Ενα διαφορετικό ηλεκτρονικό ημερολόγιο του δημοσιογράφου Νίκου Ελ. Θεοδωράκη
Κυριακή, Αυγούστου 31, 2008
Αποχαιρετώντας το καλοκαίρι
Κοιτάζοντας τον κήπο τούτη την εποχή τα μάτια μου έπεσαν πάνω στη συκιά. Τα φαρδιά σαν γάντια φύλλα τους, μου θύμισαν αδρά τις νωχελικές μέρες του Αυγούστου, έτσι όπως ταλαντεύονται σαν να λένε αντίο με το τέλος του καλοκαιριού. Τα σύκα είναι η τελευταία γλυκιά γεύση του καλοκαιριού.
Ξανακοίταξα τα φύλλα της... Από την αρχαιότητα, αποτελούσαν προϊόντα γαστρονομικής αναγκαιότητας και χρησιμοποιούνταν από τους μάγειρες για να τυλίξουν κάθε είδους φαγητά. Είναι μια μαγειρική... μέθοδος επιβίωσης! Στην πανέμορφη οικονομία του δάσους- ή του κήπου της αυλής- τα φύλλα συνιστούν ένα έξοχο σκεύος της φύσης για μαγείρεμα. Λειτουργούν και ως αρωματικοί παράγοντες και ως μαγειρικά δοχεία, διαμορφώνοντας μικρά αρωματικά «πακετάκια» που δεν μπορεί να αντιγράψει κανένα μαγειρικό σκεύος. Πιο παλιά, οι μάγειροι μάζευαν τις προμήθειες για την κουζίνα τους από τα κλαδιά και έβρισκαν ό,τι χρειάζονταν στα δέντρα. Ήταν χορτοφάγοι πολύ προτού η χορτοφαγία γίνει της μόδας.
Στη διάρκεια του ελληνικού καλοκαιριού, το φύλλο συκιάς είναι η πιο άμεσα διαθέσιμη «συσκευασία» της φύσης. Τα αμπελόφυλλα μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν τώρα για το περιτύλιγμα φαγητών που πρόκειται να ψηθούν στη σχάρα γιατί, όπως ξέρουν οι περισσότεροι Έλληνες μάγειροι, είναι σκληρά αυτή την εποχή για να τα φάμε. Οι συκιές βγάζουν φύλλα στο κατάλληλο μέγεθος για το περιτύλιγμα και κατόπιν το ψήσιμο ενός κύβου φέτας, μιας σαρδέλας ή ενός αρνίσιου κεφτέ αρωματισμένου με δυόσμο. Αν και τα ίδια τα φύλλα είναι σκληρά στο φάγωμα, ποτίζουν με ένα μοναδικό άρωμα με μια ελαφριά πινελιά καρύδας οτιδήποτε τυλίγουν. Η γεύση τους είναι πιο ελαφριά από τη δυνατή πικάντικη γεύση του δεντρολίβανου ή της ρίγανης, αλλά είναι πρωτοφανώς διαπεραστική. Όχι ακριβώς φρουτώδης ούτε και ξυλώδης. Η δύσκολα να περιγραφεί μυρωδιά των ψημένων φύλλων συκιάς είναι η καρδιά της γοητείας τους.
Το μελωμένο άρωμα των καψαλισμένων φύλλων έδινε στο γεύμα παλιά την πιο καλοκαιρινή γεύση. Ήταν ένας γλυκός αποχαιρετισμός στις τεμπέλικες ημέρες του Αυγούστου.
Εμείς ας απολαύσουμε τους καρπούς, που γεμίζουν το στόμα μας με χιλιάδες γλυκές εκρήξεις, όπως το καλοκαίρι που μας αποχαιρετά έχει γεμίσει το μυαλό μας με γλυκές εικόνες. Ας μπούμε στο φθινόπωρο με όμορφες σκέψεις...
...και ας αφήσουμε το καλοκαίρι να μείνει στις καρδιές μας.
Αφιερωμένο στη γυναίκα, στη γυναίκα "κροκοπαραγωγό, μάνα και σύζυγο", είναι το φετινό "Φεστιβάλ Κρόκου"
Το φθινόπωρο, τα χωράφια με τον κρόκο, βάφονται με ένα υπέροχο λιλά χρώμα. Είναι η εποχή που οι μικροί βολβοί του φυτούcrocus sativusξυπνούν από την καλοκαιρινή τους σιέστα για να μας παραδώσουν το πολύτιμο μικροσκοπικό ανθάκι τους, το οποίο με τη σειρά του μας δίνει το σαφράν, ένα πανάρχαιο μπαχαρικό με λεπτότατη γεύση και υπέροχο λαμπερό χρώμα, που κυμαίνεται από έντονο πορτοκαλί μέχρι βαθύ κόκκινο. Στην Ελλάδα, οι πρώτοι βολβοί του φυτού, που τελικά έμελλε να αλλάξει το χάρτη των καλλιεργειών στη Δυτική Μακεδονία, έφτασαν τον 17ο αιώνα από Κοζανίτες εμπόρους μέσω της Κεντρικής Ευρώπης. Εδώ και τριακόσια χρόνια, ο κρόκος καλλιεργείται σε μία και μοναδική περιοχή της Ελλάδας, που περιλαμβάνει 35 χωριά του Νομού Κοζάνης, και την εμπορία του στην Ελλάδα και το εξωτερικό ασκεί ο Aναγκαστικός Συνεταιρισμός Κροκοπαραγωγών Κοζάνης. Η ετήσια παραγωγή, ανάλογα με τις κλιματολογικές συνθήκες, κυμαίνεται από 6 μέχρι 8 τόνους.
Ο κρόκος (ή σαφράν ή σαφράνι ή ζαφορά) είναι το πολυτιμότερο και ακριβότερο καρύκευμα στον κόσμο. Οι ίνες κρόκου, ή νηματίδια, είναι στην πραγματικότητα τα ξηρά στίγματα του λουλουδιού του κρόκου, του οποίου η βοτανική ονομασία είναιCrocus Sativus Linneaus. Κάθε λουλούδι περιέχει μόνο τρία στίγματα. Αυτά τα νηματίδια πρέπει να επιλεγούν προσεκτικά με το χέρι από κάθε ένα λουλούδι, ενώ περισσότερα από 75.000 λουλούδια απαιτούνται για να παράγουν μόνο μια λίβρα των νηματιδίων κρόκου. ΟCrocus Sativus Linneausπεριέχει καροτενοειδή όπως οι κροκίνες και η κροκετίνη, πηγές της έντονα χρωστικής ιδιότητάς του φυτού, καθώς και πικροκροκίνη, στην οποία οφείλει το διακριτικό άρωμα και την γεύση του. Επίσης περιέχει αιθέρια έλαια, στα οποία οφείλει τις θεραπευτικές ιδιότητές του. Ωστόσο, ο κρόκος είναι ευρέως γνωστός από την αρχή της παραγωγής του όχι μόνο για τις θεραπευτικές ιδιότητές του, αλλά και για τη χρήση του στη γαστρονομία.
Σήμερα, οι κύριες χώρες - παραγωγοί κρόκου είναι: Ελλάδα, Ισπανία, Τουρκία, Ιράν, Ινδία, και Μαρόκο. Οι μεγαλύτεροι εισαγωγείς κρόκου είναι: Γερμανία, Ιταλία, ΗΠΑ, Ελβετία, Βρετανία και Γαλλία.
Δεν είναι γνωστό πότε ακριβώς άρχισε η καλλιέργεια του κρόκου στην Ελλάδα, αλλά θεωρείται ότι αυτή θα πρέπει να έγινε κατά τη διάρκεια των προϊστορικών χρόνων. Οι ανασκαφές στην Κνωσό της Κρήτης, και στο Ακρωτήρι της Σαντορίνης έφεραν στο φως μερικές τοιχογραφίες όπου απεικονίζεται το φυτό του κρόκου. Η διασημότερη αυτών των τοιχογραφιών είναι «Η συγκομιιδή του κρόκου», όπου ένας πίθηκος απεικονίζεται μεταξύ των κίτρινων λουλουδιών κρόκου.
Ετυμολογικά, η λέξη«κρόκος»έχει την προέλευσή του από την ελληνική λέξη«κρόκη»που σημαίνει το νήμα που χρησιμοποιείται για την ύφανση σε έναν αργαλειό.Μυθολογικά, σύμφωνα με τον Οβίδιο, το φυτό πήρε το όνομά του από τον νεαρό Κρόκο, ο οποίος, στην απελπισία του για το θάνατο του φίλου Σμίλακα, μετασχηματίστηκε σε αυτό το λουλούδι.
Γνωστός από την αρχαιότητα, ο κρόκος ήταν ένα από τα πιο επιθυμητά και ακριβά καρυκεύματα των αρχαίων Ελλήνων, Αιγυπτίων και των Ρωμαίων. Στην αρχαία Ελλάδα ο κρόκος χρησιμοποιείτο και στην αρωματοποιία. Ο κρόκος ήταν επίσης πολύ δημοφιλής μεταξύ των Φοινίκων εμπόρων, που τον έφερναν οπουδήποτε ταξίδευαν. Επίσης, οι αρχαίοι Ασσύριοι χρησιμοποιούσαν τον κρόκο για ιατρικούς λόγους.
Ο Ιπποκράτης και άλλοι Έλληνες θεραπευτές της εποχής του, όπως οι Διοσκουρίδης και Γαληνός ανέφεραν τον κρόκο ως φάρμακο ή θεραπευτικό φυτό. Επίσης αναφέρεται σε όλη την αρχαία ιστορία σε ιατρικά συγγράμματα ιατρών των κλασσικών ελληνικών και ρωμαϊκών χρόνων, καθώς και στο Μεσαίωνα.
Η ιστορία του κρόκου στη σύγχρονη Ελλάδα αρχίζει στο 17ο αιώνα όταν καλλιεργήθηκε το κόκκινο φυτό στην περιοχή της Κοζάνης, στη Μακεδονία. Για περισσότερα από 300 έτη, το ελληνικό κόκκινο σαφράνι καλλιεργείτο συστηματικά κάτω από τη ζεστασιά του ελληνικού ήλιου, στο πλούσιο χώμα μιας μοναδικής περιοχής, γύρω από την οποία υπήρχαν πολλές μικρές πόλεις και χωριά.
Σαν θεραπευτικό φυτό,ο κρόκος θεωρείται ένα άριστο φάρμακογια τις ασθένειες του στομάχου, αντισπασμωδικό, βοηθητικό της πέψης και φάρμακο που αυξάνει την όρεξη. Επίσης, ανακουφίζει επίσης από κολικούς των νεφρών, μειώνει τους στομαχικούς και γαστρικούς πόνους και ανακουφίζει από την ένταση. Είναι επίσης γνωστό από την αρχαιότητα ότι στον κρόκο απέδιδαν αφροδισιακές ιδιότητες. Πολλοί συγγραφείς, αλλά και η ελληνική μυθολογία συνδέουν τον κρόκο με τη γονιμότητα. Ο κρόκος γενικά είναι ένα άριστο τονωτικό.
Στην καρδιά της παραγωγής, την Κοζάνη, η πιο δημοφιλής συνταγή είναι ένα δυνατό ποτό με βάση το τσίπουρο, το σαφράν και τα άφθονα αρωματικά. Δοκιμάστε το και δεν θα το μετανιώσετε!
Διαδικασία Δένετε τα μυρωδικά, κόλιανδρο, γαρίφαλα, κανέλα, μοσχοκάρυδο σε τουλουπάνι και τα βάζετε μέσα στο τσίπουρο, το οποίο έχετε αδειάσει σε ένα γυάλινο βάζο.Τα αφήνετε 40 ημέρες σε σκοτεινό μέρος και φροντίζετε να ανακινείτε το βάζο κάθε τόσο. Βράζετε τη ζάχαρη με ένα ποτήρι νερό και μόλις κρυώσει, το ρίχνετε στο τσίπουρο.
Αδειάζετε το μείγμα αυτό σε μπουκάλια και πετάτε τα μπαχαρικά. Προσθέτετε τους στήμονες, ανακινείτε και αφήνετε το ποτό για 20 - 25 μέρες σεκοτεινό μέρος για να πάρει ένα ωραίο κίτρινο χρώμα από τον κρόκο και να αρωματιστεί. Είναι ένα εξαιρετικό χωνευτικό ποτό από το οποίο μπορείτε να προσθέσετε 2 - 3 κουταλιές στο τσάι σας.
Ως καρύκευμα ο κρόκος χρησιμοποιείται για το χρωματισμό και τη βελτίωση της γεύσης, δίνοντας ένα ευδιάκριτο άρωμα και ένα όμορφο χρυσό χρώμα στα φαγητά.
Το ερώτημα του θανάτου είναι η απάντηση της ζωής, στον πίνακα της «Γυναίκας στο πάρκο»... ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 30/08/2008
Πολλοί έγραψαν για τον έρωτα. Δίνοντας τη δική τους ερμηνεία μέσα από λέξεις και συναισθήματα. Η Αννίτα Πιτσιδιανάκη, ένα δικός μας άνθρωπος, προτίμησε να τον «ζωγραφίσει» με λέξεις. Σε έναν πίνακα με ζωηρά και κραυγαλέα χρώματα. Τα χρώματα του τραγικού έρωτα, του έρωτα που γυρεύει μόνο την αιωνιότητα. Μια αιωνιότητα δίχως τέλος.
Στον καμβά της, του έρωτα τα αγγίγματα γίνονται στοιχειά και η ορχήστρα της ζωής μεταμορφώνεται σε αρένα. Τιτάνια μεγέθη μάχονται, πόλεμος αρχέγονος.
Μαζί στη θάλασσα, μαζί στον ουρανό κι αν είναι να χαθούμε καλόδεκτος χαμός. Όταν πιάνεις τον έρωτα πεθαίνει γιατί δεν κινείται. Σπαρταράει λίγο σαν το ψάρι στην στεριά και ξεψυχάει. Αν σταματήσεις τον έρωτα προσπαθώντας να παγώσεις το όνειρο εν ονόματι της διάρκειας, τότε η μαγική έκσταση καταλήγει πλήξη. Γι' αυτό καταλαβαίνουμε τον έρωτα όταν τον περιμένουμε και όταν τον χάνουμε. Την στιγμή που τον βιώνουμε έρχεται σαν άνεμος από το πουθενά και ξεριζώνει δέντρα, φωτιά που αποτεφρώνει, κύμα που χτυπά ανελέητα την στεριά, γη που ποτίζεται και νιώθει το πάθος των στοιχείων. Φυγή από το λογικό και προβλέψιμο, κορύφωση στο απόλυτο και πτώση στο πεζό
Άλλοτε γίνεται μαχαιριά και πόνος, άλλοτε ζήλια και στο τέλος λήθη και νοσταλγική ανάμνηση σαν εκείνα τα χρόνια της παιδικής ξεγνοιασιάς. Έτσι τα όρισε η ζωή.
Μαγεύεσαι σαν τον νάρκισσο από την ομορφιά σου και δεν παρατηρείς την ομορφιά που κρύβει ο άλλος μέσα του. Ο εγωισμός παίζει τον πρώτο ρόλο στις σχέσεις. Θέλω, ευχαρίστηση, περηφάνια ή παράδοση άνευ όρων, ανάγκη ή συμβιβασμός, αποδοχή ή απόρριψη. Ο κάθε άνθρωπος αντιδρά σε εκείνο το οποίο δεν μπορεί να δεχτεί και δέχεται εκείνο στο οποίο δεν μπορεί να αντιδράσει
Ο άντρας μοιάζει με τον ποιητή και τον πολεμιστή. Η γυναίκα με την λύρα και το ελάφι. Και το αποτέλεσμα της ένωσης, της ηρακλείτιας αρμονίας των αντιθέτων, είναι το ομορφότερο κονσέρτο. Πότε ιωνικό, πότε δωρικό, πότε αιολικό. Με τις ελάσσονες και τις μείζονες μελωδίες. Τέλος έρχονται τα γιατί.Τα πρώτα τι, τα έσχατα γιατί, όχι πια, το ποτέ πια! και το για πάντα! Ο ίδιος ο έρωτας είναι διαλεκτική ζωής και θανάτου, τα δύο μισά του συμβόλου, οι δύο όψεις του νομίσματος που ενώνει και χωρίζει σώματα και ψυχές, Το δάκρυ και το γέλιο στο ίδιο θέατρο του κόσμου, εξόριστος δαίμον σε γη και ουρανό. Σφαγή στην κόψη, μάρμαρο στην όψη. Ξεκινάει από το βέλος που τρυπάει το στεφάνι της μήτρας όπως τα άστρα τρυπάνε το στεφάνι της αβύσσου. Γίνεται στεφάνι γάμου και μύθου σαν εκείνο που φόρεσε ο Διόνυσος στην Αριάδνη και σαν αυτό που φόρεσε ο χρόνος στον έναστρο ουρανό, ο βόρειος στέφανος που λάμπει σαν μαργαριτάρι στις θερινές τροπές. Η οδύνη και η ηδονή του έρωτα, η εκπύρωση και ο κορεσμός του ίμερου, το απτόμενο και το αποσβυνήμενο του πόρου και της πενίας, γίνονται τραγούδι, μεράκι, ύμνος, ποίημα, φιλοσοφία, επιστήμη, αγάλματα, παρθενώνες και τελικά Έρως για την ίδια την Ιδέα της Αλήθειας και της Σοφίας. Και πίσω μένει ο σπόρος για την συνέχεια της ζωής καθιστώντας τον άνθρωπο θνητό αθάνατο μετάρσιο να πλήξει τα άστρα μέσα στην ενδοκοσμική του αθανασία. Έκπτωτος ο άνθρωπος,νεκρός ο θεός μέσα του. Ο άνθρωπος τελικά σκότωσε τον έρωτα και τον ξερίζωσε σαν το στάχυ.
Το κείμενο αυτό θα δημοσιευθεί αύριο στην εβδομαδιαία εφημερίδα του Ρεθύμνου «ΡΕΘΕΜΝΟΣ» στην ομώνυμη στήλη.
Θα μπορούσε να είναι και... νεκρή φύση. Ευτυχώς το πουλί αλλάζει τα πράγματα...
Κι ένας πυλώνας της ΔΕΗ...
Καρότσι του σούπερ μάρκετ αφημένο στην τύχη του...
Λίγο πράσινο, ελπίδα για το αύριο...
Φωτογραφίες που πήραν μέρος στο διαγωνισμό φωτογραφίας με θέμα "Καταναλωτές και Περιβάλλον", που διεξήχθη το Μάιο από τον Πολιτιστικό Οργανισμό Χαλκιδικής σε συνεργασία με το Κέντρο Προστασίας Καταναλωτών (ΚΕΠΚΑ) Χαλκιδικής και όπως εξήγησε ο πρόεδρος του Οργανισμού, Σωτήρης Σαπουντζής, «απευθυνόταν σε όλους όσοι αγαπούν τη φωτογραφία, αλλά έχουν και μία ιδιαίτερη ευαισθησία στα ζητήματα του περιβάλλοντος».
Μια επιβαλλόμενη απάντηση για το χθεσινό πόστ
Yπάρχει εργαστήριο Αστρονομίας του Τμήματος Φυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης , το οποίο βρίσκεται πλησίον της κεντρικής βιβλιοθήκης και έναντι του κτιρίου του "Μετεωροσκοπείου".
Υπάρχουν καθηγητές και μεταπτυχιακοί φοιτητές του τομέα Αστρονομίας του τμήματος Φυσικής,
To Αστεροσκοπείο ανήκει στον τομέα Αστροφυσικής, Αστρονομίας και Μηχανικής του τμήματος Φυσικής του Παν/μίου Θεσσαλονίκης.
H Ιζαμπελ, ο Στέφανος, ο Βαγγέλης και η Σοφία στην ταράτσα τους σπιτιού τους στη Στιμάγκα Κορινθίας. Μάλλον σε λίγο θα πάνε για ύπνο με... στέγη τον ουρανό...
Το σκηνικό άλλαξε. Φωτογράφος τώρα η... Σοφία που βγήκε από το πλάνο...
Ο Στέφανος με τον Βαγγέλη παίζουν μπάλα στην αυλή του σπιτιού στη Στιμάγκα...
Η μητέρα του Γιώργου Θελερίτη, ο ίδιος και η Ιζαμπελ που ετοιμάζει το τραπέζι..
Να και το μπάνιο... Από κει μας πήραν τηλέφωνο και μίλησα με το Σπύρο...
Από τη Σοφία Μοσκοφίδου, τη δασκάλα και φίλη μου πήρα δύο e-mail με το κείμενο που ακολουθεί και πέντε φωτογραφίες. Απολαύστε τις…
Γειά σου Νίκο, σου στέλνω φωτογραφίες από το χωριό του Γιώργου του Θελερίτη όπου πήγαμε την προηγούμενη Κυριακή. Είδαμε τον φίλο του Βαγγέλη τον Στέφανο,την Ίζαμπελ και φυσικά τον Γιώργο. Απολαύσαμε ησυχία, ηρεμία, την κλασική ελληνική φιλοξενία καθώς και ωραίο μπάνιο στην θάλασσα. Το χωριό είναι ημιορεινό και λέγεται Στιμάγκα.
Την ξέρουμε τη Στιμάγκα Κορινθίας, το χωριό του Γιώργου.Ένα παλιότερο Δεκαπενταύγουστο τον κάναμε εκεί και πήραμε γεύση από την αληθινή φιλοξενία τους. Παραπονιάρη Γιώργο Θελερίτη...Ιδού η Στιμάγκα στο Blog μου…
Κυριακή 17 Αυγούστου. Πανσέληνος. Η Σοφία δεν έχασε την ευκαιρία και τη φωτογράφισε όπως την είδε από τη Στιμάγκα...
Ανακοινώθηκαν οι βάσεις για ΑΕΙ-ΤΕΙ
Μέρες τώρα έπαιζαν με την αγωνία χιλιάδων παιδιών της περσινής τρίτης λυκείου που έδωσαν εξετάσεις για τα ΑΕΙ και ΤΕΙ. Πρωταγωνιστής όπως πάντα η τηλεόραση. Πόσο θα ανέβουν οι βάσεις, ποιες σχολές προτιμούν τα παιδιά και γιατί. Ε, γιατί άλλο βρε παιδιά; Γιατί απλά θεωρούν πως μια σχολή που θα τους δώσει μια γρήγορη επαγγελματική αποκατάσταση. Δύσκολες είναι μέρες… Τι πιο φυσικό;
Και να, που από το πρωί στις 9.30 σήμερα η κυρίαρχη είδηση είναι αυτή. Αριθμοί, που αφορούν της βάσεις εισαγωγής. Από τους 97.407 υποψηφίους εισήχθησαν 68.224.
Πίσω από τους αριθμούς, άνθρωποι, γονείς και παιδιά, τρέχουν να μάθουν πού πέτυχαν , σε ποια σχολή.., Αυτά δεν θα τα δούμε. Θα τα ζήσουμε όμως μέσα από φίλους που έχουν παιδιά σ’ αυτή την κατάσταση και περιμένουν…
Ευχή μας να πάνε όλα καλά παιδιά και να ευωδοθούν τα σχέδιά σας για τη ζωή. Πολύ περισσότερο να είναι τυχερά και στη συνέχεια για να μπορούν να επιβιώσουν με αξιοπρέπεια σ’ ένα σκληρά ανταγωνιστικό περιβάλλον. Καλό κουράγιο και καλή δύναμη στο νέο σας ταξίδι παιδιά…
Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να μάθουν αν πέτυχαν μέσω της ιστοσελίδας του υπουργείου Παιδείας http://www.ypepth.gr πληκτρολογώντας τον οκταψήφιο κωδικό αριθμό τους και τα τέσσερα αρχικά γράμματα των προσωπικών τους στοιχείων (Επώνυμο - Όνομα -Πατρώνυμο - Μητρώνυμο) καθώς και από τον αριθμό 1564 του Κέντρου Εξυπηρέτησης Πολιτών.
Παράλληλα, τα αποτελέσματα θα αποσταλούν ηλεκτρονικά στις Διευθύνσεις και τα Γραφεία Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, προκειμένου να εκτυπωθούν ονομαστικές καταστάσεις των επιτυχόντων και να προωθηθούν στα σχολεία ευθύνης τους για ενημέρωση των ενδιαφερομένων.
Οι 29οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Πεκίνουείναι πια παρελθόν. Η χθεσινή τελετή λήξης έδωσε τη σκυτάλη στο Λονδίνο να διοργανώσει αυτό πια τους Αγώνες του 2012. Και τώρα τι θα κάνουμε αλήθεια, πως θα περνάμε τον καιρό μας στην εφημερίδα. Ε, δεν θα τα βάψουμε και μαύρα...
Σάββατο με τις εφημερίδες στο μπαλκόνι μου
Διαβάζοντας τις εφημερίδες μου παρέα με έναν παγωμένο φραπέ...
Είχα καιρό να το κάνω και μου άρεσε.Θες το καλοκαίρι, τα τρεξίματα στο χωριό για τον μικρό ή αλλού δεν έβαλα κάτω κώλο τα Σαββατοκύριακα.Ούτε κι αυτό είχα σκοπό να βάλω, ώσπου χωρίς τη δική μου ευθύνη ήρθαν αλλιώς τα πράγματα.Αλλά το χάρηκα το Σάββατο καλοκαιριάτικα σπίτι μόνος με τις εφημερίδες παρέα για συντροφιά.
Διάβασα με την ψυχή μου, ήπια και λίγο τσίπουρο. Και δεν είχα το άγχος του χρόνου.Ότι ώρα μου έκανε κέφι μπορούσα να πάω να ξαπλώσω…Αύγουστος έστω και προς το τέλος στην Αθήνα.Όλα όμως είναι καλύτερα στη βεράντα, κάτω από την τέντα που φέρνει λίγη δροσιά από το ελαφρό αεράκι που περνάει ανάμεσα από τις πολυκατοικίες, υπό τους ήχους των τραγουδιών του δεύτερου και με τις εφημερίδες μου στο χέρι…
Νιώθω καλά μ’ αυτή την παρέα.Γνώριμη και καθαρή δεν υπάρχει περίπτωση να σου ζητήσει, να «απαιτήσει» κάτι. Μόνο κέρδος μπορεί να έχεις.Κι εγώ το νιώθω αυτό το κέρδος, γι’ αυτό και πήρα μολύβι και χαρτί για να το μοιραστώ μαζί σας…Είναι όμορφα να νιώθεις κάπως…Είναι φευγάτες οι σκέψεις, το μυαλό, καθετί που σε κρατάει «δεμένο» με την πραγματικότητα… Ανακαλύπτω καινούρια πράγματα. Με θολωμένο το μυαλό, αλλά ταυτόχρονα καθαρό…
Διαβάζω…Ακολουθώ τους δρόμους της σκέψης μου.Του μυαλού μου.Δεν είναι μια εύκολη υπόθεση.Κάνουν τα γεγονότα στη σκέψη μου ένα πάρτι.Και μ’ αφήνουν απέξω να παρακολουθώ σαν επισκέπτης όλα όσα με αφορούν και με ακολουθούν τέτοιες δύσκολες ώρες. Καταγράφω κάθε στιγμή μοναδική, έτσι όπως θα έκανα αν αυτό που συνέβαινε αφορούσε μόνο και αποκλειστικά εμένα. Δεν είμαι σίγουρος ότι έτσι συμβαίνει. Έχει αρχίσει να θολώνει το μυαλό μου.Χρειάζομαι μάλλον ύπνο και ας μην το ομολογώ.
Προσπαθώ να παρακολουθήσω την επικαιρότητα μέσα από τις εφημερίδες. Είναι εύκολο;Δεν νομίζω. Όταν έχεις πιει μερικά ποτά μάλλον διαφορετικά βλέπεις τα πράγματα…
Το μπαλκόνι μου. Εδώ διαβάζω τις εφημερίδες μου...
ευωδιάζουν αγριοκέρασα οι σιωπές... Eνα ακόμα βιντεάκι για τα γενέθλια αυτoύ του Blog
Συνάντηση πρωθυπουργού με το προεδρείο της ΓΣΕΕ
Aπό τη σημερινή συνάντηση στο Μέγαρο Μαξίμου. Τσάμπα πήγαν...
Μέτρα για την αντιμετώπιση και ενίσχυση των οικονομικά ασθενέστερων στρωμάτων και για την αντιμετώπιση της ακρίβειας ζήτησε σήμερα το προεδρείο της ΓΣΕΕ στη συνάντηση που είχε με τον πρωθυπουργό Κώστας Καραμανλή στο Μέγαρο Μαξίμου.
Βγαίνοντας ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ δήλωσε: «φεύγουμε φτωχότεροι από ό,τι ήρθαμε γιατί δεν πήραμε απαντήσεις στα αιτήματά μας για ενίσχυση των ασθενέστερων στρωμάτων, για αντιμετώπιση της ακρίβειας, για επίδομα θέρμανσης».
Πρόσθεσε ότι «θα συνεχιστεί η ίδια οικονομική πολιτική δηλαδή οι πλούσιοι πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι. Οι εργαζόμενοι θα αντιδράσουν αγωνιστικά στις 6 Σεπτεμβρίου».
Σε ερώτηση για το τι τους είπε ο πρωθυπουργός ο κ. Παναγόπουλος απάντησε ότι «ο πρωθυπουργός δεν συμμερίζεται τις ανησυχίες μας, και θεωρεί ότι η οικονομική πολιτική απέδωσε».
Τέλος ο κ. Παναγόπουλος ανέφερε ότι η ΓΣΕΕ δεν θα δεχθεί κατάργηση του νόμου και κατάτμηση της λίστας των βαρέων και ανθυγιεινών.
Ο γραμματέας της ΓΣΕΕ και πρόεδρος της ΔΑΚΕ κ. Κώστας Πουπάκης δήλωσε ότι είχαν μια πολύ καλή συζήτηση για όλα τα θέματα. «Απαιτήσαμε άμεσα μέτρα για την αντιμετώπιση της ακρίβειας και την ενίσχυση των χαμηλών εισοδηματικών στρωμάτων», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Πουπάκης και πρόσθεσε ότι όλα τα κυβερνητικά στελέχη πρέπει να κάνουν στροφή για την επίλυση των προβλημάτων της καθημερινότητας.
Σε ερώτηση για το αν η ΔΑΚΕ θα συμμετάσχει στις κινητοποιήσεις των εργαζομένων στη Θεσσαλονίκη, ο κ. Πουπάκης απάντησε ότι η ΔΑΚΕ θα είναι παρούσα στις κινητοποιήσεις, μακριά όμως από σκοπιμότητες.
Τέλος ο αντιπρόεδρος της ΓΣΕΕ κ. Αλέκος Καλύβης δήλωσε ότι έχει προτείνει να μην πάει το προεδρείο της ΓΣΕΕ στην ομιλία του πρωθυπουργού στην Θεσσαλονίκη.
Στη συνάντηση του προεδρείου της ΓΣΕΕ με τον πρωθυπουργό συμμετείχαν οι υπουργοί Οικονομίας Γιώργος Αλογοσκούφης, Ανάπτυξης Χρήστος Φώλιας και Εργασίας Φάνη Πάλη Πετραλιά.
Η συνάντηση γίνεται στο πλαίσιο της προετοιμασίας του πρωθυπουργού για τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.
Δείτε τις υπέροχες εικόνες που είναι σ' αυτό το φιλμάκι. 49 εικόνες - πίνακες ζωγραφικής που μας παρασύρουν τις αισθήσεις και γαληνεύουν την ψυχή μας. Σχέδια, χρώματα, τοπία, πρόσωπα, φεγγάρια, ήλιοι, λουλούδια. Οι λεπτές ισορροπίες με το μάτι των ανθρώπων που ξέρουν να χειρίζονται τα πινέλα τους και να μας πάνε σε άλλους, πιο όμορφους απ' αυτούς που χρειαζόμαστε ως άνθρωποι... Γιορτή Πίτας; Γιατί όχι, όλα γίνονται... Η κυρία απλώνει την πίτα της, όπως τότε, στο χωριό...
Έτσι συνεχίζεται η παράδοση... Κάποιοι βάζουν, συνήθως πλάτη...
Απίθανες γεύσεις απλωμένες στο τραπέζι σε δημόσια θέα...
Κι άλλα φαγητά των Τρικάλων. Να μαθαίνουν οι νέοι...
Και... υλικά για τις κατασκευές τους. Εδώ βλέπουμε κολοκύθες... Όμορφη και πρωτότυπη ήταν η Γιορτή Πίταςπου πραγματοποιήθηκε στην Πύλη Τρικάλων στο πλαίσιο υλοποίησης από το ΚΕΝΑΚΑΠ του προγράμματος «Γεύσεις Θεσσαλίας – Μια ευκαιρία ανάπτυξης» που είχε στόχο την ανάδειξη των παραδοσιακών προϊόντων και των γαστριμαργικών συνηθειών στον τόπο μας. Η πίτα είχε την τιμητική της ως παραδοσιακό προϊόν της περιοχής και μάλιστα όλοι δοκίμασαν διάφορες παραλλαγές της όπως γαλατόπιτα, πρασόπιτα, τυρόπιτα, πλαστό, χορτόπιτα, στριφτή, προζυμόπιτα, κολοκυθόπιτα κ.α που είχαν ετοιμάσει νοικοκυρές της περιοχής. Στο πλαίσιο της εκδήλωσης πραγματοποιήθηκε και διαγωνισμός γρήγορου πλάστη δηλ. της γρηγορότερης παρασκευής πίτας. Κι ένα σκίτσο από την επικαιρότητα
«Ντοπαρισμένοι» αθλητές, Ολυμπιακοί Αγώνες, ευτυχώς όλα τελειώνουν σήμερα... Αλλο ένα βίντεο για τα γενέθλια του Blog
To πρώτο σημείωμα στο Blog αυτό. Τρίτη 21 Αυγούστου 2007. Με αναφορά στο προηγούμενο που λίγες μέρες μετά... εξαφανίστηκε.
Το χθεσινό σημείωμα... Πώς περνά ο καιρός... Πέρασε κι όλας ένας χρόνος!
Οι χάκερ από την... Τουρκία χτύπησαν το site μου! Απίστευτο; Και όμως συνέβη...
Εκπληκτική ο ομάδα τηςonScreen διόρθωσε το πρόβλημα μέσα σε δύο ώρες μόλις. Μπράβο παιδιά! Πραγματικά καλή υποστήριξη!
Αν αυτά τα ηλεκτρονικά μέσα είχαν ψυχήθα έκαναν ότι κάνουμε εμείς οι άνθρωποι. Κι αν ήταν έτσι, πριν λίγες μέρες τούτο το Blogπου δημιουργήθηκε τον περσινό Αύγουστο θα έκλεινε τώρα τον ένα χρόνο ζωής και θα έσβηνε την πρώτη του τούρτα!
Ένας χρόνος που πέρασε σαν αέρας.., Με γνωριμίες πολλών σημαντικών ανθρώπων, με καλές και κακές στιγμές, με ότι κάνει ένα ζωντανό οργανισμό να έχει τα πάνω και τα κάτω του.
Ένα χρόνο μετά, όλα είναι διαφορετικά εδώ μέσα. Τα σχόλια των φίλων που με παρακολουθούν το κρατάνε σε φόρμα κι εγώ προσπαθώ να έχω την ατζέντα μου πάντα κοντά στην επικαιρότητα.
Το… αδερφάκι του στοwww.thrapsaniotis.grδέχθηκε κι όλας την πρώτη μεγάλη ηλεκτρονική επίθεση. Χάκερ από την Τουρκία έσπειραν παντού το μαύρο και το διέλυσαν. Προσπαθώ να το επαναφέρω. Είπαμε τα έχει αυτά η ζωή…
Κάτι τέτοιο είχε γίνει και στο πρώτο Blogμου, μόλις στους πρώτους τρεις μήνες ζωής του. Υπάρχουν τελικά αργόσχολοι που τους αρέσει αντί να κάνουν κάτι δημιουργικό να… καταστρέφουν τις δουλειές των άλλων…
Εδώ όμως όλα δείχνουν να κυλούν ήρεμα. Μέχρι να έρθει το κακό… Μέχρι τότε δεν θα ζούμε με την αγωνία. Εμείς εδώ θα το διασκεδάζουμε!
Χωρίς βαρύγδουπα σημειώματα, με τη ζωή οδηγό, θα ευχηθούμε να έχουμε τη δύναμη να συνεχίσουμε. Θα ανάψουμε, ηλεκτρονικά έστω, την τούρτα μας και θα ευχηθούμε «Χρόνια Πολλά!» Και αν έχουμε κέφια θα πούμε και το ανάλογο τραγουδάκι:
«Να ζήσεις Βlogάκι και χρόνια πολλά, μεγάλο να γίνεις με άσπρα μαλλιά…»
Παρόλα τα μέτρα, τα πειράματα και τις καινοτομίες των Κινέζων η βροχή ήρθε. Και μάλιστα χωρίς να λογαριάσει τίποτα. Το πρόβλημα που δημιούργησε ήταν μάλλον μεγάλο αφού η αίσθηση ότι δεν θα συμβεί κάτι τέτοιο, αν και είναι εποχή βροχών, είχε καθησυχάσει τους υπεύθυνους.
Υπάλληλοι του Ολυμπιακού Σταδίου του Πεκίνου, γνωστό και ως η «φωλιά του πουλιού» προσπαθούν να μαζέψουν τα νερά που έχουν δημιουργήσει λίμνες στον αγωνιστικό χώρο από τη δυνατή νεροποντή κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών αγώνων.
Θεατές εξοπλισμένοι με αδιάβροχα περπατούν προς το εθνικό στάδιο του Πεκίνου, γνωστό ως η φωλιά του πουλιού, στο Πεκίνο. Οι βροχερές ημέρες επιβάλουν «ενδυμασία βροχής» σε όσους θέλουν να παρακολουθήσουν από κοντά τα αγωνίσματα των Ολυμπιακών Αγώνων.
Εθελοντές στο Πεκίνο «τρέχουν να προλάβουν» τη βροχή καλύπτοντας με ειδικό τάπητα τον αγωνιστικό χώρο ενόψει του αγώνα softball ΗΠΑ ? Καναδά που θα διεξαχθεί σήμερα στη Φωλιά του Πουλιού, το Ολυμπιακό στάδιο του Πεκίνου.
Εξοπλισμένοι με αδιάβροχα και ομπρέλες οι θεατές «παίρνουν θέση» για να παρακολουθήσουν τον ημιτελικό αγώνα στα 500 μέτρα μονού Καγιάκ. Ο βροχερός καιρός έχει προκαλέσει «πονοκέφαλο» σε διοργανωτές και θεατές που αναγκάζονται ν παρακολουθήσουν τα αγωνίσματα των Ολυμπιακών Αγώνων κάτω από αντίξοες καιρικές συνθήκες.
Αστεία και ευχάριστα πλάνα απ τους Ολυμπιακούς Αγώνες...
Προσφατα σχολια
Ευχαριστούμε για τα καλά σου λόγια
ευχαριστούμε πολύ για την τιμή που