Θραψανιώτης μέχρι… κόκαλο

Από τη χθεσινοβραδινή διαμαρτυρία με το κλείσιμο για μια ώρα των ηλεκτρικών φώτων…

Είμαι κορόιδο γιατί δέχομαι να πληρώνω το μικρό μπουκάλι νερό 50 λεπτά (τόσο κάνει και το μισό λίτρο βενζίνη) ενώ αγοράζεται 5-7 λεπτά (περίπου 1000% αισχροκέρδεια). Από 50 δραχμές (17 λεπτά) αυξήθηκε στις 170 δραχμές (50 λεπτά) με την αλλαγή του νομίσματος από δραχμή σε ευρώ και δεν πήρα χαμπάρι.
Είμαι κορόιδο γιατί ενώ οι χώροι άθλησης θα έπρεπε να μου παρέχονται δωρεάν από το δήμο, δέχομαι να πληρώνω από 6 έως 12 ευρώ για να παίξω μία ώρα ποδόσφαιρο (από 80 έως 120 ευρώ ανά ώρα) στα περίφημα 5Χ5 όπου δεν υπάρχει χώρος και χρόνος για προθέρμανση και η κατάσταση του τάπητα είναι κατά κανόνα άθλια. Τουλάχιστον τα 5Χ5 έχουν κάνει πλούσιους και τους φυσιοθεραπευτές καθώς οι μισοί και πλέον πελάτες τους προέρχονται από εκεί (διαστρέμματα, ρήξη χιαστού, κάκωση μηνίσκου κλπ, εξαιτίας της ακαταλληλότητα ς του χλοοτάπητα).
Είμαι κορόιδο γιατί δέχομαι να πληρώνω τον καφέ 3 και 4 ευρώ ενώ το κόστος του δεν υπερβαίνει τα 20 λεπτά (αισχροκέρδεια μέχρι και 2000 %). Κόβεται περίπου μία απόδειξη ανά τρεις καφέδες και σχεδόν πάντα οι υπάλληλοι κακοπληρώνονται και είναι ανασφάλιστοι. Μάλιστα οι ιδιοκτήτες και οι υπάλληλοι θεωρούν αυτονόητη τη συναίνεσή μας στη μη παροχή αποδείξεων σαν να κερδίζουμε κι εμείς από αυτή την ιστορία.
Είμαι κορόιδο γιατί δέχομαι να πληρώνω το ποτό 6, 7, 8 ευρώ και βάλε, όσο περίπου κάνει το μπουκάλι στη χονδρική (1 μπουκάλι = 10-12 ποτά, αισχροκέρδεια από 500 % και πάνω). Και φυσικά πολύ συχνά τα ποτά είναι μπόμπες, σχεδόν ποτέ δεν κόβονται αποδείξεις και σχεδόν πάντα οι υπάλληλοι κακοπληρώνονται και είναι ανασφάλιστοι. Σε όλη την Ευρώπη η μπύρα κοστίζει 1 με 1,5 ευρώ και το ποτό 3 με 4. Εδώ το σαπουνόνερο που μας πουλάνε για μπύρα κοστίζει 5 με 6 ευρώ και η μπόμπα 7 με 8 (στα 8 ευρώ πωλείται συνήθως η σπέσιαλ μπόμπα). Και τα ενοίκια; Και η προστασία; Τα πρόστιμα; Αν δεν έβγαζε τέτοιο υπερκέρδος δε θα ήταν τόσο ψηλά τα ενοίκια, δε θα έρχονταν οι μπράβοι για προστασία, δε θα τους έριχναν απανωτά πρόστιμα από τους δήμους για να πάρουν κι αυτοί τη μίζα τους. Αλλά εγώ το κορόιδο φταίω που τα πληρώνω…
Είμαι κορόιδο γιατί με έχουν πείσει ότι έτσι είναι τα πράγματα και τι να κάνουμε. (Ποιον βολεύει άραγε αυτή η νοοτροπία; ).
Είμαι κορόιδο γιατί δικαιούμαι δωρεάν παιδεία αλλά μετά το σχολείο αν δεν πάω στο φροντιστήριο δεν έχω ελπίδα να περάσω στο πανεπιστήμιο. Κοινώς, είμαι όλη την ημέρα στις αίθουσες για να μου διδάξουν αυτά που θα ‘πρεπε να μου διδάσκουν σε μισή μέρα. Φυσικά με το αζημίωτο.
Είμαι κορόιδο γιατί δέχομαι να πληρώνω διόδια για δρόμους που ευθύνονται για χιλιάδες ατυχήματα και εκατοντάδες νεκρούς.
Είμαι κορόιδο γιατί δέχομαι να πληρώνω την ΕΡΤ υποχρεωτικά μέσω της ΔΕΗ. Αυτή η παράνομη εξαναγκαστική πληρωμή μιας προαιρετικής υπηρεσίας θα είχε μια βάση αν τα προγράμματα της ΕΡΤ δεν περιλάμβαναν διαφημίσεις. Έτσι όπως έχουν τα πράγματα είμαι κορόιδο με κεφαλαία.
Είμαι κορόιδο γιατί δέχομαι να πληρώνω τους φόρους μου κανονικά ενώ ΟΙ ΠΛΟΥΣΙΟΙ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΦΟΡΟΥΣ!!!. Μάλιστα μας έχουν πείσει ότι αυτός που φοροδιαφεύγει (δεν κόβει αποδείξεις, δεν πληρώνει φόρους με διάφορα λογιστικά κόλπα, κ.ο.κ.) είναι μάγκας, καθιστώντας μας συνένοχους σε μια πρακτική που ωφελεί μόνο τους πολύ (αλλά πολύ) πλούσιους.
Είμαι κορόιδο γιατί δέχομαι να με βομβαρδίζουν με παραπλανητικά γκάλοπ του τύπου: Ποιον θεωρείτε καταλληλότερο πρωθυπουργό τον τάδε ή τον τάδε… Δηλαδή αν μας ρωτούσαν “Ποιον θεωρείτε καταλληλότερο πρωθυπουργό τον Χίτλερ ή τον Μάο;”, τα αποτελέσματα θα έδειχναν ότι οι μισοί Έλληνες είναι ναζιστές και οι άλλοι μισοί μαοϊστές.
Είμαι κορόιδο γιατί δέχομαι την πλύση εγκεφάλου από διάφορους βαλτούς (όπως Τράγκας, Πρετεντέρης, Χατζηνικολάου και λοιποί πανελίστες) οι οποίοι δήθεν παίρνουν το μέρος του κόσμου αλλά τελικά με τον έναν ή τον άλλο τρόπο υπονομεύουν πάντα κάθε συλλογική κίνηση αντίδρασης (οι διαδηλωτές που κλείνουν τους δρόμους και ταλαιπωρούν τον κόσμο, οι σκουπιδιάρηδες που παίζουν με την υγεία μας, οι υπάλληλοι της ΔΕΗ που θέτουν σε κίνδυνο τις ζωές μας, κ.ο.κ.) και οι οποίοι σε όλα τα σκάνδαλα που γίνονται τόσα χρόνια είναι οι πρώτοι που βγαίνουν και λένε ότι “δε θα βγάλουμε άκρη”. Αυτή είναι η δουλειά τους και την κάνουν πολύ καλά και όταν στήνουν φαγοπότια όλοι μαζί και γλεντάνε, μας χλευάζουν και μας αποκαλούν κορόιδα. Και έχουν δίκιο…
Είμαι κορόιδο γιατί ενώ τόσα χρόνια το πρόβλημα με τα βιβλία του δημοτικού είναι ότι έχουν αντικατασταθεί με κακογραμμένα χαμηλότερου επιπέδου βιβλία, με παραπλανούσαν τόσο καιρό προκαλώντας σάλο με το βιβλίο ιστορίας της έκτης δημοτικού για να συγκαλύψουν την οργανωμένη υποβάθμιση της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Είμαι κορόιδο γιατί στο σκάνδαλο Ζαχόπουλου (όπου το σκάνδαλο ήταν ότι ο εκλεκτός του πρωθυπουργού και της γυναίκας του ήταν διεφθαρμένος) με έπεισαν ότι το σκάνδαλο ήταν τι ανωμαλία έκρυβε το περιβόητο DVD.
Είμαι κορόιδο γιατί στο σκάνδαλο με τις παράνομες απαλλαγές με έπεισαν ότι η προστασία προσωπικών δεδομένων είναι αυτή που έβαλε την υπόθεση στο αρχείο (για να μην αποκαλυφθούν τα ονόματα των γιων βουλευτών, υπουργών, εφοπλιστών, βιομηχάνων και λοιπών φραγκάτων που με ταρίφα περίπου 20.000 ευρώ εξαγόρασαν τη στρατιωτική τους θητεία). Κι εμείς τα κορόιδα στέλνουμε τα παιδιά μας στα σύνορα να ταλαιπωρούνται και να τινάζουν τα μυαλά τους στον αέρα για να προστατέψουμε τελικά τα συμφέροντα όλων αυτών που πατρίδα τους είναι μόνο το χρήμα.
Είμαι κορόιδο γιατί με έπεισαν ότι για να γίνει το παιδί μου καλύτερος μαθητής πρέπει να δίνει περισσότερες εξετάσεις στο γυμνάσιο και στο λύκειο. Φορτώνοντας με άγχος, πίεση και άσκοπη αποστήθιση τους μαθητές εναρμονίζουμε το σχολικό μας σύστημα με αυτό των ΗΠΑ και της Μεγάλης Βρετανίας όπου τα παιδιά όταν τελειώνουν το σχολείο δεν ξέρουν πού τους πάνε τα τέσσερα. (Στις ΗΠΑ μάλιστα αυξάνεται η τάση να μη στέλνουν οι γονείς τα παιδιά στο σχολείο και να τους κάνουν οι ίδιοι μάθημα στο σπίτι γιατί θεωρούν ότι το επίπεδο στα σχολεία είναι πολύ χαμηλό).
Είμαι κορόιδο γιατί δίνω εξετάσεις στο Γυμνάσιο για να πάω στο Λύκειο (φροντιστήρια), στο Λύκειο για να περάσω στο Πανεπιστήμιο (εκεί να δεις φροντιστήρια), στο Πανεπιστήμιο για να πάρω πτυχίο (μέχρι πρότινος δωρεάν, με τον νόμο πλαίσιο θα τα σκάμε χοντρά), μετά δίνω εξετάσεις στον ΑΣΕΠ για να διοριστώ (άντε πάλι φροντιστήριο). Κοινώς προσπαθώ συνέχεια να αποδείξω στους δασκάλους μου κατά πόσον αυτοί είναι καλοί δάσκαλοι.
Είμαι κορόιδο γιατί με έχουν πείσει ότι οι αιώνιοι φοιτητές επιβαρύνουν τα πανεπιστήμια ενώ στην πραγματικότητα αυτοί χάνουν όλα τους τα προνόμια μετά από περίπου 6 χρόνια φοίτησης (δηλαδή δωρεάν σίτιση, στέγαση, συγγράμματα και πάσο) και δεν είναι παρά ένας αριθμός σε έναν κατάλογο. Στην ουσία θέλουν μελλοντικά να έχουν τη δυνατότητα να αποβάλλουν από τις σχολές φοιτητές που δεν είναι αρκετά υπάκουοι, που αντιδρούν απέναντι σε συμφέροντα, που ανήκουν σε παρατάξεις που δρουν αντίθετα προς τις βλέψεις καθηγητών κλπ, δηλαδή να καταργήσουν το πολιτικό και ιδεολογικό άσυλο των σπουδαστών και το δικαίωμά τους να εκφράζονται και να πολιτεύονται ελεύθερα. Κοινώς θέλουν να καταλύσουν το φοιτητικό κίνημα που στην Ελλάδα και παγκοσμίως φαίνεται να είναι το μοναδικό κίνημα ικανό να ανατρέψει δικτατορικά και ολοκληρωτικά καθεστώτα.
Είμαι κορόιδο γιατί οι εθνοπροδότες που με κυβερνούν τόσα χρόνια όχι μόνο υποβαθμίζουν συστηματικά το επίπεδο της παιδείας μου (ξεκινώντας με το νόμο Αρσένη, συνεχίζοντας με τα απαράδεκτα βιβλία του δημοτικού και ολοκληρώνοντας το σχέδιο με την αναθεώρηση του ʼρθρου 16) αλλά με έχουν πείσει κιόλας ότι όλα αυτά γίνονται για την αναβάθμιση της παιδείας. Η αλήθεια είναι ότι όλα αυτά γίνονται για την υποβάθμιση της παιδείας και τη δημιουργία μιας άβουλης μάζας που ξέρει μόνο να αποστηθίζει και δεν προλαβαίνει να σκεφτεί και κατά συνέπεια να αντιδράσει όταν πλήττονται τα δικαιώματά της. Όλα αυτά γίνονται για την είσοδο των ιδιωτικών συμφερόντων στην παιδεία (αν πέσει το επίπεδο των δημόσιων πανεπιστημίων τότε θα γίνουν ανταγωνιστικά τα ιδιωτικά κολέγια). Και τέλος, όλα αυτά γίνονται για την κατάλυση του φοιτητικού κινήματος (πλήττοντας αιώνιους φοιτητές και άσυλο), του μόνου ικανού να ανατρέψει δικτατορίες όπως αυτή των συνταγματαρχών που καθώς φαίνεται μάλλον δεν έφυγε ποτέ…
Είμαι κορόιδο γιατί με έχουν πείσει, μέσα από χρόνια προπαγάνδα, ότι ο συνδικαλισμός (δηλαδή το μοναδικό μέσο των εργαζομένων να προστατεύουν και να διεκδικούν τα δικαιώματά τους) είναι κακό πράγμα και ότι οι συνδικαλιστές (δηλαδή αυτοί που έχουν εκλεγεί από τους συναδέλφους τους για να υπερασπίζονται τα δικαιώματά τους) είναι όλοι διεφθαρμένοι και αναξιόπιστοι. Λογικό πάντως να μας παρουσιάζουν έτσι τα πράγματα αφού κανένα αφεντικό δε θέλει να βλέπει ενωμένους τους υπαλλήλους του γιατί αν του ζητήσουν τα αυτονόητα (δηλαδή ασφάλιση, επιδόματα, οκτάωρο, υπερωρίες) δε θα μπορέσει να κτίσει την αυθαίρετη βίλα του ούτε να πάρει το κότερο που έχει βάλει στο μάτι.
Είμαι κορόιδο γιατί δέχομαι να πληρώνω πανάκριβα το Ίντερνετ τη στιγμή που εδώ και χρόνια σε όλη την Ευρώπη (ακόμη και σε χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ) το Ίντερνετ είναι δωρεάν για όλους και χρεώνονται μόνο οι συνδέσεις πολύ υψηλών ταχυτήτων.
Είμαι κορόιδο γιατί με έχουν πείσει ότι υπάρχει συναίνεση του κόσμου για την παρούσα κατάσταση. Κανείς δε μου λέει ότι γίνονται τουλάχιστον τρεις με τέσσερις διαδηλώσεις την εβδομάδα στο κέντρο της Αθήνας και όταν γίνονται απεργίες κανείς σχεδόν δεν αναφέρει τις διεκδικήσεις των απεργών παρά μόνο την ταλαιπωρία που θα προκαλέσει η απεργία. Η αποσιώπηση των διαδηλώσεων και η συγκάλυψη των αιτημάτων των απεργών αποκαλύπτει τον ρόλο ΟΛΩΝ των ΜΜΕ στο πολιτικό παιχνίδι και το μερίδιο της ευθύνης τους για τα προβλήματα του κόσμου σε αυτό τον τόπο.
Είμαι κορόιδο γιατί δέχομαι αδιαμαρτύρητα να αισχροκερδούν οι βενζινοπώλες και το κράτος εις βάρος μου. Όλο το 2008 που ανέβαινε η τιμή του πετρελαίου παγκοσμίως η Ευρωπαϊκή Ένωση ρύθμιζε το ευρώ ώστε να μην επηρεάζεται από την κρίση και η τιμή του πετρελαίου στα ευρωπαϊκά κράτη-μέλη παρέμενε σταθερή. Μόνο στην Ελλάδα αυξανόταν η τιμή του ενώ συνεχίζουμε να πληρώνουμε χρυσάφι το πετρέλαιο ακόμα και τώρα που η τιμή του βαρελιού έχει πέσει σε πολύ χαμηλά επίπεδα (κι εμείς εξακολουθούμε να πληρώνουμε τη βενζίνη 1 ευρώ το λίτρο).
Είμαι κορόιδο γιατί όταν καιγόταν όλη η Ελλάδα από τους συνήθεις θερινούς εμπρησμούς των καταπατητών δασικών εκτάσεων με έπεισαν ότι τις φωτιές τις έβαλαν κάποιοι άρρωστοι πυρομανείς, κάποιος ασύμμετρος εχθρός, μέχρι και οι γνωστοί-άγνωστοι των Εξαρχείων.. Ούτε ένα χρόνο μετά γίνεται καταπάτηση των καμένων εκτάσεων τόσο στην Πελοπόννησο όσο και στην Πάρνηθα από αυτούς που όλοι υποψιαζόμασταν ότι κρύβονται πίσω από τους εμπρησμούς. (Τουριστικές εγκαταστάσεις στην Πελοπόννησο, το εξ αρχής παράνομο καζίνο στην Πάρνηθα επεκτείνεται, βίλες κτίζονται στην Πάρνηθα στη μέση του δάσους). Οι επιτροπές κατοίκων για την προστασία της Πάρνηθας που ανέβηκαν να διανυκτερεύσου ν για να εμποδίσουν τις εργασίες σε εργοτάξια που χτίζουν βίλες σε προστατευμένες περιοχές βρήκαν απέναντί τους κλούβες των ΜΑΤ… Ποιος να ‘στειλε άραγε τα ΜΑΤ; Ο άρρωστος πυρομανής, η ασύμμετρη απειλή, ή κάποιος μπαχαλάκιας των Εξαρχείων; Εγώ αν και κορόιδο θα υποθέσω ότι τους έστειλε ο ιδιοκτήτης της βίλας.
Είμαι κορόιδο γιατί νομίζω ότι αυτοί που μετακινούνται με ελικόπτερα και ιδιωτικά τζετ νοιάζονται για την κατάσταση που επικρατεί στους ελληνικούς δρόμους…
Είμαι κορόιδο γιατί νομίζω ότι αυτοί που στέλνουν τα δικά τους παιδιά στα ιδιωτικά νοιάζονται για την κατάντια των δημόσιων σχολείων.
Είμαι κορόιδο γιατί πιστεύω ότι θα τιμωρηθούν οι ένοχοι για τα ολιγοπώλια (καρτέλ) που μαστίζουν την οικονομία μας και πλήττουν κυρίως τα φτωχότερα στρώματα της κοινωνίας. Καρτέλ στο γάλα, καρτέλ στη βενζίνη, καρτέλ στα φρούτα, καρτέλ παντού. Τα αρχικά πρόστιμα μειώνονται συνήθως, οι τιμές παραμένουν υψηλές, ενώ στην πράξη δεν επιστρέφονται στους καταναλωτές τα χρήματα που έχουν χάσει (π.χ. με μια παρατεταμένη μείωση της τιμής του προϊόντος ώστε να αντισταθμιστού ν οι απώλειες που προκλήθηκαν).
Και ο κατάλογος αυτός μπορεί να συνεχίζεται για πάντα…
άστε μωρέ, μήπως είμαι κορόιδο γιατί… Μ0Υ ΑΞΙΖΕΙ!

ί

Η Ακρόπλη των Αθηνών χθες, χωρίς φώτα…

“Δράση για το περιβάλλον” είναι το ξεκάθαρο μήνυμα που έστειλαν οι πολίτες της Ελλάδας με την -σχεδόν- καθολική συμμετοχή τους στην αποψινή ωριαία “συσκότιση”, στο πλαίσιο της παγκόσμιας πρωτοβουλίας κατά την κλιματικής αλλαγής “Ώρα της Γης”.

Στις 20.30 κεντρικά σημεία της πρωτεύουσας αλλά και γειτονιές σχεδόν, βυθίστηκαν στο σκοτάδι. Με τη συμβολή της κεντρικής διοίκησης του Δήμου Αθηναίων και των άλλων Δήμων βασικές οδικές αρτηρίες και πλατείες, ιστορικά και πολιτιστικά μνημεία, όπως ο Παρθενώνας, ο Ιερός Ναός του Ποσειδώνα στο Σούνιο, ο Ναός του Ηφαίστου στην Αρχαία Αγορά, το Μνημείο του Φιλοπάππου και άλλα σταμάτησαν τη φωταγώγησή τους. Στο πλαίσιο αυτό υπήρξε συσκότιση και στο Κοινοβούλιο, σε στρατιωτικές μονάδες και υπηρεσίες, σε γήπεδα, δημοτικά κτήρια, στο λόφο του Λυκαβηττού, σε μέρος του αεροδρομίου κλπ.

Παράλληλα στην Πνύκα, κάτω από τον Ιερό Βράχο της Ακροπόλεως βρισκόταν σε εξέλιξη η μεγάλη συναυλία για την “Ώρα της Γης” με το Μάριο Φραγκούλη, τη Συμφωνική Ορχήστρα και τη μικτή χορωδία του Δήμου Αθηναίων.

Η πόλη της Αθήνας έγινε φορέας του μηνύματος ότι “όλοι μαζί μπορούμε να εξασφαλίσουμε ένα βιώσιμο μέλλον για την πόλη και τον πλανήτη”. Η απήχηση των πολιτών στη συμβολική δράση της “Ώρας της Γης” καταδεικνύει αφενός το πόσο αντιληπτές είναι οι διαστάσεις και οι συνέπειες που έχει πάρει το περιβαλλοντικό πρόβλημα, αφετέρου την ευαισθησία όλων για τη διάσωσή του.

Η ελπίδα, μπορεί να πει κανείς γεννιέται από το σκοτάδι και είναι βέβαιο ότι θα καθοδηγήσει σωστά τη διεθνή κοινότητα στη Σύνοδο της Κοπεγχάγης όπου θα συνταχθεί η νέα συμφωνία για το κλίμα ως διάδοχος του Πρωτοκόλλου του Κιότο.

Στην πρωτοβουλία αυτή συμμετείχε και η ΔΕΗ με το σβήσιμο των φώτων, εξωτερικών και εσωτερικών χώρων, όλων των κτιριακών εγκαταστάσεων της Επιχείρησης στην επικράτεια με εξαίρεση τα κτίρια εκείνα που συνδέονται με την παραγωγή και ομαλή παροχή ηλεκτρικού ρεύματος προς τους πελάτες και την ασφάλεια εγκαταστάσεων και μεταφορικών μέσων της Επιχείρησης.

• Πηγή: ΑΠΕ

Δευτέρα απόγευμα, το δημαρχείο της Αθήνας χρωματισμένο από την οργή των διαδηλωτών…

ΜΑΤ παντός καιρού. Στον καιρό της δημοκρατίας (της Νέας Δημοκρατίας) τα ΜΑΤ είναι απαραίτητα για να χαλιναγωγούν τις ελεύθερες απόψεις που εκφράζονται…

Εικόνες ντροπής στο κέντρο της Αθήνας…

Το θέμα της δημιουργίας υπόγειου χώρου στάθμευσης στο οικόπεδο, όπου βρίσκεται το πάρκο στη συμβολή της Πατησίων με την οδό Κύπρου, μονοπώλησε τη προ ημερησίας συζήτηση του δημοτικού συμβουλίου της Αθήνας τη Δευτέρα 2/2/2009.

Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης, έξω από το δημαρχείο, σημειώνονταν επεισόδια μεταξύ των συγκεντρωμένων, οι οποίοι διαμαρτύρονταν για το κόψιμο δέντρων στο πάρκο, και αστυνομικών δυνάμεων. Οι συγκεντρωμένοι έσπασαν τζάμια του δημαρχείου, έγραψαν με σπρέυ στους τοίχους και προκάλεσαν ζημιές στο ισόγειο του κτηρίου, όπου κατάφεραν να μπουν παραβιάζοντας την πίσω πόρτα.

Η συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου ξεκίνησε με παρουσίαση του ιστορικού των αποφάσεων και της μελέτης για τη δημιουργία υπόγειου πάρκινγκ στο οικόπεδο, από τους αρμόδιους αντιδημάρχους, Β. Κορομάντζο, Χρ. Ακριτίδη, Γ. Ξεπαπαδάκο και Γ. Δημόπουλο.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, η δημιουργία πάρκινγκ και υψηλού πρασίνου στο συγκεκριμένο οικόπεδο αποτελεί απόφαση της εκάστοτε δημοτικής αρχής του δήμου Αθηναίων από το 1980 έως και σήμερα. Οι αποφάσεις αυτές, όπως τονίστηκε, έχουν παρθεί με το «διττό σκοπό» της ανακούφισης των κατοίκων της Κυψέλης από την ατμοσφαιρική ρύπανση και το κυκλοφοριακό, αλλά και της δημιουργίας υψηλού πρασίνου. «Δυστυχώς, ρίχνετε “λάδι στη φωτιά” με τις πράξεις και τις παραλείψεις σας”, είπε ο επικεφαλής της παράταξης «Η Αθήνα Αλλά-ζει», Κ. Σκανδαλίδης, και έθεσε ερωτήματα σχετικά με την υλοποίηση του έργου. Υποστήριξε ότι οι εργασίες «πρέπει να σταματήσουν, η μελέτη να αναθεωρηθεί και να υπάρξει συζήτηση με τους κατοίκους της περιοχής σε συνθήκες δημοκρατίας και συναίνεσης και όχι “εισβολές τα χαράματα εν κρυπτώ και απαραβύστω”». Σφοδρή φραστική επίθεση εναντίον του δημάρχου Αθηναίων εξαπέλυσε ο επικεφαλής της «Ανοιχτής Πόλης» και πρόεδρος του ΣΥΝ Αλ. Τσίπρας, ο οποίος, μεταξύ άλλων, κατηγόρησε τον κ. Κακλαμάνη ότι έχει επιλέξει την «πολιτική του αυταρχισμού και της καταστολής, της παραβίασης της νομιμότητας και της παράκαμψης των θεσμών και ελέγχων».Ο κ. Τσίπρας είπε ότι ο κ. Κακλαμάνης είναι «ήδη έκπτωτος ηθικά και πολιτικά στη συνείδηση του αθηναϊκού λαού» και τον κάλεσε να αλλάξει στρατηγική, αλλιώς «να παραιτηθεί τιμίως». «Η γη πρέπει να τύχει διαχείρισης προς όφελος των κατοίκων και όχι του κεφαλαίου», είπε ο επικεφαλής της «Συμπαράταξης για την Αθήνα», Στ. Λάμπρου, συμπλήρωσε δε, ότι «ο αυταρχισμός που επεδείχθη με την αστυνομία δεν τιμά την δημοτική αρχή». «Ο κ. Σκανδαλίδης δεν διαφωνεί με την ανάγκη του έργου, αλλά με τις διαδικασίες», είπε ο κ. Κακλαμάνης, ενώ για τα επειδόδια, που εξελίσσονταν έξω από το δημαρχείο, είπε ότι σε αυτά δε συμμετέχουν κάτοικοι της Κυψέλης, και ότι δεν άκουσε κανέναν εκτός του κ. Σκανδαλίδη να τα καταδικάζει. Ο δήμαρχος τόνισε ότι ακούστηκαν «απίστευτες ανακρίβειες» για το πάρκο και πως κανείς από τους επικεφαλής δεν αμφισβήτησε τις μελέτες, που παρουσιάστηκαν. Πρόσθεσε δε, ότι θα επιδοτηθούν θέσεις, προκειμένου οι κάτοικοι να σταθμεύουν με καλύτερες τιμές στο πάρκινγκ. Απαντώντας στον κ. Τσίπρα, ο κ. Κακλαμάνης τον κάλεσε να επαναφέρει όποτε θέλει το θέμα της διπλής ανάπλασης στο δημοτικό συμβούλιο, τόνισε πως θα είναι ξανά υποψήφιος και ότι «θα δούμε ποιον θα προκρίνει ο αθηναϊκός λαός». Τέλος, ο κ. Κακλαμάνης είπε ότι η επέμβαση των ΜΑΤ στο πάρκο, έγινε ύστερα από εντολή εισαγγελέα και μάλιστα όχι εναντίον κατοίκων. Νωρίτερα, το λόγο πήραν η κ. Βήχου, μέλος της επιτροπής κατοίκων της Κυψέλης, και η κ. Καραγιάννη, εκ μέρους του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων δημοτικού σχολείου της περιοχής, οι οποίες εξέφρασαν την αντίθεσή τους στη δημιουργία πάρκινγκ και τη δυσαρέσκειά τους για τον «τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίστηκαν οι κάτοικοι από τη δημοτική αρχή», την περασμένη εβδομάδα.Αναφερόμενος σε δηλώσεις, που έκανε την περασμένη εβδομάδα η κ. Βήχου, για «μίζες που παίρνουν κάποιοι» σχετικά με την υπόθεση της δημιουργίας πάρκινγκ, ο κ. Κακλαμάνης κάλεσε την εκπρόσωπο των κατοίκων να πει συγκεκριμένα ονόματα για να λάβει την απάντηση ότι εκφράζει την άποψη των κατοίκων. Ο κ. Κακλαμάνης αντέτεινε ότι θα της υποβληθεί μήνυση, ώστε «να πει ποιοι είναι αυτοί που πήραν μίζες». Στο μεταξύ, ο δήμαρχος Αθηναίων προέβη πριν αργά το απόγευμα σε δηλώσεις για τους βανδαλισμούς έξω από το δημαρχείο. «Ο κ. Τσίπρας αντί να απολογείται για την πατρωνία που προσφέρει στους φίλους του, οι οποίοι σήμερα προσέβαλαν βάναυσα το θεσμό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και βανδάλισαν το ιστορικό Δημαρχείο της πόλης, είχε το θράσος να “διατάξει” την παραίτησή μου με τον πιο προπετή τρόπο», δήλωσε ο κ. Κακλαμάνης και πρόσθεσε ότι «φυσικά, δεν πρόκειται να του κάνω το χατίρι. Τον παραδίδω στην κρίση του Αθηναϊκού λαού».
Ο κ. Κακλαμάνης επισήμανε πως «το ότι δεν θρηνήσαμε σήμερα θύματα, οφείλεται στη σύνεση του προέδρου του δημοτικού συμβουλίου και την ψυχραιμία που επέδειξε η μεγάλη πλειοψηφία του».

Μου το έστειλε με e-mailη καλή μου φίλη Σοφία Μοσκοφίδου. Δεν είναι δικό της κείμενο, είναι της γνωστής ηθοποιού Δήμητρας Παπαδοπούλου, αλλά λέει αλήθειες που μας αφορούν όλους. Ευχαριστώ Σοφία!

Κάπου διάβασα πως το στήθος ή το μπιμπερό που μας πρόσφεραν μωρά όταν δυσανασχετούσαμε καθησυχάζει, λέει, τη συναισθηματική μας δυσφορία.

Οπότε, σαν ενήλικες πια, όποτε τρώμε φρίκη μασουλάμε καμιά παπαριά να το κατευνάσουμε, με αποτέλεσμα να χοντραίνουμε και να γινόμαστε σαν νεροχύτες, συν που η υγιεινή διατροφή είναι στα φόρτε της και έχουμε μπλέξει στον εγκέφαλό μας ποιο είναι το φυσικό και ποιο το μεταλλαγμένο, τι είναι οι ισοφλαβόνες και πού σκατά υπάρχει το φολικό οξύ, επίσης το ξέρεις πως η ντομάτα έχει λυκοπένιο ενώ το μπρόκολο έχει ισοθειoκυανικά;

Μ’ αυτά και μ’ αυτά, αποφάσισα πως τέρμα οι γουρουνιές, αιφνίδια η απόφαση, μετά που μου ‘ρθε να ξεράσω που ‘φαγα κάτι τυροπιτάκια, ξέρεις, αυτά τα έτοιμα τα κατεψυγμένα που τα τηγανίζεις και διαβάζεις πίσω τα συστατικά που περιέχουν και είναι σαν να διαβάζεις προκήρυξη εξωγήινου.
Αφού λοιπόν έφαγα τέσσερα, κοίταξα το πέμπτο και τελευταίο και του είπα: «Όχι, όχι δεν θα σε φάω». Ναι, άρχισα να μιλάω στο τυροπιτάκι, το τύλιξα σαν μωρό σε μια χαρτοπετσέτα και το ‘βαλα στο ψυγείο. Μη με ρωτήσεις γιατί δεν το πέταξα, ήταν μια υποσυνείδητη, αρχέγονη αντανακλαστική διαδικασία, όπως θα έλεγε και ο Γιουνγκ ή ο Φρόιντ, δεν ξέρω, αυτούς τους μπερδεύω τι ακριβώς είπε ο καθένας, και κατηφόρισα για Κολωνάκι να πάρω πράσινο τσάι που ‘χει μέσα φαινολικές ενώσεις. Τέλος για μένα τα ανθυγιεινά. Κάτω τα λιπαρά. Ζήτω το ασβέστιο και οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β.

Άρχισε μια νέα εποχή που το κορμί μου θα γινόταν πιο ανταγωνιστικό, κι έτσι όπως κατηφόριζα τη Σκουφά, διαπίστωσα πως ένα όχι και τόσο νέο προϊόν γυναίκας που έχει κατακλύσει την παγκόσμια αγορά τελευταία, έχει πάρει διαστάσεις μάστιγας.

Μιλάω για το τσουλοειδές. Το τσουλοειδές είναι ένα είδος με έξω κοιλιά, έξω βυζιά, μανικιούρ πεντικιούρ γαλλικό και σποραδικά τατού, κυρίως εκεί που τελειώνει η κωλοχαράδρα μπορείς να βρεις μέχρι και την Γκουέρνικα του Πικάσο. Και όλα έτοιμα για φάσωμα (σημειωτέον, δεν έχω τίποτα εναντίον του φασώματος, απλά με εκνευρίζει σαν λέξη, θα ‘θελα να καταργηθεί απ’ το λεξιλόγιο και να επιστρέψουμε στην παλαιά κλασική της εποχής των σπηλαίων, το μπαλαμούτι). Επίσης, συνειδητοποίησα πως τα τσουλοειδή είναι κυρίως μικρά τα οποία περάσανε αιφνιδίως από τα πάμπερς στα στρινγκ, χωρίς ενδιάμεσα στάδια. Εν πάση περιπτώσει, αφού πήρα τα τσάγια μου τα πράσινα και έτρωγα όλη μέρα φρούτα, ήπια και δυο λίτρα νερό, τιγκάρισα στο ιχνοστοιχείο και αφού συνειδητοποίησα πως για να ζεις υγιεινά πρέπει να ‘σαι λίγο η Μαριάννα Λάτση και να ‘χεις χρόνο όλη μέρα να πίνεις νερά και να τρέχεις να τα κατουράς, άρχισα να πεινάω. Το σκέφτηκα πολύ το πώς θα κινηθώ και αποφάσισα να φάω μια μπανάνα που ‘χει μέσα κάλιο.
Αλλά η πείνα φούντωνε. Σαν όραμα άρχισαν να ξεπροβάλλουν απειλητικά τα τσουλοειδή, τα αδύνατα, τα καλογυμνασμένα. Τρόμαξα πολύ, επίσης, όταν ήρθε και εκείνο το γαμημένο τυροπιτάκι και μου σφήνωσε στον εγκέφαλο. Αλλά είπα όχι, θα δω τηλεόραση να ξεχάσω.
Ήταν αργά τη νύχτα πια και κάνοντας ζάπινγκ, έπεσα σε καμιά δεκαριά ξεκοιλιάσματα, παντού αίματα, στο ΣΚΑΪ κάτι τύποι σ’ ένα τζιπ έψαχναν έναν ιπποπόταμο, στην ΕΤ3 φώναζε η Φώφη Γεννηματά και νάτα πάλι τα τσουλοειδή διάσπαρτα στα κανάλια να αυτογλείφονται και να γδύνονται.

Και νάτο πάλι το τυροπιτάκι. Όρμηξα στο ψυγείο. Ήτανε παγωμένο, τηγανισμένο και καυλωμένο. Δίπλα του, ένα ξενέρωτο γιαούρτι με χαμηλά λιπαρά, πώς να αντέξει τον ανταγωνισμό. Κοιταχτήκαμε με το τυροπιτάκι ξανά και ξανά. Θα σε πετάξω μαλακισμένο πολυακόρεστο ανθυγιεινό τηγανισμένο. Άρχισα να το βρίζω, μόνο που δεν το χαστούκισα. Με κοίταζε λάγνα και με προκαλούσε με τα τυριά του. Όρμηξα και το καταβρόχθισα. Καταπίνοντας την τελευταία μπουκιά, το ‘ξερα πως είχα χάσει οριστικά τη μάχη με το τυροπιτάκι.
Υ.Γ. Μήπως ξέρει κανείς τι ακριβώς είναι οι ελεύθερες ρίζες;

Της Δήμητρας Παπαδοπούλου ηθοποιού και θεατρικής συγγραφέως

Μοιάζει σαν ένα γράμμα και διακινείται μέσα από e-mail. Έτσι έφτασε και σε μένα.

Μαμά βγήκα με τους φίλους μου.
Πήγα σε ένα πάρτυ και θυμήθηκα αυτό που μου είχες πει, να μην πιω αλκοόλ.
Μου είχες ζητήσει να μην πιω επειδή θα έπρεπε να οδηγήσω μετά, έτσι ήπια ένα αναψυκτικό. Ήμουν περήφανη για μένα, γιατί είχα ακούσει αυτό που τόσο γλυκά με είχες συμβουλεύσει πριν φύγω, να μην πιω αν πρέπει να οδηγήσω, σε αντίθεση με αυτό που μου έλεγαν οι φίλοι μου.
Έκανα τη σωστή επιλογή! Η συμβουλή σου ήταν η σωστή.
Όταν το πάρτυ τελείωσε όλοι μπήκαν στα αυτοκίνητά τους χωρίς να είναι σε θέση να οδηγήσουν. Εγώ πήρα το αμάξι μου. Ήμουν σίγουρη ότι ήμουν καθαρή.
Δεν μπορούσα να φανταστώ μαμά αυτό που με περίμενε …..
Τώρα είμαι εδώ ξαπλωμένη στην άσφαλτο και ακούω έναν αστυνομικό να λέει «το παιδί που προκάλεσε το δυστύχημα ήταν μεθυσμένο».
Μαμά η φωνή του ακούγεται τόσο μακρυνή.
Το αίμα μου είναι παντού στην άσφαλτο και εγώ προσπαθώ με όλες μου τις δυνάμεις να μην κλάψω.
Ακούω τους γιατρούς να λένε ότι αυτή η κοπέλα δεν θα τα καταφέρει.
Είμαι σίγουρη ότι το άλλο παιδί που οδηγούσε δεν το είχε καν φανταστεί όταν έτρεχε τόσο πολύ.
Στο τέλος, αυτός είχε αποφασίσει να πιει και εγώ τώρα πρέπει να πεθάνω.
Γιατί το κάνουν αυτό μαμά; Αφού ξέρουν ότι θα καταστρέψουν ζωές;
Ο πόνος που νιώθω είναι σαν να με καρφώνουν χιλιάδες μαχαίρια.
Πες στην αδερφή μου να μην φοβηθεί, στον μπαμπά να είναι δυνατός.
Κάποιος έπρεπε να πει σε αυτό το παιδί ότι δεν έπρεπε να πιει αν θα οδηγούσε. Ίσως αν του το έλεγαν οι δικοί του όπως έκανες εσύ, τώρα να ήμουν ζωντανή…
Η ανάσα μου γίνεται όλο και πιο αδύνατη και αρχίζω να φοβάμαι
μαμά.
Αυτές είναι οι τελευταίες μου στιγμές και είμαι τόσο απελπισμένη.
Θα ήθελα τόσο να σε αγκαλιάσω μαμά… και να σου πω πόσο σε αγαπάω
Σε αγαπάω μαμά… αντίο!!!

Αυτές οι λέξεις γράφτηκαν από μια δημοσιογράφο που ήταν παρούσα σε ένα δυστύχημα. Η κοπέλα ενώ πέθαινε ψυθίριζε αυτές τις λεξεις και η δημοσιογράφος τις έγραφε σοκαρισμένη. Η ίδια δημοσιογράφος άρχισε μια εκστρατεία εναντίον της οδήγησης υπό την επήρρεια Αλκοόλ. 

Το τέλος της συνέχειας

Αφού τελειώσανε με το σπίτι

και τα παλιά αδελφομοίρια

τα πετροχώραφα και τ’ άλλα

με τις καρδιές μπαλωμένες πρόχειρα

απ’ τα πικρά λόγια της διαδικασίας

και πριν στεγνώσει το μελάνι πάνω στο χαρτί,

είπανε κάτι

για από εδώ και πέρα,

μες στην αμηχανία της στιγμής,

τάχα πως είναι αδέλφια

και πως ότι έγινε - έγινε

κι ότι το αίμα είναι το αίμα,

δεν το χωρίζουν τα ‘γκωνάρια.

Κι αν οι παλιοί δεν τα ‘καναν καλά τα πράγματα

αυτοί τα καταφέρανε να ‘ναι ευχαριστημένοι.

Χωρίσανε

σφίγγοντας ο ένας το χέρι του άλλου.

Γίνανε πέτρες,

σαν τις πέτρες που μοιράσανε.

Δημήτρης Κανελλόπουλος

Διαβάστε τον “Ηλεκτρικό Σιδηρόδρομο”

“Ηλεκτρικός” σελ. 1-7 

“Ηλεκτρικός” σελ. 8-16 
Χτυπώντας πάνω στα δύο έγγραφα που βλέπετε παραπάνω μπορείτε να κατεβάσετε στον υπολογιστή σας και να διαβάστε την εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ “Ηλεκτρικός Σιδηρόδρομος” τ. 76 που επιμελούμαι δημοσιογραφικά εδώ και… δεκατέσσερα χρόνια.

Δείτε μια ενδιαφέρουσα άποψη που έφτασε με e-mail στο γραφείο μου από την… Κύπρο: Στις 25 Δεκεμβρίου του έτους μηδέν, κανένα θείο βρέφος δεν γεννήθηκε. Γεννήθηκαν πολλά βρέφη, υποθέτω, τη μέρα εκείνη, όπως και κάθε μέρα, αλλά όχι Εκείνο. Τόσο η συγκεκριμένη ημερομηνία, όσο και το έτος αποτελούν συμβάσεις που καθιερώθηκαν κατ΄ οικονομία αιώνες αργότερα. Όσο για το ειδυλλιακό σκηνικό της φάτνης με τα ζώα, δεν υπήρξε ποτέ. Είναι επινόηση του Φραγκίσκου της Ασίζης, χίλια διακόσια τόσα χρόνια μετά. Ούτε βοσκοί μπορούσαν να είναι έξω στο καταχείμωνο, ούτε μάγοι μπορούσαν να έρθουν με καμήλες από την Περσία. Όλα είναι μέρος μιας χαριτωμένης αλλά ψεύτικης ιστορίας.

Τι να πει κανείς για τον Αϊ-Βασίλη; Αποτελεί μια από τις πιο αναγνωρίσιμες μορφές της σύγχρονης κοινωνίας, αλλά τίποτε αληθινό δεν έχει πάνω του. Το λατινικό του όνομα (Santa Klaus) παραπέμπει στον Νικόλαο, άρα το Βασίλης δεν κολλά καθόλου. Η δε αστεία κόκκινη περιβολή του με την άσπρη γούνα σχεδιάστηκε τη δεκαετία του 1930 για να πάει με την κόκα-κόλα, την οποία έκτοτε διαφημίζει επιτυχώς. Δεν είναι παρά ένα διαφημιστικό κατασκεύασμα, μια αποθέωση της υπερ-κατανάλωσης, της πλαστικούρας και του κιτς. Τίποτε άλλο. Κι όμως, όπου κι αν κοιτάξεις αυτές τις μέρες θα δεις φιγούρες του Αϊ-Βασίλη, φάτνες και στάβλους, αναπαραστάσεις μιας ιστορικής ανακρίβειας. Εκατομμύρια άνθρωποι σε ολόκληρο τον πλανήτη συμμετέχουμε οικειοθελώς σε μια στημένη παράσταση και μπερδεύουμε εν γνώσει μας τη φαντασία με την πραγματικότητα. Τόσο πολύ μάλιστα, που για πολλούς οι φαντασιώσεις, ΕΙΝΑΙ η πραγματικότητα. Τι είναι, τελικά, αληθινό και τι ψεύτικο; Ίσως χρειαζόμαστε τα ψέματα. Είναι λιγότερο οδυνηρά από αυτό που βιώνουμε καθημερινά ως πραγματικότητα με τους πολέμους, το έγκλημα, τη φτώχια και την αρρώστια. Χρειαζόμαστε λίγο βάλσαμο για την ψυχή μας, έστω και φανταστικό.

Αυτά σε παγκόσμιο επίπεδο. Στη μικρή μας επαρχιακή κοινωνία τα πιο πάνω είναι μια παρωνυχίδα. Στο κάτω-κάτω, θα πει κάποιος, ένας αθώος συμβολισμός και μια συμβατική ωραιοποίηση ιστορικών γεγονότων δεν βλάπτει, ουσιαστικά, κανέναν. Αντίθετα, γλυκαίνει, έστω προσωρινά, τις σχέσεις των ανθρώπων. Τα από πρόθεση κακόβουλα ψέματα είναι το πρόβλημα. Εδώ μας έχουν φλομώσει στο ψέμα όλοι όσοι τάχθηκαν να λένε αλήθειες που σχετίζονται άμεσα με τη ζωή μας. Ιδίως οι παπάδες και οι δάσκαλοι. Ψεύτικοι ήρωες, ψεύτικοι αγώνες, ψεύτικη ιστορία. Πού να βρεις άκρη; “Πες μου ένα ψέμα να αποκοιμηθώ”, που λέει και το τραγουδάκι. Πάντως, το τραγούδι αυτό θα είναι από τα αγαπημένα του Προέδρου μας, φαίνεται, γι’ αυτό το πήρε κυριολεκτικά και μας λέει. Μας λέει ψέματα συνεχώς, χρόνια τώρα. Και εμείς χασμουριόμαστε, γυρίζουμε πλευρό και μας παίρνει ο ύπνος.

Του Στέλιου Ν. Γεωργίου, Αναπληρωτή Καθηγητή
Εκπαιδευτικής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Κύπρου

Από την εφημερίδα ΠΟΛΙΤΗΣ - 23/12/2007, Σελίδα: 12

Απολογία

-Κύριε είπε ο Δικαστής.

σου δίνω πίσω τη Δικαιοσύνη σου,

που μου την είχες εμπιστευθεί

για να κρίνω τους ανθρώπους.

-Κύριε είπε ο Δάσκαλος.

σου δίνω πίσω τη Διδαχή σου,

που μου την είχες εμπιστευθεί,

για να φτιάχνω ελεύθερους ανθρώπους.

-Κύριε είπε ο Ιερέας.

σου δίνω πίσω το Λόγο σου,

που μου την είχες εμπιστευθεί,

για να ζητώ την ψυχή των ανθρώπων.

-Κύριε είπε ο Στρατιώτης.

σου δίνω πίσω το ξίφος σου,

που μου την είχες εμπιστευθεί,

για να πολεμώ τους εχθρούς σου.

-Κύριε είπαν κι οι τέσσαρες.

συγχώρεσέ μας

γιατί όλοι μαζί,

τούτον τον καιρό,

σ’ έχουμε προδώσει.

Μιχ. Δ. Στασινόπουλος

Με αφορμή την «πτώση» ενός ακόμη
εμπλεκόμενου στην υπόθεση Ζαχόπουλου

Το είδα κάνοντας μια γυροβολιά στις ιστοσελίδες του internet, αμέσως μετά την νέα απόπειρα αυτοκτονίας του δικηγόρου κ. Κουτελίδα στις ρόδες ενός φορτηγού που κινούνταν την Παρσκευή το απόγευμα στην παραλιακή, στο ύψος του Φλοίσβου, (αλήθεια, απορώ που κανείς τελικά δεν τα καταφέρνει στην προσπάθεια…) μου άρεσε και το «ανεβάζω» στο blog μου:

Παρακαλώ να τοποθετηθούν πέριξ των κυβερνητικών κτηρίων οι πινακίδες για αποφυγή τραυματισμών ανυποψίαστων πολιτών…

Το μέτρο θα είναι προσωρινό και η απομάκρυνση τους θα γίνει όταν (!!!) μπει το μαχαίρι στο κόκαλο (!!!), αποφανθεί η ανεξάρτητη δικαιοσύνη (!!!) και όλα τα σχετικά και βαρύγδουπα που ακούγονται σε τέτοιες περιπτώσεις.

ΣΗΜ: Οι απόπειρες αυτοκτονίας από ευθιξία και κρίσης συνείδησης ΔΕΝ αφορούν το σύνολο του πολιτικού κόσμου αλλά μονό μια μικρή μειοψηφία (που ίσως έχει συνείδηση).