αντιμετώπισή τους.

Η ΓΣΕΕ από την πλευρά της ανέπτυξε τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις της Συνομοσπονδίας τα οποία συμπεριλαμβάνονται και στις αποφάσεις του Γενικού Συμβουλίου και αφορούν τη δραματική μείωση της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων που προκαλεί η Ακρίβεια και η Αισχροκέρδεια στην αγορά.

Ειδικότερα αναφέρθηκε ότι στη χώρα μας έχουμε πληθωρισμό κερδών και όχι μισθών και επειδή οι οικονομικές εξελίξεις προδιαγράφονται ιδιαίτερα επιβαρυντικές για τους εργαζόμενους απαιτείται η ικανοποίηση των παρακάτω αιτημάτων:

α) Χορήγηση άμεσης έκτατης εισοδηματικής ενίσχυσης τουλάχιστον 1.000 ευρώ για κάθε νοικοκυριό, για κάθε συνταξιούχο και κάθε άνεργο της χώρας που το εισόδημά του βρίσκεται κάτω από το αφορολόγητο όριο.

β) Χορήγηση επιδόματος θέρμανσης 800 ευρώ (αυτό το αίτημα τώρα ακούγεται κάπως μέσα στον καύσωνα του Ιουλίου…) για τις κατηγορίες των εργαζομένων, των συνταξιούχων και των ανέργων που το διαθέσιμό τους εισόδημα δεν ξεπερνά το αφορολόγητο όριο των 12.000 ευρώ.  Χορήγηση του επιδόματος θέρμανσης με ευνοϊκότερες προϋποθέσεις για περιοχές της χώρας με ιδιαίτερα κλιματολογικά χαρακτηριστικά.

γ) Η επανεξέταση των τιμολόγιων των ΔΕΚΟ προς την κατεύθυνση  άμεσης μείωσής τους στα προηγούμενα τουλάχιστον επίπεδα και «παγώματος» για το διάστημα 2008 - 2009.

δ) Άμεση λειτουργία του Ταμείου Κοινωνικής Συνοχής το οποίο έχει εξαγγελθεί μέχρι σήμερα τέσσερεις (4) φορές, με χρηματοδότηση κατά 100 εκ.€ από τον κρατικό προϋπολογισμό. Μάλιστα προτείναμε η στοχευμένη αυτή παροχή, για όλους όσους ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας να έχει κλιμάκωση ανάλογη και ποσοστιαία αυξημένη, όσο πιο χαμηλότερα από αυτό το όριο βρίσκεται ο πολίτης.


Επιπρόσθετα τέθηκαν και τα εξής αιτήματα:

  • Σεβασμό στο θεσμό των ελεύθερων ΣΣΕ (ΔΕΚΟ - Τράπεζες, κ.λπ).
  • Ουσιαστικά και δραστικά μέτρα για την ακρίβεια και τον πληθωρισμό: (κοστολογικός έλεγχος, οροφή στις τιμές σε είδη λαϊκής ανάγκης, μείωση ΦΠΑ).
  • Οργανωμένος έλεγχος με αυστηρές ποινές σε περιπτώσεις κερδοσκοπίας και νοθείας των προϊόντων στην αγορά.
  • Μείωση των κερδοσκοπικών επιβαρύνσεων των τραπεζών για προστασία των νοικοκυριών από τα δάνεια και τις κατασχέσεις!

Η ΓΣΕΕ επανέλαβε για μια ακόμη φορά ότι είναι αποφασισμένη να διεκδικήσει αγωνιστικά τα αιτήματα και τις απαιτήσεις των εργαζομένων.



Χαλαρά, πιο χαλαρά, πες το τουλάχιστον πιο χαλαρά…
hihihi(x).pps
Διακοπές εν όψη… Παρακαλώ χαμηλώστε ταχύτητες. Ελάτε μαζί μου να σας παρασύρω σε ένα ταξίδι ξεκούραστο. Με ωραία μουσική επένδυση και εικόνες ξεχωριστές…
Posted by Νίκος Eλ. Θεοδωράκης at 11:51:39 | Permalink | Comments (2)

Tuesday, July 1, 2008

Καφές και εφημερίδες, ναι, εφημερίδες

Tης Ανιτα Diamant*
- International Herald Tribune


Για μένα, το πρωί ξεκινά
με τις εφημερίδες που φτάνουν κάπου κοντά στην εξώπορτά μου κάθε μέρα. Το γεγονός φαίνεται κάπως αναχρονιστικό και υποτίθεται ότι αποκαλύπτει κάποια δημογραφικά στοιχεία μου: Μέσης ηλικίας, μεσοαστή κ.λπ.
Σύμφωνα με μια έρευνα που έγινε το 2006 από το Pew Research Center of the People and the Press, μόνο 4 στους 10 Αμερικανούς παίρνουν πλέον τις εφημερίδες τους με αυτό τον τρόπο, 18% λιγότεροι απ’ ό,τι το 1993, μια τάση που συνεχίζεται. Εχω φίλους που εδώ και πολύ καιρό έπαψαν να αγοράζουν εφημερίδες και τις διαβάζουν στο κομπιούτερ τους. Η απροθυμία μου να κάνω το ίδιο έχει σίγουρα σχέση με το γεγονός ότι ήδη περνάω πολλές ώρες τη μέρα κοιτάζοντας μια οθόνη. Ο υπολογιστής είναι το μέρος όπου δουλεύω, ένα μέρος όπου συχνά καθηλώνομαι και εύχομαι να βρισκόμουν κάπου αλλού. Το τελευταίο πράγμα που θέλω είναι να ξεκινάω και τη μέρα μου εκεί.
Ξέρω ότι η πρωινή μου εφημερίδα έχει πάρει ήδη τον δρόμο για το μουσείο, μαζί με τις παλιές γραφομηχανές και τους κορσέδες με μπανέλες – ίσως και στη διάρκεια της δικής μου ζωής. Και ενώ αυτή η προοπτική μού προκαλεί κάποια θλίψη, δεν είμαι πεπεισμένη ότι το τέλος των τυπωμένων ειδήσεων θα σημάνει το τέλος της δημοσιογραφίας, του ρεπορτάζ, της γλώσσας και του ίδιου του πολιτισμού. Η καθημερινή εφημερίδα είναι, στο κάτω κάτω, μόνο ένας από τους πολλούς τρόπους διάδοσης των ειδήσεων. Και μερικά από τα καινούργια μέσα είναι πράγματι πολύ ελκυστικά.
Πρόσφατα, άρχισα να διαβάζω βιβλία από την οθόνη ενός ebook –ηλεκτρονικού βιβλίου–, ενός θαύματος σε μέγεθος μικρού βιβλίου τσέπης που μου επιτρέπει να κουβαλάω μια ολόκληρη βιβλιοθήκη στην τσάντα μου και να αλλάζω το μέγεθος των γραμμάτων όταν έχω ξεχάσει τα γυαλιά μου. Μ’ αρέσει πολύ το καινούργιο μου παιχνίδι, το οποίο σημαίνει ότι δεν ξεμένω ποτέ από υλικό για ανάγνωση. Σχεδόν ποτέ, δηλαδή.
Εκνευρίζομαι πολύ όταν ένας τίτλος που θέλω δεν είναι διαθέσιμος σε ηλεκτρονική μορφή: Τι συμβαίνει μ’ αυτόν τον εκδότη, μ’ αυτόν τον συγγραφέα; Είναι τίποτα δύστροποι Λουδίτες; Προσαρμοστείτε στην πρόοδο, κύριοι!
Και όταν εγκαθίσταμαι στο αεροπορικό μου κάθισμα και ανάβω το ebook μου, νιώθω πολύ σπουδαία. Ο νεαρός που κάθισε δίπλα μου σε μια πρόσφατη πτήση το θαύμασε και με ρώτησε πόσο γρήγορα λειτουργεί. Φούσκωσα από υπερηφάνεια κι ένιωσα 20 χρόνια νεότερη, ακριβώς το είδος ανθρώπου που διαβάζει τις ειδήσεις του online.
Κι όμως, μένω προσκολλημένη στην εφημερίδα μου. Αν έχανα το ebook μου θα αγόραζα ένα άλλο. Το τυπωμένο χαρτί είναι όμως μέρος της πρωινής τελετουργίας μου, μια μουσικοχορευτική παράσταση που ξεκινά όταν ανοίγω την πόρτα για να βεβαιωθώ ότι μου έχουν φέρει τις εφημερίδες. Μήπως πρέπει να φορέσω παπούτσια για να πάω να τις πάρω; Μήπως χρειάζεται ομπρέλα; Γενικά, γλιστράω έξω με τη ρόμπα και τις παντόφλες, ανεξαρτήτως καιρού, κρατώντας με προσοχή το βλέμμα μου κάτω, πράγμα που με κάνει αόρατη στα παιδιά που περνάνε πηγαίνοντας σχολείο.
Πίσω στο τραπέζι της κουζίνας, εισπνέω το αναζωογονητικό άρωμα του καφέ και την ανοίγω. Πρώτα, ρίχνω μια ματιά στους τίτλους και περνάω στα γρήγορα τα νέα από την προεκλογική εκστρατεία. Υστερα απ’ αυτό, όμως, είναι καθαρά θέμα τύχης τι θα τραβήξει την προσοχή μου. Ξεφυλλίζω τις σελίδες: Εξωτερικές και εσωτερικές ειδήσεις, ρεπορτάζ, οικονομία, τέχνες, αθλητικά. Περιπλανιέμαι και κάνω στάσεις, τελειώνοντας τον χυμό μου με την κριτική μιας ταινίας. Βάζω ένα δεύτερο φλιτζάνι καφέ και αναστενάζω για την κατάσταση στο Ισραήλ, στη Ζιμπάμπουε ή σ’ ένα τοπικό δημόσιο σχολείο. Ρίχνω μια ματιά στις διαφημίσεις και αναρωτιέμαι ποιος αγοράζει αυτά τα βιβλία του τύπου «Το σεξ στη ζωή σας». Διαβάζω όλα τα κόμικς.
Ο άντρας μου μπαίνει στην κουζίνα και του λέω: «Πρέπει να το δεις αυτό».

Το κομμάτι δημοσιεύθηκε στην «Καθημερινή της Κυριακής 29/6/2008
* Το τελευταίο μυθιστόρημα της Ανίτα Ντάιαμαντ είναι το «The Last Days of Dogtown».




Καλό μήνα να έχουμε!!!

Με ζέστη μας ήρθε ο Ιούλης. Με σχέδια και όνειρα για τις πρώ τες καλοκαιρινές διακοπές. Κουράγιο σ’ αυτούς που περιμένουν να πάρουν σειρά. Να κυλίσει γρήγορα ο καιρός γι’ αυτούς που το πρωί του Σάββάτου θα κουνήσουν, μαντίλι μαντίλι στο λιμάνι του Πειραιά ταξιδεύοντας για Κρήτη. Αέρα στα πανιά όσων θα κάνουν όλο το μήνα διακοπές. Σε κάθε περίπτωση καλό καλοκαίρι σε όλους!!!



ΑΝΕΚΔΟΤΟ

Ετοιμόλογος Yπάλληλος σε σούπερ μάρκετ
Το ανέκδοτο που ακολουθεί το έστειλε η κόρη μου Ειρήνη και έχει το γούστο του:
Μπαίνει μια κυρία και ζητάει… μισό πεπόνι!
“Κυρία μου”, της λέει ο υπάλληλος, “δεν μπορώ να σας δώσω μισό πεπόνι!. Το άλλο μισό πεπόνι τι θα το κάνω;” “Όχι”, επιμένει αυτή, “θέλω μισό πεπόνι!”
“Μα δεν γίνεται αυτό”, απαντά και πάλι ο υπάλληλος.
“Γίνεται, πώς δεν γίνεται! Να με πας αμέσως στον διευθυντή σου. Θέλω να του μιλήσω”.

Μπαίνει ο υπάλληλος φουριόζος στο γραφείο του διευθυντή και αρχίζει:
“Κύριε διευθυντά είναι μια καριόλα έξω και μου ζητάει μισό πεπόνι…”
Πριν όμως προλάβει να τελειώσει τη φράση του βλέπει με την άκρη του ματιού του την κυρία ακριβώς από πίσω του, οπότε συνεχίζει: “και είναι η εξαιρετική πελάτισσά μας από δώ, που θέλει να αγοράσει το άλλο μισό!”
Σώζεται η κατάσταση, παίρνει η κυρία το μισό πεπόνι της και αμέσως μετά ο διευθυντής καλεί τον υπάλληλο στο γραφείο του.

“Παιδί μου, σε θαύμασα προηγουμένως. Τι ικανότητα, πόσο ετοιμόλογος ήσουν! Μπράβο, μπράβο! Πες μου σε ποιο υποκατάστημα θέλεις να σε πάω ως υποδιευθυντή! Αποφάσισα να σου δώσω προαγωγή… Απλά πες μου πού θες να πας”.
“Δεν ξέρω κύριε διευθυντά, όπου θέλετε σεις!”

“Μα πες μου, πού σου αρέσει;”

“Οπου να’ ναι, δεν έχω πρόβλημα!”

“Καλά λοιπόν, θα πας στο Αιγάλεω!”

“Στο Αιγάλεω;;;”

“Ναι, στο Αιγάλεω!”

“Ε, όχι να πάω και στο Αιγάλεω!”

«Γιατί, τι έχει το Αιγάλεω;»

«Ελάτε τώρα! Το Αιγάλεω, ποδοσφαιριστές βγάζει, και πουτάνες!»

«Μα τι λες παιδί μου! Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΥ είναι από το Αιγάλεω!»

«Σοβαρά;….. και σε ποια ομάδα παίζει;».



Αγάπη είναι… Παιδιά προσέξτε το αυτό!
My Love.pps
Επειδή ποτέ δεν ξέρεις πώς θα έρθουν τα πράγματα καλόν είναι να προσέχετε. Πού να ξέρεις πώς κι από πού θα σου έρθει. Δείτε μια διδακτική ιστορία στο παραπάνω pps…
Posted by Νίκος Eλ. Θεοδωράκης at 11:22:36 | Permalink | Comments (3)

Sunday, May 25, 2008

Ρατσιστικό μέν, καλό δε, για τις ξανθιές


Στάλθηκε από τον φίλο Θανάση Καλδάρα, ΟΤΕτζή εν ενεργεία. Εχει την πλάκα του κι ας είναι αρκετά ακραίο…

Κι αυτό από τα e-mail μου

Φυσικά και δεν σας αφορά εσας αυτό. Εσείς, το ξέρω, εργάζεστε σε μια εταιρία που σας τα προσφέρει όλα χωρίς τις βαριγκώμιες των αφεντικών.

Posted by Νίκος Eλ. Θεοδωράκης at 15:41:39 | Permalink | Comments (2)

Saturday, May 10, 2008

Μικρασίας Έρως


Μαγιάτικες ομορφιές από το ταξίδι μου, την περασμένη εβδομάδα στην Πελοπόννησο…

Έρωτας θα πει δόσιμο. Κι εμείς Μικρασία μου σου δώσαμε την ψυχή μας. Μας αγάπησες άραγε κι εσύ τόσο; Μας σκέφτηκες καθόλου; Mας περιμένεις ακόμη; Καθόμαστε τώρα εδώ, και αυτό το δειλινό μέσα στις μικρές αυλές μας κι η μνήμη σου γεμίζει με άρωμα νυχτολούλουδου το βραδάκι μας.
Ακόμη είμαστε πρόσφυγες. Κι αν ξαναγίνηκε το βιός μας, κι αν τα παιδιά μας δεν γνώρισαν τον μεγάλο έρωτα του γονιού τους, στο βάθος της καρδιάς μας, ένα έτοιμο σεντούκι περιμένει, γεμάτο με τον Έρωτα μας, για να πάρουμε το δρόμο της επιστροφής.
Ο Μπάρμπα Κωνσταντής, ο Στάμος, η κυρά Μαρίκα και οι άλλοι τρέμουν, μήπως τα παιδιά τους δεν νιώσουν τίποτα από τον έρωτα σου. Και τα μαζεύουν και τους λένε… και τους λένε… μέχρι να αποκάμουν τα στόματα και τα μάτια να δακρύσουν.
Κι όταν τελειώσουν τα λόγια, αρχίζουν και γεμίζουν λευκές σελίδες, σαν κι αυτού του βιβλίου, που ξεκίνησε από απλό χαρτί και πόθησε να γίνει καράβι του νόστου, με επιβάτες κάποιους που έκαναν τη νοσταλγία τους γιορτή και τον έρωτα τους τραγούδι και καμιά φορά παραμύθι.
Ο Δημήτρης Καραβασίλης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ίμβρο. Τα πρώτα του ελληνικά γράμματα τα έμαθε στο νησί, από γερόντισσα δασκάλα, κρυφά με κίνδυνο και τίμημα. Έζησε την αγριότητα ανθρώπινων συμπεριφορών και εξαναγκάστηκε από αυτές να εγκαταλείψει το σπιτικό του και να εγκατασταθεί στην Ελλάδα.
Ακολούθησαν οι σπουδές στη θεολογική και Φιλοσοφική Σχολή, μεταπτυχιακά στα Παιδαγωγικά, ωσότου η ευλογία της οικογένειας έδωσε νόημα στη ζωή του. Εργάζεται ως καθηγητής στη Μέση Εκπαίδευση.
Γνωρίζουμε όμως ότι όποτε η λησμοσύνη φοράει το προσωπείο της καθημερινότητας, κινδυνεύει να μαραζώσει ο Έρως και να μακρύνει η Πατρίδα. Το ένα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το άλλο.
Το Δημητρό είχα την τύχη να τον γνωρίσω στη θάλασσα του διαδικτύου. Ένας δάσκαλος και εκεί, μας μαθαίνει καθημερινά πως είναι ένα μεγάλο ταξίδι το να γίνεις Άνθρωπος. Θέλει θυσίες, κόπο μα πιο πολύ αληθινή και καθαρή καρδιά.
Σε ένα καθημερινό μάθημα Ζωής, ο Δημητρός δημιούργησε ένα δεύτερο σχολείο. Όπου ο φόβος δεν έχει θέση. Εκεί που ο καθένας μας μπορεί ελεύθερα να πει τη γνώμη του και να μάθει μέσα από τον άλλον.
Και τον ευχαριστούμε γι αυτό.
Το Δημητρό θα τον βρείτε στο κονάκι του το «Νόστιμον Ήμαρ»  (http://nostou-algos.pblogs.gr/). Εκεί πίνοντας καφέ ελληνικό, η τρώγοντας γλυκό βύσσινο, τρατάροντας μας  κι εμάς είναι ανοιχτός σε νέες ιδέες και εικόνες.
Παντρεύοντας το παλιό  με το καινούργιο!

Βιβλιοπαρουσίαση για το BLOG
από την Γλυκερία Αθαν. Παυλίδου, Κοζάνη

Χαλαρά, πιο χαλαρά Σάββατο είναι

Professions.pps
Είναι ένα pps χαρούμενο από τον Δημήτρη Λουκάκη της «Καθημερινής». Περνάμε κι εμείς στην εφημεριδα πολλές ώρες σε ένταση κι έχουμε ανάγκη που και που να… ξεθολώνει το μυαλό μας.

Posted by Νίκος Eλ. Θεοδωράκης at 11:03:39 | Permalink | Comments (16)

Thursday, May 8, 2008

Υπογράφω τα συμβόλαια για το νέο σπίτι

Οι διαδικασίες και τα τρεξίματα με τις τράπεζες, τους συμβολαιογράφους, τους δικηγόρους για το καινούριο σπίτι σήμερα στις 11.30 το πρωί παίρνουν τέλος. Με την Τασία, υπογράφουμε τα συμβόλαια πώλησης του διαμερίσματος επί της Κλειούς 15, στον Κολωνό. Προσεχώς περισσότερα.

Για την ώρα αρχίζει το… τρέξιμο. Τα συμβόλαια στο υποθηκοφυλακείο, στη ΔΕΗ για να συνδεθεί με ρεύμα, στον ΟΤΕ για να γίνει η μεταφορά του τηλεφώνου.

Και μετά η μετακόμιση μέσα στον Μάιο… Μια νέα αρχή, απρόσμενη, αρχίζει. Σιγά - σιγά, χωρίς πίεση χρόνου ελπίζω να τα τακτοποιηθώ στο νέο μου σπίτι. Μέχρι το τέλος Μαϊου πρέπει να παραδώσω το διαμέρισμα στη Βιάντος 30. Θέλουν και αυτοί, οι ιδιοκτήτες, να το βάλουν στην αγγελία για νέο ενοικιαστή. Ελπίζω να τα καταφέρω. Ευτυχώς έχω φίλους που θα με βοηθήσουν…


Επίκαιρη ερώτηση Αλαβάνου προς τον πρωθυπουργό
για την πώληση του ΟΤΕ

Πλήρη ενημέρωση για την πορεία των διαπραγματεύσεων της κυβέρνησης με την Deutsche Telekom για τον ΟΤΕ ζητά με επίκαιρη ερώτησή του προς τον πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή, ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ Αλέκος Αλαβάνος.
Ο κ. Αλαβάνος, που εκτιμά ότι η συμφωνία οδηγεί σε “άνευ όρων” παράδοση του οργανισμού , ερωτά τον πρωθυπουργό εάν η κυβέρνηση προτίθεται “να αναθεωρήσει την πολιτική της, να σταματήσει άμεσα τις διαπραγματεύσεις με την Deutsche Telekom ,να καταργήσει τους νόμους 2843/00 και 3522/2006 (άρθρο 38 παρ4) και να ανακτήσει σταδιακά τουλάχιστον το 51% του ποσοστού του δημοσίου στον ΟΤΕ”.

Τα 10 πιο διαδεδομένα είδη μούντζας

Θα θέλατε, φαντάζομαι να ξέρατε μερικά πράγματα γύρω από τη μούτζα. Και, δυστυχώς οι γνώσεις γύρω από το θέμα είναι μόνο εμπειρικές. Δείτε τη θεωρητική πλευρά του πράγματος, όπως την κατέγραψε και την έστειλε η κόρη μου Ειρήνη. Προφανώς από e-mail που έλαβε κι εκείνη στον υπολογιστή της και θεώρησε σκόπιμο να μην κρατήσει μόνο για τον εαυτό της τη γνώση. Δείτε τα 10 πιο διαδεδομένα είδη μούτζας:
1. Η αεριωθούμενη
. Φσσσσσσς… Μπόινγκ! Τόσο γρήγορη που δεν την πιάνει η κάμερα.
2. Η χιαστί
. Όταν τα δύο χέρια σχηματίζουν ένα “Χ”!
3. Η φαλτσαριστή.
Όταν απευθύνεται σε παραπάνω από ένα πρόσωπα και ξεκινάει από τη μια μεριά για να καταλήξει στην άλλη.
4. Η διπλή
. Όταν το ένα ορθάνοιχτο χέρι σκάει πάνω στο άλλο.
5.
Η με προσποίηση. Όταν ο αποστολέας κοιτάει αριστερά και σημαδεύει δεξιά.
6. Η επαναλαμβανόμενη ή αλλιώς κυματιστή
. Όταν τα δύο χέρια αποδίδουν τη μούντζα και κατόπιν κινούνται σαν τα κύματα στην παραλία. Σκάνε και ξανασκάνε και ξανασκάνε…
7. Η εμφατική
. Όταν συνοδεύεται μ’ ένα δυνατό “Πάρτα!”
8. Η εμφατική που προεξοφλεί γραμμάτια
. Όταν συνοδεύεται μ’ ένα δυνατό “Πάρτα, να μη στα χρωστάω!
9. Η εμφατική που περιγράφει την υγεία του αποδέκτη
. Όταν συνοδεύεται μ’ ένα δυνατό “Πάρτα μωρή άρρωστη!
10. Η εμφατική που σκέφτεται μακροπρόθεσμα
. Όταν συνοδεύεται μ’ ένα δυνατό “Πάρε νά ‘χεις!

Τι μπορεί να φτιάξει ο άνθρωπος…

GUINNESS_BOOK_OF_WORLD_RECORDS_to.pps
Το παραπάνω pps μου το έστειλε ο γιός μου με e-mail και ίσως γι’ αυτό έχει διπλή αξία. Εξάλλου, όπως θα καταλάβατε, όσοι μπαίνετε τακτικά εδώ σ’ αυτό το Blog οι φίλοι γράφουν τα περισσότερα πράγματα. Εγώ απλά τα διασώζω γιατί είναι κρίμα να χαθούν ή να τα βλέπω μόνο εγώ…

Posted by Νίκος Eλ. Θεοδωράκης at 13:57:55 | Permalink | Comments (7)