Thursday, January 15, 2009

Χωρίς τέλος το μαρτύριο των Παλαιστινίων

Μετρούν θύματα εκεί στη Μέση Ανατολή. Κοντά τους 1.000 έχουν φτάσει οι νεκροί από τα πυρά των Ισραηλινών εισβολέων στη Λωρίδα της Γάζας. Και τι μ’ αυτό; Ιδρώνει το αυτί κανενός; Έχει πάρει κανένα μέτρο ο ΟΗΕ για να σταματήσει η αιματοχυσία και δεν το ξέρουμε;
Δυστυχώς για την ανθρωπότητα οι Αμερικανοί στηρίζουν ξεδιάντροπα τους Ισραηλινούς μακελάρηδες στις πολεμικές επιχειρήσεις τους στέλνοντας πολεμοφόδια μέσω του Αστακού.
Οι μόνοι που συνεχίζουν να αντιδρούν δυναμικά είναι οι απλοί εργαζόμενοι, ο λαός που νιώθει ότι πρέπει να αντιταχθεί στη θέληση των ισχυρών να ισοπεδώνουν τα πάντα και να κάνουν ότι θέλουν , όπου θέλουν, όποτε θέλουν…
Αποτελούν ντροπή και όνειδος για την ανθρωπότητα να ζούμε καταστάσεις σαν αυτές που δείχνουν οι παρακάτω φωτογραφίες που δημοσιεύουμε. Είναι σοκαριστικές. Αν είσαστε ευαίσθητοι μην προχωρήσετε παρακάτω.
Αν επίσης έχετε πλάσει στη φαντασία σας έναν κόσμο σαν τις ειδήσεις του STAR προσπεράστε το σημερινό δημοσίευμα. Σίγουρα δεν σας αφορά. Καλύτερα να συνεχίσετε να ζείτε στον ψεύτικο, εικονικό κόσμο που τώρα υπάρχει και στο διαδίκτυο. Ο Κωστόπουλος μετά τα ηλίθια έντυπά του, κάνει άνοιγμα κι εδώ. Δείτε το. Και έχει “πνίξει”με γιγαντοαφίσες την Αθήνα, προκειμένου να το διαφημίσει.
Αυτό το Blog υπήρξε «ανήσυχο» από τη δημιουργία του. Δεν εφησυχάζει και προσπαθεί να «δώσει» αυτό που το εκφράζει καλύτερα την κάθε στιγμή. Ακόμα κι αν είναι σκληρό, όπως το σημερινό δημοσίευμα. Αυτοί είμαστε. Και στα 50 μάλλον δεν αλλάζουμε εύκολα πια…


Σημαδεύει το παιδί ο… ήρωας πολέμου, ο εισβολέας…


Πολύ «γενναίο» για έναν εκπαιδευμένο στρατιώτη να σημαδεύει άμαχους στην πλειοψηφία τους παιδιά…


«Ανθρώπινοι» οι Ισραηλινοί στρατιώτες βοηθούν μια γυναίκα να περάσει με ασφάλεια το δρόμο. Αντιφατικά πράγματα…


…Αλλά δεν ξεχνούν πως οι στρατιώτες είναι και… άντρες. Και το αποδεικνύουν κάθε στιγμή.


Τα παιδιά είναι στο στόχαστρο των Ισραηλινών. Αυτά φοβούνται πιο πολύ.


Και την εκδίκηση τους όταν μεγαλώσουν…


Φρικτές εικόνες, γεμάτες θάνατο και οργή για τους εγκληματίες πολέμου…


Η δική τους άποψη για την «ανοικοδόμηση»…


Ανθρώπινες ασπίδες κατά παράβαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Και να ήταν η μόνη σ’ αυτόν το πόλεμο…


Βασανιστήρια ενταφιασμών (παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων)


3,2 δισεκατομμύρια δολάρια το χρόνο διαθέτουν οι ΗΠΑ στο Ισραήλ. Στο όνομα ποιου θεού το κάνουν; Αποκαλυπτικός ο τίτλος της εφημερίδας…


Στίχοι από ένα τραγούδι του Μπομπ Ντίλαν… Πόσες φορές μπορεί ο άνθρωπος να γυρίσει το κεφάλι πίσω, ενώ θα προτιμούσε να μην το είχε κάνει;


Τρεις εγκληματίες, Ισραηλινοί στρατιώτες ποζάρουν και τραβούν φωτογραφίες μαζί με τα θύματά τους. Αν παρατηρήσετε πιο προσεκτικά τη φωτογραφία θα διαπιστώσετε ότι δεν πρόκειται για σκοτωμένα ελάφια ή άλλα ζώα, αλλά για ανθρώπινες ζωές. Αρρωστημένα μυαλά… Τα αμερικάνικα ΜΜΕ ποτέ δεν έδειξαν αυτές τις φωτογραφίες.


Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους.


Ένα τραγούδι για τη γάζα
Ένα τραγούδι ελπίδας για τους Παλαιστίνιους στη Γάζα, σε σύνθεση και ερμηνεία του Michael Heart.


Κλικάρετε τη φωτογραφία για να το ακούσετε…

Οι στίχοι στα ελληνικά:

Μια εκτυφλωτική λάμψη λευκού φωτός
φώτισε τον ουρανό πάνω από τη Γάζα, απόψε
άνθρωποι τρέχουν να καλυφθούν
αγνοώντας αν ζουν η πέθαναν

Ήρθαν με τα τανκς και τα αεροσκάφη τους
Με ολέθριες πυρώδεις φλόγες
Και τίποτα δεν απομένει
Μόνο μια φωνή που σηκώνεται προς το γεμάτο καπνούς ουρανό.

Δεν θα παραδοθούμε
Μέσα στη νύχτα, χωρίς αγώνα
Μπορείτε να κάψετε τα τζαμιά μας και τα σπίτια μας και τα σχολεία μας
Αλλά τα πνεύματά μας δεν θα πεθάνουν ποτέ
Δεν θα παραδοθούμε
Στη Γάζα απόψε

Γυναίκες και παιδιά, εξίσου
Δολοφονούνται και κατακρεουργούνται κάθε νύχτα
Κι ενώ οι αποκαλούμενοι ηγέτες των μακρυνών χωρών
Συζητάνε το ποιος έχει δίκιο και άδικο.

Αλλά οι αδύναμες λέξεις τους ήταν μάταιες,
Και οι βόμβες έπεφταν σαν όξινη βροχή
Αλλά μέσα από τα δάκρυα και το αίμα και τον πόνο
Μπορείς ακόμα να ακούσεις εκείνη τη φωνή που σηκώνεται προς το γεμάτο καπνούς ουρανό.

Δεν θα παραδοθούμε
Στη Γάζα απόψε
Δεν θα παραδοθούμε
Μέσα στη νύχτα, χωρίς αγώνα
Μπορείτε να κάψετε τα τζαμιά μας και τα σπίτια μας και τα σχολεία μας
Αλλά τα πνεύματά μας δεν θα πεθάνουν ποτέ

Δεν θα παραδοθούμε
Μέσα στη νύχτα, χωρίς αγώνα
Μπορείτε να κάψετε τα τζαμιά μας και τα σπίτια μας και τα σχολεία μας
Αλλά τα πνεύματά μας δεν θα πεθάνουν ποτέ

Δεν θα παραδοθούμε
Μέσα στη νύχτα, χωρίς αγώνα

Δεν θα παραδοθούμε
Στη Γάζα απόψε.

Posted by Νίκος Eλ. Θεοδωράκης in 11:19:10 | Permalink | Comments (9)