Η γιορτή της ΕΣΗΕΑ για τα παιδιά μας
Η κάρτα - πρόσκληση που έστειλε η ΕΣΗΕΑ σε όλα τα μέλη της που έχουν παιδιά…
Άργησαν λιγάκι φέτος εκεί στην ΕΣΗΕΑ να δώσουν τα δώρα τα παιδιά… Τώρα που τέλειωσαν οι γιορτές βρήκαν να οργανώσουν την γιορτή για τα παιδιά των δημοσιογράφων μελών της στο κλειστό Γυμναστήριο του Φαλήρου (ΤΑΕΚWΟΝDΟ). Στον ίδιο αχανή χώρο που την κάνει τα τελευταία χρόνια. Αν και έχει χάσει πια την μαγεία των πρώτων χρόνων θα πάμε σήμερα. Ο Λάμπρος έχει δώρο να πάρει και δεν πρόκειται να το χάσει. Αμέσως μετά το μάθημα Δημοσιογραφίας στα παιδιά των 146-62 δημοτικών σχολείων της Αθήνας θα πάμε…
Μ’ αυτή την κάρτα θα πάρουμε το δώρο του Λάμπρου από τη γιορτή της ΕΣΗΕΑ…
Όλο και πιο φτωχή μου φαίνεται η γιορτή
Στο μπουφέ υπήρχαν μόνο ποτά, κρασιά, αναψυκτικά, νερά όταν πήγαμε. Τα φαγητά είχαν τελειώσει…
Γεμάτη η αίθουσα από συναδέλφους που είχαν έρθει με τα παιδιά τους…
Κάποιοι, πριν από μας, πρόλαβαν και τα φαγητά…
Δεν ξέρω αν φταίει που μεγαλώνει ο Λάμπρος και όλο και ξεφεύγει από την παιδική ηλικία, αλλά όλο και πιο φτωχή μου φαίνεται η γιορτή για τα παιδιά των δημοσιογράφων της ΕΣΗΕΑ.
Είναι, ίσως, καθοριστικό και το γεγονός ότι μπαίνει, λίγο πρόωρα, στην εφηβεία κι αυτό από μόνο του δημιουργεί πρόσθετα προβλήματα.
Πάντως αλλιώς ήταν κάποτε… Ακόμα και στην αίθουσα εκδηλώσεων της ΕΣΗΕΑ που πρόλαβα εγώ, να κάνουν τη γιορτή, ήταν καλύτερα. Και πιο καλά ακόμα τον καιρό που η ΕΣΗΕΑ έκανε τη γιορτή σε διάφορα μεγάλα ξενοδοχεία της Αθήνας.
Εκεί, στο χάος του ΤΑΕKWONDO, ούτε ακουστική καλή έχει, ούτε και υπάρχει η «ζεστασιά» να βρεθείς σε ένα πιο ανθρώπινο περιβάλλον, να συζητήσεις με τους συναδέλφους. Φυσικά η εικόνα που έδειξε η τηλεόραση ήταν λαμπερή όπως πάντα. Τι γιορτή θα ήταν άλλωστε…
Πήγαμε λίγο αργοπορημένα, κατά τη μία το μεσημέρι, πήραμε το δώρο του Λάμπρου, ένα ηλεκτρονικό κουίζ και την κάναμε κατά Καβούρι μεριά για ένα ουζάκι…
Λίγο πριν φύγουμε, μ’ ένα κρύο που τσάκιζε κόκαλα ο Λάμπρος πετά πέτρες στη θάλασσα…
Χορευτικές φιγούρες του Λάμπρου στη θάλασσα της Βουλιαγμένης…
