ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 14/03/2009
Κάθε που πλησιάζει μια εθνική επέτειος το φαινόμενο παρουσιάζει μια έξαρση. Έρχεται σαν το άνεμο, «φουσκώνει» τα μυαλά, νομίζουμε πως είμαστε κάποιοι και αρχίζουν να μας βγαίνουν τα εθνικοπατριωτικά μας ντυμένα με το μανδύα του ρατσισμού και της ξενοφοβίας.
Δεν μας νοιάζει που, έτσι όπως λειτουργεί η παιδεία εναπόκειται πια, αποκλειστικά και μόνο στην καλή θέληση των εκπαιδευτικών, προκειμένου να μάθουν κάτι στο σχολείο τα παιδιά μας. Δεν μας νοιάζει πως λειτουργεί το σύστημα που στέλνει σωρηδόν αγράμματους στα ΑΕΙ και ΤΕΙ, μας νοιάζει όμως ποιος θα σηκώσει τη σημαία στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου. Τι διάολο Έλληνες είμαστε; Δεν πρέπει να το δείχνουμε στην πρώτη ευκαιρία;
Διάβαζα προχθές σε μεγάλη αθηναϊκή εφημερίδα ότι οι γονείς σε ένα σχολείο της Βόρειας Ελλάδας, αποφάσισαν στη γενική τους συνέλευση να μην αφήσουν αλλοδαπό μαθητή που έχει την καλύτερη βαθμολογία να σηκώσει τη σημαία στην παρέλαση, αλλά το τρόπαιο του σχολείου και… γέλασα.
Δες, λέω, που για ένα τέτοιο θέμα οι γονείς στο συγκεκριμένο σχολείο είχαν απαρτία για να πάρουν αποφάσεις. Όσες φορές δοκιμάσαμε εμείς στο σχολείο που πηγαίνει ο δικός μου γιος, για πολύ σοβαρά ζητήματα να κάνουμε συνέλευση, οι παρόντες ήταν δέκα με είκοσι και πάντα οι ίδιοι. Οι άλλοι είχαν δουλειές…
Εκεί, όχι μόνο είχαν απαρτία, αλλά έχουν και λάβαρο στο σχολείο για να το επικαλεστούν στην ανακοίνωσή τους. Ας είναι. Αυτό νόμιζαν ως σωστό, αυτό έκαναν. Το πρόβλημα είναι πολύ πιο σοβαρό απ’ ότι φαίνεται, αν λάβουμε υπόψη ότι τι τελευταίες μέρες έχουν πολλαπλασιαστεί τα κρούσματα ρατσιστικής βίας μέσα στα σχολεία.
Και αναφέρομαι σε δύο μόνο περιστατικά που συνέβησαν στο κέντρο και δημοσιεύτηκαν στις εφημερίδες, διότι αντιλαμβάνομαι πως ανάλογα τέτοια έχουμε και στην επαρχία που όμως δεν είναι εύκολα ορατά.
Μαθητές του 3ου ΕΠΑΛ στον Κολωνό ξυλοκόπησαν άγρια οικονομικούς μετανάστες κάνοντας κοπάνα από το σχολείο τους για να επιστρέψουν και να καυχώνται για την πράξη τους. Ανάλογο περιστατικό ωμής βίας είχαμε την ίδια ημέρα και στο Αιγάλεω.
Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι πρόκειται για οργανωμένες κινήσεις ανθρώπων με ακροδεξιές ιδεολογικές αναζητήσεις που επιδιώκουν την… εθνική καθαρότητα. Προσπαθώντας να ερμηνεύσω την έξαρση του φαινομένου σε συνάρτηση με τους αγανακτισμένους γονείς, μάλλον πρόκειται για μια ακόμη πλευρά της οικονομικής κρίσης που μαστίζει και την ελληνική κοινωνία.
Αν δεν έχουμε τη δουλειά που ονειρευόμαστε ή αν κινδυνεύουμε να χάσουμε αυτή που έχουμε, δεν φταίνε γι’ αυτό οι οικονομικοί μετανάστες. Θύματα εκμετάλλευσης οι ίδιοι, έφυγαν από τον τόπο τους αναζητώντας μια καλύτερη ζωή με το όνειρο της επιστροφής.
Αντί να τα βάζουμε μαζί τους ας αναζητήσουμε τους υπεύθυνους σ’ αυτούς που βολεύονται να κρατάνε χαμηλά τα μεροκάματα, να τους χρησιμοποιούν για τρεις κι εξήντα σε ανασφάλιστες εργασίες.
Ο ελληνικός λαός υπήρξε πάντοτε φιλόξενος. Και έχει ζήσει στο πετσί του την εκμετάλλευση. Γενιές Ελλήνων μεταναστών έχουν διαπρέψει στην Αμερική, τη Γερμανία, την Αυστραλία και είτε γύρισαν στα πάτρια εδάφη, είτε ρίζωσαν εκεί και ενσωματώθηκαν στην τοπική κοινωνία κάνοντας οικογένειες…
Εδώ, γιατί μας τρελαίνει η ιδέα ότι δεν μπορούμε να ζήσουμε παρέα με αυτούς τους ανθρώπους; Αρνούμαστε να δεχτούμε ότι κάνουν δουλειές που εμείς απαξιώνουμε να κάνουμε, ότι είναι εκείνοι που στηρίζουν, με τις εισφορές τους, το ασφαλιστικό σύστημα. Ε, ναι, θα το ξαναπώ: Το μεγάλο λάθος μας σ’ αυτόν τον τόπο είναι που τα συνδέουμε όλα με την πατρίδα και την θρησκεία. Αν το σχολείο ήταν πραγματικό σχολείο και ενδιαφέρονταν πραγματικά και όχι για τους τύπους να βραβεύσει τους αριστούχους μαθητές, θα έβρισκε τον τρόπο να το κάνει χωρίς να προκαλεί κανέναν.
Σε κάθε περίπτωση, πάντως, ας έχουμε το νου μας. Οι μέρες που έρχονται θα είναι ακόμα πιο δύσκολες. Δεν έχουμε παρά να ψάξουμε μέσα μας και να αναζητήσουμε άλλους τρόπους αντίδρασης απέναντι στους αληθινούς εχθρούς και όχι στουw φουκαράδες τους μετανάστες, θύματα κι αυτοί της ίδιας με τη δική μας εκμετάλλευση. Σήμερα, πριν εκκολαφθεί το αυγό του φιδιού.
Το κείμενο αυτό θα δημοσιευθεί αύριο στην εβδομαδιαία εφημερίδα του Ρεθύμνου «ΡΕΘΕΜΝΟΣ» στην ομώνυμη στήλη.
Όλοι διαφορετικοί… και όλοι ίδιοι
Δείτε κι αυτό, έχει ενδιαφέρον…
Δημοσιεύθηκε στο αξιόπιστο ΠΟΝΤΙΚΙ της 12/3 και μάλλον έχει μεγάλη αξία στον αγώνα που κάνουμε για την Ακαδημία του Πλάτωνα…
