Ταξιδεύουμε για το Θραψανό…
Το καράβι μας περιμένει στο λιμάνι του Πειραιά. Λίγο πριν τις 10 σήμερα το πρωί…
Δεν έχει ακόμα κίνηση στο κατάστρωμα που βγήκα να κάνω μια βόλτα.
Επάνω έχει αρχίσει να έρχεται κόσμος…
Ενα ζευγάρι φωτογραφίζεται σε μια αναμνηστική ποζα. Φυσικά μοντέλο η κυρία…
Το καράβι λύνει κάβους και ξεκινάει. Έχει πάει κι όλας 11.
Την ίδια ώρα στο λιμάνι μπαινοβγαίνουν άλλα μικρότερα καράβια…
Κάποιοι επιβάτες στο κατάστρωμα αγναντεύουν την ώρα που το πλοίο αφήνει το λιμάνι.
Το ρολόι στο λιμάνι. Στις έντεκα αντί για κούκο έπαιξε “τα παιδιά του Πειραιά”…
Η έξοδος. Σιγά σιγά βγαίνουμε από το λιμάνι. Το ταξίδι άρχισε...
Στα μπαρ του πλοίου μπορείς να ψωνίσεις από καφέ μέχρι ότι τραβάει η ψυχή σου από ποτά.
Λένε πως εμείς οι Κρητικοί είμαστε σοβινιστές. Υπερβολές! Εντελώς συμπτωματικά δεν έχει άλλες, ακτός από κρητικές εφημερίδες το περίπτερο…
Οι μικρές πατρίδες είναι που μας σημαδεύουν. Όλοι εμείς που συγκυριακά βρεθήκαμε στην Αθήνα, ερίζουν τις ρίζες μας από κάποιο χωριό της ελληνικής επαρχίας. Εκεί αναπνεύσαμε τον πρώτο αέρα, εκεί περάσαμε τις δυσκολίες της εφηβείας, εκεί ζήσαμε στιγμές μοναδικές, εκεί είναι φυσικό να αναζητούμε και στιγμές ξεκούρασης και αναζωογόνησης.
Κυριακή σήμερα και έχει ζέστη, όχι όπως χθες, αλλά έχει.Ετοιμαζόμαστε νωρίς για το ταξίδι. Φεύγουμε από το σπίτι στις 9.15. Δεν έχει κίνηση ο δρόμος για τον Πειραιά. 9.30 είμαστε κι όλας κάτω από το KNOSSOS PALΑCE. Δέκα λεπτά αργότερα έχουμε τακτοποιηθεί στην καμπίνα μας. Α, βλέπω βελτιώσεις… Μια τηλεόραση LG πλάσμα είναι στη διάθεσή μας. Στα πρώτα δεκαπέντε λεπτά ο Λάμπρος την έχει ψάξει απ’ ολες τις πλευρές. Έχει υποδοχή και για πλέιστεισον. Δε χάνει την ευκαιρία. Το συνδέει πάνω της και κάθεται να παίξει…
Εγώ πάλι ψάχνομαι για internet. Ένα ελεύθερο WiFi που παρέχεται από το Οργανισμό Λιμένος Πειραιά είναι αδύνατον να ανοίξει σελίδες. Στο καράβι υπάρχει γωνιά για internet και WiFi που όμως μπαίνεις για δυο ώρες με κάρτα των 6 ευρώ από το περίπτερο του καραβιού.
Βγήκα να κάνω μια βόλτα πάνω στο πλοίο. Υπάρχει τελικά πολύς κόσμος που επέλεξε όπως εμείς, να ταξιδέψουν αυτό το κυριακάτικο μεσημέρι…
Λίγο πριν το ταξίδι στην Κρήτη…
Η δική μου καλή συντροφιά. Με ηρεμεί, με ενημερώνει, με φέρνει στα νερά μου…
Μεσημέρι Σαββάτου… Εχει μια κουφόβραση απίστευτη. Ενας ήλιος πολύ δυνατός και κάπου κοντά μπουμπουνιτά. Ναι, βρέχει… Αν είναι δυνατόν!… Ίσα που πρόλαβα και πήγα μέχρι το περίπτερο να πάρω εφημερίδες και δεν υποφέρεται. Ψάχνεις να βρεις λίγο ίσκιο να ξαποστάσεις. Τον βρήκα στη βεράντα.
Μόλις που τέλειωσα την εγγραφή για το έργο “Μπαμπάδες με Ρούμι” που είδα την Παρασκευή το βράδυ στο ανοιχτό θέατρο Κολωνού από τη Θεατρική Ομάδα του “Πολύτροπου Τέχνης”. Είχε τη δουλίτσα του. Κοντά 22 φωτογραφίες έκανα στο φωτοσοπ. Να μικρύνουν, να τις… σπύρω σε τούτο και σε άλλα τέσσερα site και Blog…
Δικαίωμα λοιπόν για λίγο πιο χαλαρά. Παρέα με τις εφημερίδες που μ’ αρέσει.. Να πάει έτσι το μεσημέρι, φαϊ και λίγος ύπνος. Και τ’ απόγευμα να ετοιμάσω τα πράγματα που θα πάρω μαζί μου στο ταξίδι.
Νωρίς την Κυριακή φεύγουμε από το σπίτι. Κατά τις 9.30. Να είμαστε στο πλοίο μας μια ώρα πριν την αναχώρηση. Εντεκα η ώρα, λίγο πριν το μεσημέρι είναι ο απόπλους για το KNOSSOS PA LACE από Πειραιά για Ηράκλειο. Έχουμε βέβαια την καμπίνα μας, αλλά και τι μ’ αυτό; Το λιμάνι έχει κίνηση αυτή την περίοδο.
Οι πρώτοι εκδρομείς του Ιουλίου σας χαιρετούν…
Δύο το μεσημέρι του Σαββάτου, απρόσμενη δυνατή βροχή….
Δεν είναι εύκολο να φανεί η βροχή αλλά, πιστέψτε με, είναι πολύ δυνατή…
Μ’ αυτό καράβι ταξιδεύουμε για Ηράκλειο Κρήτης, πρωινό ταξίδι από Πειραιά.
Το καράβι της φυγής…
