Φύτεψαν νέα δέντρα στη θέση των παλιών
Ο Κώστας Κίτσιος έκανε πάλι το θαύμα του. Σε χρόνο ρεκόρ ετοίμασε το βιντεάκι που βλέπετε. Η κινητοποίηση των παιδιών για τη ζωγραφική στον περίβολο του οικοπέδου που θέλουν να χτίσουν το διοικητήριο της Νομαρχίας Αθηνών έγινε χθες το μεσημέρι. Και ιδού πόσο γρήγορα ο Κώστας έκανε το μοντάζ και το ανέβασε στο YouTube για να μπορέσουμε να το πάρουμε από κει και να σας το προσφέρουμε. Μαγεία για όσους θα ήθελαν να είναι εκεί αλλά διάφοροι λόγοι δεν τους το επέτρεψαν… Ευχαριστούμε Κώστα!
Τα παιδιά μας πρωτοστάτησαν στη δεντροφύτευση… Εκεί που έκοψαν τα παλιά!
Πολύς κόσμος πήρε μέρος στη δεντροφύτευση, δίνοντας ένα μάθημα οικολογικής ευαισθησίας…
Ολοι μαζί να ξαναφτιάξουμε πράσινη την άνυδρη Αθήνα…
Αγάπη χρειάζεται να μεγαλώσει ένα δέντρο. Και το παιδί είναι σε θέση να τη δώσει…
Μαζί με τα νέα δεντράκια έβαζαν και ενημερωτικό υλικό. Εξηγούσαν το “γιατί”…
Είχα ζητήσει, επειδή έλειπα εκτός Αθηνών, από όποιον πάει στο κάλεσμα για τον Προαστιακό την προηγούμενη Κυριακή, να μου στείλει φωτογραφίες και υλικό από της δεντροφύτευση που έκαναν. Η Γιώτα μου έστειλε έξι (6) φωτογραφίες και από τον Δημήτρη Νέζη δανείστηκα το κείμενο που “ανέβασε” στο Blog για το “Μήνυμα για όλους”. Και ιδού:
Γύρω στους 100 κάτοικοι της περιοχής συγκεντρώθηκαν για να διαδηλώσουν τη θέλησή τους για την υπογειοποίηση των σιδηροδρομικών γραμμών.
Παραβρέθηκαν εκπρόσωποι και μίλησαν εκφράζοντας τη συμπαράστασή τους εκπρόσωποι της Επιτροπής του Πλάτωνα. Επίσης εκπρόσωποι της “Συμπαράταξης” και της “Ανοιχτής Πόλης” από το δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας.
Αφού τέλειωσαν οι ομιλίες, κατά τη διάρκεια των οποίων τα παιδιά ζωγράφιζαν το τείχος που χωρίζει τη πόλη στα δυο, προχώρησαν κατά μήκος της Κωνσταντινουπόλεως, στο σημείο που κόπηκαν το καλοκαίρι τα δέντρα και φύτεψαν νέα.
“Με φύτεψαν στις 9/11/2008″. Ποτέ δεν θα γράψουν πότε το… ξερίζωσαν!
Συμμετέχουμε στις εκδηλώσεις για το Πολυτεχνείο
Να θυμόμαστε… Να μην ξεχνάμε… Να τιμούμε αυτούς που “έπεσαν” για τη δική μας φωνή και λευτεριά. Να πάμε στις εκδηλώσεις των σχολείων και να μην την αντιμετωπίσουμε σαν απλή σχολική γιορτή. Να συζητήσουμε με τα παιδιά μας την ουσία και να τα πάρουμε να πάμε στην αυριανή διαδήλωση στο κέντρο της Αθήνας.
Ευτυχώς που ακόμα υπάρχουν καρδιές που χτυπούν και ευαισθητοποιούνται. Το χάλι με τις φωτιές παράγινε. Καλή βδομάδα να έχουμε!
Εδώ στη γειτονιά και μέσα από το λαϊκό κίνημα προσπαθούμε να κρατήσουμε ζωντανή αυτή την ευαισθησία Αντρέα. Αν δεν το κάνουμε εμείς, ποιος περιμένουμε να το κάνει; Είναι η μόνη αντίσταση σε μέρες δύσκολες. Όσο πιο πολλοί τόσο καλύτερα!
Όλες οι καρδιές χτυπάνε.Κάποιες είναι ιδιαίτερες.Γιατί κάνουν αυτό που νιώθουν και τους γεμίζει.Γιατί αγωνίζονται και παλεύουν. Έχουν όνειρα,ιδανικά. Είναι αυτές που κρατάνε στις πλάτες τους όλους τους υπόλοιπους. Είναι αυτές που εξισορροπούν τα πράγματα. Κι ας είναι πιο λίγες…Έχω μια ελπίδα ότι δεν χάνονται ποτέ οι καρδιές αυτές…Νίκο η λεζάντα στην τελευταία φώτο είναι… δεν βρίσκω λόγια.Απλά σε κάνει να σκεφτείς… “Με φύτεψαν στις 9/11/2008″. Ποτέ δεν θα γράψουν πότε το… ξερίζωσαν!”
Μήπως δεν είναι αλήθεια άραγε; Όλο τυμπανοκρουσίες έχουμε όταν κάνουμε δεντροφύτευση και καλά κάνουμε, αλλά για να τα κόψουν αυτά τα δέντρα στην Κωνσταντινουπόλεως περίμεναν να έρθει Αύγουστος, να είναι άδεια η Αθήνα. Σαν τους κλέφτες. Κι όταν ο κόσμος το πήρε χαμπάρι και ξεσηκώθηκε σταμάτησαν και κρύφτηκαν στο σκοτάδι σαν τους λωποδύτες…
Δεν μπορώ να ξέρω πως σκέφτηκαν αυτοί που έκοψαν έτσι τα δέντρα.Δεν αναφέρθηκα σε αυτούς…
Εννοούσα τους ανθρώπους που δίνουν ζωή,δηλαδή εσάς.Για τους άλλους που αφαιρούν,εννοούσα ότι έχουν καρδιά που χτυπάει αλλά μόνο αυτό.Πέρα από εκεί δεν εξυπηρετεί σε τίποτε άλλο.