Θραψανιώτης μέχρι… κόκαλο

Η παράσταση έλαβε τέλος, ο θίασος υποκλίνεται στο κοινό του.

Μια ομάδα από νέα παιδιά γεμάτη “Ενέργεια” άνοιξε τη βραδιά…

Η παράσταση αρχίζει. Η Κέρη, ο Δαμιανός, η Ευτυχία και η Φρόσω…

Ο κόσμος παρακολουθεί με ενδιαφέρον και χειροκροτεί ζεστά…

Όλος ο θίασος επί σκηνής στην παράσταση του “Μπαμπάδες με Ρούμι”.

Συνάντησα πολλούς φίλους από τα παλιά και γνωστούς που ήρθαν να δουν και να χειροκροτήσουν την προσπάθεια των παιδιών…

Ήταν πραγματικά μια πολύ όμορφη καλοκαιρινή βραδιά η χθεσινή. Είχε δροσιά στο ανοιχτό θεατράκι Κολωνού και τα παιδιά της Θεατρικής Ομάδας του “Πολύτροπου Τέχνης” είχαν πολύ όρεξη και διάθεση και τα κατάφεραν να μας παρασύρουν για δύο περίπου ώρες, χωρίς διάλειμμα, σ’ ένα ταξίδι στον κόσμο του γέλιου, της χαλάρωσης μέσα από την… ίντριγκα του σεναρίου των Ρέππα – Παπαθανασίου που δεν έκανε καθόλου κοιλιά, από την αρχή μέχρι το τέλος.

Ήμουν εκεί, στις πέτρινες κερκίδες του θεάτρου και το χάρηκα με την ψυχή μου, όπως και ο κόσμος, αρκετός για την εποχή, που ήρθε να δει και να χειροκροτήσει τη δουλειά των παιδιών.

Και ήταν όλοι τους εκπληκτικοί. Από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο. Καλοδουλεμένοι ρόλοι, φανταστικοί πάνω στη σκηνή και το πιο ωραίο, με την άψογη ηχητική εγκατάσταση ακούγονταν μέχρι και το… βήξιμο των ηθοποιών στα ορεινά.

Αποκάλυψη η πολυμελής χορευτική ομάδα “Ενέργεια” που βγήκε πριν την παράσταση και τα κατάφερε, πολύ καλά, να μας βάλει στο κλίμα για το τι επρόκειτο να ακολουθήσει, αποκάλυψη δεύτερη ένα κορίτσι που τα τελευταία χρόνια εργάζεται στο “Πολύτροπο Τέχνης”, έχει βγάλει το Πανεπιστήμιο Αιγαίου με αντικείμενο τον πολιτισμό, αλλά και πάνω στο σανίδι μας ξάφνιασε όλους θετικά, η Χριστίνα Πασκόνη. Σταθερή στις ατάκες της, σίγουρη γι’ αυτό που κάνει ε ελάχιστα, φυσιολογικά, σαρδάμ κατάφερε να μας δείξει μια ακόμα όψη από το πολύπλευρο ταλέντο της.

Τώρα τι να πω για τον Γεράσιμο Σπαθή, την ψυχή της Θεατρικής Ομάδας; Έστησε μια ακόμα η άψογη παράσταση και ο ίδιος έπαιξε εκπληκτικά, όπως και η Φρόσω Παππά που έχουμε δει και σε άλλες παραστάσεις να τιμά ιδιαίτερα το ρόλο της. Εδώ αν και ως υπηρέτρια δεν δε θα μπορούσες να πεις ότι την πριμοδότησε, κατάφερε να αναδειχθεί μαζί με τη μοναδική Ευτυχία Τσαγκαράκη στο βασικό ρόλο της Βουλγάρας οικονόμου ως κεντρικά πρόσωπα της ιστορίας. Πολλοί καλοί, οι Δαμιανός Σκιαθάς και η Κέρη Καρβέλη ως το άλλο ζευγάρι με τον τόνο της φωνής τους και τις κινήσεις τους να σε παρασύρουν σε ένα ταξίδι υπέροχο.

Θέλω να πω μέσα από την καρδιά μου, ένα μεγάλο ευχαριστώ για τη βραδιά που πέρασα απολαμβάνοντας του “Μπαμπάδες με Ρούμι”. Αν και παίζονταν χρόνια από αθηναϊκούς θιάσους δεν το είχα δει. Και, ειλικρινά, μου άρεσε πολύ ερμηνευμένο από τα παιδιά της Θεατρική Ομάδας χθες βράδυ.

Καταγράφω ακόμα στα θετικά το γεγονός ότι είδα στις κερκίδες του θεάτρου πολλούς παλιούς φίλους που ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση και ήρθαν να μοιραστούν μαζί μας αυτή τη μεγάλη νύχτα. Η Ράνια, ο Μίλτος, η Παρασκευή, η Δώρα, ο Γιώργος, ο Θανάσης ήταν μερικοί από αυτούς που γνώριζα και πολύ το χάρηκα που τους είδα εκεί.

Ήταν όμως και αρκετοί που έβλεπα για πρώτη φορά κι αυτό είναι ενθαρρυντικό στοιχείο σε ότι αφορά την προσπάθεια που γίνεται για τον πολιτισμό στην περιοχή Ακαδημίας Πλάτωνα. Έντεκα χρόνια μετά, επιβεβαιώνεται ότι άξιζε να το στήσουμε το “Πολύτροπο Τέχνης”.

Μπράβο σε όλα τα παιδιά και τους συντελεστές της παράστασης!

Άλλο ένα στιγμιότυπο από τη χθεσινή θεατρική παράσταση στο ανοιχτό θέατρο Κολωνού από τη θεατρική ομάδα του “Πολύτροπου Τέχνης”.

---

Τι έγραφε ΤΟ ΒΗΜΑ για το “Μπαμπάδες με Ρούμι” πριν 12 χρόνια...

Θ. Παπαθανασίου - Μ. Ρέππα «Μπαμπάδες με ρούμι»
Θέατρο «Βεάκη» Σκηνοθεσία: Σταμάτης Φασουλής. Σκηνικά - κοστούμια: Γιώργος Ασημακόπουλος. Φωτισμοί: Ελευθερία Ντεκώ. Μουσική επιμέλεια: Γιάννης Νένες. Παίζουν: Σταμάτης Φασουλής, Ελένη Γερασιμίδου, Χρύσα Ρώπα, Μαίρη Καβογιάννη, Κατιάνα Μπαλανίκα, Απόστολος Γκλέτσος.

Αρτιας δομής έργο, οι «Μπαμπάδες με ρούμι» των Θ. Παπαθανασίου - Μ. Ρέππα, είναι κωμωδία υψηλών σατιρικών τόνων και έντονα χρωματισμένων καταστάσεων, μέσα στις οποίες ολοκληρώνεται η σκιαγράφηση χαρακτήρων - τύπων που διεκδικούν την πραγματικότητα, την υπερβαίνουν και καταγγέλλουν στη συνέχεια το τραγελαφικό της καθημερινότητάς τους. Ενταγμένοι στο κοινωνικό γίγνεσθαι, οι ήρωες του έργου βιώνουν αλυσιδωτές εκπλήξεις εκτός κανονικού. Ετσι, η κωμική θεατρικότητα του έργου ακροβατεί μεταξύ του διαχρονικού και του επίκαιρου στην πλέον πρόσφατη καταγραφή του. Μπορούμε να πούμε ότι η κωμωδία των Θ. Παπαθανασίου - Μ. Ρέππα δίνει ένα ηχηρό χαστούκι σε όσους ισχυρίζονται με μπλαζέ διάθεση ότι το σύγχρονο ελληνικό έργο είναι καταδικασμένο σε διαρκή αναζήτηση θεμάτων, σε κρίση ταυτότητας, δομής και υποδομής.

Ως παράσταση οι «Μπαμπάδες με ρούμι» «βγάζουν» άφθονο και γενναιόδωρο γέλιο, που υπογραμμίζει τη σατιρική έμπνευση των δημιουργών τους. Ο σκηνοθέτης της παράστασης κ. Σταμάτης Φασουλής ρυθμίζει με τέχνη τις ταχύρρυθμες μεταβάσεις από τη μία εικόνα στην άλλη. Το αποτέλεσμα κρατάει σε αδιάπτωτο ενδιαφέρον το κοινό που απολαμβάνει το κάθε στιγμιότυπο, στο οποίο βάζει βέβαια τη σφραγίδα του ο ηθοποιός.

Ο κ. Σταμάτης Φασουλής υποδύεται άνετα τον πρωτότοκο γιο Παναγιώτη, χωρίς ούτε δευτερόλεπτο να χαλαρώνει τους αρμούς του ρόλου του.

Εξοχη κωμική ηθοποιός η κυρία Χρύσα Ρώπα (Ρόη) εντυπωσιάζει όχι μόνο με την ερμηνεία της αλλά κυρίως με την απόδοση των σιωπών της όταν παρακολουθεί το περιεχόμενο των διαλόγων των συμπαικτών της. Η κυρία Ρώπα διακρίνεται για την αίσθηση της ομαδικότητας που αναδίδει η συμμετοχή της στο παιχνίδι, στο οποίο προσηλώνεται καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης θυμίζοντας κάποιες μεγάλες προσωπικότητες που δόξασαν το κωμικό είδος στην Ελλάδα και αλλού.

Γλυκιά και εύστοχη στην ερμηνεία της η κυρία Μαίρη Καβογιάννη (Τζένη) εντάσσεται στο πνεύμα του συνόλου όπου όλοι είναι πρωταγωνιστές. Κάπως «μονόπαντος» ο κ. Απόστολος Γκλέτσος (Χρήστος), δεν δημιουργεί εντούτοις κανενός είδους παραφωνία.

Οπως πάντα πληθωρική και εντός κλίματος η κυρία Ελένη Γερασιμίδου (Βάσω) «παίζει» στη σωστή δοσολογία του γέλιου, «μια στο καρφί και μια στο πέταλο». Η κυρία Κατιάνα Μπαλανίκα (Βέσκα) ερμηνεύει μια σπαρταριστή φιγούρα - καρικατούρα βουλγάρας υπηρέτριας, υιοθετώντας μάλιστα ιδιωματική εκφορά του λόγου η οποία δημιουργεί ιδιαίτερο αισθητικό «χώρο» φτιαγμένο από υπερρεαλιστικά στοιχεία.

Πολύ προσεκτικός στην επιμέλεια του σκηνικού και των κοστουμιών ο κ. Γιώργος Ασημακόπουλος καταχειροκροτείται από τους θεατές για το σκηνικό του δεύτερου μέρους του έργου. Το εν λόγω σκηνικό παρουσιάζει ένα ρεαλιστικότατο «τοπίο» νεκροταφείου που αναδεικνύει μια μεταφυσική του κωμικού αρκετά ιδιότυπη στη σκηνική της εγγραφή και εμφάνιση.

Αξίζει επίσης να γίνει ξεχωριστή μνεία στους φωτισμούς της ταλαντούχου κυρίας Ελευθερίας Ντεκώ σε συνδυασμό με τις ευθύβολες ηχητικές αναφορές που επιμελήθηκε ο κ. Γιάννης Νένες.

Οι «Μπαμπάδες με ρούμι» συστήνονται σε όλους τους θεατρόφιλους και μη Ελληνες. Για να δουν όλοι, τέλος πάντων, τι μπορεί να κάνει η Ελλάδα όταν σκέφτεται…

• Η κριτική είναι από την Μαρίκα Θωμαδάκη δημοσιευμένη στο φύλλο της Κυριακής 8 Δεκεμβρίου 1996

H αφίσα για τη θεατρική παράσταση του “Πολύτροπου Τέχνης”, μεθαύριο Παρασκευή…

Αν έχει κάτι να δείξει το “Πολύτροπο Τέχνης” , εδώ και 11 χρόνια που λειτουργεί είναι η αγάπη του για το θέατρο. Έχει μια σταθερή θεατρική ομάδα που κάθε χρόνο κάτι έχει να παρουσιάσει στο ανοιχτό θεατράκι του λόφου Κολωνού. Γι αυτό καλώ τους φίλους να έρθουν να δουν αυτή την παράσταση.

Μπορώ να σας εγγυηθώ για την άρτια εμφάνιση της ομάδας και από τις… πληροφορίες που έχω, θα έχει πολύ γέλιο. Και το χρειαζόμαστε τόσο τις μέρες μας…

Εκτός από τον Γεράσιμο Σπάθη, την Φρόσω Παπά και την Ευτυχία Τσαγκαράκη που μπορώ να πω ότι γνωρίζω καλά τις δυνατότητές τους πάνω στο σανίδι παίζουν ακόμη η Κέρη Καρβέλη, ενώ επανακάμπτει ο Δαμιανός Σκιαθάς που τον έχουμε ξαναδεί στο παρελθόν να παίζει με την ομάδα.

Πρεμιέρα στο σανίδι κάνει η Χριστίνα Πασκόνη, ενώ την εμψύχωση - οργάνωση έχει κάνει η Αναστασία Παπαγεωργίου.

Η παράσταση του «Μπαμπάδες με ρούμι» των Ρέππα - Παπαθανασίου σε σκηνοθεσία Γεράσιμου Σπαθή, είναι μία και μοναδική με είσοδο ελεύθερη.

Αξίζει να περάσετε, μεθαύριο Παρασκευή, τη βραδιά σας στο ανοιχτό θεατράκι του λόφου Κολωνού. Οι καλλιτέχνες έχουν ανάγκη από το χειροκρότημα μας. Αυτή είναι η μεγαλύτερη αμοιβή τους.

Ένα όμορφο δέντρο από τις περιπλανήσεις μου στην ορεινή Γορτυνία… 

Το νέο μουσείο της Ακρόπολης των Αθηνών, ανοίγει τις πόρτες του στο κοινό σήμερα…

Η αλήθεια είναι ότι την περιμέναμε χρόνια αυτή τη στιγμή. Και να που το όνειρο γίνεται πραγματικότητα. Η Αθήνα αποκτά από σήμερα το δικό της σύγχρονο μουσείο. Και ο κόσμος έχει στραμμένο το ενδιαφέρον του πάνω μας.

Ακόμα κι εμείς οι Έλληνες που δεν διαθέτουμε εύκολα τα ευρουλάκια μας για να επισκεφτούμε ένα μουσείο, που μερικές από μας δεν έχουμε ανέβει ποτέ στη Ακρόπολη ή δεν μας έχει ξεναγήσει ένα ειδικός στους χώρους αλλά… θαυμάζουμε την Αθήνα από ψηλά και πίνουμε ευχαρίστως έναν καφέ στο «Διόνυσο» απέναντι ξαφνικά μπήκαμε στην ιστοσελίδα του μουσείο για να εξασφαλίσουμε το μαγικό χαρτάκι εισόδου του… ενός ευρώ.

Το μουσείο έχει εγκαίνια σήμερα, Σάββατο 20 Ιουνίου, στις 20:00 με μία λαμπρή τελετή και πολλούς διεθνείς καλεσμένους, ανάμεσα στους οποίους πολιτικοί αρχηγοί κρατών. Η τελετή θα μεταδοθεί από την ΕΡΤ στις 20:00 αν και θα υπάρχει σύνδεση από τις 18:00 και το σήμα θα σταλεί σε πολλά παγκόσμια τηλεοπτικά δίκτυα ούτως ώστε να απολαύσει όλος ο κόσμος το μουσείο και τα εκθέματά του!

Σε απευθείας σύνδεση με το χώρο του Νέου Μουσείου η ΝΕΤ θα μεταδώσει όλη την τελετή καθώς και την ξενάγηση την οποία έχει αναλάβει ο αρχαιολόγος και  Πρόεδρος του Οργανισμού Ανέγερσης Νέου Μουσείου Ακρόπολης, Δημήτρης Παντερμανλής.

Την τελετή των εγκαινίων παρουσιάζουν ο Αλέξης Κωστάλας και η Μαργαρίτα Μυτιληναίου. Από τις 18.00 το απόγευμα με οικοδέσποινα τη Μαρία Χούκλη δείτε ένα ειδικό αφιέρωμα για το πώς δημιουργήθηκε η Στέγη της Ιστορίας.  Στις 20.00 τη σκυτάλη παραλαμβάνει η Πηνελόπη Γαβρά. Περισσότεροι από 100 τεχνικοί και δημοσιογράφοι και 37 κάμερες, υπό τη σκηνοθετική  καθοδήγηση του Βασίλη Βλαχοδημητρόπουλου θα μεταδώσουν λεπτό προς λεπτό τη λαμπρή τελετή των εγκαινίων του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης.

Οι χρήστες της ιστοσελίδας του νέου μουσείου θα έχουν τη δυνατότητα να περιηγηθούν στους χώρους και τα εκθέματα, τον τρόπο λειτουργίας του και τα εκπαιδευτικά προγράμματα. Επίσης θα μπορούν να αγοράζουν εισιτήρια και να προσδιορίζουν την ώρα επίσκεψης μέσω της ηλεκτρονικής κράτησης αυτών των εισιτηρίων.

Τα ταμεία του Νέου Μουσείου θα ανοίξουν στις 24 Ιουνίου. Τις τρεις πρώτες ημέρες της λειτουργίας του, δηλαδή την Κυριακή 21, τη Δευτέρα 22 και την Τρίτη 23 Ιουνίου του 2009, οι επισκέψεις θα πραγματοποιούνται αποκλειστικά με εισιτήριο αγορασμένο από την υπηρεσία e-ticketing, καθώς για αυτές τις ημέρες μόνο δεν θα πωλούνται εισιτήρια στα ταμεία του Μουσείου. Τα εισιτήρια που θα διατεθούν για το συγκεκριμένο τριήμερο αφορούν σε τρεις χρονικές ζώνες (9 π.μ., 11 π.μ. και 6 μ.μ.) ανά ημέρα, με μέγιστο αριθμό 250 επισκεπτών ανά χρονική ζώνη. Οι επισκέπτες των τριών αυτών πρώτων ημερών, θα έχουν την εξαιρετική ευκαιρία να περιηγηθούν το Μουσείο συνοδευόμενοι από τον Πρόεδρό του, καθηγητή Δημήτρη Παντερμαλή και την ομάδα αρχαιολόγων του Μουσείου.

Η ιστοσελίδα επιφυλάσσει και μια ακόμα έκπληξη: Το Σάββατο, 20 Ιουνίου 2009, όλοι οι επισκέπτες της από οπουδήποτε στον κόσμο θα μπορούν να παρακολουθήσουν τα εγκαίνια του Μουσείου μέσα από την απευθείας μετάδοση στο www.theacropolismuseum.gr

Αξίζει να σημειωθεί ότι το εισιτήριο μέχρι τα τέλη του 2009 θα κοστίζει ένα ευρώ.

---

Ο οίκος των θεών

 Κλικάρετε πάνω στη φωτό για να δείτε το βίντεο…

---

Το καλοκαίρι του Λάμπρου αρχίζει…
Δυο εικόνες πρωινές. Οι πρωινές ακτίνες του ήλιου δείχνουν ότι θα ακολουθήσει μια ζεστή μέρα…

Παρασκευή απόγευμα ξεκινήσαμε για το χωριό. Ο Λάμπρος τέλειωσε από την Πέμπτη τις εξετάσεις του στο Γυμνάσιο και του αρέσει να πάει στο χωριό για τις δυο εβδομάδες που μένουν μέχρι να φύγουμε για την Κρήτη…

Θα’ ναι μια ευκαιρία και για μας, να αλλάξουμε λίγο περιβάλλον, να χαλαρώσουμε, έξω από την πίεση της εβδομάδας που θα μπει και που προβλέπεται αρκετά μεγάλη, αν θέλω να βγάλω τις υποχρεώσεις μου με τα έντυπα που έχω αναλάβει.

Αλλά είπαμε, εδώ στην επαρχία υπάρχουν οι προϋποθέσεις να πάμε με πιο χαλαρούς ρυθμούς. Ας μην το χαλάσουμε κάνοντας σκέψεις περίεργες…

Στο πρωινό ξύπνημα, μαζί με τον καφέ και τις σημειώσεις μου στο χαγιάτι, ας απολαύσουμε την ηρεμία της φύσης, τα πουλιά που κελαηδούν, την έντονη μυρωδιά της φρεσκοκομμένης ρίγανης και τον Άρη που πέφτει με τα μούτρα στο πρωινό του γεύμα. Θα’ χει ζέστη σήμερα…

Ο Άρης το’ χει αντιληφθεί ότι είναι στο κέντρο του ενδιαφέροντος και παίζει στον κήπο κυνηγόντας, άγνωστο τί…

Το περιοδικό των παιδιών του Καλλιτεχνικού Γυμνασίου Γέρακα. Πατήστε ΕΔΩ για να διαβάσετε το περιοδικό όπως ακριβώς είναι τυπωμένο.

Σας είχαμε υποσχεθεί από την Πέμπτη ότι θα είχαμε συνέχεια στο θέμα για το Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο Γέρακα.

Δημιουργίες των παιδιών σε έκθεση στο διήμερο των γιορτών για την ολοκλήρωση της σχολικής χρονιάς.

Υπέροχο πάντα το συναίσθημα να προσεγγίζεις τις παιδικές ψυχούλες τους.

Και μια θεατρική  παράσταση με πρωταγωνιστές τα παιδιά του Καλλιτεχνικού Γυμνασίου Γέρακα.

Χορευτικά στον προαύλιο χώρο του σχολείου τους.

Εκθεση με έργα εικαστικά. Ενας τοίχος γεμάτος χρώματα…

Στο Γέρακα, στο Kαλλιτεχνικό Γυμνάσιο – Λύκειο οι μαθητές έκαναν ακόμα μια έκπληξη φέτος. Έστησαν τη δική τους εφημερίδα και την κυκλοφόρησαν. Μία πολύ αξιόλογη δουλειά για την οποία αξίζει να συζητήσουμε με έναν από τους συντελεστές της. Δείτε τις απόψεις του, όπως τις καταγράψαμε από την κουβέντα που κάναμε μαζί του:

-Φυλλομέτρησα προσεκτικά την «Κόντρα», το περιοδικό που εκδώσατε φέτος στο Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο – Λύκειο Γέρακα, ένα έντυπο που θα το ζήλευαν και επαγγελματικά έντυπα. Πώς φτάσατε σε αυτό το αποτέλεσμα;

Η «Κόντρα» είναι αποτέλεσμα του συνδυασμού των ιδεών και των καλλιτεχνικών απόψεων  όλων των συντελεστών με τις  γνώσεις σχεδιασμού και σελιδοποίησης που ξεκίνησα να αποκτώ από την ηλικία των 13-14 ετών. Αξίζει να σημειωθεί ότι  όλοι δουλέψαμε για την έκδοσή της παράλληλα με το ιδιαίτερα φορτωμένο πρόγραμμα του σχολείου μας.

-Πώς λειτούργησε η Συντακτική Ομάδα; Συζητήσατε τα θέματα, πριν ασχοληθείτε μ’ αυτά; Πώς έγινε η επιλογή; Πώς επιλέχτηκαν οι μαθητές που συμμετείχαν;

Η ιδέα της εφημερίδας είναι αποτέλεσμα της ανάγκης μας για έκφραση των προβληματισμών και των απόψεών μας. Πρέπει να επισημανθεί ότι η Συντακτική Ομάδα αποτελείται από μαθητές, οι οποίοι εθελοντικά αποφάσισαν να συμμετέχουν και να συνεισφέρουν στη δημιουργία της εφημερίδας. Τα θέματα επιλέχτηκαν από τους ίδιους τους μαθητές και ο καθένας ανέλαβε να γράψει ένα άρθρο για το θέμα της προτίμησής του. Και βέβαια, πριν ασχοληθούν με αυτά, έγιναν  σχετικές συζητήσεις για το ύφος και τη συνοχή του εντύπου.  Καθοριστικό ρόλο στην επιλογή και επιμέλεια  των κειμένων καθώς και το σχεδιασμό του περιεχομένου του εντύπου έπαιξαν οι καθηγήτριές μας  κ. Καββαδά, κ. Καραμπέτσου και κ. Ντερακοπιάν, σεβόμενες απόλυτα τις ανάγκες μας και την ελευθερία έκφρασης των απόψεών μας. Αλλά και σε όσους καθηγητές μας ζητήσαμε βοήθεια, μας την έδωσαν με χαρά.

-Τελειόφοιτος του Λυκείου, Βασίλη. Προφανώς θα έχεις επιλέξει πεδίο κοντά στη δημοσιογραφία ή διάλεξες κάτι άλλο;

Το πεδίο που έχω επιλέξει πέφτει σχετικά κοντά στη δημοσιογραφία, ή τουλάχιστον έχει αν όχι άμεση, κάποια έμμεση σχέση με αυτή. Θέλω να σπουδάσω multimedia design (στα ελληνικά: σχεδιασμό πολυμέσων), δηλαδή γραφιστική. Είναι τομέας που περιλαμβάνει το σχεδιασμό οποιωνδήποτε μέσων, είτε αυτά βρίσκονται σε ηλεκτρονική είτε σε έντυπη μορφή.

-Δε μας έχει συνηθίσει η δημόσια εκπαίδευση σε τέτοιες εκπλήξεις. Εσείς, όμως, εκεί στο Γέρακα το τολμήσατε και το κάνατε. Αντιμετωπίσατε εμπόδια από τη Διεύθυνση του σχολείου ή άλλους φορείς που λειτουργούν μέσα στο σχολικό περιβάλλον;

Σε αυτό το δύσκολο εγχείρημα είχαμε την αμέριστη συμπαράσταση και την ενθουσιώδη ενθάρρυνση της Διεύθυνσης του Σχολείου. Τα  εμπόδια που συναντήσαμε αφορούσαν στο θέμα της χρηματοδότησης της εκτύπωσης της εφημερίδας, καθώς, όπως  γνωρίζετε κι  εσείς, η εκτύπωση είναι δαπανηρή διαδικασία. Με την οικονομική υποστήριξη, όμως, του Συλλόγου Γονέων και της Σχολικής Επιτροπής καταφέραμε με επιτυχία να εκδώσουμε 500 αντίτυπα και να εξασφαλίσουμε για το δεύτερο τεύχος τα έξοδα εκτύπωσης.

-Με ποια κριτήρια και πώς έγινε η κατανομή της ύλης; Πώς τα καταφέρατε στο σχεδιασμό των σελίδων;

Η κατανομή της ύλης ήταν αποτέλεσμα διαλόγου όλων των συντελεστών της εφημερίδας με γνώμονα  τις αναζητήσεις μας, την επικαιρότητα, τους προβληματισμούς μας για τα εικαστικά, το χορό, το θέατρο και τον κινηματογράφο.Ο σχεδιασμός και, γενικά, η σελιδοποίηση μιας εφημερίδας, ήταν αποτέλεσμα πολύπλοκης διαδικασίας με γνώμονα την αισθητική και τη φροντίδα για τη λεπτομέρεια, αφού η τοποθέτηση του υλικού (κειμένων, φωτογραφιών και εικόνων) πρέπει να γίνεται με ακρίβεια -στο εκατοστό, και μη σας πω στο χιλιοστό- για να δημιουργηθεί το ύφος του εντύπου.

-Το πρώτο βήμα έγινε. Και μετά τι πρέπει να περιμένουμε;

Θέλουμε η εφημερίδα του Καλλιτεχνικού Γυμνασίου - Λυκείου Γέρακα να καθιερωθεί ως «θεσμός» στο σχολείο  και να συνεχιστεί η έκδοσή της και την επόμενη σχολική χρονιά. Χαρήκαμε τόσο πολύ και είχε τέτοια απήχηση που  θα βάλουμε τα δυνατά μας για να εκδίδονται τρία τεύχη το χρόνο.

-Υπάρχει κάτι άλλο που θέλεις να τονίσεις;

Η «Κόντρα» είναι δουλειά συνόλου. Είναι η έκφραση των απόψεών μας, της αισθητικής μας, της δημιουργικότητάς μας. Τη χαρακτηρίζει ό, τι χαρακτηρίζει το σχολείο μας: ελεύθερη ανταλλαγή απόψεων, πρωτότυπη  σκέψη και δημιουργία,  αισθητική. Κι όλα αυτά, κόντρα στη συμβατικότητα.

Οι εκπαιδευτικοί που στηρίζουν τα παιδιά στις επιλογές τους. Συγχαρητήρια. Τέτοια φωτισμένα μυαλά τα χρειαζόμαστε!

• Μάθετε περισσότερα για το σχολείο. Δείτε ΕΔΩ την ιστοσελίδα τους.
• Δείτε ΕΔΩ το blog του σχολείου.
• Αλλά και οι γονείς των παιδιών είναι δραστήριοι. Δείτε ΕΔΩ.

---

Απόψε γιορτάζουν τα  144 - 163 δημοτικά

Απόψε το βράδυ γονείς, παιδιά, δάσκαλοι και φίλοι των  144-163 γλεντάνε στο προαύλιο του σχολείου, επί της Μετοχίτη, δίπλα στην επισκευαστική ζώνη του ΜΕΤΡΟ Σεπολίων. Και ξέρουμε καλά, χρόνια τώρα, τι σημαίνει γλέντι στα σχολεία αυτά. Να πάμε αν μπορούμε.
Αξίζει.

---

Mε τα χρώματα της χαράς…

Χορευτικό στιγμιότυπο των παιδιών. Μια όμορφη ματιά…

Οι εκπαιδευτικοί πίσω από τα μεγάλα γεγονότα. Από αριστερά η κ. Βασιλοπούλου Αλεξάνδρα, φιλόλογος, ο κ. Παπακωνσταντίνου, διευθυντής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης Αν. Αττικής. η κ. Κορίνα Πρεβεδουράκη, υποδιευθύντρια υπεύθυνη καλλιτεχνικών, η κ. Πολυτίμη Γκέκα, διευθύντρια και ο κ. Δημήτρης Αναγνώστου από την ΕΛΜΕ Αν. Αττικής.

Έργα παιδιών στην έκθεση που έγινε…

Πήλινες κατασκευές. Απίστευτα όμορφες…

Άλλη μια όψη της έκθεσης με έργα των παιδιών…

Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς;

Νεαρός καλλιτέχνης - μαθητής μπροστά σε ένα έργο…

Κι άλλα έργα των παιδιών μοναδικά…

Για το Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο του Γέρακα έχουμε ξαναγράψει σ’ αυτό το Blog. Και έχουμε παρουσιάσει την εκπληκτική δουλειά τους. Τώρα, λίγο μετά τις ευρωεκλογές και με θερμοκρασίες αρκετά ανεβασμένες, καιρός να χαλαρώσουμε λίγο και να δούμε τη φετινή δουλειά τους σε μια άλλου τύπου γιορτή αποχαιρετισμού.

Πάει βέβαια κοντά ένας μήνας από τότε που έγιναν, αλλά πάντα έχουν την ομορφιά τους τέτοιες κινήσεις. Και πάντα εδώ θα έχουμε την ευαισθησία να παρακολουθούμε τέτοια ζητήματα που μας βελτιώνουν σαν ανθρώπους.

Επί πλέον ο Γέρακας δεν είναι στην άλλη άκρη του κόσμου. Δυο βήματα είναι το λεκανοπέδιο Αττικής και αρκεί το παιδί που τελειώνει το δημοτικό με αυξημένες κάποιες καλλιτεχνικές δεξιότητες.

Εκεί θα έχει την ευκαιρία να τις αναδείξει. Θα χρειαστεί βέβαια να δώσει κάποιες εξετάσεις αλλά δεν είναι και τόσο δύσκολες. Επιπλέον είναι το μόνο καλλιτεχνικό γυμνάσιο στην Αττική. Υπάρχει ένα ακόμα στη Θεσσαλονίκη και ένα στο Ηράκλειο Κρήτης.

Το πιο σημαντικό είναι ότι τα ταλεντάκια έχουν κάποιους εκπληκτικούς εκπαιδευτικούς με κέφι και διάθεση για μάθηση. Αγαπούν τα παιδιά και ασχολούνται μ’ αυτά και εκτός σχολικού ωραρίου με επισκέψεις σε εκθέσεις ζωγραφικής, θεατρικές παραστάσεις κ.α.

Αξιόλογο ήταν και το περιοδικό «Κόντρα» που έβγαλαν φέτος τα μεγαλύτερα παιδιά του Λυκείου με στόχο να το συνεχίσουν και του χρόνου σε πιο συχνές εκδόσεις. Και επειδή είδαμε πολύ αξιόλογη τη δουλειά τους επικοινωνήσαμε με τον μαθητή που είχε την πρωτοβουλία να ηγηθεί αυτής της προσπάθειας και του πήραμε μια συνέντευξη προκειμένου να μάθουμε περισσότερα πράγματα.

Τη συνέντευξη με τον Βασίλη Οικονόμου θα τη δείτε στο σημείωμα του Σαββάτου από αυτό εδώ το Blog, θα τη δημοσιεύσουμε όμως και στο περιοδικό «Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΤΟΥ ΟΤΕ» που κυκλοφορεί από την ΠΕΤ ΟΤΕ στα σπίτια περισσότερων από 5.000 αναγνωστών προκειμένου να δουν και να μάθουν όσοι περισσότεροι γίνεται την ύπαρξη και λειτουργία ενός τέτοιου σχολείου στην Αττική.

Χάρτινες φιγούρες καραγκιόζη… Περισσότερα το Σάββατο…

                    

To Blogspot κερδίζει όλο και περισσότερους φίλους… Δείτε το Blog του Δημήτρη Νέζη.

Στην Επιτροπή της Ακαδημίας Πλάτωνα δεν άλλαξαν σπίτι… Κάτι πινελιές στα χρώματα έβαλαν. Ενα πρασινάκι ήταν μια μικρή αλλαγή.

Τελείως αλλιώτικο το Blog του Δημητρό. Ενα από τα καλά Blog με συνεχή ενημέρωση.

“Καθηγήτρια” στο είδος της, η Γλυκερία! Μέσα σε λίγους μήνες είδαμε πάνω από τέσσερις - πέντε αλλαγές στο Blog της. Δυστυχώς δεν προλάβαμε να τις καταγράψουμε. Ιδού η τελευταία όπως “παίζει” τώρα στο διαδίκτυο.

Το φαινόμενο το παρακολουθώ και… αυξάνει και πληθαίνει τον τελευταίο καιρό. Πολλοί μπλόγκερ, φίλοι, απ’ αυτούς που μ’ αρέσει να παρακολουθώ, σχεδόν καθημερινά, καθώς μπαίνει για τα καλά το καλοκαίρι αλλάζουν το Blog του, δίνουν «χρώμα» το κάνουν πιο ελκυστικό ή πιο χρηστικό κατά τους ίδιους.

Σας… ιός απλώνεται στο διαδίκτυο. Είδατε πιο πάνω μερικά Blog με τελείως άλλη εμφάνιση από αυτή που είχαν πριν μερικούς μήνες.

Ασφαλώς και δεν μου πέφτει λόγος. Δικά τους είναι, ότι θέλουν τα κάνουν. Προσωπικά έχω άλλη άποψη επί του θέματος. Για μένα «ζωντανό» είναι ένα Blog όταν έχει τακτική ενημέρωση, εφόσον βεβαίως έχει κάτι να «να πει» ο άνθρωπος που το ενημερώνει.

Πρέπει να πω ότι μου αρέσουν εκείνα που διαθέτουν πρωτογενή κείμενα, φωτογραφίες, βίντεο ή άλλο πληροφοριακό υλικό. Αν και πολλές φορές – το κάνω κι εγώ καμιά φορά- «αναμεταδίδουμε» υλικό που φτάνει ως το e-mail μας και θεωρούμε ότι αξίζει να το μοιραστούμε με φίλους.

Εμένα λοιπόν μ’ αρέσει το… σπιτικό μου. Λιτό με τα… μαύρα του μου δίνει το περιθώριο να εκφραστώ. Και το κάνω σε καθημερινή βάση.

Με ρωτούν φίλοι «πώς τα καταφέρνω;» Δεν είναι δα και τρομερό… Ένας στοιχειώδης προγραμματισμός χρειάζεται και η επαφή με την πραγματικότητα. Εξάλλου πέρα από τα κείμενα που έχω προετοιμάσει, συχνά έχω και ενημέρωση έξτρα. Θέμα που «μπαίνει» δηλαδή εκ των υστέρων κι ενώ «παίζει» ήδη η ανάρτηση.

Άλλωστε αυτό θεωρώ ότι είναι η δύναμη του internet. Να γράφεις ότι συμβαίνει, την ώρα που συμβαίνει… Και να τοποθετείσαι πάνω στα σχόλια των αναγνωστών σου. Εάν, βεβαίως γράψουν. Διότι οι πολλοί περισσότεροι σχολιάζουν φωναχτά, αλλά «αρνούνται» να μπουν στον κόπο να καταγράψουν την άποψή τους.

Το κακό είναι ότι εγώ, αν δεν γίνει τυχαία, δεν θα μάθω ποτέ αυτά τα σχόλια. Δυστυχώς, γιατί μπορεί να με έκαναν καλύτερο…

Ενα ανέκδοτο που κυκλοφορεί σε… φωτοτυπία

Μου το έδωσαν να το διαβάσω στο γραφείο. Κάποιος το βρήκε στο internet, το τύπωσε και το μεταφέρει από χέρι σε χέρι, για να… επιστρέψει ξανά σταο internet. Αλλά έχει την πλάκα του, όπως και να το κάνεις…

Δείτε κι αυτό… κοινωνική ευαισθητοποίηση

Να πάμε αν μπορούμε. Λίγο μετά τις ευρωεκλογές, είναι ότι πρέπει. Και είναι μόλις δυο βήματα από το κέντρο της Αθήνας…

Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων… Για όσους ενδιαφέρονται…

Χρώματα καλοκαιριού…

Μαγιάτικα τριαντάφυλλα από έναν κήπο στην Αγία Παρασκευή…

Πρωτομαγιά 2009. Η Αθήνα από τον Λυκαβηττό. Πεντακάθαρη. Μέχρι και ο Σαρωνικός στο βάθος φαίνεται…

Είναι όμορφη η Αθήνα τελικά από ψηλά. Και δεν της φαίνεται όταν περπατάς στους δρόμους της…

Στο βάθος είναι το Παναθηναικό Στάδιο…

Μα δεν είναι υπέροχη;

Η μέρα ενδείκνυται και για την άλλη πλευρά του λόφου. Και ο Λυκαβηττός στο κέντρο της Αθήνας είναι μάλλον ιδανικός για μια τέτοια ανάσα μετά το… εργατικό μας χρέος.

Στην καφετέρια, στην κορυφή του λόφου, δεν πέφτει καρφίτσα στα τραπεζάκια έξω. Ένας διπλός εσπρέσσο είναι ότι πρέπει για να συνεχίσω τη μέρα μου, βάρδια στην εφημερίδα μέχρι τις επτά το απόγευμα.

Έξω από το εκκλησάκι η μόνη συγκέντρωση που φαίνεται με κόσμο ένα κόκκινο ποτάμι και ιαχές φωνών είναι αυτή του ΠΑΜΕ.

Ώρες- ώρες ο ήλιος είναι τόσο ζεστός που δεν υποφέρεται να καθήσεις χωρίς καπέλο. Ύστερα έρχονται λίγα σύννεφα με την ψυχρούλα τους και ισοζυγιάζονται τα πράγματα.

Έχει κόσμο πολύ εδώ πάνω. Οι πιο πολλοί είναι ξένοι. Και οικογένειες με μικρά παιδιά ή ζευγαράκια…

Η ατμόσφαιρα είναι, περιέργως, καθαρή και ο Σαρωνικός φαίνεται λες και είναι στα πόδια μας.

Οι δύο όψεις της Πρωτομαγιάς. Η εργατική όπως την έχουμε ζήσει άπειρες φορές, με τις διεκδικήσεις, τους στόχους, τα όνειρα για ένα καλύτερο αύριο. Κι από την άλλη μια ανθισμένη φύση που προκαλεί τις αισθήσεις, όπου τα αγριόχορτα βρίσκουν λίγο χώμα πάνω στα βράχια ν’ απλώσουν την ομορφιά τους.

Στους δρόμους, από νωρίς, άλλοι εκδράμουν σε κοντινές ή μακρινές διαδρομές να “πιάσουν“ τον Μάη, να πιουν ένα ουζάκι, να εκμεταλλευτούν την Απεργία που η δύναμη και ο αγώνας των εργαζομένων την έκανε αργία.

Πρώτη του Μάη στην Αθήνα, το 2009…

---

Μια εκδήλωση που αξίζει να παρακολουθήσουμε

Αν έχετε χρόνο βάλτε σε μια προτεραιότητα αυτή την εκδήλωση. Αφορά τα παιδιά μας. Εμάς τους ίδιους δηλαδή…

---

---

«Αθώες μορφές»

Ποια είναι η φύση της πραγματικότητας; Ποια η σχέση της εσωτερικής εμπειρίας με τα εξωτερικά φαινόμενα; Είμαστε δημιουργοί, δημιουργήματα ή και τα δύο; Τέτοια ερωτήματα απασχολούν την Έλενα Αθανασιάδου στην έκτη ατομική της έκθεση, που θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε από τις 7 έως τις 30 Μαίου, στη γκαλερί MONOHORO.

Η αντίληψη των αισθήσεων σε αυτή τη σειρά των έργων της δεν είναι κυρίαρχη αλλά μόνο υπαινικτική. Το «έδαφος» του καμβά, δουλεμένο από πριν, γίνεται η «γη και το περιβάλλον» , όπου συνυπάρχουν μορφές που προσδιορίζονται κυρίως από το περίγραμμά τους. Αντικείμενα και εικόνες αποκομμένες από το δικό τους χώρο, τοποθετούνται σε ένα νέο, απροσδιόριστο πεδίο. Θα μπορούσαμε να υποθέσουμε ότι πρόκειται για το χώρο του νου, που προβάλλει στον κόσμο μορφοποιημένα τα στοιχεία, τα οποία τον αποτελούν.

Ο χρόνος, ο λόγος (ως αίτιο, γραφή και αναλογία) και το πρωτογενές σχέδιο είναι τα στοιχεία που απασχολούν, και αυτήν τη φορά, την Έλενα Αθανασιάσου. Το καινούργιο στοιχείο είναι το έντονο καθαρό χρώμα και ο συνδυασμός ετερόκλητων στοιχείων. Έτσι, παρατηρούμε στους περισσότερους πίνακες μία προεργασία του «εδάφους» με κόλλες, χαρτιά, προηγούμενα σχέδιά της, που καλύπτονται εν μέρει ή συνολικά. Στη συνέχεια η ζωγράφος προχωρεί με μελάνια, ακρυλικά, κάρωουνο και στο τέλος με λάδι. Μέσα από όλη αυτήν τη διαδικασία δημιουργεί συχνά διαφορετικά επίπεδα, ενσωματώνοντας έτσι στους «τρισδιάστατους» πίνακές της την έννοια του χρόνου.

Όλα αυτά μπορεί κάποιος να τα έχει υπόψη του, μπορεί όμως και να αγνοήσει, απολαμβάνοντας απλώς το εικαστικό αποτέλεσμα, το οποίο απευθύνεται όχι μόνο στον υποψιασμένο αλλά και στον «αθώο» θεατή. Όταν, λοιπόν, οι μορφές γίνονται «αφορμές» για τη δημιουργία ενός κοινού χώρου αυθόρμητης ερμηνείας και επικοινωνίας, τότε ίσως στις 7 Μαίου στο ΜΟΝΟΗΟRO, εκτός από τα εγκαίνια της έκθεσης της αγαπημένης φίλης και συναδέλφου, γίνεται σε όλους εμάς ένα κάλεσμα για μια προσωρινή έστω επιστροφή στη χαμένη αθωότητά μας…

Αλεξάνδρα Βασιλοπούλου

 

---

Xρώματα αληθινά…true colors…

Χρωματιτιστά αριστουργήματα κορυφαίων καλλιτεχνών του 20ου αιώνα. Χαρακτικά - Σχέδια - Ακουαρέλες. Έργα από τη συλλογή του Monsignore Otto Mauer. Από το Μουσείο DΟΜ της Αυστρίας. Από 28 Απριλίου έως 27 Μαϊου 2009. Στο Κέντρο Τεχνών του Δήμου Αθηναίων (Βασ. Σοφίας - Πάρκο Ελευθερίας, Στάση ΜΕΤΡΟ: Μέγαρο Μουσικής. Θαυμάστε μερικά έργα από τα εκθέματα και… οργανώστε μια έξοδο προς τα κει. Αξίζει.

Εσύ φορούσες την αγάπη. Ρούχο καθάριο και αγνό. Εσύ, σαν Άγγελος, χωρίς πρόθεση κακιά. Έτσι ήρθες. Σαν αλήθεια και σαν φως…

Ψηλός ευκάλυπτος μ’ ένα φαρδύ φεγγάρι. Ένα άστρο τρέμει στο νερό.Ουρανός άσπρος, ασημένιος…

Marc Chagall / Μαρκ Σαγκάλ «Δάφνις και Χλόη», 1952 έγχρωμη λιθογραφία 31, 5Χ24, 4cm

Τώρα βυθίζομαι στην πέτρα. Ένα μικρό πεύκο στο κόκκινο χώμα,δεν έχω άλλη συντροφιά…

Απλώνω δίχτυα, φεγγαρόφωτα φύλλα στο πανέρι μου. Σελίδα κύμα, γεμάτη ναυάγια. Τους φάρους σβήνεις…

1.   Marc Chagall/ Μαρκ Σαγκάλ 1956 «Μωυσής από τη Βίβλο Ι» έγχρωμη λιθογραφία 37, 8*26,7cm

Γυναίκα όνειρο η μέλισσα κεντρίζει το ρόδι, ξιφολόγχη στο σώμα της. Γυναίκα το ρόδι που έσπασε ήταν γεμάτο αστέρια…

Θυμάρι μου και δεντρολιβανιά, δέσε γερά το στήθος σου και βρες σπηλιά και βρες μονιά. Κρύψε το λύχνο σου…

Wassily Kandinsky/Βασίλι Καντίνσκι «Ήχοι», έγχρωμη ξυλογραφία 31*24, 5cm

Αύρα στη λεύκα. Ψιθυρίζει τη νύχτα, λέξεις ονείρων. Φύλλα που τρέμουν στο μαγεμένο δείλι. Λέξεις ανέμου.

Josef Mikl/ Γιόζεφ Μικλ 1963/64 «Μπούστο σε κίτρινο» λάδι σε χαρτόνι 29, 2*12, 7cm

Aπό τον κόσμο των γρίφων φεύγω ήσυχη. Δεν έχω βλάψει στη ζωή μου αίνιγμα. Δεν έλυσα κανένα.

Μ΄ ένα τίποτα έζησα. Μονάχα οι λέξεις δε μου αρκούσανε. Σ΄ ενός περάσματος αέρα ξεγνέθοντας απόκοσμη φωνή στ΄ αυτιά μου…

PaPicasso/ Πάμπλο Πικάσο 1939 «Πορτραίτο γυναίκας» έγχρωμη λιθογραφία 79*55, 1cm

Τα ποιήματα και τα χαικού στις λεζάντες των έργων, είναι δανεισμένα από έργα μεγάλων ποιητών.

---

Vanessa Mae…Τoccata & Fugue…

42 χρόνια πέρασαν από την ημέρα εκείνη της 21ης του Απρίλη, όπου γράφτηκε μία από τις μελανότερες σελίδες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Η μέρα εκείνη σηματοδότησε την αρχή μίας μαύρης 7ετίας για την δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και για το έθνος ολόκληρο.

Μία παρέα στρατιωτικών με επικεφαλής τον Παπαδόπουλο, τον Παττακό και τον Μακαρέζο κατέλαβαν με στρατιωτικό νόμο την εξουσία, διέλυσαν την Βουλή και το Σύνταγμα και διαχειρίστηκαν την χώρα και τις ζωές των Ελλήνων.

Με πρόσχημα τον φόβο εισόδου των Σοβιετικών στην χώρα, τον εθνικό σπαραγμό, την οικονομική κατάρρευση και υποσχόμενοι την αναγέννηση της Ελλάδος (εξ ου και ο αναδυόμενος από τις στάχτες του φοίνικας) κατέλυσαν κάθε δημοκρατικό και φιλελεύθερο θεσμό.

Η Χούντα είχε την απόλυτη στήριξη και καθοδήγηση της CIA και της Αμερικής που δεν ήθελαν μία Ελλάδα ανεξάρτητη και δημοκρατική αλλά μία ακόμη χώρα κάτω από την απόλυτη επιρροή των ΗΠΑ στο γεωπολιτικό ψυχροπολεμικό παιχνίδι. Το ίδιο ήθελαν και οι δήθεν «πατριώτες» και «επαναστάτες» συνταγματάρχες. Δυστυχώς το ότι “ανήκουμεν εις την Δύσην” διαβεβαιώθηκε και από την επόμενη δημοκρατική κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή, όταν η Ελλάδα ήθελε και έπρεπε να “Ανήκει στους Έλληνες”.

42 χρόνια μετά, παρά τις αυθαιρεσίες τις Χούντας, την καταπάτηση όλων των ατομικών και συλλογικών ελευθεριών, πολιτικών και μη, παρά τις εξορίες, τους βασανισμούς και τους θανάτους αθώων πολιτών, παρά την αιματηρή είσοδο στο Πολυτεχνείο και την εισβολή στην Κύπρο, οι οπαδοί της Χούντας χρησιμοποιούν το ίδιο ψεύτικο άλλοθι, το επιχείρημα της δήθεν οικονομικής ανάπτυξης, το οποίο χρησιμοποιούσε και η δικτατορία για να νομιμοποιηθεί.

«Ο ελληνικός λαός πρέπει να μάθει να τρώει λιγότερο, να δουλεύει περισσότερο και να απαιτεί λιγότερο» αξίωνε ο Παπαδόπουλος, που μείωσε τις καταναλωτικές δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ και επιτάχυνε τους ρυθμούς ανάπτυξης με συνεχόμενους δανεισμούς (πιο πολλούς από συστάσεως του ελληνικού κράτους συνολικά), υπερθερμαίνοντας την οικονομία με τραγικές συνέπειες στον πληθωρισμό και στο δημόσιο χρέος (μη διατηρήσιμο boom). Ενδεικτικά ενώ στην αρχή της 7ετίας η ανάπτυξη αυξάνονταν (1967: 5,7%. 1968: 7,2% ), στην συνέχεια μειώνονταν και μάλιστα με αύξοντα ρυθμό δηλαδή υπήρχε υπανάπτυξη. (1973:8,1% 1974:-6.4%). Αυτό βέβαια ενισχύθηκε εξαιτίας της 1ης πετρελαϊκής κρίσης εξαιτίας της πλήρους πρόσδεσης της δραχμής στο αμερικανικό δολάριο, «επιτυχία» της δικτατορικής οικονομικής πολιτικής.. Ο πληθωρισμός μάλιστα το 1973 έφθασε το 15,5% και το 1974 το 26,9% ποσοστά μεγαλύτερα από χώρες με νόμισμα λιγότερο προσδεμένες στο δολάριο. Η ευημερία που υπόσχονταν η Χούντα ήταν επίπλαστη και με πήλινα πόδια.

42 χρόνια μετά δεν ξεχνάμε τους ήρωες που βασανίστηκαν.

42 χρόνια μετά δεν ξεχνάμε τους φοιτητές που έδωσαν και το αίμα τους για να πέσει η Χούντα, και για να έχουμε Δημοκρατία σήμερα.

Δεν ξεχνάμε την τουρκική εισβολή στην Κύπρο…

• Στοιχεία παρμένα από το διαδίκτυο

---

Μια σημαντική συναυλία στην Αθήνα

Λαμπάδες πασχαλιάτικες περιμένουν τους αγοραστές. Φώτισε ο τόπος με την ομορφιά και την μοναδικότητά τους. Πουθενά αλλού δεν θα συναντήσει κανείς τέτοια όμορφα πράγματα, χειροποίητα.

Ώρα να ‘χεις και όρεξη κι εδώ, ανάμεσα στις δημιουργίες της Αθηνούλας μπορείς να βρεις υπέροχες κατασκευές, αυθεντικές και μοναδικές…

Η Αθηνά Ρουμπέν έφερε φέτος πρόωρα το Πάσχα και ζωντάνεψε μια πασχαλιάτικη ατμόσφαιρα με τις λαμπάδες της και τα υπόλοιπα χειροτεχνήματά της στην έκθεση που έκανε την Παρασκευή 27/3 στο «Πολύτροπο Τέχνης».

Πολύς κόσμος πέρασε να δει τη δουλειά της και να ψωνίσει. Πήγα κι εγώ με τον Λάμπρο και πήραμε τις φετινές πασχαλιάτικες λαμπάδες. Όμορφες με προσωπικό γούστο φιλοτεχνημένες από τη μικρή Αθηνούλα.

Την ώρα που πήγαμε στην έκθεση, γύρω στις 8 και κάτι το βράδυ, ήταν ήδη εκεί αρκετές γυναίκες που κοίταζαν με τις ώρες τα εκθέματα και… πρόβαραν τα εκπληκτικά κομμάτια – δημιουργίες της. Εμείς πάλι, άνδρες, βρήκαμε γρήγορα αυτά που θέλαμε και μαζί με το ουίσκι που με κέρασε η μαμά της, ούτε μισή ώρα δεν κάναμε. Είχαμε μετά να πάμε και στη συγκέντρωση για την Ειρήνη με τις δάδες στο Μοναστηράκι κι αργότερα στη συνεστίαση του Δημήτρη στην Ανθούπολη.

Αξίζει πάντως, να σημειώσω πως η δουλειά της Αθηνούλας είναι πολύ καλή και μακάρι οι εκθέσεις της να γίνονταν πιο συχνά και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα της μιας ημέρας. Βέβαια η Αθηνούλα είναι φοιτήτρια στη Σχολή Καλών Τεχνών και ίσως να μην έχει το χρόνο για πιο μαζική παραγωγή.

Ωστόσο εκείνοι που εκτιμούν τη δουλειά της και δεν είναι καθόλου λίγοι, θα την ακολουθούν όπου κι αν πάει. Η δικιά μας επισήμανση, μ’ αγάπη, είναι το γνωρίζαμε νωρίτερα και να κρατούσαν οι εκθέσεις της περισσότερο χρόνο από μια ημέρα. Ένα τριήμερο ή μια βδομάδα ίσως… Σκέψεις κάνω…

Μικροκατασκευές σε κοσμήματα για τις γυναίκες. Σαν τις βδέλλες κόλλησαν πάνω τους. Ζήτησαν και καθρέφτη. Ήθελαν να δουν πως τους πάνε πάνω τους…

---

Πασχαλινές κοντυλιές με άμμο

---

Βρέχει από το πρωί στην Αθήνα…

Βρέχει από το πρωί. Για την ακρίβεια από χθες το βράδυ. Η κίνηση στους δρόμους απελπιστικά δύσκολη. Συμβαίνουν αυτά με την πρώτη βροχή στην Αθήνα…

Στους δρόμους κυκλοφορούν ελάχιστοι άνθρωποι με ομπρέλες. Αδεια η Βερανζέρου… Είχα χρόνια να τη δω έτσι…