Οι άθλιοι των Αθηνών…
Φαίνεται, από το ανοιχτό παράθυρο, ο άνθρωπος που κοιμάται κάτω στο δάπεδο…
Η πολυκατοικία φάντασμα στο κέντρο της Αθήνας, στη Βερανζέρου 33.
Απλωμένα ρούχα στην ταράτσα, δείγμα ζωής στην… έρημη πολυκατοικία.
Στην μικρή είσοδο μπαινοβγαίνουν δεκάδες έγχρωμοι μετανάστες…
Ζουν δίπλα μας, ανάμεσά μας, κυριολεκτικά κάτω από άθλιες συνθήκες, κατά δεκάδες μέσα σε δωμάτια εγκαταλειμμένων σπιτιών, χωρίς καμιά πρόνοια, χωρίς στοιχειώδη υγιεινή μέτρα.
Τους βλέπω από τον πέμπτο όροφο της Βερανζέρου 34, που είναι το γραφείο μου. Απέναντι, στο νούμερο 33, μια εγκαταλειμμένη πολυκατοικία που “στεγάζει”, τρόπος του λέγειν, εκατοντάδες έγχρωμους μετανάστες.
Την περασμένη Τετάρτη είχε πολύ ωραίο καιρό. Ένας ήλιος ζεστός πάνω από την Αθήνα. Και ξαφνικά τα κλειστά παραθυρόφυλλα της έρημης, κατά τα άλλα, πολυκατοικίας, άνοιξαν και είδαμε εμείς οι «τυφλοί», τους ζωντανούς «νεκρούς» που κρύβει μέσα της.
Ένα υποτυπώδες στρώμα πάνω στα… πλακάκια, μια κουβέρτα και κάποιος που κοιμάται. Και πιο δίπλα στο υποτυπώδες μπαλκονάκι βγάζουν κάποια «περιττά» πράγματα. Σε ένα άλλο δωμάτιο μικρά παιδιά παίζουν… Θεέ μου σε τι περιβάλλον μεγαλώνουν! Και πάνω στην ταράτσα απλωμένα ρούχα υποδηλώνουν ζωή.
Στην είσοδο μπαινοβγαίνουν σαν τα κυνηγημένα αγρίμια μικρόσωμοι μαύροι και γυναίκες με χρωματιστά ρούχα.
Δύο βήματα πιο πάνω, στον ίδιο δρόμο, είναι το αστυνομικό τμήμα της Ομόνοιας. Κι εμείς κι αυτοί, δεν είδαμε, δεν ακούσαμε, δεν ξέρουμε τίποτα…
Εικόνες της φαντασίας μας είναι σε μια Πολιτεία που δεν καταλαβαίνει τίποτα από ανθρωπιά και δεν προνοεί για καλύτερες συνθήκες ζωής σ’ αυτούς τους μετανάστες, είτε λαθραίοι είναι, είτε νόμιμοι.
Κατά τα άλλα είμαστε ένα ευρωπαϊκό κράτος που μόλις πριν λίγο ψηφίσαμε για πέντε χρόνια τους ηγέτες που μας αξίζουν. Ντροπή μας!…
Μια κυρία προσπαθεί να βάλει μια τάξη στο μπαλκονάκι της…
Αθήνα… ξανά ζωή στο κέντρο
Συμβαίνουν και εντός των τειχών…
Ζεστό καλοκαιρινό βραδάκι…
Είχε κι ένα φεγγάρι άλλο πράγμα πάνω από τα κεφάλια μας…
Χθες το βράδυ, γύρω στις 12 παρά που επέστρεψα σπίτι από τη δουλειά είδα πολλούς ανθρώπους που τέτοια ώρα κάθονταν στα μπαλκόνια τους και είχαν στήσει ψηλή κουβεντούλα.
Ξαφνική κοινωνική έκρηξη στην πόλη; Μπα, πού τέτοια τύχη! Μάλλον ήταν η ζέστη πολύ όλη μέρα και οι άνθρωποι μπαΐλντισαν μέσα στα πυρωμένα από την… καλοκαιρινή ζέστη διαμερίσματα – κλουβιά τους.
Έτσι αποφάσισαν να τη βγάλουν στο μπαλκόνι τους. Για πόσο; Ποιος ξέρει πόσο θα άντεχαν. Έτσι κι αλλιώς εργάσιμη μέρα είναι η σημερινή και κάποιοι θα πρέπει να ξυπνήσουν νωρίς για να είναι εντάξει στις υποχρεώσεις τους, στο καθημερινό ατέλειωτο τρέξιμο…
