Θραψανιώτης μέχρι… κόκαλο

Η Κεντρική Εφορευτική Επιτροπή κάνει τη δουλειά της. Εδώ στο ΙΜΑ ΝΥΜΑ την Παρασκευή το μεσημέρι…

Οι δικαστικοί ελέγχουν τα στοιχεία των ψηφοφόρων πριν τους δώσουν φάκελα και ψηφοδέλτια…

Ο Αντώνης Παναγιωτακόπουλος, από την ΠΑΣΚΕ, μόλις έχει πληροφορηθεί τα αποτελέσματα από την Καβάλα και πανηγυρίζει… Αργότερα, με το άκουσμα των τελικών αποτελεσμάτων μάλλον δεν θα ένιωθε ίδια ο Αντώνης…

Χαμογελαστά πρόσωπα από τους πάγκους των παρατάξεων, ενώ είναι ακόμα ανοιχτές οι κάλπες. Λίγα από αυτά συνεχίστηκαν το βράδυ που άρχισε η καταμέτρηση…

Η ΔΑΚΕ, πρώτη δύναμη με 44%. Ο πρόεδρος της ΠΕΤ ΟΤΕ, Βασίλης Λάμπρου, ενημερώνεται για τα αποτελέσματα των ΤΔΕ… Κατάφερε και συσπείρωσε τις δυνάμεις του αυξάνοντας τα ποσοστά του από 38% που είχε την προηγούμενη τριετία και μειώνοντας κατά πολύ τη διαφορά με την ΠΑΣΚΕ στην ΟΜΕ ΟΤΕ.

Η ΠΑΣΚΕ είναι υπεραισιόδοξη για τα αποτελέσματα. Εδώ τα στελέχη της ενημερώνονται για τα αποτελέσματα της περιφέρειας… Η κάλπη όμως είχε άλλα κέφια. Η Αθήνα ήταν θάνατος σε σχέση με τη περιφέρεια. Ενώ εκεί συσπείρωσε ένα κόσμο στο 34% στην Αθήνα δεν πήγε πάνω από το 23%. Έτσι, με όλο το πολιτικό κλίμα υπέρ της, το πανελλαδικό αποτέλεσμα ήταν μόλις 29,8%, ενώ την προηγούμενη τριετία είχε κάπου 31%

Η Ακομμάτιστη Ενότητα καταγράφηκε ως τρίτη δύναμη στην ΠΕΤ. Με ποσοστό 12,4% έκανε την έκπληξη αν και οι ίδιοι περίμεναν ακόμα μεγαλύτερο αποτέλεσμα στις εκτιμήσεις τους… Βέβαια δεν κατάφερε να πάρει όλες τις ψήφους που είχε η Αγωνιστική Συνεργασία που ενσωματώθηκε πάνω της, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Πάντως, αλλάζει πολύ το κλίμα την επόμενη μέρα…

Μεγάλος χαμένος η ΕΣΚ  που καταγράφηκε τελευταία δύναμη με 6,9%. Η πτώση από την τρίτη θέση στις έξι την προηγούμενη τριετία με ποσοστό 10%, στη πέμπτη θέση τώρα, έχει την πολιτική ερμηνεία της…

Ο πάγκος της ΑΣΕ. Αφίσες, εφημερίδες, ψηφοδέλτια για τους ψηφοφόρους… Τελικά όλοι την περίμεναν να χάσει έδρες κι αυτή διεκδικεί και τρίτη έδρα, από τις δύο που είχε, στο Δ. Σ. της ΠΕΤ ΟΤΕ. Κατέγραψε σημαντική άνοδο με 7,5%. Τελικά η ΠΕΤ ΟΤΕ έκανε τις εκπλήξεις της στις τελευταίες εκλογές…

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 28/02/2009

Και καθώς κλείνει το Τριώδιο αύριο, ας σταθούμε λίγο στο Ρεθεμνιώτικο Καρναβάλι που είναι πια ένας θεσμός Πολιτισμού και Δημιουργίας, τον οποίο η Δημοτική Αρχή προσπαθεί κάθε χρόνο να ενισχύει και να εμπλουτίζει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Είδα ένα διαφημιστικό φυλλάδιο την περασμένη Κυριακή στην «Ελευθεροτυπία» και μου έκανε εντύπωση ο τρόπος με τον οποίο οι τοπικοί παράγοντες επιδιώκουν να κάνουν γνωστό σε όλη την Ελλάδα και να φέρουν κόσμο στο καρναβάλι τους. Η αλήθεια είναι ότι το χάρηκα και παρά το γεγονός ότι προσωπικά δεν έχω καταφέρει να πάρω ποτέ μέρος σαν μασκαράς, θεωρώ υποχρέωσή μου να γράψω δυο κουβέντες γι’ αυτό που έμαθα διαβάζοντάς το.

Τώρα θα μου πείτε ότι υπάρχουν συντάκτες της εφημερίδας που είναι στην πόλη, ζουν από κοντά την ατμόσφαιρα και θα τη μεταφέρουν από άλλες πιο αρμόδιες στήλες. Όμως θεωρώ ότι ο σχολιογραφικός χαρακτήρας, της δίνει τη δυνατότητα να μπει σε ξένα χωράφια και να μιλήσει με το συναίσθημα που χαρακτηρίζει τέτοιες μέρες.

Η πιο σπουδαία παράμετρος αυτού του θεσμού είναι ο εθελοντισμός, οι πινελιές του οποίου δίνουν τη διαφορά κάθε χρονιά! Μια πλατιά και αυθόρμητη προσφορά από ανθρώπους όλων των ηλικιών, που υποστηρίζουν με πάθος το Ρεθεμνιώτικο Καρναβάλι, το ενδυναμώνουν με αβίαστη και πληθωρική αγάπη, το πλουτίζουν με πρωτότυπες ιδέες και το βοηθούν ουσιαστικά με εθελοντική προσφορά εργασίας σε κάθε βήμα του, σε κάθε εκδήλωσή του

Η πόλη μέσα από το Ρεθεμνιώτικο Καρναβάλι, προβάλλει την ιδιαίτερη ταυτότητα του ανθρώπινου δυναμικού της και αναδεικνύει την μακραίωνη ιστορία της και την πλούσια παράδοσή της.

Ένας σχεδόν «αιώνας Καρναβάλι» μας κλείνει το μάτι και μας αποχαιρετά, δίνοντας την σκυτάλη στη νέα εποχή.

Αποκριές μιας άλλης εποχής, που έχει αφήσει το νοσταλγικό της άρωμα διάχυτο να μοσχοβολά ακόμη, με χορούς ρομαντικούς και τους Ρεθεμνιώτες να υποδέχονται με τις δέουσες τιμές την «Αυτού Εξοχότητα, τον Βασιλέα Καρνάβαλο μέσα στην αταξία του ακράτητου γέλιου!»

Ένα έθιμο της παλιάς αυτής Ρεθεμνιώτικης Αποκριάς του περασμένου αιώνα, το «Κυνήγι του κρυμμένου Θησαυρού», γίνεται αφορμή, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, να δημιουργηθούν οι «Ομάδες» οι οποίες αργότερα, το 1993, προσκαλούνται από το Δήμο Ρεθύμνης, ως αρωγό και χρηματοδότη, να αναλάβουν, να στηρίξουν και να δώσουν δημιουργική πνοή στο Ρεθεμνιώτικο Καρναβάλι, ένα καρναβάλι που, στην αυγή του 21ου αιώνα, έχει καθιερωθεί επάξια ως το «Καρναβάλι της Κρήτης»!

Το Ρεθεμνιώτικο Καρναβάλι έχει πλέον τη δική του φήμη, την χαρακτηριστική του λάμψη. Είναι το καρναβάλι της παρέας, της ομάδας που δέχεται κάθε άγνωστη ψυχή και την κάνει δική του, παίρνει από τη ζεστασιά της και την αναδεικνύει. Είναι η σύναξη της ψυχαγωγίας, η μοναδικότητα της κρητικής φιλοξενίας που δεν κάνει διακρίσεις, είναι ανοιχτή προς όλους και δέχεται με θέρμη όλους όσους επιθυμούν να τη βιώσουν.

Αυτό το τόσο πηγαίο και τόσο αγαπητό, δεν μπορεί παρά να πετύχει. Χιλιάδες νέα παιδιά με τη φρεσκάδα των ιδεών τους, χιλιάδες ενήλικες με τη σιγουριά των εμπειριών τους, άνθρωποι όλων των ηλικιών, των ειδικοτήτων και των εθνοτήτων, συναντιόνται και συνεργάζονται για ένα κοινό σκοπό, που ενώνει και απελευθερώνει.

Φέτος είναι η χρόνια του Υγρού Στοιχείου, το Καρναβάλι του Ρεθύμνου προσκαλεί σε μία γοητευτική αναμέτρηση με τη θαλασσινή αύρα, τη μυρωδιά της νοτισμένης, από την πρώτη βροχή, γης, τη μυστηριακή έλξη των λιμνών, την αδιάκοπη ορμή των ποταμών. Το Ρέθυμνο, μας προσκαλεί να το ζήσουμε και να το χαρούμε.

Το κείμενο αυτό θα δημοσιευθεί αύριο στην εβδομαδιαία εφημερίδα του Ρεθύμνου «ΡΕΘΕΜΝΟΣ» στην ομώνυμη στήλη.

Πλούσιο το υλικό από το Ρεθυμνιώτικο Καρναβάλι… Πατείστε πάνω στη φωτογραφία να μάθετε περισσότερα πράγματα γι’ αυτό το υπέροχο καρναβάλι της Κρήτης.

Αλλλο ένα φιάσκο της αστυνομίας…

Εμείς τα λέγαμε… Αυτός ο ζήλος να δώσουν γρήγορα και με επιλεκτικές διαρροές τον… ένοχο Αλβανό, μάλλον ήταν της πλάκας. Και ιδού τα αποκαλυπτήρια. Κτυπήστε πάνω στη σελίδα των ΝΕΩΝ για να διαβάσετε καλύτερα το δημοσίευμα.

Στα μικρόφωνα του ραδιοφωνικού ΣΚΑΪ ο Βασίλης Κουφόπουλος και ο Άρης Πορτοσάλτε. Αριστερά η Μαρία Γανωτή από την ΑΝΙΜΑ, κάτοικος της περιοχής.

Η εμπειρία του ραδιοφώνου και της τηλεοπτικής κάμερας είναι κάτι πολύ ενδιαφέρον. Ιδιαίτερα όταν βγαίνεις «ζωντανά» από το κέντρο της Αθήνας, το αρχαιολογικό πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνος.

Μέσα στο πάρκο έχουν μπει τα αυτοκίνητα του ΣΚΑΪ για να κάνουν ζωντανά εκπομπής. Εδώ μπροστά στο βαν του ραδιοφώνου ο Βασίλης με τον Άρη και τα μικρόφωνά τους στον αέρα.

Λίγο πριν βγει την τηλεόραση το συνεργείο ετοιμάζει τον Άρη Πορτοσάλτε. Το περιβάλλον είναι ιδανικό σε ομορφιά. Ένα παιχνίδισμα του ήλιου με τα σύννεφα δημιουργεί για τον οπερατέρ κάποια μικροπροβλήματα που αντιμετωπίζονται.

Παρακολουθώ την εικόνα που βγαίνει «αέρα» μέσα από το μάστερ στο βανάκι, λίγο πιο δίπλα από το σημείο που γίνονται οι λήψεις εικόνας. Έχει τη γοητεία του η όλη διαδικασία.

Μέλη της Επιτροπής Κατοίκων Ακαδημίας Πλάτωνα μπροστά στον τηλεοπτικό φακό του ΣΚΑΪ δίπλα στην Άρη Πορτοσάλτε και τον Βασίλη Κουφόπουλο λίγο πριν βγουν στον αέρα για να πουν την άποψή τους. Ενδιαφέρον για τη δύναμη του μέσου είναι ότι πολλοί ενδιαφερόμενοι κατά τη διάρκεια της εκπομπής επικοινώνησαν με το σταθμό και ζήτησαν να πουν την άποψή τους.

Η μικρή Λουίζα είναι κοντά μας τον τελευταίο καιρό. Έχει «ανοίξει» ένα Blog και καταγράφει της δουλειά της που έχει να κάνει με την Ακαδημία Πλάτωνα. Είναι εδώ με την κάμερά της και αποτυπώνει όλη αυτή τη ραδιοφωνική και τηλεοπτική διαδικασία. Κάποια στιγμή την πήρε τηλέφωνο ο καθηγητής της «Αν έχεις ανοιχτή τηλεόραση δες ΣΚΑΪ» της είπε. Αλλά αυτή δεν ήταν μπροστά στην τηλεοπτική συσκευή. Ήταν εκεί που γινότανε οι λήψεις…

                                              Κλικάρετε στην ανακοίνωση…

Αυτή η ανακοίνωση - κάλεσμα θα μοιραστεί την Καθαρή Δευτέρα στο αρχαιολογικό πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνα όπου ο Δήμος Αθηναίων έχει προγραμματίσει να κάνει κούλουμα με πλούσιο λαϊκό πρόγραμμα…

Κλικάρετε στη φωτογραφία για να δείτε όλο το σημερινό τηλεοπτικό ρεπορτάζ στο ΣΚΑΪ

Από το πρωί στις 9 σήμερα το ραδιόφωνο την αρχή και μετά η τηλεόραση του ΣΚΑΪ έχουν αναλάβει την προβολή του αγώνα της Επιτροπής Κατοίκων στην Ακαδημία Πλάτωνος για την αναβάθμιση της περιοχής. Ενόψει και της συγκέντρωσης της 8 Μαρτίου στην αίθουσα εκδηλώσεων του 4^ου Διαμερίσματος των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής.

Το πρόβλημα είναι ιδιαίτερα σοβαρό, καθώς έχουν προηγηθεί σημαντικοί αγώνες για να μη χτιστεί το νέο διοικητήριο της Νομαρχίας Αθηνών στο οικόπεδο της Ευκλείδου και Αίμωνος. Μια υπόθεση που έχει «παγώσει» προσωρινά, χωρίς ακόμα να δοθεί ολοκληρωμένη λύση που να μας κάνει να εφησυχάζουμε.

Και την ίδια στιγμή, σχεδόν μέσα στο αρχαιολογικό πάρκο ο Μπόμπολας θέλει να χτίσει εμπορικό κέντρο.

Δυο βήματα πιο κει, στο Βοτανικό, οι ελάχιστες πράσινες περιοχές της Αθήνας θεωρούνται φιλέτο και τα αρπαχτικά περιμένουν να πέσουν πάνω και να τα λεηλατήσουν. Θα τους αφήσουμε; Όχι, βέβαια!

Είναι φανερό ότι η Ακαδημία Πλάτωνος δέχεται επίθεση. Η κατασκευή κτιρίου της Νομαρχίας μετά τις δυναμικές κινητοποιήσεις μας προς το παρόν «πάγωσε». Η περιοχή μας όμως κινδυνεύει. Βρίσκεται στα σχέδια μεγαλοεργολάβων που στο όνομα της “ανάπτυξης” καταστρέφουν το περιβάλλον και την πολιτιστική κληρονομιά μας. Κόβουν κομμάτια από το αρχαιολογικό Πάρκο. Κάποιοι σχεδιάζουν να υψώσουν υπερμεγέθη εμπορικά κέντρα κι άλλοι χαράσσουν δρόμους ταχείας κυκλοφορίας που θα κόβουν στα δυο τις γειτονιές και τα σπίτια μας.

Το όραμα μας για την Ακαδημία Πλάτωνος μπορεί και πρέπει να γίνει σχέδιο για την ανάπλαση της περιοχής. Ένα νέο μεγάλο πάρκο που θα απλώνεται από την Αλεξανδρείας μέχρι τον Κηφισό και από τη Λένορμαν μέχρι τη Λ. Αθηνών. Ένα πάρκο γεμάτο με πλατάνια, ελιές, ακακίες, τριανταφυλλιές, δάφνες.

Ένα αρχαιολογικό πάρκο όπου η ιστορία θα διαβάζεται στις ενημερωτικές στήλες δίπλα στα αρχαία ευρήματα, με αγάλματα φιλοσόφων και μαθηματικών όπως του Πλάτωνα, του Σωκράτη, του Αριστοτέλη, του Πυθαγόρα. Με διαρκή ενημέρωση από το Εκπαιδευτικό Κέντρο Πλάτωνα και το νέο Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών. Ένα πάρκο γεμάτο ζωή και προσφορά που θα ενώνει τον Κεραμεικό, το Μεταξουργείο, την Ακαδημία Πλάτωνα μέσω του Δημόσιου Σήματος. Με ανοικτό θέατρο, με μουσικό σχολείο, με παιδικό σταθμό, με πρότυπο κέντρο εκπαίδευσης προσχολικής ηλικίας και παιδικές χαρές. Με γήπεδα μπάσκετ, ποδοσφαίρου, βόλεϊ, τένις.

Όποιος μπορεί ας πάει σήμερα στο αρχαιολογικό πάρκο και ας ενώσει τη φωνή του μέσα από τις συχνότητες του ΣΚΑΪ μαζί μας.

                                                Κλικάρετε στη φωτογραφία…

Σημαιάκια, αφίσες, στην είσοδο του ΟΤΕ της Καλλιθέας. Μέσα γίνονται εκλογές…

Δίπλα στο ασανσέρ οι προεκλογικές αφίσες. Για τους ψηφοφόρους της τελευταίας στιγμής…

Είσοδος από τη Δαβάκη. Οι πολίτες περνάνε σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Μέσα όμως ψηφίζουν οι τεχνικοί του ΟΤΕ…

Χθες το μεσημέρι είπα να αφήσω το ζεστό μου γραφείο και να πάω μια βόλτα στην Καλλιθέα, όπου για δεύτερη μέρα ήταν οι κάλπες των εκλογών για τη νέα διοίκηση του Σωματείου την επόμενη τριετία.

Όχι πως δεν ξέρω, τα έχω ζήσει πολλές φορές αυτά και τα έχω «καλύψει» για το περιοδικό «Η Φωνή των Τεχνικών», αλλά ήθελα να σας μεταφέρω λίγο από το «χρώμα» των εκλογών μια μεγάλης πρωτοβάθμιας συνδικαλιστικής οργάνωσης στην Ελλάδα.

Κατ’ αρχήν, όπως θα διαπιστώσετε από τις φωτογραφίες που συνοδεύουν το κείμενο, όλα είναι μια γιορτή. Οι πάγκοι των παρατάξεων σε εμφανή σημεία προμηθεύουν… σταυρωμένα ψηφοδέλτια στου ψηφοφόρους της τελευταίας στιγμής που θα πάνε… απροετοίμαστοι.

Διότι, είπαμε, ολόκληρα σεντόνια με 350 ονόματα είναι, πού να μπορέσει να βάλει τάξη ο ψηφοφόρος μέσα στο παραβάν με αυτά που θα του δώσει η Κεντρική Εφορευτική Επιτροπή.

Και δεν είναι μόνο ότι πρέπει να ψηφίσει για το Δ.Σ. Υπάρχουν χρωματιστά ψηφοδέλτια για αντιπροσώπους στην ΟΜΕ ΟΤΕ, στη Συνέλευση των Αντιπροσώπων, στο εργατικό κέντρο Αθήνας για την Αττική ή στα κατά τόπους εργατικά κέντρα σε όλη τη χώρα. Σκέτη σπαζοκεφαλιά για δύσκολους λύτες…

Στην Καλλιθέα οι πάγκοι των παρατάξεων έχουν στηθεί σε δύο επίπεδα. μεσημέρι και οι συνδικαλιστές το… διασκεδάζουν περιμένοντας τους ψηφοφόρους . Έχουν ψηφίσει ίσαμε τώρα κάπου 500 αριθμός καλός κατά την εκτίμηση των συνδικαλιστών. Είναι η ώρα του φαγητού, έχουν πάρει σουβλάκια και πιο οργανωμένη σ’ αυτό το σημείο απ’ όλους είναι η ΕΣΚ. ΟΙ ΚΚΕδες έχουν κόκκινο παγωμένο κρασί σε ασκό. Τέλειο…

Στην είσοδο και στον πάνω όροφο έχουν στήσει τα τραπεζάκια τους. Και οι σκάλες είναι σημαιοστολισμένες από τη ΔΑΚΕ και την ΠΑΣΚΕ , τους δύο «μεγάλους. των εκλογών.

Oι τοίχοι, ταπετσαρίες στις αφίσες. Κάθε παράταξη έχει φροντίσει να βγάλει δυο - τρεις αφίσες και άλλο υλικό από διακηρύξεις μέχρι έκτακτες εκδόσεις εφημερίδων. Μέχρι και τη «Φωνή των Τεχνικών» είδα εκεί…

Και ένα χαμόγελο χρειάζεται. Χειρότεροι σκιτζίδες δε θα μπορούσαμε να βρούμε… Από το χθεσινό πρωτοσέλιδο του “ΕΘΝΟΥΣ”.

Το πρωτοσέλιδο των ΝΕΩΝ της 23/2. Στο μεταξύ και για να μην ξεχνάμε τους τύπους στα δικαστήρια του Πειραιά έγινε κανονικά η προγραμματισμένη δίκη για την προ τριετίας απόδραση των ίδιων κρατουμένων… Ελλάς το μεγαλείο σου!

Δεν θα γράψω τίποτα σήμερα. Δανείζω το χώρο στον αρθογράφο των ΝΕΩΝ της Δευτέρας 23/2 γιατί με πολύ περιεκτικό τρόπο περιγράφει σε τι χώρα ζούμε. Έτσι κι αλλιώς το απόγευμα της Κυριακή που άκουσα την είδηση της απόδρασης κρατουμένων με… ελικόπτερο για δεύτερη φορά μέσα σε τρία χρόνια με έκανε να γελάσω πολύ και όχι άδικα:

ΓΙΑ γέλια θα μπορούσε να είναι η χθεσινή απόδραση των δύο κακοποιών από τον Κορυδαλλό, αν και στην πραγματικότητα είναι για κλάματα. Η απόδραση δύο φορές των ίδιων φυλακισμένων από τις ίδιες φυλακές και με τον ίδιο ακριβώς τρόπο αποτελεί ένα ακόμη θλιβερό ρεκόρ για τη χώρα μας. Πουθενά αλλού στον κόσμο δεν έχει ξανασυμβεί κάτι παρόμοιο.
ΟΙ δύο δραπέτες ξεγύμνωσαν ολοκληρωτικά το σωφρονιστικό σύστημα της χώρας και απέδειξαν ότι τα παθήματα δεν γίνονται μαθήματα, ακόμη και αν αφορούν τόσο σοβαρές πτυχές της λειτουργίας του κράτους. ΚΑΙ αν στην πρώτη απόδραση υπήρχε το ελαφρυντικό της πρωτότυπης ιδέας, με τη χρήση του ελικοπτέρου που γινόταν πρώτη φορά στην Ελλάδα, για τη χθεσινή καρμπόν επανάληψή της δεν υπάρχει καμία δικαιολογία.
ΠΟΛΥ περισσότερο καθώς, μετά την προηγούμενη απόδραση, κυβέρνηση και διοίκηση των φυλακών είχαν διαβεβαιώσει ότι θα ληφθούν όλα τα μέτρα για να μην επαναληφθεί. ΑΠΟΔΕΙΧΘΗΚΕ όμως ότι δεν έγινε τίποτα. Ούτε οι φυλακές Κορυδαλλού θωρακίστηκαν με ειδικά συρματοπλέγματα ώστε να μην είναι δυνατές τέτοιου είδους αποδράσεις ούτε ο διαχωρισμός των κρατουμένων εφαρμόστηκε.
ΕΙΝΑΙ πραγματικά ανεξήγητο και πέρα από κάθε λογική πώς οι δύο επικίνδυνοι κρατούμενοι συνέχισαν να είναι μαζί στην ίδια φυλακή, στην ίδια πτέρυγα και στο ίδιο προαύλιο, από όπου είχαν ήδη αποδράσει ξανά.
ΟΛΑ δείχνουν ότι τα περίφημα κυκλώματα των ελληνικών φυλακών, τα οποία τόσες φορές έχουν καταγγελθεί και τόσες φορές έχει ανακοινωθεί ότι ξηλώνονται, ζουν και βασιλεύουν. Και το μαύρο χρήμα ρέει άφθονο.
ΚΑΙ όσο αυτά τα κυκλώματα, διαφθοράς ή αδιαφορίας, δρουν ανενόχλητα τόσο οι φυλακές θα αποτελούν ξενοδοχείο που όποιος θέλει μπαίνει και όποιος θέλει βγαίνει. Και το σωφρονιστικό μας σύστημα, ένα σχολείο τελειοποίησης του εγκλήματος.

Το τεύχος της “ΑΙΧΜΗΣ” που αγόρασα  στο πρακτορείο διανομής Τύπου της Μεγαλόπολης.

Να μια εφημερίδα που βγάζει στην Τρίπολη ένας… Νίκος Θεοδωράκης. Πρόκειται για μια εβδομαδιαία εφημερίδα γνώμης και επικαιρότητας. Κυκλοφορεί κάθε Τετάρτη. Αυτός ο Ν. Θεοδωράκης δουλεύει στην ΕΡΤ, «κατέβηκε» στην Τρίπολη και ανέλαβε τη διεύθυνση του τοπικού ραδιοφωνικού σταθμού, η γυναίκα του δουλεύει στο Γραφείο Τύπου της Νομαρχίας Αρκαδίας, ο Νίκος έχει ακόμα την ανταπόκριση  της «Ελευθεροτυπίας» που μέχρι τότε την είχε ένας δραστήριος ζαχαροπλάστης κι έβγαλε κι αυτή την εφημερίδα για να διαμορφώνει κλίμα στην περιοχή.

Ο Νίκος είναι ένα εξαιρετικό παιδί (τρόπος του λέγειν παιδί…) που συχνά λειτουργεί ως διαφήμιση για μένα. Την αγόρασα από τη Μεγαλόπολη το πρωί του περασμένου Σαββάτου, έτσι να πάρω μια γεύση για το τι… συμβαίνει στην Αρκαδία. Το πιο σπουδαίο είναι ότι κι εγώ στα πρώτα δημοσιογραφικά μου βήματα, πριν ακόμα πάω φαντάρος, δούλεψα στην τοπική εφημερίδα της Τρίπολης «Αρκαδική» που κυκλοφόρησε στα τέλη της δεκαετίας του ’70 για μερικούς μήνες και μετά ανέστειλε την κυκλοφορία της…

Εικόνες από το χιονισμένο Μαίναλο, Κυριακή πρωί…

Σύλληψη υπόπτου για τη δολοφονική απόπειρα κατά της Κούνεβα

Στη σύλληψη ενός 48χρονου, Αλβανικής καταγωγής, που θεωρείται ότι είναι ο ένας από τους δύο δράστες της δολοφονικής επίθεσης κατά της Κωνσταντίνας Κούνεβα προχώρησε η αστυνομία.

Στον αναλυτικό λογαριασμό του σταθερού του τηλεφώνου, βρέθηκαν κλήσεις στην οικία της συνδικαλίστριας, την επομένη της δολοφονικής απόπειρας.

Σύμφωνα με την αστυνομία, ο 48χρονος ταιριάζει στην περιγραφή που έκανε η Κωνσταντίνα Κούνεβα για τον έναν από τους δύο δράστες που της επιτέθηκαν με βιτριόλι το απόγευμα της 23ης Δεκεμβρίου 2008.

Μάλιστα, φέρεται να είναι εκείνος που την ακινητοποίησε, κλείνοντάς της το δρόμο, προκειμένου στη συνέχεια ο συνεργός του να της ρίξει οξύ.

Ο συλληφθείς, που αρνείται τις κατηγορίες, αναμένεται να οδηγηθεί σήμερα στον εισαγγελέα. 

Θυμίζουμε ότι η γραμματέας του Παναττικού Σωματείου Καθαριστριών και Οικιακών Εργαζομένων, συνεχίζει να νοσηλεύεται στο νοσοκομείο του «Ευαγγελισμού».

• Από το Zougla.gr

Απίστευτη η ομορφιά από τα πλατάνια χωρίς φύλλα έξω από την ταβέρνα…

Άλλη μια φωτογραφία από την καρβουναρέικη Παναγιά…

Ένα από τα πράγματα που μου αρέσουν πολύ όταν έρχομαι στο χωριό είναι να πάω μια βόλτα από την καρβουναρέικη Παναγιά. Με τα πλατάνια, τα τρεχούμενα νερά και την ταβερνούλα που φτιάχνει υπέροχο μεζέ για ούζο.

Δεν είναι η καλύτερη περίοδος αυτή. Ο καιρός είναι κρύος, τα πλατάνια έχουν χάσει τα φύλλα τους, η εποχή βλέπεις χειμώνας, δεν μπορείς να κάτσεις στα τραπεζάκια έξω.

Αλλά και μέσα είναι υπέροχα. Δίπλα στο αναμμένο τζάκι έρχεται γρήγορα ο μεζές και το ούζο μαζί με τη μουσική από τα ηχεία που παίζουν μαλακά λαϊκό τραγούδι φτιάχνουν ατμόσφαιρα.

Μια παρέα όλη και όλη, στις 12.30 το μεσημέρι. Περιμένουν άλλους; Περαστικούς πελάτες; Ποιος ξέρει;

Το ωραίο είναι ότι βγαίνουν από την κουζίνα τους και πιάνουν την κουβέντα. Μέχρι που αντιλαμβάνονται ότι αξίζει τον κόπο να αφήσει τον κόπο να αφήσει για λίγο την κουζίνα του και να πάει να μαζέψει χόρτα. «Να με συγχωρείται, λέει, που θα σας αφήσω». Ασφαλώς και τον συγχωρούμε. Και σκεφτόμαστε πόσο τυχερή θα είναι η επόμενη παρέα που θα παραγγείλει χόρτα στο φαγητό της για σαλάτα. Αν ήταν ψάρι το χόρτο τους, θα… σπαρταρούσε στο πιάτο τους. Πού να ήξεραν πως πριν από λίγο τα είχαν μαζέψει…

Η Στεμνίτσα χιονισμένη. Γλυκήτατη η κοπέλα  του παντοπωλείου…

Μας τρομάζουν… Χαλάει ο καιρός

Οι χάρτες της ΕΜΥ στη ΝΕΤ δείχνουν στην πρωινή κυριακάτικη ενημέρωσή μας χιόνια στην κεντρική Πελοπόννησο για το βράδυ της Κυριακής.

Και κει που κουβεντιάζαμε την περίπτωση να μείνουμε κι αυτό το βράδυ και να φύγουμε το πρωί της Δευτέρας, αναθεωρούμε με το φόβο να αποκλειστούμε και δεν μπορώ να φτάσω το απόγευμα στην εφημερίδα.

Σκέψου, λέει, να μην έχει τέτοιες υποχρεώσεις και ευθύνες στο κεφάλι σου και να ζεις με την προσμονή του χιονιού, τι όμορφα που θα ήταν…

Το χιόνι λιώνει και καθώς αυτό συμβαίνει κάτι απίθανες δαντέλες εμφανίζονται…

Εκλογές από σήμερα στην ΠΕΤ ΟΤΕ

Κάλπες από σήμερα και μέχρι την Παρασκευή με πρώτη στάση τον Πειραιά, για τις εκλογές της ΠΕΤ ΟΤΕ. Το ίδιο και όλη την Ελλάδα. Οι 5.000 περίπου τεχνικοί του ΟΤΕ καλούνται να επιλέξουν μέσα από… σεντόνια ψηφοδέλτια, πέντε παρατάξεων, εκείνους που θα τους εκπροσωπήσουν την επόμενη τριετία.

Λέω σεντόνια τα ψηφοδέλτια γιατί έχουν από 100 έως 350 υποψήφιους στα οποία μπορούν να βάλουν μέχρι 30 σταυρούς προτίμησης.

Εύκολο; Δύσκολο; Τίποτα από αυτά. Οι παρατάξεις έχουν φροντίσει να ετοιμάσουν… σταυρωμένα ψηφοδέλτια. Κι έτσι δεν χρειάζεται ο ψηφοφόρος να καθίσει μια ώρα μέσα στο παραβάν. Τώρα συζητώντας περί ελεύθερης βούλησης της μυστικής ψηφοφορίας, ούτε λόγος…

Οι παρατάξεις που κατεβαίνουν στις εκλογές είναι: Η ΔΑΚΕ, η ΠΑΣΚΕ, η ΑΚΟΜΜΑΤΙΣΤΗ ΕΝΟΤΗΤΑ, η ΕΣΚ και ΑΣΕ που καλύπτουν όλο το φάσμα του πολιτικού τοπίου από τη δεξιά έως και την αριστερά.

Στην Αττική η κάλπη αύριο θα είναι στην Καλλιθέα, την επομένη στο Μαρούσι και τις δύο τελευταίες μέρες στον ΟΤΕ της Γ’ Σεπτεμβρίου στο κέντρο της Αθήνας για να προλάβουν να έρθουν να ψηφίσουν οι τελευταίοι… ξεχασμένοι.

Θα τους βρουν δηλαδή στις λίστες τους οι υπεύθυνοι των παρατάξεων και θα φροντίσουν να τους φέρουν ως την κάλπη.

Τις επόμενες μέρες θα έχουμε πιο… αναλυτικά ρεπορτάζ και στιγμιότυπα από τις εκλογές της ΠΕΤ ΟΤΕ. Μια γεμάτη εβδομάδα έχουμε μπροστά μας για να τις δούμε από όλες τις πλευρές…

Η πρώτη ματιά. Ο Άρης μπροστά στην πρωινή βόλτα…

Με πάγο πάνω του το βρήκα το πρωί και το αυτοκίνητο…

Σε μερικά σημεία το χιόνι κρατιέται ακόμα “ζωντανό”. Είναι εκεί που δεν το βλέπει ο μεσημεριανός, ζεστός, ήλιος…

Κάποιοι κήποι “κρατάνε” το χιόνι τους. Ο φράχτης δεν είναι εμπόδιο στη φωτογραφία…

Υπέροχα τοπία, “χορταίνει” το μάτι να βλέπει ένα γύρο…

Στο βάθος ο κάμπος της Μεγαλόπολης…

Είχα χρόνια να τη ζήσω αυτή την εμπειρία με τα χιόνια στο χωριό. Δεν θυμάμαι για την ακρίβεια πάσα χρόνια πριν και πιο χωριό είδα χιονισμένο τελευταία φορά, βλέπεις τα χρόνια δεν περνάνε χωρίς να αφήνουν ίχνη πάνω μας…

Και το Σάββατο το πρωί, σηκώθηκα, πλύθηκα, ντύθηκα και βγήκα στο στον δρόμο μια βόλτα με τα πόδια να δω το χωριό χιονισμένο. Κρατάει ακόμα το χιόνι. Τράβηξα και μερικές φωτογραφίες, καθώς η παρέα μου, ο Άρης, ο σκύλος του Γιώργου είναι μεν μια καλή συντροφιά, αλλά όχι και τόσο… συζητήσιμος.

Η θέα έξω είναι υπέροχη. Ο ήλιος στις 8.30 φωτίζει, ασημένιο τάσι πάνω από τα κεφάλια μας. Το χιόνι στις γωνίες που δεν το βλέπει ο ήλιος παραμένει για Τρίτη μέρα. Παγωμένο μεν, αλλά πανέμορφο. Αλλά το κρύο θερίζει.

Η ματιά απλώνεται ως κάτω, στον κάμπο της Μεγαλόπολης με το άσπρο μανιτάρι πάνω από τις υψικαμίνους και σε κάποιες ανηφοριές το νερό που βγαίνει από το λιωμένο χιόνι έχει παγώσει και χρειάζεται προσοχή για να μην γλιστρήσεις.

Αφήνω τη σκέψη μου να φύγει μακριά. Ως απάνω, ψηλά, στο χιονισμένο Μαίναλο. Νιώθω καλά καθώς, ύστερα από 10 ολόκληρες ώρες ύπνο, αρχίζω να καταλαβαίνω πώς είναι να αισθάνεσαι ξεκούραστος, αν και θέλει δουλειά ακόμα. Η πλάτη μου πονάει. Το ίδιο και ο αυχένας μου… Είπαμε, είναι όμορφα εδώ, αλλά όχι και μαγικά για να περνάνε όλα.

Το τάιμ άουτ ήρθε σε καλή ώρα. Το χρειαζότανε ο οργανισμός.

Μπαίνω στο σπίτι, ύστερα από μισής ώρας περπάτημα, παρέα με τον Άρη. Αρχίζω να καταλαβαίνω τον Γιώργο, γιατί του αρέσει η συντροφιά του. Σαν τον άνθρωπο είναι. Με πήρε χαμπάρι που βγήκα κι ενώ ήταν ήδη στο δρόμο ελεύθερος χωρίς να τον καλέσω ήρθε μαζί μου στη βόλτα. Έτρεχε σαν τρελό μπροστά, στα σοκάκια του χωριού κι όταν κοντόφτανα, γιατί το περπάτημα ήταν αργό, εκδρομικό, με κοίταζε στα μάτια  και ξανάφευγε μπροστά.

Στο σπίτι με περιμένει διπλός ελληνικός καφές. Και η σόμπα να καίει στο φουλ. Κάθισα να γράψω τις πρώτες σημειώσεις μου σε μια απίστευτη ησυχία που τη χαίρομαι ως το μεδούλι…

Η άλλη μεριά, το Μαίναλο στο βάθος χιονισμένο. Μπροστά ένα καινούργιο σπίτι πετρόχτιστο ημιτελές…

Η πλατεία της Μεγαλόπολης στολισμένη αποκριάτικα…

Μια βόλτα στη Μεγαλόπολη για ψώνια

Πάντα κάτι χρειαζόμαστε, πάντα κάτι λείπει στην επαρχία. Έτσι μια βόλτα στην πιο κοντινή πόλη κρίνεται απαραίτητα προκειμένου να καλυφθούν αυτές οι ανάγκες.

Η πόλη στολίζεται τα αποκριάτικά της. Αποκριά στη Μεγαλόπολη λένε οι πινακίδες και οι τεχνίτες στην πλατεία δουλεύουν προσπαθώντας να στήσουν την καστροπολιτεία. Τα παιδιά (και όχι μόνο) λαχταρούν τη στιγμή που θα πάνε να παίξουν το βράδυ στη φωτισμένη πλατεία.

Σίγουρα και καλλιτεχνικό πρόγραμμα θα έχουν γιατί η σκηνή έχει στηθεί και περιμένει τους καλλιτέχνες.

Η προετοιμασία για τις αποκριές στην πλατεία έχει αρχίσει…

Εφημερίδες στο περίπτερο γιοκ

Αναζήτησα εφημερίδες στο περίπτερο. Δεν υπάρχουν. Άσε που τα σταντ είναι σα βομβαρδισμένα. Ο άνθρωπος που το διαχειρίζεται δεν είναι στο περίπτερο. Με βλέπει από μακριά και έρχεται.

-         Εφημερίδες; Δεν έχω, μου λέει, τις σταμάτησα, σιγά που θα τις δούλευα με 4%…

Αυτή είναι η κατάσταση στην επαρχία. Ο τύπος στο περιθώριο. Με 12% πριν εννιά χρόνια και με 4% σήμερα φυσικό είναι να αντιδρούν έτσι οι άνθρωποι. Ένα μεροκάματο θέλουν να ζήσουν και πώς να το βγάλουν μ’ αυτή την κατάσταση;

Τρελή αμυγδαλιά! Ανθισμένη και στο βάθος χιονισμένο το βουνό…

Ευγένεια στο σούπερ μάρκετ

Μου έκανε αίσθηση στο σούπερ μάρκετ της πλατείας η ευγένεια των ανθρώπων. «Θέλετε κάτι; Μπορούμε να σας εξυπηρετήσουμε» Να, αυτό ακριβώς είναι που λείπει από την απρόσωπη πόλη. Να προσέξει ο διπλανός σου ότι υπάρχεις, να σου δώσει λίγη σημασία, να σε εξυπηρετήσει.

Το χρειαστήκαμε δύο φορές να μας πει σε πια ράφια θα βρούμε τα πράγματα που ψάχνουμε.

Ύστερα είναι και το χαμόγελο στα χείλη τους. Το ξέρεις πως δεν είναι αλήθεια, δεν ήταν εκεί πάντα για να περιμένουν εμένα να περάσουν για να με εξυπηρετήσουν, αλλά κι έτσι, αυτή η ψευδαίσθηση που καταφέρνουν να σου περάσει, είναι όλα τα λεφτά. Μπράβο τους!

Το τζάκι καίει στην ταβέρνα της καρβουναρέικης Παναγιάς. Και είναι μια απόλαυση το θέαμα, οι φλόγες, η ζέστη, η όλη ατμόσφαιρα...

Το σπίτι στο χωριό το βρήκαμε χιονισμένο…

Μεσημέρι ώρα 3.30, έχουμε φτάσει στις σήραγγες της Κακιάς Σκάλας, λίγο πριν την Κόρινθο. Ο Λάμπρος, ως φωτογράφος, αποτυπώνει στιγμές…

Ο ουρανός είναι φορτωμένος σύννεφα, αν και ο ήλιος είναι δυνατός και ζεστός σε όλη σχεδόν τη διαδρομή…

Τοπία διαφορετικά. Ανοίγει το μάτι κι ας είναι μεγάλη η ταχύτητα που τρέχουμε. Γι’ αυτό και οι φωτογραφίες δεν είναι καθαρές.

Περνώντας από τη Αρχαία Κόρινθο. Δεξιά μας υψώνεται η Ακροκόρινθος.


Πράσινα δέντρα στο πλάι του δρόμου μας κατά τη διαδρομή…

Και… ξεραμένα δέντρα, καμένα από τις περσινές φωτιές…

Εναλλαγή χρωμάτων στο πλάι του δρόμου. Ο Λάμπρος δεν χάνει την ευκαιρία…

Τα πρώτα χιόνια στα βουνά έγιναν πια ορατά…

Το ταξίδι για το χωριό έγινε. Αν και προγραμματισμένα από καιρό, λόγω υποχρεώσεων είχε τη γλύκα της υλοποίησης του ονείρου. Και καθώς κάνει κρύο και παγωνιά έξω, νοσταλγεί κανείς το χουχούλιασμα στο σπίτι του χωριού με το χιόνι ακόμη στη σκεπή του και τη σόμπα αναμμένη στο φουλ.

Μας είχαν προϊδεάσει ότι η διαδρομή θα είναι σχετικά δύσκολη. Δεν είχαν δίκιο. Αν και από τη σήραγγα του Αρτεμισίου σχεδόν μέχρι  το χωριό παντού υπήρχε χιόνι, ο δρόμος ήταν καθαρός και βατός. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που επιλέξαμε να φύγουμε μεσημέρι. Βεβαίως η ΕΜΥ προβλέπει για σήμερα και αύριο χιόνι ή χιονόνερο. Μακάρι να το δούμε και αυτό τώρα που είμαστε εδώ.

Πόσο απέχει η πραγματικότητα από την αλήθεια; Θα δείξει. Έχουμε μπροστά μας ένα διήμερο. Πάντως μέρα ακόμα φτάσαμε στο χωριό και… πέσαμε πάνω στη σόμπα.

Ο Λάμπρος έχει όρεξη να πάει με τον Γιώργο βόλτα στα χιόνια τον σκύλο. Ντύθηκαν καλά και έφυγαν. Όσο κρατάει η μέρα…

Επιστροφή στο πράσινο. Πίσω τους τα χιονισμένα βουνά…

Η αλήθεια είναι ότι με τις συνδέσεις στο internet τόσο στη δουλειά μου όσο και στο σπίτι με το CONNX δεν είχα ποτέ πρόβλημα πρόσβασης στο διαδίκτυο. Τι γίνεται όμως  όταν θες, όπως τώρα εγώ, να πας μια βόλτα στην επαρχία όπου η ανάπτυξη των ευρυζωνικών δικτύων από τον ΟΤΕ είναι σε νηπιακή μορφή, ενώ ούτε λόγος για τις… οπτικές ίνες των ιδιωτικών παρόχων;

Μέχρι πριν λίγο καιρό η otenet, θυγατρική του ΟΤΕ, είχε «ρίξει» στην αγορά διάφορες κάρτες σύνδεσης. Είχα βρει μια τέτοια στον Γερμανό της Μεγαλόπολης με 25 + 25 ώρες σύνδεσης στο internet και 6μηνη διάρκεια, θεώρησα ότι με καλύπτει και την πήρα. Φυσικά τα εξάμηνο που είχα στη διάθεσή μου εξέπνευσε χωρίς να «χαλάσω» το χρόνο.

Και τώρα που χρειάστηκε να απευθυνθώ στην αγορά για την ανανέωση της κάρτας, τι διαπίστωσα; Ότι η internet σταμάτησε να βγάζει αυτή την κάρτα. Το ίδιο μου είπαν στα καταστήματα ΓΕΡΜΑΝΟΣ στην πλ. Βάθη, στον ΟΤΕ της Καρόλου και σε όλα τα μαγαζιά και τα ψιλικατζίδικα της Ομόνοιας που την έψαξα.

Το προϊόν που διαθέτουν είναι κάρτες μηνιαίες με 5 ευρώ. Να μας ζήσουν τα… παλικάρια με τις στοχευμένες επιλογές τους! Πού σπρώχνουν τον κόσμο; Είτε στις ευρυζωνικές συνδέσεις, είτε στα λεγόμενα free, αλλά πανάκριβα στην πραγματικότητα προγράμματα που προσφέρουν, δήθεν, οι εφημερίδες (όποια κι ανοίξετε θα το δείτε αυτό…)

Πέντε ευρώ και με τις άθλιες ταχύτητες που έχει μια απλή τηλεφωνική γραμμή στα 41 Kbit/δευτ. είναι υπερβολικά να τους τα δώσει κανείς. Αλλά αν δεν έχει άλλη επιλογή το κάνεις. Όπως το έκανα κι εγώ με μια τρίμηνη κάρτα της forthnet για 10 +10 ώρες πρόσβασης στο internet. Χωρίς αυτή την κάρτα θα ήταν αδύνατη η σημερινή ανάρτηση.

Και κιτρινισμένα δέντρα δίπλα μας, από το φθινόπωρο που μας πέρασε.

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 21/02/2009

Ε, αυτό δεν το περίμενα. Πρέπει να το ομολογήσω εξ αρχής. Είναι δυνατόν στα 2009 να βρίσκονται θρησκευτικές (έστω) οργανώσεις και να ζητάνε με… εξώδικο να μην πάρει μέρος στην μεγάλη αποκριάτικη παρέλαση στο Πατρινό Καρναβάλι που μεταδίδει η δημόσια τηλεόραση σε όλη την Ελλάδα, άρμα που σατιρίζει τον μοναχό Εφραίμ και το Βατοπέδι;

Κι όμως, το ζήσαμε κι αυτό… Το ακούσαμε στις ειδήσεις, το διαβάσαμε στις εφημερίδες, το κουβεντιάσαμε στην παρέα, γελώντας βέβαια. Γιατί, πώς να το κάνουμε, μόνο για γέλια είναι μια τέτοια σκοταδιστική ενέργεια.

Το καρναβάλι ήταν πάντα μια αφορμή για ανατροπές. Το χιούμορ δημιουργούσε ανέκαθεν καταστάσεις ευθυμίας, το γλέντι άναβε και κανείς από την επικαιρότητα δεν γλύτωνε από στόχος.

Έτσι είναι, πώς να το κάνουμε; Φαντάζεστε να βρεθούν κι εδώ, στο Ρέθυμνο, δυο θερμοκέφαλοι να ζητάνε με εξώδικο να μην πάρει μέρος στην παρέλαση ή στο κυνήγι θησαυρού το άρμα που «εκτιμούν» ότι τους θίγει; Μα, ξεχάσαμε ότι ο ρόλος της σάτιρας είναι ακριβώς αυτός, να πει δηλαδή την αλήθεια με καυστικό τρόπο;

Ήταν αλλιώς οι αποκριές τα παλιά χρόνια; Δεν νομίζω. Ήταν απλά διαφορετικοί οι άνθρωποι. Είχαν διάθεση για καυστικό χιούμορ. Αυτό θυμάμαι να γίνεται από τα παιδικά μου χρόνια, τότε που ντυνόμαστε μασκαράδες και γυρίζαμε το χωριό και δεν μας φοβόντουσαν, μας άνοιγαν τα σπίτια τους, μας κέρναγαν μεζέδες και κρασί και συμμετείχαν στο πανηγύρι που «στήναμε» αυτοσχέδια. Χωρίς σενάρια και πρωταγωνιστές. Γιατί όλοι «παίζαμε» και περιμέναμε πως και πως αυτές τις μέρες να «ξεσπάσουμε», να ζωντανέψουμε…

Έτσι τη φτιάξανε την αποκριά. Σε άλλα μέρη της Ελλάδας διακωμωδούν του φαλλούς και κανείς δεν ενοχλείται. Αστείο των ημερών είναι κι έτσι το βλέπουν. Σοβαροί άνθρωποι στην καθημερινότητά τους το κάνουν, χωρίς να το σκέφτονται. Τι να κάνουμε, έτσι είναι η ζωή.

Αν δεν αντέχουν οι βαθιά θρησκευόμενοι που εξαντλούν την πίστη τους στη νηστεία και την προσευχή, ας κάτσουν σπίτι τους, ας μην βγουν έξω αυτή την Κυριακή και την επόμενη για να μη σκανδαλιστούν. Πίσω από τις κλειστές πόρτες των εκκλησιών τους ας προσευχηθούν στο Θεό τους για να… συγχωρήσει αυτούς τους… ρέμπελους που θέλουν να ζήσουν ώς το μεδούλι της ψυχή τους το πέρασμά τους από αυτή τη ζωή. Εκεί είναι ο χώρος τους και όχι να τρέχουν σε δικηγόρους, να κάνουν εξώδικα και να προκαλούν μια ολόκληρη κοινωνία επειδή δε συμφωνεί μαζί τους και πορεύεται αλλιώς.

Επιτέλους, σ’ αυτόν τον τόπο πρέπει να μάθουμε να ζούμε αρμονικά όλοι, ακόμα και εκείνοι που δεν συμφωνούν σε όλα και έχουν μια διαφορετική προσέγγιση στα γεγονότα.

Αναρωτιέμαι αν τέτοιοι άνθρωποι, προχθές, την Τσικνοπέμπτη, έφαγαν ένα κοψίδι , ήπιαν ένα κρασί παραπάνω με τους ανθρώπους τους, σπίτι ή στην ταβέρνα.

Όπως εκείνοι είναι ελεύθεροι να οργανωθούν σε έναν σύλλογο για τις θρησκευτικές τους αναζητήσεις, έτσι έπρεπε να δεχτούν και εκείνους που αμφιβάλουν και κριτικάρουν με τρόπο χιουμοριστικό, λόγω της αποκριάς, τις πράξεις τους.

Άλλωστε τι σχολίασαν οι άνθρωποι με το άρμα τους; Εκείνους τους θρησκευτικούς ηγέτες που αντί να ασχοληθούν με το μοναχισμό, έπαιζαν χοντρά παιχνίδια στο ριάλ εστέιτ. Και λίγα τους έκαναν, κατά την ταπεινή μου γνώμη.

Όποιος εκτίθεται στα κοινά δεν γνωρίζει άραγε ότι θα υποστεί κριτική για τις πράξεις του; Θα έπρεπε να το γνωρίζουν; Αλλά, αντί να ψάξουν πού να κρυφτούν, έχουν το θράσος να απειλούν με μηνύσεις. Η σάτιρα είναι συστατικό στοιχείο σ’ αυτή τη χώρα. Όσοι δεν την αντέχουν ας πάνε αλλού. Τώρα, γιατί μια βδομάδα μπροστά μας, είναι ακόμα αποκριές…

Το κείμενο αυτό θα δημοσιευθεί αύριο στην εβδομαδιαία εφημερίδα του Ρεθύμνου «ΡΕΘΕΜΝΟΣ» στην ομώνυμη στήλη.

Βρήκαμε το δρόμο για τις πληρωμές στη ΘΡΑΨΕΡΗ. Εκεί, με τη Γραμματεία μονίμως κλειστή, τα πράγματα ήταν δύσκολα…

Αυτή είναι η σελίδα της ΠΕΤ ΟΤΕ στα “Τηλε Μηνύματα”, το περιοδικό της ΟΜΕ ΟΤΕ που θα κυκλοφορήσεις στις αρχές του Μάρτη. Το ετοιμάσαμε κι αυτό…

Κι αυτό το πάζλ φωτογραφιών του κ. πρωθυπουργού έφτασε επίσης στο e-mail μου…

Δείτε μερικά ανέκδοτα από αυτά που έφτασαν στο e-mail μου:

Πάει κάποιος στον διευθυντή της τράπεζας και του λέει: «Σκέφτομαι να ανοίξω μια μικρή επιχείρηση. Τι πρέπει να κάνω;»
«Απλούστατο», απαντάει ο διευθυντής. «Αγόρασε μια μεγάλη και περίμενε».

_________________

Ερ: Ποιος είναι ο ορισμός της αισιοδοξίας;
Aπ: Ένας εργαζόμενος σε επενδυτική τράπεζα που την Κυριακή το βράδυ σιδερώνει πουκάμισα για όλη την εβδομάδα.
_________________

Πήγα σήμερα να σηκώσω χρήματα από το ATM αλλά έγραφε «ανεπαρκή κεφάλαια».
Το πρόβλημα είναι πως δεν ξέρω αν το λέει για μένα ή για την τράπεζα.

_________________

Ερ: Ποια είναι η διαφορά μεταξύ ενός εργαζόμενου σε επενδυτική τράπεζα και μιας μεγάλης πίτσας;

Aπ: Η πίτσα μπορεί ακόμη να ταΐσει μια τετραμελή οικογένεια

________________

Η πιστωτική συρρίκνωση έχει σοβαρέψει πολύ έτσι; Γιατί πριν από δύο εβδομάδες δάνεισα στον αδερφό μου ένα δεκάλιρο και σήμερα θεωρούμαι ο τέταρτος μεγαλύτερος δανειοδότης της Βρετανίας.

 _________________

Και ένα…. Διαφορετικό ανέκδοτο

Μία δασκάλα του δημοτικού ρώταγε κάποτε τα παιδιά με τι ασχολούνται οι γονείς τους:
- “Εσένα Γιωργάκη η μαμά σου τι κάνει όλη μέρα;”

Ο Γιωργάκης σηκώθηκε όρθιος και είπε με πολλή περηφάνια:
- “Είναι οδοντογιατρός κυρία!”
- “Εσένα Μαρία οι δικοί σου γονείς με τι ασχολούνται;”, ρώτησε στη
συνέχεια ένα κοριτσάκι που φαινότανε κάπως φοβισμένο.
Αυτό σηκώθηκε και διστακτικά ψιθύρισε:
- “Είναι ταχυδρόμος ο μπαμπάς μου κυρία και η μαμά μου δεν δουλεύει”.
- “Πρέπει να είμαστε υπερήφανοι για τη δουλειά που κάνουν οι γονείς μας”, είπε η δασκάλα θέλοντας να την εμψυχώσει. “Εσένα Τοτέ τι δουλειά κάνει ο μπαμπάς σου;”, συνέχισε.
Ο Τοτός πετάχτηκε επάνω και με ζωηρό και περήφανο ύφος έριξε τη βόμβα:
- “Εμένα κυρία ο μπαμπάς μου δουλεύει πιανίστας σε μπουρδέλο!”
Κάγκελο η δασκάλα! Το ίδιο απόγευμα η δασκάλα πάει στο σπίτι του Τοτού και χτυπάει αποφασιστικά το κουδούνι. Η πόρτα άνοιξε και στο κατώφλι φάνηκε ο περιβόητος μπαμπάς.
- “Συγνώμη που σας ανησυχώ, αλλά έχω σοβαρό πρόβλημα με το μικρό. Ισχυρίζεται ότι δουλεύετε πιανίστας σε μπουρδέλο και μάλιστα υπερηφανεύεται γι’ αυτό! Τι έχετε να πείτε;”
- “Κοιτάτε να δείτε”, άρχισε να λέει χαμογελώντας ο πατέρας του Τοτού, “στην πραγματικότητα είμαι αναλυτής προγραμματιστής πληροφοριακών συστημάτων, εξειδικευμένος σε θέματα επικοινωνίας πρωτοκόλλου TCP/IP σε περιβάλλον UNIX, και σε ανάπτυξη εφαρμογών με χρήση νέων τεχνολογιών κατανεμημένων συστημάτων αρχιτεκτονικής CORBA, σε περιβάλλοντα αντικειμενοστραφών σχεσιακών βάσεων δεδομένων OODBMS και σε χρήση εργαλείων Business Objects σε μια εταιρεία επιεικώς απαράδεκτη. Ε! πως να το πω αυτό σε ένα 7χρονο παιδάκι;;;”