Θραψανιώτης μέχρι… κόκαλο

Το σημερινό τελευταίο, μάλλον, φύλλο του “Ελεύθερου Τύπου”. Το ίδιο και του ραδιοφώνου City 99.5. Ιδού η ανακοίνωση του ζεύγους Αγγελοπούλου που εκτελεί ψυχρά 450 οικογένειες εργαζομένων σ’ αυτές τις δύο επιχειρήσεις.

Από τις 5 σήμερα το απόγευμα ο κλάδος βρίσκεται σε 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση. Η ανακοίνωση της ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ που ακολουθεί και υπογράφεται από τα παρακάτω Σωματεία ΕΝΩΣΙΣ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ, ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ, ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ, ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, ΕΝΩΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ, ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΛΙΘΟΓΡΑΦΩΝ, ΕΝΩΣΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΠΩΛΩΝ ΑΘΗΝΩΝ, ΕΝΩΣΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΠΩΛΩΝ ΠΕΙΡΑΙΑ, ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ, ΕΝΩΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ, ΕΝΩΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑΣ, ΕΝΩΣΗ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΕΡ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ αναφέρει:

Αθήνα, 22 Ιουνίου 2009

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Η αιφνιδιαστική απόφαση της οικογένειας Θόδωρου και Γιάννας Αγγελοπούλου, ιδιοκτητών των εφημερίδων Ελεύθερος Τύπος και Τύπος της Κυριακής, του ραδιοσταθμού «CITY 99,5» και του ειδησεογραφικού site του Ομίλου, να πετάξουν στο δρόμο 450 συναδέλφους μας, κλείνοντας τα συγκεκριμένα ΜΜΕ, αποτελεί πρόκληση και «αιτία πολέμου» για όλους τους εργαζόμενους στην ενημέρωση, ολόκληρο τον κόσμο της εργασίας.

Η δραματική αυτή εξέλιξη έρχεται να προστεθεί στις καθημερινές, πλέον, απολύσεις και τη ραγδαία επιδείνωση των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων στο σύνολο σχεδόν των επιχειρήσεων ενημέρωσης. Αναφέρουμε χαρακτηριστικά τα τελευταία επεισόδια του δράματος με απλήρωτους ή απολυμένους εργαζόμενους στην «ΕΞΠΡΕΣ», τον «ΣΚΑΪ», τον «ALTER», το « STAR », τη «ΧΩΡΑ», το «DERBY», την «ΔΑΦΝΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ» (περιοδικό DIVA ), την «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ», τον «ΞΕΝΙΟ», με την αυθαιρεσία και αδιαφάνεια για τους συμβασιούχους στην ΕΡΤ.

Συνάδελφοι, δεν πάει άλλο. Το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ σε έκτακτη σημερινή του συνεδρίαση αποφάσισε, ομόφωνα, και σε συνεργασία με άλλες Ενώσεις του Κλάδου (ΕΣΠΗΤ, ΕΠΗΕΑ, ΕΠΠΗΤ & ΕΤΕΡ) την κήρυξη :

1. 24ωρη ς απεργία ς από σήμερα, 22/6/2009, στις 17.00 σε όλα τα ΜΜΕ, έντυπα, ραδιοτηλεοπτικά και ψηφιακά, ιδιωτικά, δημόσια ή δημοτικά.

2. Επίσης καλούνται οι εργαζόμενοι στο χώρο των ΜΜΕ σε απεργιακή συγκέντρωση στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ αύριο Τρίτη, 23/6/2009, στις 12.00 το μεσημέρι και πορεία στη Βουλή.

Η Συντονιστική Επιτροπή προειδοποιεί την Κυβέρνηση, τα Πολιτικά Κόμματα και τις εργοδοτικές Ενώσεις, ότι ο αγώνας θα κλιμακωθεί. Τα σχέδια απαξίωσης της ενημέρωσης και εξαθλίωσης των εργαζομένων δεν θα περάσουν.

Η Συντονιστική Επιτροπή θα συνεδριάσει εκτάκτως προκειμένου να προγραμματίσει την κλιμάκωση των κινητοποιήσεων.

Μια βόλτα στο χωριό…

Ξεκινάμε τη βόλτα μας. Τα παρτέρια στο μικρό πεζοδρόμιο έχουν γίνει καταπράσινα…

Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο υπέροχα μυρίζουν αυτά τα φυτά. Είναι η περίφημη λουίζα.

Ελιές και κλιματαριές αντάμα στον αυλόγυρο του σπιτιού…

Δείτε μια ομορφιά αυτό μπαλκονάκι…

“Χορταίνει” το μάτι σου να βλέπει πράσινο…

Ενα μπουκέτο ορτανσίες σε μια τεράστια γλάστρα είναι απίθανες…

Κάπου το γιασεμί “μπλέκει” με την υπόλοιπη πρασινάδα…

Απογευματάκι Σαββάτου... Έχει πέσει ήδη ψυχρούλα. Κάπου, όχι πολύ μακριά, μπουμπουνίζει, ενώ μια μαυρίλα μαζί με κεραυνούς και αστραπές σκίζουν το ουρανό. Μόλις έχω σηκωθεί από τον μεσημεριανό ύπνο κι έχω πιει τον ελληνικό καφέ μου.

Περιέργως πώς, οΛάμπρος μ’ ακολουθεί στη βόλτα μου στο χωριό. Θελω να τραβήξω μερικές φωτογραφίες καθώς πλησιάζει το σούρουπο. Κοντινές, σε κήπους και αυλές με λουλούδια. Σ’ αυτά που ομορφαίνουν το χωριό.

Ήθελα να πάρει μια γερή γεύση το μάτι μου και να σας μεταφέρω εδώ μερικές εικόνες από αυτές που είδα και μου άρεσαν.

Να “κουβαλήσω” στο άνοιγμα της νέας εβδομάδας μερικές εικόνες πολύ όμορφες. Έτσι κι αλλιώς θα’ ναι δύσκολη και το χρειάζομαι όσο τίποτα άλλο.

Καταλήξαμε στην πλατεία, στο καφενείο του Δρούλια. Να πιούμε ακόμα έναν καφέ. Κι ο Λάμπρος μια πορτοκαλάδα… Ώρα να βγάλω τα χειρόγραφά μου, να κρατήσω σημειώσεις.

Είναι όμορφα αυτή την ώρα, έτσι καθώς πέφτει απαλά η νύχτα. Το καλοκαιρινό απόβραδο έχει μια γλύκα άλλο πράγμα…

Τα παιδιά τρέχουν με τα ποδήλατά τους. Αμέριμνα, στους άδειους από τα αυτοκίνητα δρόμους. Αν και πέρασμα έχω να δω πάνω από μισή ώρα να περάσει αυτοκίνητο. Τα κάποια παρκαρισμένα αυτοκίνητα αφορούν εκείνους τους “καβάλα παν στην εκκλησιά, καβάλα στην πλατεία…”

Είναι νωρίς ακόμα να κατέβουν στο χωριό οι Αθηναίοι. Έχουν μαγαζιά, εμπορικά οι περισσότεροι και τα κλείνουν τον Αύγουστο. Τότε είναι που γεμίζει κόσμο η πλατεία και τα καφενεία γύρω της

Για την ώρα είναι εδώ οι εκδρομείς του Σαββατοκύριακου. Είναι, άλλωστε εύκολα προσβάσιμο. Σε δύο με δύομιση ώρες είσαι από την Αθήνα, εδώ. Η σύραγγα του Αρτεμισίου, ο εθνικός δρόμος Αθήνα – Τρίπολη που έβγαλε έξω τις στροφέςς του Αχλαδόκαμπου, οι σύραγγες στην Κακιά Σκάλα που τώρα μπορείς να τις ερνάς με ταχύτητα 120 χιλ. την ώρα, άλλαξαν άρδειν το τοπίο…

Γι’ αυτό και όσοι έχουν την οικονομική δυνατότητα φτιάχνουν τα σπίτια τους, ενώ άλλοι χτίζουν τώρα. Κι όλα πετρόχτιστα και με κεραμιδένιες στέγες. Εχεις την αίσθηση ότι είσαι πραγματικά σε χωριό.

Είναι και ότι ο δήμαρχος της Στεμνίτσας, διαμέρισμα της οποίας είναι το Ελληνικό, έχει δείξει μεγάλο ενδιαφέρον. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που τα τελευταία 15 χρόνια εκλέγεται συνεχώς και χωρίς κανέναν αξιόλογο διεκδικητή του οφιτσίου.

Η νύχτα απλώνεται απαλά. Η μουσική το ίδιο απαλά παίζει από τα ηχεία του καφενείου προσεγμένα τραγούδια. Κάπου, πιο δύπλα, ακούγονται παιδικές φωνές. Οι άνθρωποι είναι ήρεμοι… Κι αυτό είναι που τους ζηλεύω…

Στο βάθος ένας συννεφιασμένος ουρανός…

Ολόκληρη επιστήμη το κάνει ο Γιωργος όταν ψήνει μπριζόλες. Μια μικρή απόλαυση είναι γι’ αυτόν και θεωρεί ότι αξίζει τον κόπο να κρατά το μέτρο σα να πρόκειται για ιεροτελεστία. Από την ώρα που βάζει το ξήλο στην ψησταριά και ετοιμάζεται να το κάνει κάρβουνο για να υποδεχτεί το κρέας που θα βάλει αργότερα.

Δείχνει στον Λάμπρο τη διαδικασία. “Να, έτσι πρέπει να είναι το κάρβουνο, λευκό, για να μην υπάρχει πρόβλημα”. Κοντεύει 10.30 κι ακόμα δεν έχει βάλει να ψήσει. Είναι η δεύτερη μπύρα που έχει ανοίξει και πίνουμε περιμένοντας να “πέσει” η φωτιά. Στην κουζίνα ετοιμάζουν πατάτες τηγανητές και τοματοσαλάτα.

Ο Λάμπρος ακούει και κοιτάζει, αλλά δεν τρελαίνεται κι όλας με όλη τη διαδικασία. Φυσιολογικό. Παιδί είναι. Πού να καταλάβει τις μικρομέγαλες στιγμές των… μεγάλων…

Στο C.D. του ραδιοφώνου που εχουμε για μουσική υπόκρουση, το δισκάκι κάνει τα… κόλπα του. Κολλάει. Κακό του κεφαλιούς του. Το Δεύτερο Πρόγραμμα της ελληνικής ραδιοφωνίας ακούγεται καθαρά εδώ…

Οι μπριζόλες, κάτι μοσχαρίσιες παρέα με σπέσιαλ λουκάνικα “πέφτουν” στα κάρβουνα. Ακολουθεί το παστό που ο Γιώργος το… ψήνει. Κι είναι εκπληκτικό. Η μυρωδιά από από τα κρέατα τρυπάνε τις μύτες και μεγαλώνει την αναμονή. Λες και δεν έχουμε ξαναφάει ποτέ κρέας, εμείς που ειλικρινά προτιμούμαι τα όσπρια. Φυσικά όλες οι στιγμές δεν είναι ίδιες.

Και τη δίαιτα θα την κάνουμε μια άλλη ώρα. Η στιγμή δεν ενδείκνυται για κάτι τέτοιο…

Δυο τριαντάφυλλα κίτρινα μέσα στον ανθισμένο κήπο…

Ολόκληρη η Ελλάδα ήταν το Σάββατο “καρφωμένη” μπροστά στην T.V. με τις ζωντανές συνδέσεις από τα εγκαίνια του Μουσείου της Ακρόπολης των Αθηνών. Μόνο εμείς δεν… πήραμε μυρωδιά εδώ… Σε τούτο το ορεινό χωριό της Αρκαδίας, χαμπάρι δεν πήραμε από το μεγάλο πολιτιστικό γεγονός.

Έδώ ο πολιτισμός έχει το δικό του πρόσωπο. Λίγο πιο πεζό, πιο προσγειωμένο, ντυμένο στην τσίκνα της ψησταριάς που βγάζει λίγο – λίγο το κρέας – μεζέ για την παγωμένη μπύρα που έρχεται από το ψυγείο με ρυθμούς χαλαρούς.

Εδώ ο πολιτισμός υπακούει σε άλλους κανόνες, πιο ρηχούς, αλλά με ανδιαφέρον για όσους έχουν μάθει να ζουν την κάθε στιγμή.

Κι άλλες ορτανσίες. Αυτή την εποχή το λουλούδι είναι ολάνθιστο..

Χωρίς λόγια…