Θραψανιώτης μέχρι... κόκαλο

Η Πρωτομαγιάτικη αφίσα της ΓΣΕΕ κάλεσμα στην απεργιακή συγκέντρωση.

Αγαπητοί φίλοι, συντοπίτες και συμπολίτες

Αγαπητές φίλες, συμπολίτισσες και συντοπίτισσες

Σας ευχόμαστε από την ήσυχη πασχαλινή Κερατέα καλή Ανάσταση και καλή Πρωτομαγιά!

Και οι ευχές μας λέμε ότι στέλνονται από την ήσυχη πόλη μας, ενώ θα έπρεπε να λέμε από την ΑΝΗΣΥΧΗ. Έπρεπε να είναι ανήσυχη, έπρεπε να ήμασταν ΟΛΟΙ ανήσυχοι, γιατί όπως καλά γνωρίζετε, δεχόμαστε εδώ και πολύ καιρό μια ανελέητη επίθεση που στόχο έχει την προώθηση της εγκατάστασης μιας χωματερής στον Αρχαιολογικό χώρο του «Οβριόκαστρου» που θα δέχεται σκουπίδια από όλη την Αττική, μαζί με τις αντίστοιχες εγκαταστάσεις στο Γραμματικό, που επίσης αντιστέκεται και την Φυλή.

Έπρεπε όμως να ήμασταν ανήσυχοι και για πολλούς άλλους λόγους, ευρύτερους και πολύ σοβαρότερους από την απειλή της εγκατάστασης της Χωματερής στο «Οβριόκαστρο». Έπρεπε να ανησυχούμε για την ολομέτωπη επίθεση που δεχόμαστε όλοι, εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, νέοι, γυναίκες, μικροί και μεσαίοι επαγγελματίες, εργαζόμενοι επιστήμονες, μαθητές και σπουδαστές. Ολομέτωπη επίθεση που έχει ως στόχο της την ολοκληρωτική αποψίλωση των δημοκρατικών, εργασιακών, ασφαλιστικών και άλλων δικαιωμάτων και κατακτήσεων όλων μας. Δικαιωμάτων και κατακτήσεων που χρονολογούνται από αιώνες. Και αυτά τα δικαιώματα και αυτές τις κατακτήσεις που χρειάστηκαν αιώνες αιματηρών αγώνων για να θεσμοθετηθούν και να γίνουν πράξη, έρχονται σήμερα τα αδηφάγα μεγάλα συμφέροντα να κυριολεκτικά να τα κατεδαφίσουν, αν ήταν δυνατό σε μια νύκτα. Είμαστε μάρτυρες αυτής της επίθεσης που διεξάγεται μπρος τα μάτια μας κυρίως τα τελευταία 20 χρόνια, αλλά έχει εντατικοποιηθεί μετά την «ύποπτη» επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου, δυστυχώς και με την ενεργή, ή άτυπη συμμετοχή, ή συμπαράσταση πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων, αλλά και μεμονωμένων προσώπων που κάποτε ευαγγελίζονταν την κοινωνική αλλαγή και διακήρυτταν την ανάγκη οργανωμένης πάλης για ένα καλύτερο αύριο.

Η αποδόμηση, η αποσυναρμολόγηση, η αποψίλωση και η ολοκληρωτική κατεδάφιση αυτού που ως τώρα γνωρίζαμε ως παιδί της Μεγάλης Γαλλικής Επανάστασης, δηλαδή του Κράτους Δικαίου και αυτού που ως τώρα γνωρίζαμε ως επίδραση στον Δυτικό κόσμο μας της Μεγάλης Οκτωβριανής Επανάστασης, δηλαδή του Κράτους Πρόνοιας γίνονται μπροστά στα μάτια μας. Όχι μόνο σε μας εδώ στην Ελλάδα, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο και είναι ολομέτωπη, συντονισμένη, καλά οργανωμένη, επιτελικά εξελισσόμενη και απροσχημάτιστη πλέον ολοκληρωτική επίθεση. Θυμίζει στους παλαιότερους τον ολοκληρωτικό πόλεμο των Ναζί που σκόπευε να υποδουλώσει την ανθρωπότητα και να την φέρει σε ένα καινούριο Μεσαίωνα, δεδομένου ότι και ΕΚΕΙΝΟΙ προπαγάνδιζαν την ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ που θα έφερναν. Διόλου τυχαία η σύμπτωση στην ορολογία.

Και εμείς εδώ στην πόλη μας με δεδομένο το σοβαρό τοπικό πρόβλημά μας δεν κινούμαστε ανήσυχοι ακόμα προς την κατεύθυνση της οργάνωσης του αγώνα για την αντίσταση και τελικά την απόκρουση αυτής της επίθεσης που δεχόμαστε. Θα κινηθούμε κάποια στιγμή, αλλά ίσως δεν προλαβαίνουμε τότε. Δεδομένου ότι τώρα στην πόλη μας έχουμε και μια ιστορική συγκυρία μοναδική. Υπάρχει η Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα κατά του ΧΥΤΑ που είναι ενωτική ακόμα, παρά τις «άοκνες» προσπάθειες κάποιων να πάψει να είναι ενωτική, αν όχι να πάψει να υπάρχει. Και αυτή η Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα κατά του ΧΥΤΑ μπορεί να γίνει και Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα και Προάσπισης του φυσικού περιβάλλοντος του τόπου μας, Συντονιστική Επιτροπή Ορθολογικής Αξιοποίησης των Φυσικών Πόρων της περιοχής μας, Συντονιστική Επιτροπή μελέτης και πρότασης παραγωγικής ανασυγκρότησης της πόλης και της περιοχής μας, Συντονιστική Επιτροπή μελέτης για τον προσανατολισμό της πόλης μας τον αιώνα που ξεκίνησε, αντί να προχωράει στα τυφλά.

Στα πλαίσια της σημερινής μας επιστολής των πασχαλινών, αναστάσιμων, εαρινών και πρωτομαγιάτικων ευχών μας, δε θα μπούμε στον πειρασμό να «δείξουμε» ποιοι «ευθύνονται» σε τελική ανάλυση για την μη οργανωμένη αντίσταση τοπικά στην ολομέτωπη αυτή επίθεση. Θα έχουμε περισσότερες και καλύτερες ευκαιρίες και αφορμές για κάτι τέτοιο.

Με εκτίμηση στους αγώνες όλων και σεβασμό στο διαφορετικό του καθενός και της καθεμιάς από εμάς, ευχόμαστε να έχουμε επιτυχίες στους τοπικούς αγώνες μας, ώστε βάσιμα πλέον να μπορούμε να μιλήσουμε και για ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ, όσο μακρινό και αν ακούγεται αυτό. Και αυτή τη φορά να είναι και η τελική!

Για την Δημοτική Αγωνιστική Συνεργασία Κερατέας

"Σε τι διαφέρεις ΕΣΥ από το αφεντικό σου?"

Αφρικανική σκόνη πάνω από την Αθήνα. Τι είναι πάλι ετούτο το φαινόμενο;

Η γη όπως ξέρουμε κάνει δύο σημαντικές κινήσεις, μία περιφορά γύρω από τον ήλιο (ετήσιος κύκλος) και μία περιστροφή γύρω από τον εαυτό της(ημερήσιος κύκλος). Ο συνδυασμός αυτών των κινήσεων είναι που δημιουργεί τις 4 εποχές.

Οι πύλες για την είσοδο της γης στις διαφορετικές εποχές, είναι οι ισημερίες της Άνοιξης και του Φθινοπώρου και τα ηλιοστάσια του Χειμώνα και του καλοκαιριού.

Τον ερχομό της Άνοιξης σηματοδοτεί η εαρινή ισημερία. Οι παραδόσεις λένε ότι η γη ήταν κάποτε ξαπλωμένη ότι δεν υπήρχαν οι 4 εποχές, ότι στο ένα ημισφαίριο ήταν πάντα καλοκαίρι και στο άλλο πάντα χειμώνας. Κάποια στιγμή μεταξύ Μύθου και πραγματικότητας, ο άξονας της γης καθετοποιήθηκε και από τότε ξεκίνησε η εναλλαγή των εποχών, τότε ξεκίνησε ο χρόνος να είναι κυκλικός, να υπάρχει ο θάνατος και η αναγέννηση της φύσης.

Μύθοι- Σύμβολα- Παραδόσεις

Πάντα οι γιορτές τις άνοιξης σε όλους τους πολιτισμούς ήταν γιορτές χαράς, ανανέωσης με κίνηση, με χορό, με τραγούδια. Υπάρχουν λουλούδια παντού και στολίδια στους ανθρώπους και στα σπίτια, υπάρχει πλούσιο ποτό και φαγητό και ασυγκράτητη χαρά, γιατί ένας νέος κύκλος θα ξεκινήσει.

Εξάλλου παραδοσιακά οι χοροί που χορεύονται στις γιορτές της Άνοιξης είναι κυκλικοί ή μάλλον σπειροειδείς σε έναν ρυθμό Βαλς.

Ορισμένες χώρες της Ευρώπης διατηρούν ακόμα παραδόσεις, όπου οι νέοι ενωμένοι σε μία σειρά χορεύουν στα δάση περνώντας ανάμεσα από τα δέντρα και έπειτα κατεβαίνουν στην πλατεία του χωριού και συνεχίζουν να χορεύουν σε κύκλο.
Θεοί και γιορτές της Άνοιξης
Πολλοί μύθοι της Άνοιξης σχετίζονται με τον θάνατο και την ανάσταση κάποιου θεού.
Υπάρχουν κυρίως δύο τρόποι με τους οποίους οι θεοί πεθαίνουν την άνοιξη:

1.Με διαμελισμό συνήθως σε 14 ή σε 7 κομμάτια, όπως στην περίπτωση του Διόνυσου Ζαγρέα στην Ελλάδα και του Όσιρι στην Αίγυπτο.

Ο διαμελισμός συμβολίζει την ανάγκη για εξάπλωση της πνευματικής ουσίας του θεού, αλλά και των διδασκαλιών. Ακριβώς τον ίδιο συμβολισμό συναντάμε στο μυστήριο της θείας κοινωνίας, που υπάρχει σε διάφορες θρησκείες, όπου μοιράζεται στους πιστούς κρασί και ψωμί, συμβολίζοντας το σώμα και το αίμα του θεού. Επίσης ο θάνατος του αρνιού και ο διαμελισμός του για φαγωθεί συμβολίζει ακριβώς το ίδιο πράγμα. Το αρνί αποτελεί ένα κατεξοχήν μυθικό σύμβολο, με την έννοια της αθωότητας και της αγνότητας κυρίως σε πνευματικό επίπεδο, έτσι με τον διαμελισμό του επιτρέπει στους ανθρώπους την επικοινωνία με την αγνότητα αυτή.

2.Με σταύρωση ή κάρφωμα σ' ένα δέντρο.

Ο σταυρός είναι επίσης ένα πανάρχαιο σύμβολο, που δεν έχει λείψει από καμία εποχή και κανένα λαό. Αποτελείται από δύο διασταυρωμένα ξύλα: ένα κάθετο που συμβολίζει τον πνευματικό κόσμο και ένα οριζόντιο που συμβολίζει τον υλικό κόσμο. Έτσι αποτελεί την εναρμόνιση των αντιθέτων αλλά και συμπληρωματικών στοιχείων που αποτελούν τον εκδηλωμένο κόσμο.

Το δέντρο έχει τον ίδιο συμβολισμό με τον σταυρό, εδώ το ιερό, το πνευματικό στοιχείο αντιπροσωπεύεται στα κλαδιά, που βρίσκονται στο υψηλότερο σημείο του δέντρου, ενώ οι ρίζες του είναι το χθόνιο στοιχείο, ο κόσμος των νεκρών. Ο κορμός του δέντρου συμβολίζει τον εκδηλωμένο κόσμο, τον κόσμο των ανθρώπων.

Σε όλους τους πολιτισμούς υπήρχε πάντοτε ένας θεός μία θεά ή ένα ζευγάρι θεών, που χαρακτήριζαν την άνοιξη. Ήταν οι θεοί που έφερναν την γονιμότητα, την ανανέωση, την βλάστηση, την νιότη και τον έρωτα.

Στους Ρωμαίους συναντάμε τη θεά Φλώρα(ή Χλωρίδα). Η θεά της Άνοιξης έκανε τα λουλούδια να ανθίζουν και τους αγρούς να καρποφορούν. Στην αρχή του Μαΐου διοργάνωναν τα Φλωράλια, γιορτή προς τιμήν της Θεάς, που χάριζε στους ανθρώπους και στη φύση την άνθηση, την νιότη και τον έρωτα.

Στους Φινλανδούς υπήρχε ένα θεϊκό ζευγάρι ο Ράουμ και η Ούκκο που κάθε χρόνο την άνοιξη γιόρταζαν τον ιερό τους γάμο, μετά από τον οποίο καρποφορούσαν οι αγροί. Το χειμώνα οι σκοτεινές δυνάμεις τους χώριζαν και την άνοιξη έσμιγαν ξανά.

Στην αρχαία Ελλάδα η εναλλαγή των εποχών του χρόνου σχετιζόταν με τον μύθο της αρπαγής της Περσεφόνης. Ο Άδης έκλεψε την Περσεφόνη για να την κάνει σύζυγό του. Η Δήμητρα όμως μαράζωνε από την θλίψη της και έψαχνε παντού την κόρη της, μαζί της όμως μαράζωνε και η φύση, πενθούσε μαζί της. Όταν κατάλαβε ότι η Περσεφόνη είναι στον Άδη την διεκδίκησε, όμως ο Άδης δεν ήταν διατεθειμένος να την αφήσει. Έτσι ο Δίας αποφάσισε η Περσεφόνη μισό χρόνο να μένει με τον Άδη στον κάτω κόσμο (Φθινόπωρο - Χειμώνας) και μισό χρόνο να επιστρέφει στη μητέρα της στον επάνω κόσμο (Άνοιξη - Καλοκαίρι).

Το αρχαίο ελληνικό ημερολόγιο, διέφερε λίγο από το σύγχρονο, τόσο ως προς την ονομασία των μηνών όσο και ως προς τις ημερομηνίες. Οι μήνες που κατά προσέγγιση αντιστοιχούν στους δικούς μας Μάρτιο, Απρίλιο και Μάιο, είναι οι Ανθεστηρίων, Ελαφηβολιών και Μουνηχιών.

Στον μήνα Ανθεστηρίων τελούνταν τα Ανθεστήρια προς τιμήν του θεού Διόνυσου. Ήταν μία πολύ σημαντική γιορτή που έχει φτάσει και ως τις μέρες μας ως Αποκριές. Τα Ανθεστήρια κρατούσαν 3 μέρες και κατά την διάρκειά τους γινόταν διαγωνισμοί οινοποσίας, πομπές του αγάλματος του Διόνυσου και η αθυροστομία καθώς και οτιδήποτε τρελό είχαν την τιμητική τους, παράλληλα όμως γινόταν και παραστάσεις μυητικού θεάτρου. Συγκεκριμένα την πρώτη μέρα γιόρταζαν τα Πιθοίγια, τότε άνοιγαν όλοι τα πιθάρια τους για να δοκιμάσουν όλοι για πρώτη φορά τη νέα σοδειά. Την δεύτερη μέρα γιόρταζαν τις χοές, έτσι λέγονταν τα πήλινα δοχεία που κρατούσαν όλοι, ήταν η μέρα της πομπής του αγάλματος του Διόνυσου. Την τρίτη μέρα γιόρταζαν οι Χύτροι, μέρα αφιερωμένη στους νεκρούς, που τους τιμούσαν βράζοντας για τις ψυχές τους διάφορους σπόρους και όσπρια.

Στο μήνα Ελαφηβολιών, γιορτάζονταν και τα Αδώνια ή «οι κήποι του Άδωνι» προς τιμή του Άδωνη και της Αφροδίτης. Η γιορτή κρατούσε 2 μέρες. Η πρώτη μέρα ονομάζονταν «αφανισμός» και θρηνούσαν τον θάνατο του Άδωνι, ενώ η δεύτερη μέρα ονομάζονταν «εύρεσις» και γιόρταζαν την ανάστασή του. Ο Άδωνις συμβόλιζε τη φύση, τη βλάστηση. Με τον θάνατό του δηλώνονταν η εξαφάνιση της βλάστησης από το κρύο του χειμώνα και με την ανάσταση η αναγέννηση της φύσης της άνοιξης.
Έθιμα - Παραδόσεις

Υπάρχουν πολλά έθιμα που σχετίζονται με τον ερχομό της Άνοιξης και σκοπό έχουν την εκδίωξη του χειμώνα, που συνήθως σχετίζεται με το «κακό», ώστε να μπορέσει να λάμψει το «νέο φως» της Άνοιξης. Επίσης σημαντικό είναι εκείνη την περίοδο να τιμώνται και έτσι να εξευμενίζονται οι νεκροί, οι οποίοι θεωρείται ότι υποβοηθούν την καρποφορία της γης.

Την πρώτη μέρα του Μάρτη, για να αποτραπεί η βλαβερή επίδραση του ήλιου, τα παιδιά φορούν «μάρτη», στον καρπό του χεριού ή στο μεγάλο δάχτυλο του ποδιού. Είναι ένα βραχιόλι φτιαγμένο από κλωστή άσπρη - κόκκινη ή χρυσή. Για να φορτιστεί ενεργειακά το κρεμούν τη νύχτα σε μία τριανταφυλλιά και όταν έρθει η βραδιά της Ανάστασης ή όταν πρωτοδούν χελιδόνι το κρεμούν πάλι σε μία τριανταφυλλιά για να αποκτήσουν το χρώμα της. Διάφοροι μελετητές λένε ότι αυτό σχετίζεται με την «Κρόκη», που οι μύστες των Ελευσίνιων μυστηρίων έδεναν στο δεξί χέρι και στο αριστερό πόδι.

Άλλο έθιμο της 1^ης Μαρτίου είναι η ψευδολογία που υπάρχει και την 1^η Απριλίου. Είναι σύμβολο της ανοιξιάτικης πάλης και του ξεγελάσματος των βλαπτικών δυνάμεων, που θα μπορούσαν να εμποδίσουν τον ερχομό της Άνοιξης και την αναγέννηση της φύσης.

Επίσης τα σπίτια καθαρίζονται καλά και σπάζουν στην πόρτα κάποιο πήλινο αγγείο, για να διώξουν το χειμώνα και τις σκοτεινές δυνάμεις. Ενώ πολύ σημαντικό είναι να μπει στο σπίτι η πρωινή δροσιά του Μάρτη. Γι' αυτό οι νοικοκυρές, βγαίνουν το ξημέρωμα και κόβουν ένα κλαδί ή σπαρτά που είναι γεμάτα μ' αυτή την πρωινή δροσιά και ραντίζουν όλο το σπίτι

Πολλά είναι και τα έθιμα του Πάσχα.

Στη Λέσβο, τη Θράκη, τη Σκύρο, την Κρήτη, την Κύπρο κ.α. υπάρχουν έθιμα που αναπαριστούν την ανάσταση του Λαζάρου, συνδεμένα με την πάλη ανάμεσα στο Χειμώνα και την Άνοιξη.

Την Κυριακή των βαϊων παιδιά περιφέρουν στους δρόμους τα Βάγια που θεωρείται ότι έχουν γονιμοποιητική, θεραπευτική και αποτρεπτική κάθε κακού δύναμη. Κάτι ανάλογο γινόταν και στην αρχαία Ελλάδα με την «ειρεσιώνη», ένα κλαδί με καρπούς που περιέφεραν τα παιδιά κατά την διάρκεια των ανοιξιάτικων γιορτών.

Τα κόκκινα αυγά, κοσμογονικό σύμβολο, συνδέονται με τον τάφο απ' όπου ξεπηδά η ζωή -αναγέννηση-. Τα αυγά συμβολίζουν την αναγέννηση γιατί γεννιούνται δύο φορές μία σαν αυγό και μία σαν πουλί.

Το φως της Ανάστασης έχει όλα τα χαρακτηριστικά της «νέας φωτιάς». Μ' αυτό ανανεώνεται η φωτιά στο καντήλι και στο τζάκι και έχει δύναμη γονιμοποιητική και αποτρεπτική. Σε πολλές περιοχές μάλιστα ανάβουν φωτιές την μεγάλη εβδομάδα και την Κυριακή του Πάσχα, όπου καίνε άλλοτε τον Μάρτη και άλλοτε τον Ιούδα. Αυτές οι φωτιές σχετίζονται και με την εαρινή ισημερία. Με τις ανοιξιάτικες γιορτές συνδέεται και η μέρα του Αγ. Γεωργίου. Την ημέρα αυτή γίνεται περιφορά της εικόνας, σφάζονται αρνιά, διοργανώνονται αγώνες δρόμου, ιπποδρομίες καθώς και χοροί και τραγούδια.
Μύθος- Τελετή- Μύηση

Βλέπουμε λοιπόν πως σε όλους τους πολιτισμούς σε όλους τους λαούς, υπήρχε αυτή η ανάγκη να γίνονται γιορτές σε ορισμένες στιγμές του χρόνου, που σχετίζονταν με μύθους. Κάθε χρόνο γιορταζόταν οι ίδιες, δείχνοντας την κυκλική εναλλαγή του χρόνου, από τότε που ο άνθρωπος κατάλαβε τι σημαίνει νύχτα και ημέρα, τι σημαίνει θάνατος και ζωή, τι σημαίνει χειμώνας και άνοιξη. Ποιος ήταν όμως ο βαθύτερος σκοπός των εορτών αυτών; ήταν η βίωση μιας στιγμής που ξεπερνάει τον φθαρτό χρόνο και η επιστροφή στο μυθικό χρόνο, μιας στιγμής πιο πνευματικής που αγγίζει τα όρια του ιερού, μιας στιγμής που θα μας κάνει να μεγαλώσουμε να υψωθούμε προς τον ουρανό, να πλησιάσουμε προς το ανώτερο προς το πιο πνευματικό μας μέρος.

Αυτό στους παραδοσιακούς πολιτισμούς αυτό γινόταν με βίωση, μέσω του τρίπτυχου, μύθος-τελετή-μύηση.

Μύθος είναι ένα σύνολο συμβολισμών μιας πράξης που κάποτε έγινε...στην αρχή των χρόνων, στην αρχή της δημιουργίας. Σαν τέτοια δεν αποτελεί αναγκαστικά ιστορικό γεγονός, εν αρχή είναι ο μύθος, ο οποίος έπειτα μπορεί να δώσει την έμπνευση και για ιστορική επαλήθευση.

Ο Μύθος είναι λοιπόν, μία συγκρότηση συμβόλων η αποκρυπτογράφηση των οποίων διδασκόταν μέσα σε μυητικά κέντρα από δάσκαλο σε μαθητή.

Εξάλλου, σύμφωνα και με την επιστήμη της σύγχρονης ψυχολογίας, τα σύμβολα αυτά είναι τόσο αρχέγονα και αιώνια, που βρίσκονται βαθιά χαραγμένασε κάθε ανθρώπινη συνείδηση.

Η τελετή είναι το τυπικό, που επαναλαμβάνει, αναπαριστά σε πράξη το Μύθο. Είναι ένα είδος θεάτρου, που επιτρέπει στον άνθρωπο, να βγει από τα στενά όρια του χρόνου, και για μια στιγμή να γίνει πρωταγωνιστής στο Μύθο.

Η μύηση είναι η βίωση του μύθου- όπως έχει ορίσει και ο Μιρσέα Ελιάντ- το να καταφέρει ο άνθρωπος ως πρωταγωνιστής στο μύθο κατά την διάρκεια της τελετής, να φτάσει στην ουσία του μύθου και να τη βιώσει. Μ' αυτόν τον τρόπο η συνείδηση περνά από ένα επίπεδο κατώτερο σε ένα άλλο ανώτερο.

Ο άνθρωπος στους αρχαίους παραδοσιακούς πολιτισμούς, δεν γιόρταζε τόσο την αναγέννηση της φύσης, όσο το ότι υπάρχει ξανά ζωή στα ουράνια επίπεδα, με την Ανάσταση του Θεού. Ας αφήσουμε και εμείς τον ήλιο της άνοιξης να αναστηθεί πραγματικά μέσα μας, ας βιώσουμε το μύθο και όταν ανάψουμε την λαμπάδα μας με το «Νέο Φως», ας πετάξουμε ότι υπάρχει μέσα μας μουχλιασμένο από το χειμώνα και ας αφήσουμε να αναστηθεί ο νέος, καλύτερος εαυτός μας. Ας αναγεννηθούμε!

H Ειρήνη γυρίζει τη σούβλα στο χωριό. Δίπλα της η Δώρα, η αδελφή του Χριστόφορου...


Στον εξώστη του Αη Γιάννη του Προδρόμου, ανήμερα του Πάσχα...


Αλλού σούβλισαν περισσότερα αρνιά...

Είναι κάπως σαν τις ιστορίες που διαβάζαμε στα λαϊκά περιοδικά στη δεκαετία του '70. Περίπου. Δεν άλλαξαν και πολλά πράγματα. Αλλάζει ο κόσμος αλλά οι αλλαγές αυτές μοιάζουν κουκίδα στον ωκεανό της ανθρώπινης σκέψης.

Ο Γιώργος ετοίμασε από χθες το αρνί και σηκώθηκε από τις επτά για να το βάλει να ψήνεται. Θέλει και η φωτιά την επιστήμη της. Ο καιρός απειλητικός αλλά μέχρι εκεί. Χρειάστηκε να έρθει το απόγευμα για να υλοποιήσει τις υποσχέσεις του. Ένας - ένας σηκωνόμαστε. Μυρίζει το αρνί στη σούβλα. Το λίπος «καίγεται», η γειτονιά αρχίζει να έχει μουσικοί. Ξυπνάνε και οι τελευταίοι.

Στην πλατεία του Ελληνικού έχουν στήσει ηχεία και η ταβέρνα σουβλίζει αρνιά για όσους θα ήθελαν να ζήσουν το Πάσχα των Ελλήνων αλλά δεν προνόησαν για τον οβελία.

Κατεβαίνουμε με την Ειρήνη και τη Δώρα στη Μεγαλόπολη να πάρουμε του γονείς του Χριστόφορου που ήρθαν με το ΚΤΕΛ. Εγγλέζοι στο ραντεβού δεν τους αφήσαμε να περιμένουν. Όταν φτάνουμε στο Ελληνικό το κοκορέτσι είναι έτοιμο. Και το αρνί θέλει καμιά ώρα ακόμα να βγει στο τραπέζι.

Στο μεταξύ το κρασί ρέει άφθονο. Στο κινητό φτάνουν ευχές από φίλους.

Τρώμε, πίνουμε, γλεντάμε...

Λίγο αργότερα φεύγουμε για τον Αη Γιάννη τον Πρόδρομο. Να περπατήσουμε λίγο. Να δουν και το μοναστήρι οι φιλοξενούμενοι. Ο καιρός αρχίζει να χαλάει. Οι πρώτες σταγόνες δεν μας πτοούν. Τις φάγαμε με το «τσουβάλι» χθες. Τώρα θα τις φοβηθούμε; Ο Αη Γιάννης μας περιμένει υπομονετικά. Σκαρφαλωμένος στο βράχο, δίπλα στο φαράγγι του Λούσιου με τον αχό του ποταμού να ακούγεται...

Εντυπωσιακό. Και η παρέα καλή. Με τα καλαμπούρια της, με όλα της. Ύστερα με την επιστροφή ετοιμάζονται οι πρώτοι για την Αθήνα. Η Ειρήνη, ως οδηγός, θέλει να φτάσει μέρα στην Αθήνα.

Εγώ πέφτω λίγο κουρασμένος στο κρεβάτι. Δυο ώρες ύπνου έφυγαν χωρίς να το καταλάβω. Μάλλον ήμουν λίγο κουρασμένος...

Πάσχα (Θρησκ.). Μία από τις μεγαλύτερες δεσποτικές γιορτές του χριστιανισμού. Το Πάσχα, που σημαίνει «διάβαση», παραλήφθηκε από τους Εβραίους, οι οποίοι με το Πάσχα γιορτάζουν την Έξοδο από την Αίγυπτο. Κατά την περίοδο της γιορτής αυτής γίνεται ανάμνηση της εξιλαστήριας θυσίας του Ιησού Χριστού. Ο πασχάλιος κύκλος, που είναι μια σειρά κινητών γιορτών, δεν περιλαμβάνει μόνο την ημέρα της Ανάστασης του Κυρίου, αλλά και τη Σαρακοστή (οι 40 ημέρες προ του Πάσχα) με κορύφωμα την εβδομάδα των Παθών ή Μεγάλη Εβδομάδα. Ακολουθούν οι 50 ημέρες μετά το Πάσχα ως την Πεντηκοστή, κατά τις οποίες μνημονεύεται καθημερινά με αναστάσιμους ύμνους η νίκη του Χριστού επί του διαβόλου και του θανάτου. Οι πρώτες 7 ημέρες του πεντηκοσταρίου είναι το αποκορύφωμα του πασχάλιου κύκλου που θεωρείται «ως μία ημέρα» και ονομάζεται Διακαινήσιμος.

Καθορισμός της ημέρας του Πάσχα.

Όπως είναι γνωστό η Α' Οικουμενική Σύνοδος στη Νίκαια, το 325, καθόρισε τον εξής συνοδικό κανόνα: «Το Πάσχα -κοινό τότε για όλες τις χριστιανικές Εκκλησίες- θα εορτάζεται την πρώτη Κυριακή μετά την πανσέληνο που συμπίπτει ή ακολουθεί την εαρινή ισημερία». Ο κανόνας απαιτούσε να εορτάζεται το Πάσχα μετά το ιουδαϊκό, το γνωστό τότε Νομικό Φάσκα (ορισμένο από το Μωσαϊκό Νόμο).

Οι δυτικές Εκκλησίες (ρωμαιοκαθολικοί και αργότερα οι προτεστάντες) δεν ακολουθούν αυτή την προϋπόθεση, γι' αυτό πολλές φορές το Πάσχα τους συμπίπτει ή προηγείται του Νομικού Φάσκα. Σήμερα οι Εβραίοι γιορτάζουν το Πάσχα (Πεσάχ) κατά τέσσερις μέρες νωρίτερα του Νομικού Φάσκα.

Επειδή στον καθορισμό του ορθόδοξου Πάσχα η εαρινή ισημερία και η πασχαλινή πανσέληνος λαμβάνονται σύμφωνα με το παλιό ημερολόγιο, ενώ η ημερομηνία της Κυριακής με το νέο, γι' αυτό παλαιοημερολογίτες και νεοημερολογίτες γιορτάζουν το Πάσχα την ίδια μέρα. Αντίθετα, στο Πάσχα των Λατίνων οι ημερομηνίες της εαρινής ισημερίας και της πασχαλινής πανσελήνου λαμβάνονται με βάση το νέο ημερολόγιο που είναι αστρονομικά ακριβέστερο. Ορθόδοξοι και Δυτικοί συνεορτάζουν το Πάσχα (το έχουν δηλαδή την ίδια ημερομηνία), όταν δεν εμφανιστούν τα δύο σφάλματα του Ιουλιανού (παλιού) ημερολογίου, δηλαδή όταν η πρώτη εαρινή πανσέληνος «πέσει» μετά την 33 Μαρτίου (2 Απριλίου) ή καλύτερα μετά την 33 - 5 = 28 Μαρτίου, οπότε αν πέσει πανσέληνος ημέρα Κυριακή, τότε το Πάσχα γιορτάζεται την επόμενη Κυριακή, δηλαδή στις 28 + 7 = 4 Απριλίου.

Οι ημερομηνίες του ορθόδοξου Πάσχα κυμαίνονται από 4 Απριλίου ως 38 Απριλίου (8 Μαΐου), δηλαδή έχουν εύρος 35 ημερών. Το Πάσχα των Λατίνων παλινδρομεί μεταξύ 22 Μαρτίου και 25 Απριλίου (εύρος 35 ημερών).

Για τις ορθόδοξες Εκκλησίες το Πάσχα είναι το κέντρο του εκκλησιαστικού εορτολογίου. Καλύπτει μία περίοδο 18 εβδομάδων (10 πριν + 8 μετά) δηλαδή περίπου το 1/3 του έτους. Αρχίζει την Κυριακή του Τριωδίου και τελειώνει την Κυριακή των Αγίων Πάντων. Είναι φανερό ότι όλες οι γιορτές που συνδέονται με το Πάσχα είναι «κινητές», όπως π.χ. του Λαζάρου, του Θωμά, της Ανάληψης, της Πεντηκοστής κ.ά.

Λαογραφία. Το Πάσχα είναι μια από τις πιο λαμπρές γιορτές της ορθόδοξης χριστιανοσύνης. Ονομάζεται και Λαμπρή. Αυτό το αίσθημα ευφορίας προετοιμάζεται ήδη από την πρώτη ημέρα της Μ. Εβδομάδας, παρά τις δραματικές σκηνές που θα εξελιχθούν στο σενάριο των Παθών.

Την Κυριακή των Βαΐων στολίζονται οι εκκλησίες με βάγια, προαναγγέλλοντας την ένδοξη έκβαση του θείου δράματος. Την Πέμπτη, ημέρα της Σταύρωσης, βάφονται τα κόκκινα αβγά (Κόκκινη Πέμπτη, Κοκκινοπέφτη), τα οποία συμβολίζουν βέβαια τη θυσία του Κυρίου, αλλά και το αίμα των ζωντανών και ακμαίων σωμάτων και είναι φορτισμένα με την αναμενόμενη χαρά του τσουγκρίσματος και την απόλαυση της γεύσης τους στο συμπόσιο που ακολουθεί.

Τη Μ. Πέμπτη ετοιμάζουν οι γυναίκες τις «λαμπροκουλούρες», ενώ αργά το βράδυ μέχρι το πρωί της Μ. Παρασκευής ακολουθεί ο στολισμός του Επιταφίου με τα λουλούδια της άνοιξης από νεαρά κορίτσια. Τη χαρά μιας έκτακτης συντροφικότητας προσφέρει η υποβλητική περιφορά του επιταφίου στους δρόμους των ενοριών το βράδυ της Μ. Παρασκευής.

Μόλις ακούγεται το «Χριστός Ανέστη» το βράδυ του Μ. Σαββάτου, αρχίζουν να ακούγονται κωδωνοκρουσίες, πυροβολισμοί και πυροτεχνήματα για να εισακουστεί παντού, όπως λένε, το χαρμόσυνο μήνυμα της Ανάστασης και να κατατροπωθεί ο Άδης. Οι άνθρωποι αρχίζουν ν' ανταλλάσσουν αμοιβαίο ασπασμό και να επιβεβαιώνουν μεταξύ τους πως «Αληθώς ανέστη ο Κύριος». Ο ασπασμός αυτός είναι ασπασμός αγάπης και συνδιαλλαγής, καταπάτηση της κακίας. Το βράδυ της Ανάστασης διαβάζεται και η ευχή για τα κόκκινα αβγά. Οι άνθρωποι έχουν μαζί τους στην Ανάσταση ένα κόκκινο αβγό, το οποίο στη συνέχεια τοποθετούν στο εικονοστάσι. Το αβγό αυτό το ανανεώνουν κάθε χρόνο.

Σε ορισμένα μέρη η πρώτη Ανάσταση ξεκινά από το μεσημέρι του Μ. Σαββάτου. Ιδιαίτερα στην Κέρκυρα το μεσημέρι του Μ. Σαββάτου σπάζουν πήλινα κανάτια για να εξορκίσουν το κακό.

Μετά τη λειτουργία της Ανάστασης πολλοί άνθρωποι μεταφέρουν το Άγιο Φως στο σπίτι για να σταυρώσουν το ανώφλι της εξώπορτας και ν' ανάψουν με αυτό το καντήλι. Τα παλιά χρόνια πολλοί χριστιανοί βαφτίζονταν την ημέρα της Ανάστασης και ξεκινούσαν απ' αυτή την εβδομάδα μια καινούρια ζωή.

Τα συμπόσια της Κυριακής του Πάσχα (με επίκεντρο τον οβελία, το αρνί που ψήνεται στη σούβλα) επισφραγίζουν την πιο λαμπρή για τον ελληνικό λαό γιορτή χαράς της ζωής και αισιοδοξίας. Ο απόηχος αυτής της γιορτής υπάρχει και στην επόμενη εβδομάδα, τη Διακαινήσιμη (η λέξη σημαίνει την εκ νέου ανανέωση, μετά την ανάσταση του Χριστού, γι' αυτό μάλλον την ονομάζουν κατά τόπους και νέα ή και άσπρη εβδομάδα).

Με τα παιδιά μου στο εκκλησάκι της Σωτήρος, στο φαράγγι του Λούσιου ποταμού. Μεγάλο Σάββατο και βρέχει. Η ομπρέλα... θαλάσσης που είχα στο αυτοκίνητο μας βόλεψε μια χαρά...


Στον αρχαιολογικό χώρο του Ασκληπείου. Δίπλα στο λούσιο ποταμό, στην αρχαία Γόρτυνα...


Το χωριό μέσα στο πούσι. Οσο ανεβαίναμε πιο πάνω τόσο πύκνωνε...

Ο καιρός είναι βροχερός στο Ελληνικό Γορτυνίας. Επιβεβαιώθηκε πανηγυρικά η ΕΜΥ. Βρέχει αργά, ποτιστικά. Έχει πέσει μια ομίχλη άλλο πράγμα. Νομίζεις ότι ένα λευκό πέπλο έχει σκεπάσει παντού τον τόπο. Και συνεχίζει όσο περνάει η μέρα να ψιλοβρέχει συνέχεια...

Είπαμε παρόλα αυτά να πάμε μια βόλτα τη Δώρα, που έρχονταν πρώτη φορά στο χωριό, μια βόλτα στην Στεμνίτσα. Κι είναι ρίσκο γιατί η ομίχλη δεν σε αφήνει να δεις μπροστά σου, στα 5 μέτρα το δρόμο. Αλλά τα καταφέρνουμε. Και είναι όμορφα στο καφέ «Θυμέλη» που επιλέγουμε να πάμε. Ύστερα, το ίδιο τολμηρά, πήραμε το δρόμο να γυρίσουμε από τον Λούσιο. Κάναμε μια στάση στο εκκλησάκι της Σωτήρος, τελευταία στάση πριν τον Αη Γιάννη τον Πρόδρομο και μετά κατεβήκαμε στο ποτάμι. Με βροχερό καιρό πάντα, πήγαμε στο ασκληπιείο.

Περιπέτεια ήταν να βρούμε κάτι να φάμε. Στην Παναγία την Καρβουνιάρα είναι κλειστή η ταβέρνα, το ίδιο και στο σταυροδρόμι. Ευτυχώς αυτή του χωριού είναι ανοιχτή. Έχει ωραία φαγητά και είναι καλό το περιβάλλον.

Έπεσα «ξερός» κοντά δυο ώρες. Το απόγευμα ο καιρός το ίδιο. Με αισθητά πεσμένη και τη θερμοκρασία. Κάνει κρύο πια. Χειμωνιάτικο ο καιρός. Εδώ κάτι έχει που με κάνει και κοιμάμαι. Το πρωί ξύπνησα κοντά στις 10.

Οι προετοιμασίες για το αυριανό Πάσχα έχουν μπει σε ένα ρυθμό εντατικό. Ετοιμάζεται η σούβλα, το κοκορέτσι. Εδώ είναι αποφασισμένοι να σουβλίσουν, ότι καιρό κι αν κάνει.

Βράδυ μετά τις εννιά. Ετοιμάζονται σιγά - σιγά για την ανάσταση κι εγώ πήρα το κομπιούτερ και είπα να γράψω δυο γραμμές στο Blog μου. Στις ειδήσεις λέει ότι ο καιρός θα φτιάξει από αύριο το απόγευμα. «Τι να το κάνουμε το απόγευμα, το πρωί θέλουμε» ακούω κάποιους να σχολιάζουν. Έτσι είναι ο καθένας αυτό που τον ενδιαφέρει...

Μεγάλη Παρασκευή σήμερα κι ο καιρός συνεχίζει να είναι απρόσμενα καλός. Μας είχαν τρελάνει τις προηγούμενες μέρες , τα ΜΜΕ, πως σύμφωνα με την ΕΜΥ, θα πέσει η θερμοκρασία και να μη βιαστούμε να φυλάξουμε τα χειμωνιάτικά μας γιατί το φετινό Πάσχα, αν και αργά θα ήταν, λέει, το πιο κρύο των τελευταίων χρόνων. Αλλά για την ώρα δεν το βλέπουμε...

Το αντίθετο μάλιστα. Στην Αθήνα ο καιρός έχει μια εκπληκτική ηλιοφάνεια που μάλλον δεν συνάδει με το...πένθιμο ύφος της Μεγάλης Παρασκευής.

Η αλήθεια είναι ότι δεν πέφτει τόσο συχνά έξω η ΕΜΥ... Και λέμε πως μας το «φυλάει» για αργότερα. Τελευταίες δουλειές λίγο πριν φύγω. Να πάω να πλύνω και λίγο το αυτοκίνητο. Δε βλέπεται από τη σκόνη και τη περίεργη βροχή των τελευταίων ημερών στο δρόμο...

Ο μικρός περιμένει στο χωριό. Όχι πως τρελαίνεται κι όλας. Έχει βρει τις παρέες του και παίζει από το πρωί ως το βράδυ. Η Ειρήνη θα φύγει νωρίς το πρωί κι εγώ κατά τις επτά το απόγευμα, την ώρα που ετοιμάζονται να βγάλουν τον επιτάφιο για την περιφορά...

Το σκίτσο. επάνω αριστερά, είναι στάλθηκε στο e-mail μου από τον Θανάση Καρδάρα. Ευχαριστώ Θανάση. Καλό Πάσχα και σε σένα!

Μου αρέσει που αρχίζουν να σχολιάζουν και «άγνωστοι» σε μένα αναγνώστες του Blog

Α, είναι όμορφο να βλέπεις, όπως είδα σήμερα ο πρωί που άνοιξα το Blog για να το ενημερώσω πως είναι αρκετοί αυτοί που το διαβάζουν. Και κάποιοι μπαίνουν στον κόπο να κάνουν σχόλια. Δύο «ανέβασα» σήμερα. Τον ένα που έγραψε δεν τον ήξερα. Τον άλλον τον ήξερα αλλά δεν φανταζόμουν ότι διαβάζει το Blog και ότι το διαβάζει τόσο προσεκτικά ώστε να προσέξει και το πρόβλημα με το... χαλάζιο που είχα πριν λίγο καιρό...

Ο Μπους επισκέπτεται ένα νηπιαγωγείο και αρχίζει να μιλάει στα παιδάκια για το πόσο μεγάλη είναι η Αμερική, για το πόσο δημοκρατική και σπουδαία.... χώρα είναι και για το πώς υπερασπίζεται όλο τον κόσμο, για την τρομοκρατία και για το πώς τελικά θα μας σώσει από όλους τους τρομοκράτες
Αφού λοιπόν τελειώνει μετά από κάνα μισάωρο, λέει στα παιδάκια να κάνουν ότι ερώτηση θέλουν.

Σηκώνει το χέρι του ο μικρός Jack, ο πρόεδρος του χαμογελάει και ο Jack αρχίζει:

- Έχω 3 ερωτήσεις κ. πρόεδρε:
1. Πώς είναι δυνατόν να είστε πρόεδρος αφού πήρατε λιγότερες ψήφους από τον αντίπαλό σας στις εκλογές;
2. Συμφωνείτε πως η βόμβα στη Χιροσίμα ήταν η μεγαλύτερη τρομοκρατική πράξη της ιστορίας;
3. Είναι αλήθεια ότι θέλετε να βομβαρδίσετε το Ιράκ χωρίς καμία απόδειξη μόνο και μόνο για τα πετρέλαια;
Ο Bush χλωμιάζει, κομπιάζει και πάνω στην ώρα χτυπάει το κουδούνι και βγαίνουν τα παιδιά διάλειμμα. Όταν επιστρέφουν λοιπόν, ο πρόεδρος ξαναλέει στα παιδιά να κάνουν ότι ερώτηση θέλουν. Σηκώνει το χέρι του ο μικρός Danny , ο πρόεδρος του χαμογελάει και ο Danny αρχίζει:
- Κ. πρόεδρε έχω 5 ερωτήσεις:
1. Πώς είναι δυνατόν να είστε πρόεδρος αφού πήρατε λιγότερες ψήφους από τον αντίπαλό σας στις εκλογές;
2. Συμφωνείτε πως η βόμβα στη Χιροσίμα ήταν η μεγαλύτερη τρομοκρατική πράξη της ιστορίας;
3. Είναι αλήθεια ότι θέλετε να βομβαρδίσετε το Ιράκ χωρίς καμία απόδειξη μόνο και μόνο για τα πετρέλαια;
4. Γιατί σήμερα το κουδούνι χτύπησε 20 λεπτά νωρίτερα;
5. Πού είναι ο Jack ;

Δείτε αυτό τον χάρτη από τον Πλοιγό, ένα καταπληκτικό site για τις διαδρομές μέσα στην... αγνωστη Αθήνα. Τάσο συγχαρητήρια. Έχεις κάνει καταπληκτική δουλειά. Μόνο πως θα τυπώνουνμε τους χάρτης που εμείς οι μεγάλοι, οι... ξεχασιάριδες, δεν ξέρουμε.

Μια ενδιαφέρουσα πρόταση για όσους δεν μείνετε Αθήνα. Ενα διαφορετικό Πάσχα στη ζωή μας...

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 23/04/2008

Έχουμε ανάγκη κάποιες ώρες την επιστροφή στις ρίζες. Θέλουμε ξαποστάσουμε στον ίσκιο της μνήμης, να πιούμε από το γάργαρο νερό της θύμησης , να ξεδιψάσουμε. Άνυδρες είναι οι μέρες μας και οι αναμνήσεις βροχή που βάζει τάξη στα πράγματα...

Υπάρχει και σύνδεση. Συμβαίνουν και τώρα θαύματα κι ας μην έχουμε το χρόνο και την υπομονή να τα δούμε και να τα απολαύσουμε. Δείτε: Μόλις την προηγούμενη Τετάρτη, έγραψα σ' αυτή τη στήλη τον «πόνο» μου, ότι μου έκλεψαν τη μηχανή και κατέγραψα την εμπειρία μου από το αστυνομικό τμήμα Ομονοίας και την κινητικότητα στην ασφάλεια. Κι έλεγα, ουσιαστικά, πως με όλη αυτή την πίεση από τη γραφειοκρατική διαδικασία είναι αδύνατον να ασχοληθούν ουσιαστικά με τη μηχανή μου.

Διαψεύστηκα πολύ γρήγορα. Το Σάββατο το μεσημέρι, με ειδοποίησαν στο κινητό μου ότι βρέθηκε. Ήταν αλήθεια. Κι ήταν σε άριστη κατάσταση. Μόνο την μπαταρία είχαν εξαντλήσει στην προσπάθεια τους να τη βάλουν μπροστά. Άντε τώρα κι εξηγείστε μου πώς έγινε αυτό... Οι φίλοι μου που άκουσαν την ιστορία γελάνε. «Είσαι πολύ τυχερός» μου λένε. Μπορεί. Μπορεί και να γίνονται ακόμα θαύματα στις μέρες μας.

Μεγαλοβδομάδα. Στην κορύφωση για τα πάθη και την Ανάσταση. Κι όσο κι αν εδώ, στις πόλεις έχουν ισοπεδωθεί όλα στη μνήμη μου, έχουν καταγραφεί εικόνες μοναδικές από τα παιδικά χρόνια, τότε που περιμέναμε πως και πώς να κλείσουν τα σχολεία στο πασχαλινές διακοπές για να έχουμε το χρόνο να ασχοληθούμε κι εμείς με τη φουνάρα, με τον Ιούδα, με ότι τελικά νομίζαμε πως έπρεπε να εξαντλήσουμε το ρόλο μας και να ασχοληθούμε ουσιαστικά και υπεύθυνα.

Κι αυτό πού έχει καταγραφεί στο σκληρό της μνήμης είναι το πρωί της Μεγάλης Τετάρτης ξεκινούσαμε, οι Θραψανιώτες, κομβόι για το μοναστήρι της Παναγίας της Κουδουμιανής στη νότια μεριά του Ηρακλείου της Κρήτης να πάμε να κάνουμε Πάσχα.

Έχω ξαναγράψει γι' αυτή την εμπειρία μου. Μ' αρέσει κάθε χρόνο τέτοιες μέρες να τα θυμάμαι. Εξάλλου είναι και ανεξάντλητες αυτές οι θύμισες. Γεμάτες από παιδική αφέλεια που θέλει να ικανοποιείται με τα μικρά και καθημερινά και να μην ψάχνουμε τα μεγάλα και σπάνια.

Άνθρωποι, ταξίδια, κουβέντες... Όλα μου έρχονται ανάκατα στο μυαλό μου. Και μια θάλασσα του Λυβικού, άγρια, απότομη, βαθιά που δεν ήξερα να τη χειριστώ, έπρεπε όμως να με χτυπήσουν τα σαράντα κύματα. Ήταν σίγουρα καλό. Δεν καταλάβαινα γιατί , αλλά μου άρεσε. Δεν έψαχνα να δώσω λογικές εξηγήσεις. Μου άρεσε όλη αυτή η διαδικασία. Κι αυτό μου αρκούσε. Όπως και στους υπόλοιπους στην παρέα...

Θυμάμαι, από τότε μου άρεσαν οι ιστορίες... Κι αν είχαν να διηγούνται εκεί, οι άνθρωποι, ιστορία. Όταν βρίσκεται απομονωμένος μακριά από ότι έχουμε συνηθίσει να λέμε «κόσμο» όλα έχουν μέσα τους, χωρίς να το θες το στοιχείο της υπερβολής. Και οι άνθρωποι και ο τόπος. Ακόμα και οι καταστάσεις που βιώνεις, νομίζεις ότι είναι διαφορετικές.

Σας είπα, με άλλη αφορμή, ύστερα από πολλά χρόνια ένα καλοκαίρι πήρα τις αδερφές μου και πήγαμε ξανά στο ίδιο μοναστήρι. Δεν ταλαιπωρηθήκαμε όπως τότε. Το αυτοκίνητο, αν και με κακό δρόμο, μας πήγε ώς την εξώπορτα του μοναστηριού. Σε μια μέρα κάναμε ότι σε μια εβδομάδα. Και δεν ήταν προσκύνημα, ήταν εκδρομή.

Είχε χάσει πια όλη τη μαγεία του. Είναι που μεγαλώσαμε κι εμείς, είναι που ήμασταν πιο αθώοι τότε, είναι που δεν ήταν Μεγαλοβδομάδα τότε... Δεν ξέρω τι ακριβώς. Τίποτα όμως δεν ήταν το ίδιο...

Ας είναι . Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες μου έρχονται στο νου αυτές οι καταστάσεις. Κι ένα άρωμα από άνοιξη, μια ευωδιά από ζεστά καλιτσούνια, η καμένη μυρωδιά του αρνιού που «χάσαμε» στο φούρνο γιατί δεν βρήκαμε χώμα να τον σφραγίσουμε σωστά.

Καλό Πάσχα να' χουμε αδέρφια: με δύναμη και όρεξη για ζωή. Να πάμε δυο βήματα παρακάτω με αισιοδοξία και δημιουργικότητα, χρήσιμοι σε μας και τους γύρω μας...

Το κείμενο αυτό θα δημοσιευθεί αύριο στην εβδομαδιαία εφημερίδα του Ρεθύμνου «ΡΕΘΕΜΝΟΣ» στην ομώνυμη στήλη. Το πασχαλιάτικο φύλλο τυπώνεται νωρίτερα. Να κάνουν  και οι ανθρωποι που τη βγάζουν μερικές μέρες για διακοπές πιο χαλαρά...

Ενα πολιτικό παραμύθι...

10 κουταλιές ζάχαρης εισχωρούν στο σύστημά σας. Είναι το 100% της προτεινόμενης ημερήσιας δόσης. Ο λόγος που δεν κάνετε αμέσως εμετό από την υπερβολική δόση ζάχαρης είναι το φωσφορικό οξύ, που κόβει τη γεύση και σας επιτρέπει να κρατήσετε το αναψυκτικό στο στομάχι σας.

20 λεπτά:

Το ζάχαρό σας προκαλεί μια έκρηξη ινσουλίνης. Το συκώτι σας ανταποκρίνεται σε αυτό, μετατρέποντας όση ζάχαρη μπορεί σε λίπος (και υπάρχει πολύ ζάχαρη αυτή τη στιγμή).

40 λεπτά:

Η απορρόφηση καφεΐνης έχει ολοκληρωθεί. Οι κόρες σας διαστέλλονται, η πίεση του αίματος αυξάνεται και το συκώτι συνεχίζει να ρίχνει ζάχαρη στο αίμα. Οι δέκτες αδενοσίνης στον εγκέφαλό σας φράζουν αποτρέποντας την υπνηλία.

45 λεπτά:

Το σώμα σας ανεβάζει την παραγωγή ντοπαμίνης, ερεθίζοντας τα κέντρα ευχαρίστησης στον εγκέφαλό σας. Είναι ο ίδιος τρόπος που λειτουργεί και η ηρωίνη.

60 λεπτά:

Το φωσφορικό οξύ δεσμεύει το ασβέστιο, το μαγνήσιο και τον ψευδάργυρο στο έντερό σας, παρέχοντας μιας περαιτέρω ώθηση στο μεταβολισμό. Αυτό γίνεται από τις υψηλές δόσεις της ζάχαρης και των τεχνητών γλυκαντικών ουσιών που αυξάνουν επίσης τη νεφρική αποβολή του ασβεστίου.

60 λεπτά:

Οι διουρητικές ιδιότητες της καφεΐνης κάνουν παιχνίδι (σας κάνει να πρέπει να κατουρήσετε). Τώρα βεβαιώνεται ότι θα εκκενώσετε το συνδεμένο ασβέστιο, μαγνήσιο και ψευδάργυρο που διαφορετικά θα πήγαινε στα κόκκαλά σας, καθώς επίσης το νάτριο, τον ηλεκτρολύτη και το νερό.

80 λεπτά:

Δεδομένου ότι η αναστάτωση μέσα σας πεθαίνει, θ' αρχίσετε να έχετε στέρηση ζάχαρης. Μπορεί να γίνετε οξύθυμοι ή και αργόστροφοι. Έχετε επίσης τώρα, κυριολεκτικά, κατουρήσει όλο το νερό που περιείχε η Coke , μαζί με τις πολύτιμες θρεπτικές ουσίες που το σώμα σας θα μπορούσε να έχει χρησιμοποιήσει για να ενυδατώσει το σύστημά σας ή να χτίσει ισχυρά κόκκαλα και δόντια.

Πώς η Κόκα Κόλα και η Pepsi μας "βΟΗΘΟΥΝ"
Μπορείς να καθαρίσεις μια τουλέτα:

Καταβρέξτε με ένα κουτάκι Coca-Cola την λεκάνη της τουλέτας. 1 ώρα μετά θα λάμπει από καθαριότητα. Το κιτρικό οξύ της Coke εξαφανίζει όλες τις χρωστικές κιλήδες από τις πορσελάνες.

Μπορείτε να αφαιρέσετε την σκουριά από τον προφυλακτήρα  του αυτοκινήτου σας:

Τρίψτε τον προφυλακτήρα με ένα τσαλακωμενο αλουμινοχαρτο, βουτηγμένο στην Coca-Cola

Καθαρίστε τους πόλους της μπαταρία του αυτοκινήτου από την διάβρωση:

Ρίξτε ένα κουτάκι Coca-Cola πάνω στους πόλους της μπαταρίας για να εξαφανίσετε την διάβρωση 

Η σκουριά φεύγει με την πρώτη:

Απλώστε ένα πανί βουτηγμένο στην Coca-Cola στη σκουριά για λίγο χρονικό διαστημα

Μπορείτε να αφαιρέσετε το γράσσο από τα ρούχα:

Ρίξτε ένα κουτάκι Coke πάνω στον λεκε από γράσσο, μαζί με απορρυπαντικό, και τρίψτε το κυκλικά. Η Coca-Cola/Pepsi θα βoηθήσει να εξαφανιστεί ο λεκές

Μπορεί επίσης να εξαφανίσει την θολούρα από το παρμπρίζ σας

Αυτό το κατασκέυασμα το πίνουμε!

Φυσικά το χρησιμοποιούμε για να καθαρίζουμε και τους λεκέδες μας.

Και πληρώνουμε γι'αυτό!   Σωστά;

Πληροφοριακά:

Ο μέσος όρος pH των αναψυκτικών, π.χ. Coke & Pepsi είναι 3.4. Αυτή η ποσότητα οξύ είναι αρκετά δυνατή να διαλύσει δόντια και κόκαλα! Το σώμα μας σταματάει να χτίζει τα κόκαλα περίπου στην ηλικία των 30. Μετά από αυτή την ηλικία αρχίζει να διαλύει τα κόκαλα κάθε χρόνο μέσα από τα ούρα μας, εξαρτώμενο όμως πάντα από την οξύτητα του φαγητού που λαμβάνει. Το διαλυμένο ασβέστιο καταλήγει από τις αρτηρίες, τα αιμοφόρα αγγεία, το δέρμα, τους ιστούς και τα διάφορα όργανα, στα νεφρά με αποτέλεσμα την δημιουργία της πέτρας στα νεφρά.

Τα αναψυκτικά δεν έχουν καθόλου φυσικά στοιχεία (σε αντίθεση με τις βιταμίνες και το φυσικό νερό). Έχουν περισσότερη ζάχαρη, υψηλότερη οξύτητα και χρωστικά. Μερικοί άνθρωποι προτιμούν να πίνουν ένα αναψυκτικό μετά από κάθε γεύμα.

Φαντάζεστε ποιο είναι το αντίκτυπο;

Το αντίκτυπο;

Το σώμα μας έχει μία ενδεικτική τιμή 370 για την λειτουργία της χώνευσης των ενζύμων. Η θερμοκρασία των αναψυκτικών είναι κατά πολύ μικρότερη από 37, μερικές φορές είναι πολύ κοντά στο 0. Αυτή η διαφορά θερμοκρασίας έχει σαν αποτέλεσμα να επηρεάζεται η διαδικασία των ενζύμων και να δημιουργεί stress στο χωνευτικό μας σύστημα κι αυτό να χωνεύει λιγότερο φαγητό. Στην πραγματικότητα το φαγητό ζυμώνεται. Το ζυμωμένο φαγητό προκαλεί δυσοσμία, αέρια, αποσύνθεση και δημιουργεί τοξικά, τα οποία απορροφούνται από τα έντερα, κι έτσι περνάνε μέσα στο αίμα απ'όπου διοχετεύεται σε ολόκληρο το σώμα. Αυτή η εξάπλωση των τοξικών βοηθάει στην δημιουργία διαφόρων αρρωστιών.

Μερικά παραδείγματα:

Πριν μερικούς μήνες, έγινε ένας διαγωνισμός στο πανεπιστήμιο Delhi "Ποιος θα πιεί την περισσότερη  Coke" Ο νικητής ήπιε 8 μπουκάλια και πέθανε επί τόπου από την υπερβολική δόση «μελανικής διοξύνης» στο αίμα του και μη επαρκής οξυγονόσεως. Από τότε, ο πρύτανης απαγόρεψε τα αναψυκτικά από την καντίνα του πανεπιστημίου.

 Κάποιος έβαλε ένα σπασμένο δόντι σε ένα μπουκάλι Pepsi όπου μετά από 10 ημέρες αυτό διαλύθηκε! Τα δόντια και τα κόκαλα είναι τα μόνο ανθρώπινα όργανα που μένουν άθικτα αρκετό καιρό μετά από τον θάνατο μας.

Φανταστείτε τι μπορεί να κάνει αυτό το αναψυκτικό στα ευαίσθητα έντερα σας και στο εσωτερικό του στομάχου σας που καταλήγει!

Δείτε κι αυτό για να καταλάβετε πόσο
επικίνδυνα είναι τα αναψυκτικά...
mentos+coca cola.pps
Αυτό pps είναι μια... έκρηξη στο στομάχι όσων αγαπούν ακόμα τα αναψυκτικά. Δείτε τι παθαίνει κανείς από το συνδυασμό Κόκα Κόλας με καραμέλες mentos... 

Ανάκληση μη ασφαλούς τροφίμου

Ο ΕΦΕΤ, μέσω του Συστήματος Έγκαιρης Προειδοποίησης για τα Τρόφιμα και τις Ζωοτροφές ενημερώθηκε για τη διακίνηση φιλέτων γαλοπούλας, στα οποία καταμετρήθηκε αυξημένο φορτίο του βακτηρίου Listeria monocytogenes .
Πρόκειται για φιλέτα γαλοπούλας, που παράγονται από την επιχείρηση «CRETA FARM», με την εμπορική επωνυμία «Creta farm εν ελλάδι», σε συσκευασίες των 100gr. Ο αριθμός παρτίδας του προϊόντος είναι 00802820, ο κωδικός παρτίδας του είναι 8015619 και η ημερομηνία λήξης του είναι 27.04.2008. Σύμφωνα με δήλωση της επιχείρησης, η συνολική ποσότητα παραγωγής ήταν 288kg, από τα οποία τα 123kg διακινήθηκαν στην εγχώρια αγορά.
Ο Ε.Φ.Ε.Τ. απαίτησε την άμεση ανάκληση/απόσυρση του συνόλου της συγκεκριμένης παρτίδας από την επιχείρηση και ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη οι σχετικοί έλεγχοι.
Ο ΕΦΕΤ καλεί τους καταναλωτές να μην καταναλώσουν το ανωτέρω προϊόν.

Ευχαριστώ για την τιμή Κατερίνα
Από την συγγραφέα Κατερίνα Μουρίκη πήρα το ακόλουθο e-mail:
Θα είναι ιδιαίτερη χαρά για μας να σας δεχθούμε στον όμορφο Σχίνο.
Σας ευχόμαστε να περάσετε τις Άγιες ημέρες του Πάσχα με υγεία και αγάπη.
Πάντα φίλη
Κατερίνα Μουρίκη

Ασφαλώς και δεν είναι πρόκειται για ένα απλό πράγμα η μύηση στο ρέικι.  Καταρχήν γνώρισα Ανθρώπους το προηγούμενο Σαββατοκύριακο. Με χαμόγελο αληθινό, με συναισθήματα αληθινά, με χέρια ζεστά, χωρίς τη διάθεση για κουτσομπολιά μέσα στην ενέργεια. Το κέρδος ήταν τεράστιο.

Δυο 24ωρα γεμάτα εμπειρίες μεγάλες. Δεν θα σας εξηγήσω εδώ τι είναι ρέικι. Άμα είσαστε καλά, άμα δεν έχετε προβλήματα ενδεχομένως να μην το χρειάζεστε. Κρατήστε αυτή νηφαλιότητα και την ομορφιά ακριβά φυλαγμένη μέσα σας.

Αν όμως, αν λέω έχετε το προβληματάκι σας εδώ είναι η λύση.

Χιλιάδες χρόνια πριν είχαν βρει τον τρόπο και μας τον έδωσαν οι πρόγονοι μας. Το ίδιο και οι ανατολικοί. Έβρισκαν τον τρόπο να ηρεμούν, να χαλαρώνουν και να παίρνουν δυνάμεις.

Αυτό προσπαθήσαμε να μάθουμε κι εμείς μαζί με άλλα οκτώ άτομα. Το καταφέραμε; Ο χρόνος θα δείξει. Πτυχίο όμως πήραμε. Και ένα κόκκινο φωτιά τριαντάφυλλο από αυτά που ήταν στο δωμάτιο με τις εναρμονίσεις.

http://www.tanea.gr//Article.aspx?d=20080313&nid=7807197&sn=&spid=877
Το παραπάνω δημοσίευμα μου το έστειλε η Ειρήνη, η κόρη μου, γυναίκα πια η ίδια. Με πολύ χιούμορ. Η είδηση δημοσιεύθυκε σε αθηναϊκή εφημερίδα αλλά πού να τη δούμε εμείς με το τρέξιμο για το καθημερινό άγχος μας... 

Αχ, ο Γιωργάκης έπεσε από το ποδήλατο...

Μωρέ τι είναι τούτο μ' αυτό το παιδί... Καλά, να διοικεί το κόμμα που κληρονόμησε από τον πατέρα του, το ΠΑΣΟΚ, δεν ξέρει... Αυτό τα ξέραμε. Αλλά ούτε ποδήλατο να οδηγήσει, δεν το φανταζόμαστε... Στα καλά του καθουμένου την περασμένη Κυριακή πήρε το ποδήλατό του για να πάει στον Μαραθώνα και βρέθηκε στο... νοσοκομείο. Μόνος του τα κατάφερε... Α, ρε Γιωργάκη... Δεν μπορείς , που δεν μπορείς, δεν κάθεσαι και στ' αυγά σου. Το ποδήλατο σε μάρανε...