Θραψανιώτης μέχρι… κόκαλο

Είδα την περασμένη Κυρική μια εκπληκτική συνέντευξη του Κώστα Χατζή στο ΠΑΡΟΝ. Έψαξα να τη βρω από την ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας. Δυστυχώς έχουν πολύ χαμηλά τον Πολιτισμό. Ούτε μια λέξη στο site για τον Πολιτισμό. Είναι το κομμάτι που βλέπετε σε φωτογραφία, πιο πάνω. Αλλά είναι μόνο η αρχή του.

Έτσι έψαξα στο internet. Και βρήκα μια συνέντεξη που του είχε πάρει ο Μ. Hulot για την free εφημερίδα της Αθήνας LIFO. Πάνω κάτω τά ιδια λέει. Και γιατί να πει κάτι διαφορετικό ο άνθρωπος. Μια ζωή τα ίδια λέει και υπηρετεί, σταθερά και αταλάντευτα. Παρακολουθείστε τον με προσοχή. Λέει μεγάλες αλήθειες:

Κυριακή μεσημέρι στο Κύτταρο. Στη σκηνή ετοιμάζονται για την πρόβα κι ο Κώστας Χατζής σχολιάζει την παρατεταμένη ξηρασία και τις υπέρογκες αμοιβές των καλλιτεχνών, που το έχουν παρακάνει. Αρχίζοντας η συνέντευξη, ξεκαθαρίζει πως προτιμάει να μιλήσει μόνο για το πρόγραμμα που έχουν ετοιμάσει με την Τζούλι Μασίνο και το γιο του Αλέξανδρο, με ελληνικά και ξένα κομμάτια, το οποίο ονομάζουν «Αντιθέσεις» και τώρα στη ΣΦΕΝΤΟΝΑ..

Τα καταφέρατε να αλλάξετε κάτι;

Όχι ότι έχω κάνει κάποιον αγώνα, θα ήμουν αστείος άμα το έλεγα. Μια ζωή τραγουδάω αυτό το είδος μπαλάντας που ξέρω. Δεν πίστευα ποτέ ότι θα διορθώσω εγώ το σύστημα ή ότι θα κάνω κάτι. Και η ζωή μου όλη ήταν σύμφωνα με αυτά που πίστευα. Ήθελα να αναφέρομαι σε αυτά στα παιδιά μου και στη γυναίκα μου. Σε αυτούς έκανα τον καμπόσο και συνεχίζω να τον κάνω. Γι’ αυτούς ήθελα να πετύχω και κατ’ επέκταση για τους συνανθρώπους μου - εάν αυτό ήταν κάτι υγιές.

Στην παράσταση θα έρθουν και νέοι άνθρωποι που πιθανόν δεν σας ξέρουν. Τι θέλετε να μάθουν για σας;

Οπωσδήποτε, τα νέα παιδιά δεν με ξέρουν. Υπηρέτησα την μπαλάντα -αυτό το είδος που τραγουδάω- προσπαθώντας να καταγγείλω την πολιτεία με σεβασμό. Και το ερωτικό τραγούδι, όχι όμως μιλώντας για μοιχείες και δράματα. Γιατί ο έρωτας είναι η επέκταση της αγάπης και η αγάπη είναι το πιο σπουδαίο πράγμα για να μπορούμε να συνυπάρχουμε. Βοηθάει να έχουμε μια καλή επικοινωνία. Οποιοδήποτε φιλοσοφικό βιβλίο κι αν διαβάσεις των αρχαίων υμών προγόνων -το υμών με υ, γιατί οι δικοί σας πρόγονοι ήταν, εγώ είμαι γύφτος- μιλάει για την αγάπη. Η αγάπη δεν αυθαδιάζει, δεν ζητάει ανταπόδοση. Το έχει γράψει ο Απόστολος Παύλος στη ΙΓ’ προς Κορινθίους επιστολή…Με αυτή την άποψη και αυτές τις ιδέες μπήκα στο χώρο και μου αρέσει να επιμένω.

Έχετε συνεργαστεί με μεγάλους συνθέτες: Χατζιδάκι, Θεοδωράκη, Ξαρχάκο… Υπάρχουν σήμερα μεγάλοι συνθέτες από τη νέα γενιά;

Υπάρχουν. Και μεγάλοι συνθέτες και μεγάλοι τραγουδιστές, αλλά το σύστημα έχει διαφθείρει το χώρο. Όλο το χώρο της τέχνης. Βλέπουμε μια τραγουδίστρια που έχει καταπληκτική φωνή, αλλά αντί να παρουσιάζει τα φωνητικά της προσόντα, παρουσιάζει τα σωματικά. Δεν φταίει αυτή, φταίει το σύστημα που την αναγκάζει.

Στο βιογραφικό σας αναφέρετε ότι έχετε περάσει μεγάλες πίκρες και απογοητεύσεις. Συντελούν οι κακουχίες στο να γίνεις καλύτερος άνθρωπος;

Δεν νομίζω. Πάρε δέκα άτομα. Μπορεί και οι δέκα να περάσουν δυσκολίες, αλλά ένας θα πετύχει. Οι υπόλοιποι εννέα μπορεί να χαθούν από τις απογοητεύσεις. Δεν μπορείς να πεις ότι πέτυχα επειδή πέρασα κακουχίες. Πρέπει να το ‘χει η κούτρα σου να κατεβάζεις ψείρες. Είναι η διαπαιδαγώγηση, το πόσο επιμένεις να είναι υγιές το περιβάλλον σου - έχουν πάρα πολύ μεγάλη σημασία αυτά. Το δικό μου προσπέκτους της ζωής είναι η Γραφή. Όταν κάποιος υιοθετήσει τις αρχές της -δεν εννοώ το θρησκόληπτο άνθρωπο- κάνει ποιοτική ζωή, έχει καλές σχέσεις με τους άλλους και είναι χρήσιμος. Αυτό μου αρκεί. Δεν μου αρέσουν οι θρησκευτικές οργανώσεις, αυτές είναι που κάνουν κακό.

Τραγουδάτε τόσα χρόνια. Είναι τα πράγματα καλύτερα σήμερα ή χειρότερα;

Δεν κρατήσαμε τίποτα. Έχει χαθεί η λεβεντιά, η μπέσα. Δεν βλέπετε τι γίνεται; Είμαι από μια εποχή που δικαιολογημένα τα βλέπω όλα διαβρωμένα. Έχει ανέβει το επίπεδο το βιοτικό, το πνευματικό, υπάρχει γνώση, αλλά δεν υπάρχει επίγνωση και εφαρμογή. Γίνεται πολύ ακαδημαϊκή όμως η κουβέντα και δεν το θέλω…

Σας απασχολούσε περισσότερο η μουσική ή ο λόγος;

Θα ήταν αστείο να έλεγα ότι έγραψα ωραία μουσική. Όχι. Έγραψα μουσική για το λόγο μου. Να τον εξυπηρετεί. Εκεί ήταν η τέχνη μου. Στη μουσική μου κρυβόταν πάντα το δημοτικό. Ακόμα κι όταν άκουγες φλαμέγκο ήταν ¾ τσάμικο, συρτό ή καλαματιανό που δεν φαινόταν. Κρατάω το ρυθμό μέσα μου και δίνω τις τονικές αλλού. Δεν μπόρεσα ποτέ να ξεφύγω από τη μουσική του πατέρα μου και του παππού μου. Όπως δεν μπορεί και ο Αλέξανδρος.

Λόγο έχετε γράψει;

Έχω γράψει λίγο, αλλά ποτέ δεν ήταν δικός μου. Πάντοτε έκλεβα. Είχα γράψει το Δωδεκάλογο του Γύφτου, αλλά μεγαλώνοντας είδα αυτοί οι 12 λόγοι δεν με κάλυπταν. Μου άρεσε πάρα πολύ ο Σικελιανός, αυτός όμως που με ακούμπησε και πήρα ιδέες ήταν ο Βάρναλης. Μπορώ να σου πω επιτυχίες μου που δανείστηκα φράσεις του. Άρα δεν είμαι αυτόφωτος, είμαι ετερόφωτος. Γιατί να κάνω τον Μπετόβεν ενώ δεν είμαι;

Όλοι δανείζονταν όμως, κι ο Χατζιδάκις ακόμα…

Ο Χατζιδάκις ήξερε. Μη με βάζεις δίπλα του ούτε γι’ αστείο. Αυτός ήταν μουσουργός, ο Θεοδωράκης. Εγώ είμαι συνθέτης. Υπηρέτησα αυτόν το χώρο ως προπαγανδιστής. Υπήρχε αυθορμητισμός στην τέχνη μου, το ίδιο και στη ζωή μου. Δεν πρόδωσα κανέναν, παρ’ όλα αυτά. Δεν σου λέω ότι όσα τραγουδάω τα πιστεύω, πρέπει να δείχνω όμως ότι τα πιστεύω και να τα τηρώ. Για μένα η ζωή δεν έχει νόημα χωρίς αυτά. Θέλω όσο γίνεται να είμαι ειλικρινής. Δεν πιστεύω στα πολιτικά συστήματα, θεωρώ ότι είναι προδομένα εξαρχής…

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 31/01/2009

Αν και η καταγωγή μου έλκει από αγροτική οικογένεια η απομάκρυνσή μου τα τελευταία 26 χρόνια από το χωριό και οι ραγδαίες αλλαγές που επήλθαν από τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν κάνει αγνώριστα τα πράγματα που είναι σχεδόν αδύνατον να κατανοήσω ποιο ακριβώς είναι το πρόβλημα για το οποίο, κοντά δέκα μέρες τώρα, οι αγρότες είναι στους δρόμους.

Και από πού να το μάθω άλλωστε; Στην τηλεόραση, όπως και όλες οι ειδήσεις, είναι ένα σόου. Εξαντλούνται σε… κοκορομαχίες, διαξιφισμούς, διχογνωμίες, αλλά επί της ουσίας τίποτα. Κανείς δεν ενδιαφέρεται να κάνει γνωστό το αίτημα, τη διεκδίκηση, το στόχο.

Τα πλάνα είναι γεμάτα από οργισμένα τρακτέρ που κλείνουν κομβικά σημεία στους εθνικούς δρόμους και… δημιουργούν πρόβλημα στους φιλήσυχους πολίτες, που σχεδιάζουν να πάνε το Σαββατοκύριακο στα χωριά τους να ξεκουραστούν, κάπου στην ενδοχώρα της Ελλάδας.

Από την άλλη, άλλες τάξεις εργαζομένων που η δουλειά τους περνάει μέσα από τους ανοιχτούς δρόμους, να διαμαρτύρονται ασύστολα. «Πουλάει» αυτός ο διαγκωνισμός του ποιος φωνάζει και βρίζει πιο δυνατά.

Και στη μέση μια κυβέρνηση που δείχνει πελαγωμένη, που δεν… καταλαβαίνει γιατί οι αγρότες δεν λένε «ευχαριστώ» στα ψίχουλα που τους δείχνει και συνεχίζουν να μένουν, παρά τον κακό καιρό, στους δρόμους.

Έχει βέβαια τον μηχανισμό των ΜΜΕ και της προπαγάνδας με το μέρος της. Το γεγονός ότι ο αρμόδιος υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης πήγε στον μπλόκο του Ισθμού της Κορίνθου και μίλησε με τους αγρότες προβάλεται εντυπωσιακά, καθώς αφήνουν να φανεί ότι «πείστηκαν» και γι’ αυτό αποσύρονται. Η είδηση είναι πρώτη στα ΜΜΕ, ενώ όλα τα άλλα μπλόκα είναι αποφασισμένα να συνεχίσουν.

Ποιον προσπαθούν να πείσουν; Τι επιχειρούν; Να στρέψουν την κοινή γνώμη, τους κατοίκους των πόλεων απέναντι στους αγρότες; Όσο κι αν, ως ένα βαθμό, το πετυχαίνουν, νομίζω ότι ματαιοπονούν. Θα φανεί πολύ κοντοπρόθεσμα αυτό. Ο κόσμος καταλαβαίνει πολύ περισσότερα απ’ ότι του λένε οι… καθοδηγητές από τηλεοράσεων.

Καταλαβαίνει πως μια τάξη σκληρά εργαζομένων στην Ελλάδα, αυτή των αγροτών, φθίνει συνεχώς και όπως δείχνουν τα πράγματα σε λίγα χρόνια μάλλον θα εξαφανιστεί. Και καλά όσοι βρίσκονται κοντά στη συνταξιοδότηση. Κουτσά – στραβά θα τη βγάλουν. Τι να πουν τα νέα παιδιά που επέλεξαν να ζήσουν από τη γη των πατεράδων τους και των παππούδων τους, αντί να πάνε σε ένα πανεπιστήμιο, να φάνε τόσα χρόνια από τη ζωή τους για ένα πτυχίο που θα τους οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στην ανεργία.

Ωστόσο το πρόβλημα είναι εκεί έξω, στους δρόμους. Κι ας έχουν αρχίσει να διασπούν το μέτωπο των αγροτών, καθώς έχουν παρέμβει εσωτερικά τα κόμματα. Η ουσία παραμένει: Οι αγρότες θέλουν να ζήσουν τίμια και με αξιοπρέπεια από τη δουλειά τους. Ερμαιοι στα καιρικά φαινόμενα, στο κρύο και τη βροχή, το χαλάζι και τον αέρα, θέλουν να μπορούν να ζήσουν από τον καρπό που θα σπείρουν. Να έχει τιμή η παραγωγή τους, να βρίσκει εμπόρους να πουλήσει ικανοποιητικά τα προϊόντα του. Και εντέλει, να φτάνουν σε μας, τους κατοίκους των πόλεων, σε προσεγγίσιμες τιμές, χωρίς να παρεμβαίνουν οι μεταπράτες και να τις ωθούν στα ύψη.

Κι ας ξεκαθαρίσει η Κομισιόν τι θέλει από την κυβέρνηση με την παρέμβασή της. Γιατί κάποιοι και ίσως όχι αδικαιολόγητα φοβούνται, πως κι αυτά τα ψίχουλα θα τα πάρουν πίσω. Για ξέρουν οι αγρότες πού πάει το πράγμα.

Αλλά κι εμείς ποτέ δεν θεωρήσαμε ότι βρισκόμαστε απέναντί τους. Στο ίδιο χαράκωμα βρισκόμαστε και παλεύουμε ο καθένας από το μετερίζι του για καλύτερες μέρες. Για μας και τα παιδιά μας. Το δικαιούμαστε και το διεκδικούμε.

Το κείμενο αυτό θα δημοσιευθεί αύριο στην εβδομαδιαία εφημερίδα του Ρεθύμνου «ΡΕΘΕΜΝΟΣ» στην ομώνυμη στήλη.

Λες; Κι αν είναι κι έτσι;

Για δείτε, παρακαλώ κι αυτή την άποψη…

Τριετές σχέδιο υποστήριξης

Μεταξύ των προβλεπόμενων μέτρων είναι:

- αύξηση της κρατικής διαφήμισης

- αναβολή για ένα έτος της προγραμματισμένης αύξησης των ταχυδρομικών τελών για τους συνδρομητές

- πρόσθετα μέτρα υποστήριξης των εφημεριδοπωλών και της κατ΄ οίκον διανομής εφημερίδων

και το σημαντικότερο όλων η χρηματοδότηση ή κάλυψη μέρους του κόστους από το κράτος μιας δωρεάν ετήσιας συνδρομής στην εφημερίδα της αρεσκείας του σε κάθε νέο που συμπληρώνει τα 18 του χρόνια.

Δεν παρέλειψε βέβαια να τονίσει ότι τα μέτρα είναι βοηθητικά και ότι οι εφημερίδες πρέπει να σώσουν τον εαυτό τους βελτιώνοντας το περιεχόμενό τους και επενδύοντας σε εκδοτικές καινοτομίες.

Σίγουρα η απόφαση αυτή θα αμβλύνει τις ενστάσεις των γαλλικών ΜΜΕ εναντίον του Σαρκοζί και θα βελτιώσει τις σχέσεις του με τους επιχειρηματίες του τύπου (σε συνδυασμό μάλιστα με την απαγόρευση της διαφήμισης στην κρατική τηλεόραση), αλλά πρόκειται για σημαντικό βήμα διατήρησης του ρόλου του τύπου. Σημαντικότερο δε, όλων το μέτρο της προώθησης της ανάγνωσης εφημερίδων από 18χρονους (στην Ελλάδα βέβαια θα διάλεγαν Πρωταθλητή ή Espresso), καθώς η ανάγνωση εφημερίδας είναι συνήθεια που διαμορφώνεται σ΄αυτή την ηλικία.

Φαντάζεστε να αποφάσιζε εδώ ο Καραμανλής κάτι αντίστοιχο; Αμέσως όλοι θα έγραφαν για το ξεπούλημα στους νταβατζήδες, το Μπαϊρακτάρη, τους μεγαλοεργολάβους, τις πρόωρες εκλογές κλπ…

Η Πετρούλα συνεχίζει

να απασχολεί

τον Τύπο και όχι μόνο…

Τα είπαμε προχθές για τον νέο τρόπο που παρουσιάζει το STAR τον καιρό. Και βάλαμε και βίντεο με τη δουλειά της νεαρής παρουσιάστριας που υπόσχεται πολλά, χωρίς να κάνει τίποτα.

Σήμερα σας δίνουμε ένα ακόμα δημοσίευμα από τον ΑΔΕΣΜΕΥΤΟ ΤΥΠΟ του Δημ. Ρίζου δια χειρός Αγγελου Πυριόχου, που σχολιάζει με το δικό του τρόπο το… φαινόμενο «Πετρούλα».

Κοίτα πού φτάσαμε… Να θεωρούμε «ειδήσεις» ότι χαϊδεύει τα πιο χαμηλά ένστικτα. Με καλαμπούρι ή με υπονοούμενα το STAR κατάφερε να βάλει στην κουβέντα μας τη νέα βλακεία τους.

Βέβαια, όποιος έχει τη δυνατότητα να δει δορυφορική τηλεόραση ή όποιος έχει NOVA ξέρει καλά πως στους τηλεοπτικούς δέκτες των χωρών του πρώην ανατολικού μπλόκ το έχουν προχωρήσει το πράγμα βάζοντας τα κορίτσια που λένε τον καιρό να… γδύνονται με την πρόοδο του δελτίου. Άλλοι καιροί, άλλα ήθη… Επειδή όμως το βαρέλι δεν έχει πάτο μην εκπλαγείτε αν το δείτε κι εδώ το φαινόμενο σε λίγο.

Αγαπητέ Θεέ, γιατί πρέπει να προσεύχομαι αφού έτσι κι αλλιώς ξέρεις τι θέλω; Αν όμως σ’ ευχαριστεί αυτό θα προσεύχομαι.

Σιού

Αγαπητέ Θεέ, αν ζούμε μετά το θάνατό μας, τότε γιατί να πεθάνουμε;

Ρόν

Αγαπητέ Θεέ, το αντρόγυνο στο διπλανό διαμέρισμα τσακώνεται για τα
καλά όλη την ώρα.Θα έπρεπε ν’αφήνεις να παντρεύονται μόνο οι πολύ καλοί φίλοι.
Νάν

Αγαπητέ Θεέ, πώς έγινε και δεν εφεύρες κανένα καινούργιο ζώο τελευταία;
Έχουμε πάντα τα ίδια τα παλιά.
Τζόννυ

Αγαπητέ Θεέ, ξέρω που λέει να γυρίζεις και το άλλο σου μάγουλο, τι γίνεται
όμως αν η αδερφή σου σε χτυπήσει στο μάτι;
Με αγάπη Τζέρεσσο 

Αγαπητέ Θεέ, αν δεν πάρεις πίσω το μωρό,δεν θα καθαρίσω το δωμάτιό μου.
Τζόυ

Αφού δεν θέλεις οι άνθρωποι να λένε κακά λόγια, γιατί τα εφεύρες;

Ευγένιος 

Αγαπητέ Θεέ, ο Ντόναλντ έσπασε τη γυάλα,όχι εγώ.Τώρα πια το έχεις και γραφτό.

Τζαίην

Αγαπητέ Θεέ, ήθελες πράγματι η καμηλοπάρδαλη να είναι έτσι,ή μήπως έκανες λάθος;
Νόρμα

Αγαπητέ Θεέ, θα μπορούσες να γράψεις μερικές ακόμα ιστορίες;
Τις διαβάσαμε όλες αυτές που έγραψες και τις ξαναρχίσαμε.

Με ευγνωμοσύνη Έμιλυ

Διαβάσαμε ότι ο Θωμάς Έντισον ανακάλυψε το φως. Εγώ νόμιζα ότι το είχες  ανακαλύψει εσύ.

Ντόνα

Αγαπητέ Θεέ, είσαι πλούσιος ή μόνο διάσημος;

Στήβεν

Πώς ήξερες ότι ήσουνα Θεός;

Τσάρλυ

Αγαπητέ Θεέ, στις απόκριες θα ντυθώ διάβολος. Σε πειράζει;

Μάρνιε

Αγαπητέ Θεέ, η δασκάλα λέει ότι οι μέρες άλλοτε μικραίνουν κι άλλοτε μεγαλώνουν. Δεν μπορείς να καταλήξεις σε μια απόφαση;

Μίντυ

Αντί ν’ αφήνεις τους ανθρώπους να πεθαίνουν και να φτιάχνεις άλλους, γιατί δεν κρατάς αυτούς που έχεις τώρα;

Τζέην

Αγαπητέ Θεέ, είναι καλύτερα τ’ αγόρια από τα κορίτσια;Ξέρω πως είσαι αγόρι,αλλά προσπάθησε να
είσαι δίκαιος.

Σύλβια

Αγαπητέ Θεέ, ελπίζω να μην έχουν καμιά ιδιαίτερη αξία τα μυρμήγκια, γιατί τα πατάω όλη την ώρα.
Ντένις

Ευχαριστώ Βασίλη!

Περιποιεί μεγάλη τιμή για μένα όταν ένα καταξιωμένο Blog στο χώρο των media, αυτό του Βασίλη Κουφόπουλου, που επιμελείται ανάλογη καθημερινή εκπομπή στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ και «βάζει» το χεράκι του στην καλά ενημερωμένη στήλη «Τυπολογίες» στο εβδομαδιαίο «ΠΑΡΟΝ» να βάζει τον «Θραψανιώτη μέχρι… κόκαλο» στα λίγκ του. Στην ενότητα «Άλλες σκέψεις», ενημερώνεται αυτό με την τελευταία εγγραφή. Ευχαριστώ, από καρδιάς, Βασίλη…

Βρεγμένος ώς το κόκαλο επέστρεψα χθες βράδυ

Η ανακοίνωση της ΕΜΥ το έλεγε καθαρά: Βροχές και καταιγίδες κατά τόπους ισχυρές θα εκδηλωθούν τις επόμενες 36 ώρες στη χώρα. Ισχυρές βροχές και καταιγίδες αναμένονται τις επόμενες ώρες στην Αττική και η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας έχει τεθεί σε ετοιμότητα.

Αλλά εγώ δεν τους άκουσα. Και το «πλήρωσα». Η επιστροφή μου από την  εφημερίδα χθες βράδυ, με τη μηχανή και μέσα στη βροχή μου… έδωσε και κατάλαβα. Ας ευχηθούμε να ξημερώσει μια καλύτερη μέρα.

Δεν άκουσα και τον καιρό από την Πετρούλα...

Ήρθε στο Fax μου το περασμένο Σάββατο. Δεν γνωρίζω τον αποστολέα, αλλά έχει ενδιαφέρον η ιστορία στην οποία αναφέρεται. να βοηθήσουμε αν μπορούμε…

Σταλμένο από τη Σοφία Μοσκοφίδου, μια διδακτική ιστορία που θα έπρεπε να τη δούμε με μεγαλύτερη προσοχή:

Είναι η ιστορία 2 φίλων που περπατούν στην έρημο.

Κάποια στιγμή τσακώθηκαν
και ο ένας από τους δύο έδωσε ένα χαστούκι στον άλλο.

Αυτός ο τελευταίος, πονεμένος, αλλά χωρίς να πει τίποτα, έγραψε στην άμμο:

ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ ΜΕ ΧΑΣΤΟΥΚΙΣΕ.

Συνέχισαν να περπατούν μέχρι που βρήκαν μια όαση όπου αποφάσισαν να κάνουν μπάνιο.

Αλλά αυτός που είχε φάει το χαστούκι παραλίγο να πνιγεί και ο φίλος του τον έσωσε.

Όταν συνήλθε, έγραψε πάνω σε μια πέτρα:

ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ ΕΣΩΣΕ ΤΗ ΖΩΗ

Αυτός που τον είχε χαστουκίσει και στη συνέχεια του έσωσε τη ζωή, τον ρώτησε :

όταν σε χτύπησα, έγραψες πάνω στην άμμο, και τώρα έγραψες πάνω στην πέτρα.

Γιατί?

Ο άλλος φίλος απάντησε :

«όταν κάποιος μας πληγώνει, πρέπει να το γράφουμε στην άμμο όπου οι άνεμοι της συγνώμης μπορούν να το σβήσουν.

Αλλά όταν κάποιος κάνει κάτι καλό για μας, πρέπει να το χαράζουμε στην πέτρα, όπου κανένας άνεμος δεν μπορεί να το σβήσει».

ΜΑΘΕ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ΤΑ ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΡΑΖΕΙΣ ΤΙΣ ΧΑΡΕΣ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΠΕΤΡΑ

Στείλε αυτή τη φράση στους ανθρώπους που δεν ξεχνάς.

Αν δεν την στείλεις σε κανένα, αυτό ίσως σημαίνει ότι είσαι βιαστικός και ότι ξεχνάς τους φίλους σου.

ΠΑΡΕ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ!!!!

---

Η νέα παρουσιάστρια καιρού στο STAR

Δεν έχουν καθόλου τσίπα επάνω τους. Διαβάστε λίγο το κομμάτι του ΕΘΝΟΥΣ και θα καταλάβετε το εννοώ. Ο Σταμάτης Μαλέλης, ο διευθυντής του τηλεοπτικού σταθμούς STAR το κραυγάζει πεντακάθαρα. Δείτε τους στόχους του: Θέλουμε να φτιάξουμε ένα εναλλακτικό δελτίο καιρού με τις καιρικές συνθήκες να καθορίζουν το ντύσιμο του μοντέλου». Και μη… γλυκαίνεστε. «Η Πετρούλα δεν θα γδυθεί ποτέ»…

Και ιδού, επί το έργον, η Πετρούλα!


Ο καιρός χθες…

---

Επιμένουν οι αγύρτες το παιχνιδάκι τους…


Σαν να μην έχει συμβεί τίποτα, ανενόχλητοι οι τύποι συνεχίσουν να στέλνουν e-mail  ότι κέρδισα, αυτή τη φορά 1.200.000 λίρες Αγγλίας… Βαρέθηκα πια… .

Το άλλοτε «κάλλιστον προάστιον» της Αθήνας, η Ακαδημία Πλάτωνος, εξακολουθεί να απειλείται. Οχι από τις λαϊκές γειτονιές που δομήθηκαν εκεί, άναρχα φυσικά, όπως όλη η πόλη με ευθύνη του μετεμφυλιακού καθεστώτος, αλλά από τη σύγχρονη επέλαση των μεγαλοκατασκευαστών. Οι οποίοι, με την ανοχή των κυβερνήσεων, μετατρέπουν ότι από τα αρχαιολογικά σπαράγματα δεν μπορούν να καταστρέψουν… σε «αυλή» των τσιμεντένιων τερατουργημάτων τους.

Εδώ και μήνες, σε τμήμα του Αλσους της Ακαδημίας Πλάτωνος, εκεί όπου, το έτος 387 π.Χ., ο Πλάτων ίδρυσε την περίφημη ομώνυμη Σχολή του και σήμερα αποτελεί έναν από τους ελάχιστους πνεύμονες πράσινου της Αθήνας, κατασκευάζεται 5όροφο κτίριο, 4.500 τ.μ. ανά όροφο και συνολικής επιφάνειας περίπου 20.000 τ.μ. Φυσικά, ως είθισται σ’ αυτές τις περιπτώσεις, το μεγάλο κατασκευαστικό κεφάλαιο «αλωνίζει» με την άδεια του κράτους - κατά το «νόμιμον, άρα ηθικόν» - αφού το οικόπεδο όπου χτίζεται το κτίριο εξαιρέθηκε της απαλλοτρίωσης, «παρά την αρχική έκθεση της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας».

Το ΚΚΕ ανέδειξε από το περασμένο καλοκαίρι το σοβαρό αυτό ζήτημα με σχετική Ερώτηση βουλευτών του προς τον υπουργό Πολιτισμού. Το κτίριο θα βρίσκεται δίπλα ακριβώς στον προβλεπόμενο χώρο ανέγερσης του Αρχαιολογικού Μουσείου της πόλεως των Αθηνών (σ.σ. η χωροθέτηση του οποίου έχει εγκριθεί από το 2000, αλλά ακόμη «σέρνεται» η κατασκευή του), ενώ στον περιβάλλοντα χώρο υπάρχουν αρχαιολογικά λείψανα, όπως η Ιερά Οικία, το Γυμνάσιο και η Παλαίστρα. Ωστόσο, η υπουργική απόφαση του Απρίλη του 2007 (σ.σ. με την υπογραφή του πρώην υπουργού Πολιτισμού, Γ. Βουλγαράκη) αναφέρεται μόνο στην Ιερά Οικία, η οποία, σύμφωνα με την απόφαση, …«δεν προσβάλλεται αισθητικά» από την ανέγερση του κτιρίου!

«Είναι φανερό ότι ο ισχυρισμός αυτός είναι διάτρητος», σημείωναν οι υπογράφοντες βουλευτές του ΚΚΕ (Σπύρος Χαλβατζής, Εύα Μελά, Κώστας Καζάκος, Λιάνα Κανέλλη, Λίλα Καφαντάρη, Γ. Μαυρίκος) και συνέχιζαν: «Η Υπουργική Απόφαση δεν έκανε καμία αναφορά για τα λείψανα της Παλαίστρας και του Γυμνασίου, ούτε για το προβλεπόμενο να ανεγερθεί εκεί “Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών” που έχει εξαγγελθεί να στεγάσει τα 100.000 και πλέον αρχαιολογικά ευρήματα που έχουν προκύψει από ανασκαφές από το 1950, σύμφωνα με τη μελέτη της Γ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων».

Εκτός απαλλοτριώσεων…
Οι βουλευτές του ΚΚΕ εκτιμούν ότι η σημασία του άλσους (λόγω των αρχαιολογικών ευρημάτων και της ιστορικότητάς του), «αλλά και ο περιβάλλων φυσικός χώρος στον οποίο προβλέπεται να εκτεθούν υπαίθρια αρχαία ευρήματα και θα είναι επισκέψιμος, βλάπτονται από ένα κτίριο 5 ορόφων που θα ανεγερθεί στο συγκεκριμένο οικόπεδο, το οποίο θα δεσπόζει στην περιοχή και επισκιάζει ό,τι υπάρχει γύρω του».

Οι βουλευτές ρωτούσαν τον υπουργό (σ.σ. και εξακολουθούν να το κάνουν αφού απάντηση δεν έλαβαν και κατέθεσαν εκ νέου την Ερώτηση) με ποια κριτήρια εξαιρέθηκε το οικόπεδο από την απαλλοτρίωση, γιατί δόθηκε άδεια οικοδόμησης, χωρίς να έχει προηγηθεί το ρυμοτομικό σχέδιο της περιοχής, αν η κυβέρνηση επιμένει στη συγκεκριμένη επιλογή της και αν εξακολουθεί να ισχύει η χωροθέτηση του Μουσείου της Πόλεως των Αθηνών στην Ακαδημία Πλάτωνος.

Οι ανασκαφές ξεκίνησαν το 1929 από τον Αιγύπτιο, ελληνικής καταγωγής, Παν. Αριστόφρονα, με δικά του έξοδα και όπου έβρισκε αρχαία ερείπια αγόραζε το οικόπεδο, με σκοπό να το δωρίσει στο Δημόσιο. Τότε αποκαλύφθηκαν τα ερείπια του Γυμνασίου, με στοιχεία παλαίστρας. Δυτικά του Γυμνασίου βρέθηκαν ερείπια ρωμαϊκών λουτρών. Ηρθε στο φως και ένα τετράγωνο Περιστύλιο του 4ου αι. π.Χ. Οι ανασκαφές του Αριστόφρονος σταμάτησαν το 1939 και οι έρευνες συνεχίστηκαν τη δεκαετία του ‘50 από τον αρχαιολόγο Φοίβο Σταυρόπουλο. Οι έρευνες στο λεγόμενο «αγρόκτημα του Δημοσίου», μεταξύ των οδών Δράκοντος και Μοναστηρίου έφεραν στο φως την πρωτοελλαδική οικία και τη λεγόμενη Ιερά Οικία των Γεωμετρικών Χρόνων, η οποία πιθανόν σχετίζεται με την πρωτοελλαδική οικία. Στο Ιερό βρέθηκαν ίχνη θυσιών. Αυτός ο χώρος σήμερα είναι καλυμμένος με στέγαστρο.

Τότε αρχίζει η οικοδόμηση της περιοχής, με αποτέλεσμα να διακοπούν οι συστηματικές ανασκαφές και να αρχίσουν οι σωστικές εργασίες, σε οικόπεδα στα οποία βρίσκονταν κυρίως τάφοι. Ο,τι διασώθηκε φυλάχτηκε στις αποθήκες. Το 1974 κηρύσσεται απαλλοτριούμενος χώρος μια έκταση 120 στρεμμάτων, η οποία το 1978 μειώνεται, ενώ ταυτόχρονα κηρύσσεται Αλσος πρασίνου. Ο χώρος διακόπτεται από τις οδούς Δράκοντος και Μοναστηρίου, οι οποίες προβλέπεται να καταργηθούν στο πλαίσιο της ενοποίησης του Αλσους.

Ωστόσο, το τμήμα που χτίζει η εταιρεία «ΑΚΤΩΡ»… «βρέθηκε» εκτός κάθε απαλλοτρίωσης που γινόταν για την ανάδειξη του Αλσους από το ΥΠΕΧΩΔΕ και το ΥΠΠΟ. Αυτό τεκμηριώνεται και από τα τοπογραφικά διαγράμματα που περιλαμβάνονται στα σχετικά φύλλα της Εφημερίδας της Κυβέρνησης. Το χειρότερο είναι ότι, όπως όλα δείχνουν, αυτή η εξέλιξη δεν είναι παρά μόνο η αρχή. Διότι στον καθορισμό της ζώνης προστασίας του Αλσους και των όρων χρήσης και δόμησης εντός αυτής το φθινόπωρο του 2004 - με κοινή υπουργική απόφαση των υπουργών ΠΕΧΩΔΕ και Πολιτισμού - η συγκεκριμένη περιοχή που χτίζει η εταιρεία, καθώς και όμορες σε αυτήν, χαρακτηρίζεται ως «Βιοτεχνικό Πάρκο», όπου ναι μεν απαγορεύεται σειρά οχλουσών δραστηριοτήτων (μάντρες αυτοκινήτων, φανοποιεία, κλπ.), αλλά επιτρέπονται άλλες επαγγελματικές χρήσεις, γραφεία, εστιατόρια μέχρι και εμπορικές εκθέσεις. Αντιστοίχως, σε άλλα σημεία της «ζώνης προστασίας» επιτρέπονται ξενοδοχεία, τράπεζες, επαγγελματικά εργαστήρια και εμπορικά καταστήματα (πλην υπεραγορών και πολυκαταστημάτων), γκαράζ («κτίρια στάθμευσης») κλπ.

Αξίζει να ληφθεί υπόψη σε αυτό το σημείο, ότι, όπως συνέβη και σε άλλες περιπτώσεις, π.χ., στου Ψυρρή και στο Γκάζι, οι «στοχοπροσηλωμένες» χρήσεις γης, σε συνδυασμό με την ύπαρξη της «όασης» του Αλσους και του μελλοντικού μουσείου, θα ανεβάσουν την αξία γης στα ύψη προς όφελος των μεγαλοκατασκευαστών.

Το οικόπεδο «διέφυγε» των προβλέψεων για απαλλοτρίωση, τόσο κατά την επέκταση των ορίων του αρχαιολογικού άλσους το 2000, όσο και κατά τον καθορισμό χρήσεων γης το 2004. Την άνοιξη του 2007, ο τότε υπουργός Πολιτισμού, Γ. Βουλγαράκης, έδωσε την τελική έγκριση για την κατασκευή του κτιρίου, θεωρώντας ότι δεν επηρεάζει αισθητικά τα αρχαία κατάλοιπα της Ιερής Οικίας. Ωστόσο, το στέγαστρο που προστατεύει τις αρχαιότητες χωρίζεται μόνο από το μικρό δρομάκι της οδού Δράκοντος. Ετσι, τόσο η Ιερή Οικία, όσο και άλλες αρχαιότητες (οι οποίες δεν αναφέρονται στην απόφαση), όπως τα λείψανα της Παλαίστρας και του Γυμνασίου, θα αποτελούν, ουσιαστικά, το …περιβάλλον των γραφείων.

Την ίδια στιγμή, η κατασκευή του Μουσείου της Πόλης των Αθηνών εξακολουθεί να βρίσκεται στον «αέρα», αφού, αν δεν επιλεγεί στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ (Δ’ ΚΠΣ) …θα πάει «άκλαυτο». Η δε αρμόδια Γ’ Εφορεία Αρχαιοτήτων, η οποία διατηρεί αρχαιολογικές αποθήκες δίπλα ακριβώς στο σκάμμα του κτιρίου με πλούσιο υλικό από όλο το Λεκανοπέδιο και με ευθύνη του Δήμου Αθηναίων, πλην της περιοχής αρμοδιότητας της Α΄ Εφορείας, καθώς και τις περιοχές των δήμων της Δυτικής Αττικής, Ασπροπύργου, Μάνδρας, Μαγούλας, Οινόης, Βιλλίων, Ερυθρών, Νέας Περάμου, Μεγάρων και Ελευσίνας… έχει απομείνει με μόλις 4 μόνιμους εργατοτεχνίτες και επαφίεται στους ωρομίσθιους. Ακολουθώντας, εξάλλου, τη «μοίρα» όλης της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας έχει πρόβλημα ακόμη και για την κάλυψη των λειτουργικών εξόδων της. Ωστόσο, οι αρχαιολόγοι εξακολουθούν να προσπαθούν να σώσουν ό,τι μπορούν στην Ακαδημία Πλάτωνος. Στο τμήμα που χτίζεται το κτίριο υπάρχουν αρχαιολογικά στρώματα αν και λίγη σημασία έχει πλέον αυτό, αφού προβλέπεται η κατασκευή τριών υπόγειων γκαράζ.

• Αναδημοσίευση από την εφημερίδα ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ της 18/1/2008 - άρθρο του Γρηγόρη ΤΡΑΓΓΑΝΙΔΑ
  

  ---

Η κριτική για τη στάση του δημάρχου Αθηναίων Νικήτα Κακλαμάνη στο θέμα του Ελαιώνα

Έχει πολύ πλάκα αλλά και πολλές αλήθειες το καλογραμμένο κομμάτι του Παντελή Μπουκάλα, αρθρογράφου της «Καθημερινής» που δημοσιεύουμε δίπλα.
Ο Παντελής στέκεται σ’ αυτό το χαρακτηρισμό με σοβαρότητα λέγοντας πως αν έμεινε κάτι από το πέρασμα του Αβραμόπουλου στο Δήμο Αθηναίων, είναι ο «καγκελάριος», για τον Κακλαμάνη θα μείνει ο «Δίστηλος Δήμαρχος»
Πολύ σωστή η παρατήρηση του πως δεν έχει το δικαίωμα όταν κατέχει αυτή τη θέση και έχει δηλώσει ότι θα «είναι δήμαρχος όλων των Αθηναίων» να χωρίζει σε καλούς και κακούς ανάλογα με τη θέση που έχουν πάρει στο θέμα του Βοτανικού.
Στο τέλος τέλος αν το κόφτει τόσο που θα χάσει το δημαρχείο που τα έταξε ο Βωβός ας είναι λίγο πιο σεμνός στους χαρακτηρισμούς του. Εκτίθεται ανεπανόρθωτα..

ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ ΟΛΑ ΤΑ VITAL INFO TOY HARD DISK!

Εμφανείς οι αλλαγές στο site μου με την πρώτη ματιά… Και καθώς θα προχωρείτε θα βρίσκετε κι άλλες σημαντικές αλλαγές με τον καιρό…

Αυτό που γίνεται την τελευταία εβδομάδα στο site μου είναι εκπληκτικό. Υλοποιείται μια σκέψη που έκανα – θεωρητικά- από τον Απρίλη του 2008, όταν αποφάσισα να ανοιχτώ σε έναν πιο προσωπικό διαδικτυακό τόπο.

Όχι πως το Blog που διαβάζετε τώρα θα χάσει κάτι από το «χρώμα» του και την ταυτότητά του, αλλά σχεδιάζω να πάρει άλλη μορφή, πιο δυναμική.

Εκείνο θα είναι το… σοβαρό επαγγελματικό προφίλ με μια χαραμάδα σε προσωπικές στιγμές, τέτοια που θα ολοκλήρωνε τη γνώμη αυτών που θα ενδιαφέροντα να μάθουν μερικά πράγματα για μένα.

Κι εδώ θα είναι η πιο χαλαρή γωνιά που θα συνεχίσουμε να καταθέτουμε καθημερινά τις απόψεις μας, τις θέσεις, τους προβληματισμούς για την επικαιρότητα, αλλά και τα ενδιαφέροντα e-mail φίλων που έχουν την καλοσύνη να μου στείλουν και έχουν κάτι να πουν και να προσθέσουν.

Το site θα είναι η αυλή, η εξώπορτα και το Blog το δωμάτιο στην πιο ζεστή μεριά της καρδιάς μας. Κάπως έτσι, μ’ ένα απλοϊκό τρόπο έκφρασης, θα πορευτούμε.

Για την ώρα και αφού πέρασε το πειραματικό στάδιο λειτουργίας του κοντά εννιά μήνες, αποφάσισα να κάνω τα πρώτα ουσιαστικά βήματα. Το site άρχισε να παίρνει, ύστερα από δυο τρεις μέρες κοπιώδους εργασίας, με την ουσιαστική τεχνική στήριξη από τον καλό συνάδελφο στην ΠΕΤ ΟΤΕ και φίλο, Δήμο Αποστολίδη, ένα καινούριο αέρα.

Οι πρώτες κριτικές που άκουσα είναι ότι του λείπει το χρώμα. Ότι παθαίνεις κατάθλιψη βλέποντάς το. Προσωπικές απόψεις σεβαστές. Αλλά σε ότι αφορά το πρώτο, είναι συνειδητή επιλογή. Αρκετό χρώμα είχα στη ζωή μου. Το χρώμα είναι για τα νέα παιδιά. Για μας, τους μεγαλύτερους, τα χρώματα μαθαίνουμε να περνούν στο περιθώριο και βλέπουμε τη ζωή με άλλο μάτι. Ελπίζω, όχι συντηρητικά πάντως. Το προσπαθώ καθημερινά αυτό να μη συμβεί.

Το ζητούμενο λοιπόν στο site δεν είναι το χρώμα, αλλά η ταυτότητα. Πώς, δηλαδή, θα τα καταφέρω να αποτυπώσω μια καθαρή εικόνα σχετικά με μένα στους νέους φίλους που θα ήθελα να με γνωρίσουν σαν συνεργάτη και πάντως σαν επαγγελματία που ξέρει να κάνει με επάρκεια, ότι κάνει με αγάπη, χρόνια τώρα στο δημοσιογραφικό επάγγελμα.

Ξεκινώντας από αυτό, θα έχει τη δυνατότητα, αν θέλει, να εισχωρήσει λίγο βαθύτερα στην ψυχή μου. Να δει πράγματα ουσίας και να «ακούσει» τους παλμούς της καθημερινότητας, ενός ανθρώπου που δεν εξαντλείται στο εργατικό τωράριο των υποχρεώσεων του, αλλά αναζητά, μέσα από την κοινωνική δράση κι άλλα πράγματα πιο ουσιαστικά. Ότι αποζητά την καλή κουβέντα, το μοίρασμα με άλλους ανθρώπους, τη δράση, τους αγώνες, την αλληλεγγύη.

Φυσικά γνωρίζω το μέγεθος του εγχειρήματος. Και δε είμαι καθόλου αιθεροβάμονας να πιστεύω ότι αυτά είναι απλά πράγματα. Ξέρω καλά πως κάθε μέρα που περνά θα είναι μια πρόκληση να ανεβάσω κι άλλο τον πήχη των στόχων.

Σας ευχαριστώ αν είσαστε συνταξιδιώτες μου. Και ξέρω πως είσαστε εδώ και είσαστε πολλοί. Ο μετρητής επισκεψιμότητας το αποδεικνύει. Κι ας μη «μιλάτε», ας μη σχολιάζετε ότι βλέπετε και διαβάζετε εδώ. Ξέρω καλά πως δεν είναι μόνο που… δυσκολεύεστε τεχνικά να το κάνετε στον υπολογιστή σας. Και σέβομαι την επιθυμία σας.

Αυτό που θέλω να σας πω στο ξεκίνημα αυτής της νέας προσπάθειας είναι ότι θα μετρήσω πολύ, πέρα από τα σχέδιά μου, τη γνώμη σας, την άποψή σας. Την εκτιμώ και τη θέλω. Και είμαι βέβαιος πως, αν υπάρξει ανάγκη, θα το κάνετε.…

Απίστευτο αλλά αληθινό! Συνέβη στην Πάτρα

Διάβασα στο ρεπορτάζ της συναδέλφου Λίνα Μπάστα στο ΕΘΝΟΣ της 24/1/2009 την παρακάτω είδηση και κυριολεκτικά έμεινα με το στόμα ανοικτό! Εκεί φτάσαμε λοιπόν;
Υπάλληλος απολύθηκε ύστερα από κλήρωση που έγινε από τον υπεύθυνο του καταστήματος που εργαζόταν. Αυτό το πρωτοφανές περιστατικό συνέβη σε κατάστημα της Vodafone στην Πάτρα και έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων από τα σωματεία των εργαζομένων. Υπεύθυνος του καταστήματος έπρεπε να απολύσει έναν από τους υπαλλήλους, αλλά δεν ήξερε ποιον να επιλέξει και σκέφτηκε να… βάλει μπροστά την κληρωτίδα. Έτσι πήγε στο κατάστημα και όταν έκλεισε, παρακάλεσε τους εργαζομένους να παραμείνουν ζητώντας τους να γράψουν τα ονόματά τους σε ένα χαρτάκι. Στη συνέχεια τα δίπλωσε, τα έβαλε σε μία γυάλα και όλοι οι εργαζόμενοι θεώρησαν ότι θα γίνει κλήρωση για μπόνους από την εταιρεία.
Έπεσαν, όμως, από τα σύννεφα, αφού μόλις ο υπεύθυνος τράβηξε ένα από τα χαρτάκια και σε αυτό αναγραφόταν το όνομα μίας κοπέλας ανακοίνωσε την απόλυσή της.
Η εργαζόμενη ξέσπασε σε λυγμούς μην μπορώντας να πιστέψει αυτό που συνέβη, ενώ όλοι οι εργαζόμενοι είχαν μείνει άφωνοι. Η εξήγηση που έδωσε ο υπεύθυνος του καταστήματος ήταν ότι λόγω της οικονομικής κρίσης έπρεπε να γίνει μείωση προσωπικού, χωρίς να δώσει περαιτέρω εξηγήσεις στην κοπέλα που ζητούσε να μάθει τον λόγο της απόλυσής της.
Η κοπέλα προτίθεται να προχωρήσει και σε επίσημη καταγγελία στο Εργατικό Κέντρο της Πάτρας, ο πρόεδρος του οποίου μιλά για ένα περιστατικό που αγγίζει τα όρια της παράνοιας.
«Είναι όντως πρωτόγνωρο. Γνωρίζαμε για κληρώσεις λαχείων ή για μπόνους, αλλά το να φτάσουν κάποιοι εργοδότες να κληρώνουν και απολύσεις είναι ασύλληπτο. Έχω μιλήσει με την εργαζόμενη και περιμένω να έρθει, για να δούμε αν ήταν παράνομη η απόλυσή της. Βέβαια όλο αυτό προσβάλει και την προσωπικότητα ενός εργαζομένου», τονίζει ο πρόεδρος του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Πάτρας, Αντώνης Καλής.

Η εξέλιξη των ειδών, γράφει η Σοφία στο e-mail  της. Και ιδού οι άνδρες…

Ούτε και στις γυναίκες χαρίζεται όμως…

Θα τα έχετε δει κι εσείς φαντάζομαι. Συνθήματα στοι τοίχους. Ένας καλός φίλος τα μάζεψε και μου τα έστειλε με e-mail για να τα μοιραστώ μαζί σας:

Τα συνθήματα στους τοίχους των πόλεων πάντα ασκούν μια ιδιαίτερη γοητεία. Καθένα απ’ αυτά αποτελεί μια ξεχωριστή κατηγορία τέχνης και την μοναδική έκφραση μιας φωνής που δεν έχει άλλο τρόπο να ακουστεί.

Επειδή, «αν ο Θεός ήθελε να μην γράφουμε στους τοίχους, θα έδινε τις 10 εντολές σε τετράδιο» , παρακάτω ακολουθούν ορισμένα από τα ωραιότερα:

«Αυτοί που νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα, εκνευρίζουν εμάς που τα ξέρουμε.»

(Λεωφόρος Αλεξάνδρας, Αθήνα)

«Αν τα λάθη διδάσκουν, τότε έχω καταπληκτική μόρφωση.»

(οδός Μπενάκη, Αθήνα)

«Η χώρα καταστρέφεται από την αδιαφορία, αλλά τι με νοιάζει εμένα?»

(λόφος Στρέφη, Αθήνα)

«Δεν φοβάμαι τίποτα, Δεν ελπίζω τίποτα, Ι am a free man.»

(πλατεία Αγ. Κήρυκου, Ικαρία)

«Θέλω να γίνω αυτό που ήμουν τότε που ήθελα να γίνω αυτό που είμαι τώρα.»

(πλατεία Εξαρχείων, Αθήνα)

«Οι τοίχοι έχουν αυτιά και τα αυτιά μας τοίχους.»

(Ψυρρής, Αθήνα)

«Το καλύτερο σχολείο που φωτίζει είναι αυτό που καίγεται.»

(4^οΛύκειο, Καλαμάτα)

«Ο Χριστός δίδαξε και πέθανε. Οι καθηγητές τι περιμένουν?»

(Ε.Μ.Π., Αθήνα)

«Κολόμβε, γαμώ την περιέργειά σου.»

(Decadence, Αθήνα)

«Το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του.»

(πλατεία Εξαρχείων, Αθήνα)

«Φονιάδες των Ψαριών, Πελεκάνοι.»

(οδός Γερουλάνου, Αργυρούπολη)

«Η μαμά μου λέει ότι αν δεν έχω πέσει στο κρεβάτι μέχρι τις δέκα και μισή, θα πρέπει να γυρίσω σπίτι.»

(Ποτοπωλείον, Αθήνα)

«Μόνο τα καλά κορίτσια κρατάνε ημερολόγιο. Τα κακά δεν έχουν χρόνο.»

(Dark Sun, Αθήνα)

«Δεν υπάρχουν παθητικοί καπνιστές, μόνο αντιπαθητικοί αντικαπνιστές»

(T.E.I., Αθήνας)

«Το Lifestyle είναι μαγικό, από μηδενικό σε κάνει νούμερο.»

(Γκάζι, Αθήνα)

«Θεσσαλονίκη, η μόνη πόλη που γράφεται με δύο Σίγμα και προφέρεται με δύο Λάμδα.»

(Μύλος, Θεσσαλονίκη)

«Διατηρείτε την Αθήνα καθαρή. Πετάτε τα σκουπίδια σας στον Πειραιά.»

(Μεταξουργείο, Αθήνα)

«Ο Χριστός πέθανε, ο Αινστάιν πέθανε, και Εγώ δεν αισθάνομαι καλά τελευταία.»

(Aν club, Αθήνα)

«Ζαλίζομαι. Σταματήστε τη Γη να κατέβω.»

(Α.Π.Θ., Θεσσαλονίκη)

«Συμμετέχω, Συμμετέχεις, Συμμετέχει, Συμμετέχουμε, Συμμετέχετε, Αποφασίζουν.»

(οδός Σινώπης, Αθήνα)

«Μήπως ήρθε η ώρα να πεθάνουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες στην χώρα που τους γέννησε?»

(οδός Σινώπης, Αθήνα)

«Τα γκαζάκια δεν είναι μόνο για καφέδες.»

(οδός Παπαδιαμαντοπούλου, Αθήνα)

«Έγχρωμη TV, Ασπρόμαυρη Ζωή.»

(οδός Στουρνάρα, Αθήνα)

«Μην τα περιμένετε όλα από την Αστυνομία. Χτυπηθείτε μόνοι σας.»

(Παπασωτηρίου, οδός Στουρνάρα, Αθήνα)

«Η Βία δεν είναι Λύση, η Λία όμως είναι Βίσση.»

(Μύθος, Ρέθυμνο)

---

Επιμένουν ότι έχω κερδίσει και ανεβάζουν το… κασέ στο 1.350.000 αγγλικές λίρες- Σε ευρώ παιδιά
Χωρίς κανένα ίχνος σοβαρότητας επιμένουν να… βομβαρδίζουν το e-mail μου με μηνύματα ότι έχω κερδίσει. Κι όσο τους γράφω στα αρχίδια μου τόσο ανεβάζουν το πόσο. Δείτε: στα 1.350.000 λίρες έφτασαν. Τι τους κοστίζει άλλωστε. Κι αφού λειτουργούν ασύδοτα…

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 24/01/2009

Η ορκωμοσία του Μπαράκ Ομπάμα ήταν, είτε το θέλουμε είτε όχι, το μεγάλο γεγονός της εβδομάδας που μας πέρασε. Εκατομμύρια άνθρωποι από όλον τον κόσμο είχαν στηθεί από νωρίς μπροστά στους τηλεοπτικούς δέκτες τους, την περασμένη Τρίτη και έβλεπαν ζωντανά από την Ουάσιγκτον το αμερικανικό σόου της τελετής ορκωμοσίας. Λέξη προς λέξη οι αναλυτές έδιναν νοήματα στα λόγια του νέου πλανητάρχη. Και πρέπει να το παραδεχθούμε ότι η ομιλία του ήταν ομιλία αληθινού πλανητάρχη.

Η πρώτη δημόσια εμφάνισή του μετά τη νίκη του στις προεδρικές εκλογές ήταν πολύ προσεγμένη σε όλες της τις λεπτομέρειες. Δεν ξέρω ποιοι τον συμβουλεύουν πώς να κινείται, τι να λέει, μα όποιοι κι αν είναι, είναι καλά διαλεγμένοι.

Η εικόνα του που προσπάθησαν να την περάσουν από την είσοδό του στην κούρσα για τη διεκδίκηση του τίτλου στις εσωτερικές εκλογές του κόμματος των Δημοκρατικών, μια διαδικασία πού όπως θα θυμόμαστε κράτησε μήνες, είναι απαράλλαχτα ίδια. Ο τύπος της ήρεμης δύναμης, του ανθρώπου που στα 47 του χρόνια ξέρει τι θέλει και το σπουδαιότερο μπορεί και το πετυχαίνει πείθοντας με χαμηλού τόνους, χωρίς υστερικές κραυγές και ανόητα φερσίματα.

Τα κατάφερε πολύ καλά σ’ αυτόν τον τομέα ο πρώτος μαύρος πρόεδρος των ΗΠΑ. Και δεν κώλωσε καθόλου να αναφέρει στην ομιλία του ότι «πριν εξήντα χρόνια δεν ήταν εύκολο να κάτσεις και να μιλήσεις με έναν μαύρο και να που τώρα είμαι εδώ με τη θέλησή σας».

Χάιδεψε τα ένστικτατων συντηρητικών Αμερικανών πολιτών καθώς καθημερινά επιβεβαιώνει την εικόνα του καλού οικογενειάρχη. Πάντα δίπλα στη γυναίκα και τα δυο του κοριτσάκια. Πάντα κοντά τους.

Φρόντισε έγκαιρα να αφουγκραστεί, ο ίδιος και το επιτελείο του, τα αντιαμερικανικά αισθήματα που τρέφει η ανθρωπότητα κατά της άσκησης αλαζονικής εξουσίας της Αμερικής. Και προσπάθησε να το αλλάξει αυτό. Απλός, ήρεμος, συνετός, δήλωσε ότι δεν θέλει το Γκουαντανάμο, δεν θέλει το ρόλο του παγκόσμιου κατακτητή με στρατό παντού, δεν θέλει τις ΗΠΑ να τις μισεί ο κόσμος, αλλά να ζήσει ειρηνικά μαζί τους.

Δεν ξέρω πόσο θα αρέσουν αυτά στα γεράκια της στρατιωτικής μηχανής της χώρα του, αλλά οι Ισραηλινοί, φίλοι και κολλητοί πάντα, το πήραν το μήνυμα και αποχώρησαν από τη Λωρίδα της Γάζας, λίγο πριν ο Ομπάμα ορκιστεί ως ο 44^ος πρόεδρος των ΗΠΑ. Και το ίδιο θα κάνουν, φαντάζομαι κι άλλοι φίλοι και συνεργάτες τους σε ολόκληρο τον πλανήτη. Θα το καταλάβουν καλά, όταν δουν τις πρώτες αποχωρήσεις στρατιωτικών δυνάμεων από το Ιράκ και το Αφγανιστάν.

Φυσικά δεν τρέφουμε αυταπάτες ότι θα πάρει το μαγικό ραβδάκι και θα λύσει όλα τα προβλήματα. Υποσχέθηκε , ωστόσο, ότι το πρώτο μέλημά του θα είναι η τόνωση της οικονομίας. Κι αν τα καταφέρει να επουλώσει τις μεγάλες πληγές στη μητρόπολη του καπιταλισμού, τότε όλα μπορεί να συμβούν.

Όχι πως αυτοί οι… σπουδαγμένοι με μάστερ οικονομολόγοι θα πάψουν να κουνούν απειλητικά τον μπαμπούλα της πτώχευσης ή την ειδική μεταχείριση σε χώρες μικρές σαν τη δική μας, αλλά τουλάχιστον θα είναι πιο «συγκρατημένοι» καθώς δεν θα τους βοηθούν οι διεθνείς συγκυρίες.

Ο Μπαράκ Ομπάμα έχει εκλεγεί για πέντε χρόνια θητεία στη θέση του προέδρου μια συγκεκριμένης χώρας, των ΗΠΑ. Δεν είναι ούτε ο άνθρωπος της Ελλάδας που έχει αναλάβει συγκεκριμένες δεσμεύσεις, ούτε τίποτα. Και καλό για μας είναι να μην το «δέσουμε» έτσι.

Μας εξοργίζει η αλαζονεία τους. Κι αυτός δείχνει να μην την έχει. Μας ενοχλούσε αφάνταστα που τελευταία χρόνια είχαν αναλάβει το ρόλο του παγκόσμιου χωροφύλακα. Οι λαοί θέλουν να ζήσουν ελεύθεροι, όσο αυτό είναι δυνατό, αφού έχουν φτιάξει τον κόσμο σαν ένα μικρό… μεγάλο αδελφό και η ελευθερία είναι πια είδος προς εξαφάνιση.

Και μόνο που μας έδωσε την αίσθηση ότι μπορούμε να νιώσουμε έτσι είναι κέρδος. Κατά τα άλλα το χόλιγουντ ξέρει να κάνει καλά τη δουλειά του. Η ορκωμοσία ήταν ένα σόου που μας καθήλωσε. Πρέπει να το παραδεχθούμε.

Το κείμενο αυτό θα δημοσιευθεί αύριο στην εβδομαδιαία εφημερίδα του Ρεθύμνου «ΡΕΘΕΜΝΟΣ» στην ομώνυμη στήλη.

Τους αξίζει
κι ένα
μπράβο!

Επειδή δεν είμαστε από τους ανθρώπους που κάνουν μόνο κριτική, αλλά λέμε και «μπράβο» όταν χρειάζεται, δεν έχουμε κανένα πρόβλημα να πούμε καλά λόγια για το δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας.

Όπως βλέπετε στο δημοσίευμα που παραθέτουμε δίπλα και είναι από τον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ της 20/1/2009 έβγαλαν ψήφισμα αλληλεγγύης υπέρ του δοκιμαζόμενου παλαιστινιακού λαού.

Μακάρι πιο συχνά μαζικοί φορείς που δεν μας έχουν συνηθίσει σε τέτοιες κινήσεις να παίρνουν τέτοιες πρωτοβουλίες.

Μας αρέσει να… ξαφνιαζόμαστε θετικά. Και δεν γίνεται και τόσο συχνά τελευταία…

Εάν το λάβετε, μην ανοίξετε το επισυναπτόμενο του για
κανένα λόγο και διαγράψτε το αμέσως!!!

ΚΑΝΟΥΜΕ Ο,ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟ ΓΙΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΙΟΣ !!!

ΕΝΗΜΕΡΩΣΤΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥ ΣΑΣ!!!

ΓΙΟΥΛΗ ΓΕΝΙΤΣΑΡΙΔΟΥ

Σύμβουλος Συστημάτων Διαχείρισης ΝΩΣΙΣ Ε.Π.Ε.

Λ. Αμφιθέας 109, Τ.Κ 175 63, Π. Φάληρο, Αθήνα

Τηλ: 210 9854792, fax: 210 9854795

Να, ένα δείγμα από το σημερινό μου e-mail…

Το χάος του διαδικτύου δημιουργεί τις ιδανικές συνθήκες για να αναπτυχθούν παραβατικές συμπεριφορές. Συνήθως απευθύνεται στους αφελείς χρήστες του internet. Και η τακτική που χρησιμοποιούν είναι, συνήθως, μέσω των e-mail.

Για το θέμα έχω γράψει, αναλυτικά και παλιότερα σ’ αυτό το blog. Εκείνο που θέλω να επισημάνω τώρα, είναι ότι αυτή την περίοδο καταφθάνουν πάλι αυτά που δήθεν έχεις κερδίσει ένα πολύ σημαντικό χρηματικό ποσό. Αλλά για να το πάρεις πρέπει να τηλεφωνήσεις σε ένα νούμερο, κάπου στην Αγγλία. Μόνο που στην πορεία γίνεται αυτόματη εκτροπή σε κάποια χώρα της Αφρικής σε γραμμές υψηλής χρέωσης κι εσύ ο… τυχερός αρχίζεις και πληρώνεις πια χοντρά!

Αν ξέρεις αγγλικά καλά, είναι εύκολο να το καταλάβεις από την προσφορά του συνομιλητή σου ότι πρόκειται για «μούφα». Καμιά σχέση με Άγγλο δεν έχει ο τύπος. Αν όμως δεν γνωρίζεις, τότε σε… καθυστερεί, ζητώντας διάφορα στοιχεία, δήθεν απαραίτητα για να εκταμιευθούν τα… χρήματα που κέρδισες, με αποτέλεσμα να ροκανίζει χρόνο τον οποίο πληρώνεις στο λογαριασμό του τηλεφώνου πανάκριβα.

Προσοχή λοιπόν σ’ αυτού του είδους τα e-mail. Από τα δέκα που παίρνω αυτή την περίοδο τα τέσσερα είναι τέτοια. Και φαντάζομαι πως αυτό δεν συμβαίνει μόνο σε μένα…

Αυτή την ανακοίνωση μοίρασαν χθες στο ΜΕΤΡΟ Σεπολίων - Εκθεση φωτογραφίας

Είναι η ανακοίνωση που μοίρασαν χθες στο ΜΕΤΡΟ τα παιδιά από την Πρωτοβουλία Κατοίκων στη Γειτονιάς μας.

Δείτε ένα δημοσίευμα για να πάρουμε λίγο κουράγιο, ότι μπορούμε να καταφέρουμε τα πάντα, φτάνει να είμαστε μαζί, ενωμένοι σε κοινή γραμμή δράσης.