Ενα διαφορετικό ηλεκτρονικό ημερολόγιο του δημοσιογράφου Νίκου Ελ. Θεοδωράκη
Thursday, August 20, 2009
Μετακομίσαμε σε άλλο χώρο
Επειδή αυτότο Blog αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα για δύο και περισσότερους μήνες, αποφασίσαμε να… μετακομίσουμε οριστικά. Όποιος θέλει να μας βρεί μπορεί να πάει στη διεύθυνση: http://www.thrapsaniotis.gr είναι το site μας.
Εκεί, υπάρχει η λογική του Blog αλλά ελεγχόμενη από ανθρώπους της Τζούμλα που ζουν στην Αγία Παρασκευή της Αττικής και μπορείς να τους ζητήσεις κάτι και να γίνει άμεσα. Σέβονται τον πελάτη τους και δεν αποφασίζουν να κάνουν κάτι χωρίς καμιά ενημέρωση…
Δείτε το και μόνοι σας. Ο χώρος είναι πιο ζεστός και τα λέμε καθημερινά.
Αυτή είναι σελίδα του Χάρη Ευγενειάδη. Πατήστε ΕΔΩ να πάτε να τη δείτε…
Θεωρούμε μερικές φορές απλά πράγματαστην καθημερινότητά μας ως μεγάλα και προσπερνούμε τα ουσιαστικά. Ένα τέτοιο θεωρώ την… επιστροφή του φίλου Χάρη Ευγενειάδη στο διαδικτυακό του τόπο.
Έχω κάνει και λίγκ τη σελίδα του στην μπάρα, το «Όμορφες φωτογραφίες» και το παρακολουθώ. Λιγόλογος στα σχόλια του, αλλά πολύ εύστοχος στις φωτογραφίες του έχει το χάρισμα να σε παρασύρει στο δικό του, πλούσιο από ψυχικά χαρίσματα κόσμο.
Ο Χάρης είναι συνταξιούχος πια. Και όλοι όσοι τον γνωρίσαμε, έχουμε πιεί ένα κρασί μαζί του και έχουμε μοιραστεί πράγματα, περιμέναμε να πάρει «φωτιά» το Blog του. Αντί γι’ αυτό, είδαμε ένα φαινόμενο που θα μπορούσες να το χαρακτηρίσεις και εγκατάλειψη.
Όταν επιχειρήσαμε να μάθουμε τι συνέβη πέσαμε πάνω σε μεγάλα τρεξίματα. Το τέρας της γραφειοκρατίας θέλει υπομονή, επιμονή και πολύ, σχεδόν καθημερινή, προσπάθεια για να τα βγάλεις πέρα μαζί του. Και η σύνταξη δεν είναι απλό πράγμα…
Έτσι «χάθηκε» για καιρό. Δεν ενημέρωνε, δεν έβαζε νέα θέματα. Ωστόσο δεν απογοητευτήκαμε. Τον περιμέναμε. Κάποια στιγμή θα χτυπούσε.
Και… νάτον. Με ένα θεσπέσιο έργο στην κουζίνα του και ένα λουλούδι που χαίρεται η ψυχή σου να το βλέπεις. Τα χρώματα του είναι μοναδικά όταν ανοίγεις τη φωτογραφία σε όλη την ανάλυσή της.
Κι εμείς οι… πολυάσχολοι της καθημερινότητας το’ χουμε μεγάλη ανάγκη αυτό. Να βυθιστούμε στη γαλήνη και την ηρεμία μιας μοναδικής φωτογραφίας, μακριά και έξω από συμβατικότητες.
Φίλε Χάρη σε καλωσορίζουμε πίσω και περιμένουμε με αγωνία και λαχτάρα να δούμε κι άλλες δουλειές σου. Περιμένουν κι εκεί, στη μακρινή Χιλή κάποιοι άνθρωποι να «ανασάνουν» άρωμα Ελλάδας. θα τους στερήσεις αυτή τη χαρά;
Στην υγειά μας βρε παιδιά!
Στην υγειά σου Χάρη! Μακάρι να μπορούσαμε να το πίναμε μαζί αυτό το ουζάκι κάτω από τον βαθύ ίσκιο των πλατανιών…
Και μεζέ ντόπιο παρακαλώ… Με παστό κρέας και πιπεριές γεμιστές…
Τραπεζάκια αραγμένα κάτω από τα πλατάνια περιμένουν κόσμο να έρθει…
Υπέροχο περιβάλλον, ιδανικό για λίγη δροσιά μέσα στο καλοκαίρι…
Έκανα κέφι για ένα ουζάκι. Πολλές φορές όταν χαλαρώνω νομίζω ότι το χρειάζομαι. Κάπου ανάμεσα στη γεύση του και τη μωρωδιά του γλυκάνισου “ταξιδεύω” όμορφα σε μέρη μοναδικά.
Το έκανα χθες Σαββατιάτικα. Είχαμε πάει Μεγαλόπολη για να ψωνίσουμε δυο - τρία πράγματα απαραίτητα για τιςδύο βδομάδες που θα καθίσει στο χωριό ο Λάμπρος.
Κι ύστερα, στην επιστροφή, είπαμε να κάνουμε μια στάση στην Καρβουναρεϊκη Παναγιά. Κάνουν υπέροχο μεζέ εδώ και το ούζο κάτω από τον παχύ ίσκιο των πλατανιών έχει μια γεύση ακόμα πιο όμορφη. Είναι και το χαμόγελο τους και οι τιμές. Πολύ ανθρώπινο βρε αδερφέ!..
Εδώ μ’ αρέσει ένα ουζάκι… Κι ο μεζές που το συνοδεύει είναι τόσος που δεν τρελαίνεσαι για μεσημεριανό φαγητό. Πιο πολύ έναν ύπνο χρειάζεσαι. Σαββατοκύριακο με μεσημεριανό ύπνο. Αυτό κι αν είναι λαχείο!…
Γιατί το μεσημέρι κι εδώ κάνει ζέστη. Κι ας έπεσαν κάτι μπουμπουνητά απίστευτα κατά τις δύο. Το βράδυ θα βγάλει δροσιά. Και μπορεί τη νύχτα να μη χρειάζετι κουβέρτα, αλλά έχει τη δροσούλα του…
Μια ματιά, από κάτω. Έτσι όπως καθόμαστε στο τραπέζι για το ούζο μας…
Εκατό χιλιάδες επισκέπτες σε λιγότερο από δύο χρόνια δεν είναι και λίγοι…
Τα Blog είναι μια μορφή επικοινωνίας. Και μερικοί τα πρoσέχουν περισσότερο. Σαν της Γλυκερίας που… άλλαξε πάλι το σκαρί της. Μα, δεν προλαβαίνουν να “τραβήξουν” τα χρώματα βρε κορίτσι μου…
Τον Αύγουστο του 2007που αποφάσισα να βάλω σε μια πιο τακτική σειρά την ενημέρωση αυτού εδώ του Blogδε φανταζόμουν ότι σε λιγότερο από δύο χρόνια θα είχαν έρθει 100.000 επισκέπτες να δουν, να διαβάσουν, να σχολιάσουν τα γραφτά μου.
Ε, δεν είναι και μικρό πράγμα αυτό!… Τόσος κόσμος, τόση ευθύνη… Κι από την άλλη τόση αγάπη που έχω εισπράξειμέσα από τούτο εδώ τον ιστότοπο είναι ένα φαινόμενο ότι μου έχει προσφέρει πολύ όμορφα συναισθήματα.
Χωρίς να κυνηγήσω ποτέ, αυτό που λέμε αναγνωσιμότητα, χωρίς άγχος και πίεση κατέγραψα σε καθημερινή βάση ότι έζησα, είδα, άκουσα, διάβασα και μου άρεσαν και ήθελα να τα μοιραστώ μαζί σας.
Δεν σας ξέρω όλους. Μερικοί δεν μιλάτε, δεν σχολιάζετε. Διαβάζετε όμως, το ξέρω καλά γιατί μου το λέτεόταν με παίρνετε τηλέφωνοκαι τα λέμε.
Καταλαβαίνω. Δεν είναι πάντα εύκολη αυτή η μορφή επικοινωνίας. Κάποιοι τη φοβούνται κι όλας.«Υπάρχουν πολλοί περίεργοι άνθρωποι εκεί μέσα στοinternet» και κρύβονται πίσω από τις… παλάμες τους.
Σας βεβαιώνω ότι δεν είναι περισσότεροι απ’ όσοι κυκλοφορούν δίπλα μας, γύρω μας, στην πραγματική ζωή.
Καμιάανωνυμίαδεν μπορεί να κρύψει την αλήθεια και το ψέμα για όσους το αγαπάνε έχει κοντά ποδάρια.Αποκαλύπτονται γρήγορα και καθαρίζει το τοπίο.
Εκατό χιλιάδες χτυπήματα είναι πάρα πολλά για ένα Blogπου «κυκλοφορεί» ανάμεσα σε φίλους, από στόμα σε στόμα, ανάμεσα σε «ψαγμένους» ανθρώπους που δεν περνάνε και όλη τους τη ζωή μπροστά σε μια ανοιχτή οθόνη ηλεκτρονικού υπολογιστή.
Πραγματικοί άνθρωποι είναι , ίσως λίγο πιο μοναχικοί και αναζητούν την επικοινωνία μέσα από το χάος του διαδικτύου.
Δε σας κρύβω όμως ότι αισθάνομαι πιο όμορφα όταν βλέπω σχόλια σας δημοσιευμένα, δεξιά στη μπάρα του Blogμου. Υπάρχουν φορές που δίνουν τη δυνατότητα να ξαναδώ ένα θέμα, να το προσεγγίσω από μια άλλη σκοπιά που ως τότε, ούτε που την είχα φανταστεί.
Ο διάλογος είναι όμορφο πράγμα.Ακόμα και η διαφωνία έχει την αξία της. Οι άνθρωποι είναι όντα κοινωνικά. Θέλουν να μιλούν, να μοιράζονται πράγματα, εμπειρίες, ιδέες, να προχωρούν δυο βήματα παραπέρα τους προβληματισμούς τους.
Σε ένα μικρό απολογισμό, νομίζω πως έγινα λίγο καλύτερος σαν άνθρωπος. Έμαθα περισσότερα πράγματα και είχα τη χαρά να τα μοιραστώ μαζί σας, είτε εικόνες, είτε λόγια.Και επειδή εχθρός του καλού είναι το καλύτερο, πάντα θα υπάρχει η πρόκληση για ακόμα περισσότερη βελτίωση. Σας ευχαριστώ για όσα μοιράστηκα μαζί σας. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσα πράγματα πήρα…
SMS – Παρακαλώ ψηφίστε μας!
Ένα από αυτά τα… περίεργα μηνύματα που έφτασαν στο κινητό μου και δίνουν οδηγίες προς ψηφοφόρους…
Το 1992 όταν πρωτοκυκλοφόρησαν τα κινητά τηλέφωνα στην Ελλάδα τα SMS ήταν ένα νέος τρόπος επικοινωνίας ανάμεσα στους ανθρώπους. Χωρίς πολλά λόγια μέσα σε 169 χαρακτήρες το μήνυμα είχε να κάνει με τον έρωτα ή με άλλα πρακτικά πράγματα που έκαναν πιο εύκολη τη ζωή.
Στο πέρασμα των χρόνων οι εξελίξεις έφεραν άλλα πράγματα. Τώρα μπορείς να αγοράσεις αριθμό μηνυμάτων με συγκεκριμένο ονοματεπώνυμο και μέσω κομπιούτερ να στείλεις χιλιάδες μηνύματα ταυτόχρονα. Το είδαμε στις εκλογές της ΕΣΗΕΑ πρόσφατα, αλλά και στις ευρωεκλογές. Δεκάδες μηνύματα έφτασαν στο κινητό μου επισημαίνοντάς μου την… ανάγκη να οδηγήσουμε «σωστά» το ψηφοδέλτιο την Κυριακή στην κάλπη. Και φυσικά να καθοδηγήσουμε επίσης «σωστά» όσους μπορούμε να επηρεάσουμε…
Ρε ουστ από δω, κοπρόσκυλα που θα μου πείτε ποιους και πώς θα ψηφίσω στις ευρωεκλογές…. Αλίμονο μου, μισό αιώνα ζωής σε τούτο τον κόσμο, να μην έχω μάθει στοιχειώδη πράγματα για την αυτοπροστασία μου.
Από τις 7 το πρωί έως τις 7 μ.μ. στις κάλπες
Όλα είναι έτοιμα στον κέντρο τύπου. Υπολογιστές σε αναμονή για να μεταδώσουν άμεσα τα αποτελέσματα…
Για δώδεκα ώρες θα είναι ανοιχτέςαπό αύριο το πρωί οι κάλπες, προκειμένου οι Έλληνες ψηφοφόροι να πάνε να ψηφίσουν. Ε, δεν χρειάζεται να πάτε και… ξημερώματα. Ότι ώρα και αν πάτε, ίδια θα είναι τα αποτελέσματα το βράδυ.
Μόνο που επειδή ο καιρός θα είναι καλός αξίζει να πάει νωρίς για να μπορέσουμε να πάμε για μπάνιο μετά την κάλπη.
Ήρεμοι με τονωμένο το ηθικό από τις κεντρικές προεκλογικές συγκεντρώσεις και με τα… γκάλοπ να κρέμονται στα κεφάλια όσων αγωνιούν για τα ποσοστά, ευχόμαστεκαλή ψήφο!
To Blogspot κερδίζει όλο και περισσότερους φίλους… Δείτε το Blog του Δημήτρη Νέζη.
Στην Επιτροπή της Ακαδημίας Πλάτωνα δεν άλλαξαν σπίτι… Κάτι πινελιές στα χρώματα έβαλαν. Ενα πρασινάκι ήταν μια μικρή αλλαγή.
Τελείως αλλιώτικο το Blog του Δημητρό. Ενα από τα καλά Blog με συνεχή ενημέρωση.
“Καθηγήτρια” στο είδος της, η Γλυκερία! Μέσα σε λίγους μήνες είδαμε πάνω από τέσσερις - πέντε αλλαγές στο Blog της. Δυστυχώς δεν προλάβαμε να τις καταγράψουμε. Ιδού η τελευταία όπως “παίζει” τώρα στο διαδίκτυο.
Το φαινόμενο το παρακολουθώκαι… αυξάνει και πληθαίνει τον τελευταίο καιρό. Πολλοί μπλόγκερ, φίλοι, απ’ αυτούς που μ’ αρέσει να παρακολουθώ, σχεδόν καθημερινά, καθώς μπαίνει για τα καλά το καλοκαίρι αλλάζουν το Blogτου, δίνουν «χρώμα» το κάνουν πιο ελκυστικό ή πιο χρηστικό κατά τους ίδιους.
Σας… ιός απλώνεται στο διαδίκτυο. Είδατε πιο πάνω μερικά Blogμε τελείως άλλη εμφάνιση από αυτή που είχαν πριν μερικούς μήνες.
Ασφαλώς και δεν μου πέφτει λόγος. Δικά τους είναι, ότι θέλουν τα κάνουν. Προσωπικά έχω άλλη άποψη επί του θέματος. Για μένα «ζωντανό» είναι ένα Blogόταν έχει τακτική ενημέρωση, εφόσον βεβαίως έχει κάτι να «να πει» ο άνθρωπος που το ενημερώνει.
Πρέπει να πω ότι μου αρέσουν εκείνα που διαθέτουν πρωτογενή κείμενα, φωτογραφίες, βίντεο ή άλλο πληροφοριακό υλικό. Αν και πολλές φορές – το κάνω κι εγώ καμιά φορά- «αναμεταδίδουμε» υλικό που φτάνει ως το e-mailμας και θεωρούμε ότι αξίζει να το μοιραστούμε με φίλους.
Εμένα λοιπόν μ’ αρέσει το… σπιτικό μου. Λιτό με τα… μαύρα του μου δίνει το περιθώριο να εκφραστώ. Και το κάνω σε καθημερινή βάση.
Με ρωτούν φίλοι «πώς τα καταφέρνω;» Δεν είναι δα και τρομερό… Ένας στοιχειώδης προγραμματισμός χρειάζεται και η επαφή με την πραγματικότητα. Εξάλλου πέρα από τα κείμενα που έχω προετοιμάσει, συχνά έχω και ενημέρωση έξτρα. Θέμα που «μπαίνει» δηλαδή εκ των υστέρων κι ενώ «παίζει» ήδη η ανάρτηση.
Άλλωστε αυτό θεωρώ ότι είναι η δύναμη του internet. Να γράφεις ότι συμβαίνει, την ώρα που συμβαίνει… Και να τοποθετείσαι πάνω στα σχόλια των αναγνωστών σου. Εάν, βεβαίως γράψουν. Διότι οι πολλοί περισσότεροι σχολιάζουν φωναχτά, αλλά «αρνούνται» να μπουν στον κόπο να καταγράψουν την άποψή τους.
Το κακό είναι ότι εγώ, αν δεν γίνει τυχαία, δεν θα μάθω ποτέ αυτά τα σχόλια. Δυστυχώς, γιατί μπορεί να με έκαναν καλύτερο…
Ενα ανέκδοτο που κυκλοφορεί σε… φωτοτυπία Μου το έδωσαν να το διαβάσω στο γραφείο. Κάποιος το βρήκε στο internet, το τύπωσε και το μεταφέρει από χέρι σε χέρι, για να… επιστρέψει ξανά σταο internet. Αλλά έχει την πλάκα του, όπως και να το κάνεις…
Δείτε κι αυτό… κοινωνική ευαισθητοποίηση Να πάμε αν μπορούμε. Λίγο μετά τις ευρωεκλογές, είναι ότι πρέπει. Και είναι μόλις δυο βήματα από το κέντρο της Αθήνας…
Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων… Για όσους ενδιαφέρονται…
Η εικόνα δεν αποτυπώνει απόλυτα την αλήθεια. Οι πανηγυρισμοί είναι για να… κρατήσω τα δόντια που τρίζουν από το κρύο…
Εδώ είναι λίγο πιο καθαρά τα πράγματα… Τη βουτιά την κάναμε πάντως…
Η παραλία στο Δρέπανο είναι υπέροχη. Βότσαλο ψιλό και άμμος αντάμα…
Η θάλασσα ήταν πρόκληση καθώς ο ήλιος “απειλούσε“ ζεστός πάνω από τα κεφάλια μας. Στο Δρέπανο, λίγα χιλιόμετρα έξω από το Ναύπλιο είναι πανέμορφα. Οδηγήθηκαμε εδώ από έναν ξενοδόχο στο Τολό, αφού είχαμε απογοητευθεί ψάχνοντας για ένα δωμάτιο μέσα στην αργολική πόλη για να περάσουμε το διήμερο.
Με λιγότερο από δύο ώρες δρόμο από την Αθήνα, το Ναύπλιο είναι η πόλη που μου αρέσει, πρώτα απ‘ όλες. Δυστυχώς δεν υπάρχει κρεβάτι ούτε για δείγμα. Το ίδιο και στο Τολό που μας στέλνουν. Είναι αργά, κοντεύει 12 τα μεσάνυχτα. Φουλ παντού. Αναρωτιέμαι που υπάρχει αυτή η κρίση. Σε άλλο πλανήτη ίσως. Όχι πάντως στο Ναύπλιο και τα περίχωρά του…
Και εκεί που είχαμε πια απογοητευτεί ένας ευγενικός νεαρός στη ρεσεξιόν ενός ξενοδοχείου στο Τολό τηλεφωνεί και μας… βρίσκει δωμάτιο. Στο Δρέπανο, ένα χωριό δίπλα στη θάλασσα που δεν είχα πάει ποτέ ξανά. Κι άντε τώρα να την κάνεις τέτοια ώρα την άγνωστη διαδρομή οδηγημένος από τις ταμπέλες του ξενοδοχείου…
Το ξημέρωμα όμως του Σαββάτου μας αποζημιώνει. Υπέροχη μέρα. Και μια θάλασσα γοητευτική και ξελογιάστρα, πεντακάθαρη στα πόδια μας. Δύο του Μάη και λέω να κάνω την πρώτη (καλοκαιρινή;) βουτιά μου. Τρέμει το φυλλοκάρδι μου, αλλά επιχειρώ. Μ’ ακολουθεί και ο Λάμπρος.
Αργότερα στην πισίνα του ξενοδοχείου συνεχίζουμε για καμιά ώρα να πλατσουρίζουμε. Φοβάμαι την ήλιο μη μας κάψει στο πρώτο ραντεβού μαζί του. Αλλά παιχνιδίζουμε μαζί του σαν παιδιά.
Ωραίο είναι, τελικά, το νερό άμα το συνηθίσεις. Ωραίο και τολμηρό για κάποιους σαν εμάς που προτιμούν τη θάλασσα να τη γευτούν το κατακαλόκαιρο.
Από το μικρό μπαλκόνι του ξενοδοχείου EDEM που μείναμε…
Μέσα στο πράσινο, δίπλα στη θάλασσα…
Ένα τεράστιο πεύκο στην είσοδο του ξενοδοχείου μας.
Θάλασσα πλατιά… Ετσι, για να θυμόμαστε κάποια πράγματα
Η πρώτη εικόνα της αναβαθμισμένης ιστοσελίδας της ΠΕΤ ΟΤΕ.
Με μπόλικο λευκό αλλά σωστά τοποθετημένα τα θέματα…
Φυσικά το περιοδικό έχει τη δική του θέση. Και σε PDF τα προηγούμενα τεύχη…
Τοsite της ΠΕΤ ΟΤΕ περνά στη νέα εποχή. Ξαναστήνεται από την αρχή, από τον Δημάκο Αποστολίδη με μεγάλη εμπειρία στην κατασκευή ιστοσελίδων και κάθε μέρα που περνάει γίνεται όλα και πιο χρηστικό για όσους από τους τεχνικούς του ΟΤΕ θα ήθελαν να ενημερώνονται γρήγορα και υπεύθυνα για όσα συμβαίνουν στον κλάδο τους και τους αφορούν.
Καιρός ήταν. Ένα μεγάλο πρωτοβάθμιο σωματείο με πανελλαδική έκφραση χρειαζόταν τον δικό του διαδικτυακό χώρο. Σοβαρό και υπεύθυνα ενημερωμένο που να καλύπτει τη δράση του και να δίνει πληροφοριακά στοιχειά χρήσιμα σε κάθε στιγμή που θα ζητηθούν.
Το site είναι στο «χτίσιμό» του και έχει πολύ δουλειά ακόμα, αλλά φαίνεται ήδη ότι κινείται σε μια πολύ καλή λογική. Σύγχρονη, μοντέρνα, δυναμική.
Το ζήτημα είναι η νέα διοίκηση που θα προκύψει μόλις η Κεντρική Εφορευτική Επιτροπή ανακηρύξει τους εκλεγμένους για το νέο 35μελές Διοικητικό Συμβούλιο και συνέλθει σε σώμα, να μην αφήσουν αυτή την καλή προσπάθεια να φυτοζωεί.
Μαζί με το περιοδικό «Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΤΟΥ ΟΤΕ» πρέπει να γίνουν η αιχμή της ενημέρωσης. Χρειάζεται επομένως άμεση ενημέρωση. Αναρτήσεις θεμάτων την ώρα που συμβαίνουν και όχι δυο – τρεις μέρες μετά…
Ο Δήμος αποτελεί εγγύηση για την αισθητική και χρηστική αναβάθμιση του νέου site. Αυτό, άλλωστε, φαίνεται από τώρα με την πρώτη ματιά. Και οι πρώτες εικόνες που δημοσιεύουμε το επιβεβαιώνουν.
Άλλωστε δεν είναι μόνο δική μας εκτίμηση αυτό. Οι πρώτες κρίσεις των τεχνικών του ΟΤΕ είναι ενθαρρυντικές. Δείτε αυτό το e-mail που έφτασε στη «ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ»:
«Με γεια το ανανεωμένο site! Ελπίζω πως η απουσία των τευχών της Φωνής, δεν είναι χαρακτηριστικό της νέας μορφής της ιστοσελίδας.
Αντιθέτως περιμένω μαζί με τα παλιά, να αναρτηθούν και τα νέα τεύχη.
Υπάρχουν συνάδελφοι που για κάποιους λόγους, δεν λαμβάνουν το περιοδικό, κάποια λείπουν και συν τοις άλλοις, πάντα είναι χρήσιμη μια αναδρομή στο παρελθόν.
Περιμένω με ενδιαφέρον τον εμπλουτισμό του περιεχομένου και ελπίζω η αισθητική ανανέωση να είναι απόρροια της ανανέωσης του συνδικαλιστικού κινήματος των Τεχνικών του ΟΤΕ».
Το ζητούμενο είναι να μην το αφήσουν στην τύχη του μόλις ολοκληρωθεί. Αυτό είναι το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν τα περισσότερα site. Η επικαιρότητα είναι που θα κάνει εκείνους στους οποίους απευθυνόμαστε να το έχουν βασική πηγή πληροφόρησης ή φτιάχτηκε απλά για να υπάρχει και… γιατί έχουν και οι άλλοι…
Η επικοινωνία είναι το πρώτο μέλημα…
Περίεργη άνοιξη κι αυτή…
Προχθεσινή φωτογραφία έξω από τον ΕΔΟΕΑΠ στο κέντρο της Αθήνας
Ταλαντεύεται ο καιρός… Δεν έχει κατασταλάξει ακόμη τι θα κάνει και κει που έχει ήλιο ξαφνικά μαύρα σύννεφα πλακώνουν στον ουρανό και μια δυνατή βροχή έρχεται να… τρίξει τα δόντια υπενθυμίζοντας πως ο χειμώνας είναι ακόμα εδώ.
Κι επειδή τα δελτία καιρού τρομάζουν ο κόσμος προμηθεύεται πετρέλαιο στις πολυκατοικίες για το καλοριφέρ. Τρία τουλάχιστον βυτιοφόρα είδε χθες σε διαφορετικά σημεία της Αθήνας.
Καλά κάνουν… Στα βόρεια δεν κάνει μόνο κρύο και βροχή. Συχνά χιονίζει κιόλας…
Το έχουμε πει και θα το λέμε σε κάθε ευκαιρία. Αυτό το Blog δεν έχει το άγχος και την αγωνία της αναγνωσιμότητας. Την πλάκα του κάνει, το κέφι του, γι’ αυτό και πιο πολλά ποστ είναι με… πλάκα και με αστεία παρά τα σοβαρά, αν και όταν υπάρχει λόγος, δεν λείπουν κι αυτά.
Κρατάει πάντα το… δημοσιογραφικό ύφος, όχι για κανένα άλλο λόγο, αλλά γιατί έτσι έχει συνηθίσει, λόγω επαγγέλματος, 26 χρόνια τώρα .
Και επειδή είμαστε άνθρωποι και έχουμε αδυναμίες δεν σας το κρύβω πως, κάθε φορά που κοιτάω τον μετρητή επισκεψιμότητας, κάτω δεξιά στη σελίδα όπως βλέπετε την οθόνη του υπολογιστή σας και τον βλέπω να αυξάνεται κατακόρυφα, χαίρομαι.
Γιατί ότι γράφεται εδώ, δεν είναι πετρούλες που ρίχνονται στη θάλασσα και χάνονται. Διαβάζονται από συνανθρώπους μας και μοιράζονται μαζί μου τη χαρά ή τη λύπη, τον προβληματισμό ή το χαμόγελο…
Κοιτάζω επίσης το μηχάνημα που είναι… κάτω από τον μετρητή, εκείνον που δείχνει πόσοι μας βλέπουν τώρα και διαπιστώνω ότι μπαίνουν στη σελίδα άνθρωποι από όλη την Ελλάδα, την Κύπρο, αλλά και την Αυστρία, την Ολλανδία, τη Γερμανία, τη Νότια Αφρική, τη Ρωσία, την Ουκρανία, την Αμερική…
Κι αναρωτιέμαι: Να’ ναι Έλληνες που με βρήκαν από τα ψαχτήρια της google και με διαβάζουν ή απλά τους έκανε το «κλίκ» μια φωτογραφία ή το όλο σύστημα παρουσίασης του Blog; Όπως και να’ χει το γεγονός ότι όλος ο κόσμος είμαστε πια ένα χωριό είναι αλήθεια. Γι’ αυτό και θέλει μεγαλύτερη προσοχή καθετί που γράφεται εδώ.
Ωστόσο μερικές φορές ανακαλύπτω, έκπληκτος, πως το e-mail που πήρα, από φίλο ή φίλη και το έκανα πόστ το έχουν ήδη δημοσιεύσει σε άλλα Blog. Και είναι μάλλον φυσιολογικό αυτό. Ότι κυκλοφορεί στο διαδίκτυο και φτάνει μέχρι εμένα, πάει κι αλλού. Και ούτε υπάρχει η δυνατότητα να παρακολουθώ τα πάντα. Ούτε ο χρόνος, ούτε οι τεχνικές γνώσεις που έχω για το internet μου το επιτρέπουν.
Υπάρχουν φίλοι μου που αναρωτιούνται πώς τα καταφέρνω και δεν υπάρχει μια μέρα που να μην έχω ενημέρωση σε τούτο το Blog; Δεν είναι τόσο δύσκολο όσο φαίνεται. Στην πραγματικότητα, λόγω της δουλειάς μου περνάει ατέλειωτες ώρες καθημερινά μπροστά σε έναν υπολογιστή. Έτσι δεν είναι τόσο δύσκολο, αφού το θέλω, να κάνω ολοκληρωμένα τη δουλειά μου και να συντηρώ όχι ένα, όχι δύο, όχι τρία, αλλά τέσσεραBlog και ένα site.
Ίσως και γι’ αυτό υπάρχει αυτή η επισκεψιμότητα. Γιατί είδα, στον ενάμισι και κάτι χρόνο που είμαι στους ωκεανούς του διαδικτύου, φίλους που ξεκίνησαν με πολύ όρεξη το Blog τους και στην πορεία τους κέρδισαν άλλα ενδιαφέροντα και το εγκατέλειψαν στην τύχη του να… ψυχοραγεί.
Όχι, δεν πρόκειται να το κάνω ποτέ αυτό. Αν κάποια στιγμή αποφασίσω να το εγκαταλείψω, που δεν το βλέπω, προτιμώ να το «κατεβάσω», από το να αργοπεθαίνει, μόνο και αβοήθητο.
Σας νιώθω, πάντως, συνταξιδιώτες σ’ αυτή την ωραία προσπάθεια και αισθάνομαι την ανάγκη να σας ευχαριστήσω από καρδιάς.
Δεν είμαι και κανένας πιτσιρικάς που κάνει την πλάκα του… Μισό αιώνα ζωής σηκώνω στις πλάτες μου και λειτουργώ πολύ υπεύθυνα σ’ αυτό που κάνω. Το προσπαθώ τουλάχιστον…
Να είστε καλά! Θα συνεχίσω να κοιτάζω να είμαι ειλικρινής καθημερινά σ’ αυτό που κάνω και να μην διαψεύσω τις προσδοκίες σας…
Ωραία ατμόσφαιρα στην Αθήνα… Λίγο πριν την “ώρα της γης” του 2009
Μας γράφει ένας επισκέπτης του Blog: Λίγο πριν την “ώρα της γης” του 2009 3 ιστοσελίδες που διαθέτω θα κλείσουν και θα κατευθύνουν αυτόματα όλους τους επισκέπτες σε έναν χώρο που θα μιλάει για την ώρα της γης. Τον βάφτισα Άρτεμις διότι σύμφωνα με την μυθολογία θυμάμαι πως ήταν η θεά της άγριας φύσης. Δεν ξέρω αν φαίνεται ωραία ιδέα, ίσως όχι (οφείλω να πω πως το ξεκίνησα με περισσότερο ενθουσιασμό). Έτσι περισσότεροι από 400 επισκέπτες θα δουν το μήνυμα και θα δράσουν όπως θέλουν.
Η λογική της κίνησης είναι πως, εφόσον κατεβάσαμε ρολά σε μια σελίδα τότε είναι δυνατόν να μην μπορεί ο απλός πολίτης να κατεβάσει το ρεύμα για 1 ώρα; Ο.Κ.πολύ ονειρικό για να είναι αληθινό ίσως! Μπρακούλια Γιώργο, σε ευχαριστούμε. Θα τις παρακολουθούμε τις σελίδες σου. Είναι καταπληκτικές!
Γυναίκα, σύντροφος και συνταξιδιώτης στη ζωή… Της αξίζει περισσότερη αγάπη…
Με την ευκαιρία της Ημέρας της Γυναίκας, η οποία φέτος είναι Κυριακή, οι εκδηλώσεις και οι δραστηριότητες της ΓΣΕΕ και των Συνδικάτων θα πραγματοποιηθούν τηΔευτέρα 9 Μαρτίου. Κάθε μέρα, αλλά ιδιαίτερα αυτή τη μέρα αναδεικνύονται με ιδιαίτερη έμφαση τα τεράστια και σοβαρά προβλήματα των γυναικών εργαζομένων, ανέργων, συνταξιούχων, μεταναστριών στη δουλειά, στο σπίτι, στην κοινωνία. Για το σκοπό αυτό η ΓΣΕΕ, η Γραμματεία Γυναικών και το ΕΚ Αθήνας με όλες τις Συνδικαλίστριες εργαζόμενες θα πραγματοποιήσουντη Δευτέρα 9 Μάρτη στις 11.00η ώρα παράσταση στην Υπουργό Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας, προβάλλοντας και διεκδικώντας τα προβλήματα και τα αιτήματα των γυναικών και ιδιαίτερα αυτά της ΑΝΕΡΓΙΑΣ και των επισφαλών σχέσεων εργασίας(καθαριότητα- φύλαξη κ.α.). Το τραγικό περιστατικό, με τη δολοφονική επίθεση κατά της συναδέλφισσας Κων/νας Κούνεβα, αναδεικνύει το μέγεθος των προβλημάτων των εργαζομένων γυναικών ιδιαίτερα αυτών με επισφαλείς σχέσεις εργασίας. Στη συνέχειααπό τις 12.30 και για δυο (2) ημέρες στην Πλατεία Κοτζιά στη Κινητή Μονάδα τουΕλληνικού Ιδρύματος Ογκολογίαςθα πραγματοποιηθεί δωρεάν ιατρικός έλεγχοςtest pap& μαστογραφίας, των εργαζόμενων εμποροϋπαλλήλων γυναικών. Σε συνεργασία με το Ίδρυμα Ογκολογίας και τον Πρόεδρο κ. Φραγκούλη θα διαμορφωθεί πρόγραμμα αυτών των εξετάσεωνγια ολόκληρη τη χώρα και για όλες τις εργαζόμενες γυναίκες. Η ΓΣΕΕ προχωρά σε αυτή τη δραστηριότητα γιατί θεωρεί ότι η υγεία είναι βασικό αγαθό και γιατί η πρόληψη σώζει ζωές! Οι εργαζόμενες γυναίκες με τα Συνδικάτα και την ενότητα τουςπαλεύουν και διεκδικούν Αξιοπρεπή, Ασφαλισμένη και Ασφαλή εργασία και ζωή!
Αγωνιζόμαστε, ενημερώνουμε, απαιτούμε… Αύριο το πρωί, στις 11 οι κάτοικοι της Ακαδημίας Πλάτωνος θα βρεθούμε στο 4ο Διαμέρσιμα Δήμου Αθηναίων (Αλεξανδρείας και Λένορμαν - πλατεία Σωτήρη Πέτρουλα) για να δούμε αυτό εμείς ονομάσαμε όραμα για την αναβάθμιση του αρχαιολογικού πάρκου της Ακαδημίας του Πλάτωνα. Λίγο νωρίτερα, από τις 9 και ως τη μία το μεσημέρι ο Δήμος Αθηναίων “κλείνει” τη Λένορμαν και το δίνει στα παιδιά να παίξου 3 με 3. Εχουμε την αίσθηση ότι κάποιοι στο Δήμο Αθηναίων είδαν ότι οι κάτοικοι είναι αποφασισμένοι και έβαλαν σφήνα μια εκδήλωση που είναι βέβαιο ότι θα “τραβήξει” παιδιά και γονείς. Αλλά εμείς θα είμαστε εκεί και θα τους μοιράσουμε την παραπάνω ανακοίνωση χωρίς να κάνουμε πίσω στην ενημέρωση των κατοίκων.
To κρασί έχει τους εραστές του
Αν ο πολιτισμός περνάει από το στομάχι υπάρχουν πιο λεπτές γεύσεις που κάνουν τον ουρανίσκο να αισθάνεται βασιλιάς. Δείτε νέα από το κρασί που λατρεύει ο άνθρωπος που έχει την ευθύνη αυτού του Blog και σημειώστε να θυμηθείτε όμορφες ώρες που «χρωστάτε» στον εαυτό σας και την παρέα σας…
Το Blog του Δημήτρη Νέζη μετακόμισε…
Το blog Αντίσταση στις γειτονιές άλλαξε διεύθυνση. Από τώρα και στο εξής θα βρίσκεται στο antigeitonies.blogspot.com
Αυτά τα γράμματα λένε ότι τα έγραψαν μικρά παιδιά στο Θεό… Δεν ξέρω πόσο αληθινά είναι. Μου τα έστειλε με e-mail η καλή μου φίλη Σοφία Μοσκοφίδου και τα βρήκα υπέροχα γι’ αυτό και τα μοιράζομαι μαζί σας. Χαλαρώστε και… απολαύστε τα!!!
Με συγχωρείς που δεν σου έγραψα νωρίτερα.
Μόλις αυτή τη βδομάδα έμαθα να γράφω. Μάρθα
Αγαπητέ Θεέ, γιατί πρέπει να προσεύχομαι αφού έτσι κι αλλιώς ξέρεις τι θέλω; Αν όμως σ’ ευχαριστεί αυτό θα προσεύχομαι.
Σιού
Αγαπητέ Θεέ, αν ζούμε μετά το θάνατό μας, τότε γιατί να πεθάνουμε;
Ρόν
Αγαπητέ Θεέ, το αντρόγυνο στο διπλανό διαμέρισμα τσακώνεται για τα
καλά όλη την ώρα.Θα έπρεπε ν’αφήνεις να παντρεύονται μόνο οι πολύ καλοί φίλοι. Νάν
Αγαπητέ Θεέ, πώς έγινε και δεν εφεύρες κανένα καινούργιο ζώο τελευταία;
Έχουμε πάντα τα ίδια τα παλιά. Τζόννυ
Αγαπητέ Θεέ, ξέρω που λέει να γυρίζεις και το άλλο σου μάγουλο, τι γίνεται
όμως αν η αδερφή σου σε χτυπήσει στο μάτι; Με αγάπη Τζέρεσσο
Αγαπητέ Θεέ, αν δεν πάρεις πίσω το μωρό,δεν θα καθαρίσω το δωμάτιό μου. Τζόυ
Αφού δεν θέλεις οι άνθρωποι να λένε κακά λόγια, γιατί τα εφεύρες;
Ευγένιος
Αγαπητέ Θεέ, ο Ντόναλντ έσπασε τη γυάλα,όχι εγώ.Τώρα πια το έχεις και γραφτό.
Τζαίην
Αγαπητέ Θεέ, ήθελες πράγματι η καμηλοπάρδαλη να είναι έτσι,ή μήπως έκανες λάθος; Νόρμα
Αγαπητέ Θεέ, θα μπορούσες να γράψεις μερικές ακόμα ιστορίες;
Τις διαβάσαμε όλες αυτές που έγραψες και τις ξαναρχίσαμε.
Με ευγνωμοσύνη Έμιλυ
Διαβάσαμε ότι ο Θωμάς Έντισον ανακάλυψε το φως. Εγώ νόμιζα ότι το είχες ανακαλύψει εσύ.
Ντόνα
Αγαπητέ Θεέ, είσαι πλούσιος ή μόνο διάσημος;
Στήβεν
Πώς ήξερες ότι ήσουνα Θεός;
Τσάρλυ
Αγαπητέ Θεέ, στις απόκριες θα ντυθώ διάβολος. Σε πειράζει;
Μάρνιε
Αγαπητέ Θεέ, η δασκάλα λέει ότι οι μέρες άλλοτε μικραίνουν κι άλλοτε μεγαλώνουν. Δεν μπορείς να καταλήξεις σε μια απόφαση;
Μίντυ
Αντί ν’ αφήνεις τους ανθρώπους να πεθαίνουν και να φτιάχνεις άλλους, γιατί δεν κρατάς αυτούς που έχεις τώρα;
Τζέην
Αγαπητέ Θεέ, είναι καλύτερα τ’ αγόρια από τα κορίτσια;Ξέρω πως είσαι αγόρι,αλλά προσπάθησε να
είσαι δίκαιος.
Σύλβια
Αγαπητέ Θεέ, ελπίζω να μην έχουν καμιά ιδιαίτερη αξία τα μυρμήγκια, γιατί τα πατάω όλη την ώρα. Ντένις
Ευχαριστώ Βασίλη!
Περιποιεί μεγάλη τιμή για μένα όταν ένα καταξιωμένο Blog στο χώρο των media, αυτό του Βασίλη Κουφόπουλου, που επιμελείται ανάλογη καθημερινή εκπομπή στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ και «βάζει» το χεράκι του στην καλά ενημερωμένη στήλη «Τυπολογίες» στο εβδομαδιαίο «ΠΑΡΟΝ» να βάζει τον «Θραψανιώτη μέχρι… κόκαλο» στα λίγκ του. Στην ενότητα «Άλλες σκέψεις», ενημερώνεται αυτό με την τελευταία εγγραφή. Ευχαριστώ, από καρδιάς, Βασίλη…
Βρεγμένος ώς το κόκαλο επέστρεψα χθες βράδυ
Η ανακοίνωση της ΕΜΥ το έλεγε καθαρά: Βροχές και καταιγίδες κατά τόπους ισχυρές θα εκδηλωθούν τις επόμενες 36 ώρες στη χώρα. Ισχυρές βροχές και καταιγίδες αναμένονται τις επόμενες ώρες στην Αττική και η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας έχει τεθεί σε ετοιμότητα.
Αλλά εγώ δεν τους άκουσα. Και το «πλήρωσα». Η επιστροφή μου από την εφημερίδα χθες βράδυ, με τη μηχανή και μέσα στη βροχή μου… έδωσε και κατάλαβα. Ας ευχηθούμε να ξημερώσει μια καλύτερη μέρα.
