Βράδυ αποκριάς στο Ελληνικό
Καρναβάλι στο Πόρτο Χέλι. Άρματα με θεματολογία από τον ελληνικό κινηματογράφο.
Φωτογραφίες λίγο πριν την επιστροφή. Οι ομάδες ετοιμάζονται να ξεκινήσουν.
Παιδιά και μεγάλοι πίσω από το τέρμα. Πάνω στα δίχτυα η Ρένα.
Εδώ δεν έχουν πέσει πολλά χρήματα. Περισσεύει όμως η φαντασία.
Ο κλασικό μεθύστακας… Σε πόσες ελληνικές ταινίες δεν τον έχουμε δει;
Στο Ελληνικό στην πλατεία έχουν ανάψει μεγάλη φωτιά για να αποχαιρετήσουν την αποκριά.
Ο Γιώργος ψήστης. Παιδιά και μεγάλοι περιμένουν πώς και πώς να βγουν και να πέσουν με τα μούτρα πάνω τους.
Αργά το βράδυ η φωτιά έχει πέσει. Τα κάρβουνα όμως έχουν μπόλικη φωτιά ακόμα…
Φτάσαμε γύρω στις 8 το βράδυ στην πλατεία του χωριού. Η διαδρομή από την Ερμιόνη ως το Ελληνικό, ιδιαίτερα ως το Ναύπλιο ήταν δύσκολη με τις στροφές στο δρόμο μας.
Σταθήκαμε και λίγο στη Μεγαλόπολη στο internet cafe. Να βάλω δυο πράγματα στο Blog μου που δεν τα κατάφερα στην Ερμιόνη. Ίδια η κατάσταση στο cafe. Χαμηλός φωτισμός, μάλλον για παιχνιδομηχανές μέσω internet μοιάζει. Φαίνεται ότι γι’ αυτό τα έχουν εδώ και για στοιχήματα.
Κι αφού λαχτάρησα που απ’ τον εξπλόρερ προσπάθησα να “ανεβάσω” ένα πόστ και διαπίστωσα ότι… έχασα όλες τι φωτογραφίες από το προηγούμενο ποστ, αυτό με τις υπέροχες φωτογραφίες των παιδιών με τις μάσκες. Τελικά βρήκα ένα μηχανάκι με φάιρφοξ και έκανα τη δουλειά μου.
Το χωριό το βρήκα μέσα στις τσίκνες και τις μουσικές. Τι αποκριές θα ήταν χωρίς αυτά; Ο Γιώργος είναι ανάμεσα σ’ αυτούς που ψήνουν. Ο Σύλλογος του χωριού έχει στήσει στην πλατεία πάγκους με κρασιά, αναψυκτικά και πολλά κρέατα, από τα σουβλάκια, μπριζόλες και σουβλιστό.
Κάνει πολύ κρύο, αλλά έχουν ανάψει μια μεγάλη φωτιά στην πλατεία, θυμήθηκαν πως αλλού τέτοια μέρα καίνε τον καρνάβαλο κι έφτιαξαν κι αυτοί έναν υποτυπώδη και τον έκαψαν. Γέλια, κακό, ξεφάντωμα. Πολύ η πιτσιρικαρία που κάνει χαβαλέ αλλά και οι μεγαλύτεροι τρώνε, πίνουν, κάνουν πλάκα, αποκριές ήταν και πέρασαν.
Βοηθούν τα παιδιά του Συλλόγου παντού. Στα κρέατα, στη φωτιά και φωτογραφίζουν το γεγονός. Οι περισσότεροι Αθηναίοι, έχουν έρθει να κάνουν εδώ Καθαρά Δευτέρα και το γλεντάνε…
Στη Στεμνίτσα για λαγάνα
Από την προηγούμενη Κυριακή που είχαμε πάει στα χιόνια με τον Λάμπρο…
Έχει ακόμα χιόνια στη Στεμνίτσα. Πήγαμε να πάρουμε λαγάνες από τον ξυλόφουρνο του χωριού. Φτιάχνει καταπληκτικά πράγματα. Είναι 8.30 και ο κόσμος κοιμάται. Κουράστηκε από τη χθεσινή βραδιά και το γλέντι.
Ο Γιώργος λέει να πάμε νωρίς να πάρουμε λαγάνες γιατί θα “πέσει” πολύς κόσμος. Λάθος εκτίμηση. Μόνοι μας είμαστε. Το ίδιο και στο σούπερ μάρκετ δίπλα από το φούρνο. Και στη διαδρομή για τη Στεμνίτσα μόνο δυο αυτοκίνητα συναντήσαμε.
Έχει και σήμερα ήλιο με δόντια. Τα χιόνια στο πλάι του δρόμου και πάνω στις στέγες των σπιτιών της Στεμνίτσας είναι ακόμα εκεί. Παγωμένα αλλά εντυπωσιακά πάντα. Σταμάτησα στο δρόμο και βγήκε ο Λάμπρος από το αυτοκίνητο και περπάτησε πάνω του. Παγωμένο όπως είναι “τρίζει”. Γελάμε. Δεν είναι για χιονανθρώπους, ούτε για χιονόμπαλες.
Με την επιστροφή στρώνεται τα τραπέζι το σαρακοστιανό. Πιστεύεις δεν πιστεύεις σε όλη αυτή τη διαδικασία είναι πολύ όμορφο στρωμένο τα τραπέζι με ταραμοσαλάτα, ελιές, λαγάνες και χαλβά με αμύγδαλο και σοκολάτα. Έτσι το κρατάνε το τραπέζι. Όλη μέρα στρωμένο. Και τρώνε όποτε τους κάνει κέφι… ΚαθαροΔευτέρα γαρ…
Στα πηγάδια, μια περιοχή στο χωριό…
