Ετσι «συρρικνώνονται» οι εφημερίδες
Σήμερα το μεσημέρι, κατά τις τρεις, συνεδριάζει το νομαρχιακό συμβούλιο Αθηνών, στο νέο κτίριο της Νομαρχίας Αθηνών στη Συγγρού. Κατά τα φαινόμενα δεν πρόκειται να συζητηθεί και το υπό ανέγερση κτίριο στη γωνία Αίμωνος και Ευκλείδου. Εμείς συνεχίζουμε σταθερά τον αγώνα μας. Μεθαύριο Σάββατο, πάρτε τα παιδιά σας και ελάτε να… ζωγραφίσουμε τη γειτονιά που ονειρευόμαστε…
Τα τελευταία χρόνια η αναγνωσιμότητα των εφημερίδων συρρικνώνεται. Φταίνε, λέει, το internet, η τηλεόραση αλλά και οι ίδιες οι εφημερίδες που αντί να τονώνουν την ύλη τους με αποκλειστικά ρεπορτάζ και έρευνες περιμένουν από τα C.D. που «φιλοξενούν»α πουλήσουν φύλλα.
Όλα αυτά είναι σωστά. Μα την Κυριακή στην Καρύταινα ανακάλυψα έναν ακόμα λόγο…
Σ’ αυτό το παραδοσιακό χωριουδάκι της Αρκαδίας υπήρχε παλιότερα ένα μαγαζί (κάτι σαν παντοπωλείο” που πουλούσε και εφημερίδες. Είχα χρόνια να αγοράσω εφημερίδες και να, που τώρα που δοκίμασα να αγοράσω κυριακάτικα φύλλα, είδα ότι το μικρό μαγαζάκι είχε κλείσει.
Ρώτησα και μου είπαν ότι ο παππούς πέθανε. Φυσικά οι εφημερίδες ήταν φαίνεται, ένα προσωπικό στοίχημα. Κανείς δεν σκέφθηκε να να τις πάρει και να βρίσκει ο κόσμος που θέλει να πάρει την εφημερίδα του.
Ακολουθούν το βιολογικό κύκλο του παππού. Φεύγουν οι παππούδες, τέλος οι εφημερίδες… Περίεργο. Στην πρώτη ματιά η Καρύταινα μοιάζει με ένα φυσιολογικό χωριό.
Στους δρόμους κυκλοφορούν νέοι άνθρωποι, στις καφετέριες πίνουν τον πρωινό καφέ τους οι άνθρωποι που βγήκαν από την εκκλησία πριν από λίγο…
Είναι Νοέμβρης μα έχει έναν ήλιο δυνατό που θαρρείς πως καίει. Ο Λάμπρος θέλει να ανεβούμε μια βόλτα στο κάστρο, να περπατήσουμε στα ερειπωμένα αρχαία. Στον τόπο περπάτησε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και οι ντόπιοι θεώρησαν σκόπιμο να τον κάνουν… πολιτιστικό σύλλογο του χωριού. Η «σφραγίδα του» υπάρχει στα έργα που έχουν φτιάξει, σε πινακίδες σκαλισμένες στο μάρμαρο, έτσι να μείνει στο χρόνο.
Περπατούμε στα στενά δρομάκια του χωριού. Αν και δεν έχει την ανάπτυξη της Στεμνίτσας διαθέτει μια μοναδική ομορφιά. Οι κληματαριές, άδειες από φύλλα γέρνουν μέσα στο δρόμο. Σπίτια ερείπια, γκρεμισμένα που πιάνεται η ψυχή σου να τα βλέπεις και δίπλα άλλα περιποιημένα και φτιαγμένα, αναπαλαιωμένα, όμορφα πετρόχτιστα.
Η επαρχία διαθέτει οάσεις ομορφιάς. Και η Αρκαδία έχει τη δική της μοναδικότητα να παρουσιάσει. Οι εποχές άλλαξαν. Η Καρύταινα με τη μεγάλη ανάπτυξη συρρικνώθηκε. Άλλα χωριά πήραν τη σκυτάλη και πάνε μπροστά. θα μείνουν πάντα όμορφα στη σκέψη μας και την καρδιά μας να ακουμπάμε πάνω τους να παίρνουμε ενέργεια και δύναμη…
Το κάστρο της Καρύταινας, όπως φαίνεται κάτω από το χωριό, από την πλατεία…
Το χωριό Καρύταινα όπως φαίνεται από ψηλά… Κτισμένο στην πλαγιά του βουνού…
Να και η χελώνα… Ανεβαίνει κι αυτή στο κάστρο αλλά από άλλο δρόμο…
Άλλη μια άποψη της Καρύταινας ψηλά πάνω από το κάστρο…
Ακόμα μια πλευρά της Καρύταινας από ψηλά…
Δεξιά ο κάμπος της Μεγαλόπολης…
