Thursday, April 23, 2009

Αγνωστοι φίλοι μας δίνουν κουράγιο…


O νέος “Ηλεκτρικός”. Πατήστε εδώ για να το δείτε σε μορφή PDF.

Πήρα στο e-mail  μου το παρακάτω σημείωμα και ομολογώ ότι μου δίνει δύναμη για τη συνέχεια:

Γεια σας κ. Θεοδωράκη! Ονομάζομαι Ζέτα Αγγέλου και είμαι απόφοιτος Φιλολογίας. Ανακάλυψα το blog σας εδώ κι ένα χρόνο περίπου κι εξακολουθώ να είμαι ενθουσιασμένη από τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζετε όλα τα θέματα με τα οποία καταπιάνεστε. Μας ενημερώνετε, μας προβληματίζετε, μας νουθετείτε και μας κάνετε να χαμογελάμε με την ίδια επιτυχία. Σας καταθέτω λοιπόν τα συγχαρητήριά μου και με την ευχή να συνεχίσετε το ίδιο δυναμικά για πολλά χρόνια ακόμη, σας αποστέλλω το παρακάτω κείμενο, για να το δημοσιεύσετε, αν βεβαίως το επιθυμείτε, όπως κάνετε και με άλλους φίλους - αναγνώστες σας των οποίων απολαμβάνω τις παρεμβάσεις. Πρόκειται για κείμενο χιουμοριστικό(τουλάχιστον προς το τέλος), ωστόσο υπόσχομαι να επανέλθω και με πιο μεστές περιεχομένου τοποθετήσεις. Καλή συνέχεια στην προσπάθειά σας!

 
Ένας πατέρας μπαίνει στο δωμάτιο της κόρης του. Εκείνη λείπει, αλλά υπάρχει ένα γράμμα πάνω στο κρεβάτι. Αρχίζει να σκέφτεται τα χειρότερα και με τρεμάμενα χέρια ανοίγει το γράμμα και διαβάζει:
 

Αγαπημένε μου μπαμπά,
Λυπάμαι πολύ που βρίσκομαι στη δυσάρεστη θέση να σου πω πως έφυγα με το καινούριο μου αγόρι. Βρήκα επιτέλους τη μεγάλη και αληθινή αγάπη!Αχ, να μπορούσες μόνο να τον έβλεπες! Είναι τόσο όμορφος με τα τατουάζ και τα σκουλαρίκια, και τόσο αγέρωχος πάνω στη μεγάλη γρήγορη μηχανή του! Αλλά δεν είναι μόνο αυτό…Επιτέλους είμαι έγκυος! Ο Αμπντούλ λέει ότι θα είμαστε μια χαρά στο τροχόσπιτό του καταμεσής στο δάσος και θέλει να κάνουμε πολλά παιδιά. Αυτό βέβαια είναι και το δικό μου όνειρο! Ανακάλυψα επίσης πως η μαριχουάνα δεν κάνει κακό. Γι’ αυτό αποφασίσαμε να την καλλιεργούμε για μας και τους φίλους μας όταν θα ξεμένουμε από κοκαΐνη και έκσταση! Εν τω μεταξύ, ελπίζω  η επιστήμη να βρει σύντομα τη θεραπεία για το AIDS και να μπορέσει ο Αμπντούλ να γίνει καλά! Το αξίζει. Μπαμπάκα μου, δεν θέλω ν’ ανησυχείς για μένα. Είμαι πια 15 ετών και ξέρω να φροντίζω τον εαυτό μου. Κι έπειτα, ο Αμπντούλ είναι τόσο δυνατός με τη σοφία και την πείρα των 47 χρόνων του! Με καθοδηγεί και με συμβουλεύει με τον καλύτερο τρόπο για τις επιλογές μου,όπως για την επιλογή μου ν’ ασπαστώ τον ισλαμισμό! Ελπίζω να έρθω να σε βρω σύντομα, έτσι θα σου δοθεί η ευκαιρία να γνωρίσεις τα εγγονάκια σου!

Το λατρεμένο σου κοριτσάκι

Υ.Γ.: Πλάκα σου κάνω, μπαμπά! Είμαι στη Μαρία. Απλώς ήθελα να σου πω πως στη ζωή υπάρχουν πολύ χειρότερα πράγματα από το σχολικό έλεγχο που θα βρεις στο κομοδίνο!                                                                                                                             Σ’ αγαπώ!

Posted by Νίκος Eλ. Θεοδωράκης in 12:23:32 | Permalink | No Comments »