Ο Χριστόδουλος οδεύει στην τελευταία του κατοικία, στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών...


Τελευταία φωτογραφία αποχαιρετισμού...

Σήμερα το πρωί στις 10 κηδεύτηκε ο Χριστόδουλος. Δείτε τι προβλέπει το πρωτόκολλο:
- Στην εξόδιο ακολουθία προεξάρχει ο τοποτηρητής, ο οποίος είναι ο μητροπολίτης Καρυστίας Σεραφείμ, ενώ οι ιεράρχες στέκονται στη σειρά στην Ωραία Πύλη, κατά Πρεσβεία Αρχιεροσύνης.

- Στην εξόδιο ακολουθία παρίσταται ο αρχηγός του κράτους, ο οποίος μετά το τέλος της τελετής προσκυνά το σεπτό σκήνωμα και απέρχεται. Στη συνέχεια όλες οι Αρχές συνοδεύουν τον νεκρό μέχρι το σημείο της ταφής.

- Κατά την εκφορά της σωρού προηγούνται οι αρχιμανδρίτες που κρατούν τα παράσημα του μεταστάντος Αρχιεπισκόπου, χωρίς άμφια, φέροντες όμως τα διάσημα του οφίκιού τους. Ο αρχιγραμματέας της Συνόδου φέρει την αρχιερατική ράβδο του σεπτού νεκρού, ο πρώτος γραμματέας τη Μίτρα, ο δεύτερος γραμματέας το μεγαλύτερο παράσημο του μακαριστού Αρχιεπισκόπου.

- Λίγο πριν από την έναρξη της νεκρώσιμης πομπής αφαιρείται η Μίτρα και η πατερίτσα από τον νεκρό και τοποθετείται καλυμμαύχι και επανωκαλύμμαυχο.

- Η νεκρώσιμη τελετική πομπή σχηματίζεται με την ακόλουθη σειρά: Μοτοσικλετιστές και αυτοκίνητα της τροχαίας, μπάντα του δήμου, ο έχων το γενικό πρόσταγμα. Στρατιωτικά αγήματα, κληρικοί με λαμπάδες και φανάρια, ιερά εξαπτέρυγα, ο σταυρός, οι διάκονοι και οι ιερείς της Αρχιεπισκοπής Αθηνών με πλήρη τη στολή τους, δύο διάκονοι με τα δικηροτρίκηρα, οι επίσκοποι, οι μητροπολίτες, ξανά άλλοι δύο διάκονοι με δικηροτρίκηρα, ο τοποτηρητής, ο εκκλησιάρχης, ο γραμματέας της Συνόδου, οι αρχιμανδρίτες που κρατούν τα παράσημα του νεκρού, η σωρός πάνω στον κιλλίβαντα, οι μητροπολιτες που κρατούν τις τέσσερις ταινίες του φερέτρου, οι φέροντες το πένθος τρεις αρχιερείς, ο πρωτοσύγκελος της Αρχιεπισκοπής και οι άμεσοι συνεργάτες του, ο οδηγός του αυτοκινήτου του μακαριστού Αρχιεπισκόπου, οι άμεσοι συγγενείς του νεκρού, οι αντιπρόσωποι των Ορθόδοξων Εκκλησιών, οι εκπρόσωποι της ελληνικής Πολιτείας, οι πρέσβεις των ορθόδοξων κρατών. Ακολουθούν οι πιστοί.
Εξάλλου όλα αυτά θα τα δείτε στην τηλεόραση, στις ατέλειωτες ζωντανές συνδέσεις.
Εσείς για καλό και για κακό, αν έχετε άλλη δουλειά, εκτός από το να παραστείτε στην κηδεία ΜΗΝ ΠΑΤΕ σήμερα στο κέντρο της Αθήνας. Η τροχαία έχει αποκλεισμένες τις κεντρικές οδικές αρτηρίες και θα ταλαιπωρηθείτε πολύ χωρίς λόγο μέσα στα μποτιλιαρισμένα αυτοκίνητά σας. Ακούστε με.


Γοργόφτερε, χιονόθωρε
Γοργόφτερε, χιονόθωρε κι’ αστερομάτη γλάρε,
Πώχεις χαρά το πέταμα καϋμό τη λευτεριά,
Τους λογισμούς, του πόθους μου τα ονείρατά μου πάρε
Και φέρε τα στα πέλαγα, μακρυά από τη στεριά.

Θα μείνουν πάντα αμόλυντα, παρθένα, αγνά, λευκά.
Γεώργιος Δροσίνης


Ένας ανεπανάληπτος Σαλβατόρε Νταλί
SalvatoreDali.ppt

 

Μάθημα Δημοσιογραφίας...

ΑΦΩΝΟΙ ΕΜΕΙΝΑΝ ενενήντα περίπου φοιτητές κατά τη διάρκεια του μαθήματος Ειδικά Ρεπορτάζ στο τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Πανεπιστημίου της Αθήνας όταν ο καθηγητής τους Λάμπης Ταγματάρχης, δημοσιογράφος και πρόεδρος στη συνδρομητική τηλεόραση, κατά τη διάρκεια της  διδασκαλίας σήκωσε μια φοιτήτρια που καθόταν στην πρώτη σειρά του αμφιθεάτρου και τη φίλησε στο στόμα.
ΑΚΟΛΟΥΘΩΣ ΖΗΤΗΣΕ απ' τους φοιτητές να καταγράψουν το περιστατικό και να το στείλουν άμεσα ως ρεπορτάζ στο μέσο που υποτίθεται ότι εργάζονταν.  Μόλις είχε ολοκληρωθεί εκτενέστατη συζήτηση με θέμα «Ηθικοί κανόνες στο ρεπορτάζ, ηθικά διλήμματα, εισβολή στην ιδιωτική ζωή» και είχε αναλυθεί η ανάγκη να ερευνούν σοβαρά και να ψάχνουν σε βάθος οποιοδήποτε θέμα πριν το καταγράψουν για το μέσον όπου μελλοντικά θαεργάζονται.
ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΟΝΤΩΣ κατέγραψαν αυτό που είδαν.
Και με οξύ τρόπο καυτηρίασαν την πράξη του καθηγητή τους.
Ενας μάλιστα...αποχώρησε επιδεικτικά από το αμφιθέατρο σε ένδειξη
διαμαρτυρίας γι' αυτό που συνέβη στη συμφοιτήτριά του.
«ΗΡΘΕ ΝΑ ΛΥΤΡΩΣΕΙ τα σεξουαλικά του βίτσια», έγραψε ο ένας,
«σεξουαλική επίθεση σε φοιτήτρια την ώρα του μαθήματος», έγραψε ο άλλος, «πείραμα με σεξουαλικές προεκτάσεις», έγραψε ο τρίτος.
Χαμός.
Η συνέχεια έχει ακόμη πιο μεγάλο ενδιαφέρον.
Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΑΚΟΥΓΕ όλο το φρικτό κατηγορητήριο ατάραχος.
«Σας έχω βγάλει και φωτογραφία με το κινητό μου» του φώναξε ένας φοιτητής, «δεν φοβόσαστε ότι αύριο θα είστε πρωτοσέλιδο;» τον ρώτησε...
Ο καθηγητής σηκώθηκε κι αφού ευχαρίστησε τους φοιτητές του για τη
συνεργασία, τους ανακοίνωσε ότι, αν δεν είναι εξαιρετικά προσεκτικοί και δεν ερευνούν αυτό που πρόκειται να γράψουν, πέρα απ' το γεγονός
ότι δεν θα περάσουν ποτέ το μάθημά του, δεν θα γίνουν ποτέ καλοί
δημοσιογράφοι.
Και αμέσως άρχισε να τους απαριθμεί τα λάθη τους:
1. Κανείς από τους φοιτητές-ρεπόρτερ δεν έκανε ρεπορτάζ.
2. Κανείς δεν σηκώθηκε από τη θέση του να ρωτήσει το «θύμα» αν είχε κάποια
σχέση με τον κ. καθηγητή, αν είχε προηγηθεί κάτι μεταξύ τους, αν είχε
προκληθεί ή είχε προκαλέσει τον καθηγητή.
3. Κανείς φοιτητής δεν παρατήρησε ότι η φοιτήτρια «θύμα» ήταν τελείως
άγνωστο σ' αυτούς πρόσωπο και προφανώς δεν την είχαν ξαναδεί ποτέ στο
αμφιθέατρο της σχολής.
4. Κανείς φοιτητής δεν πρόσεξε ότι αυτή η φοιτήτρια, όσο κι αν έμοιαζε νέα,
ήταν τουλάχιστον δέκα χρόνια μεγαλύτερή τους.
5. Επειδή η φοιτήτρια «θύμα» δεν γνώριζε κανέναν, δεν μιλούσε και με
κανέναν, πράγμα ασύνηθες για φοιτητικό αμφιθέατρο.
6. Κανείς απ' τους φοιτητές δεν σκέφτηκε ότι το θέμα που μόλις είχε
αναλυθεί από τον καθηγητή είχε τίτλο «Ηθικοί κανόνες στη δημοσιογραφία» και
ότι αυτό σημαίνει.
7. Κανείς δεν ρώτησε τη συμφοιτήτρια που καθόταν δίπλα στο «θύμα» αν πρόσεξε
κάτι ιδιαίτερο στη συμπεριφορά του «θύματος» ή τη συμπεριφορά
του καθηγητή
8. Κανείς δεν φρόντισε να ρωτήσει τον καθηγητή αν είναι σύνηθες γι' αυτόν να
καταφεύγει σε ανάλογες συμπεριφορές και αν αυτή είναι μια νέα διδακτική
μέθοδος.
9. Τέλος, κανείς δεν φρόντισε να μάθει γιατί επιτέλους διάλεξε αυτή τη
φοιτήτρια κι όχι μια άλλη... και, εν πάση περιπτώσει, αφού επρόκειτο
να τον κάνουν πρωτοσέλιδο να του ζητήσουν να πει κι αυτός την άποψή του.
Το μάθημα τελείωσε.
ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ συζητούσαν μεγαλόφωνα για το περιστατικό. Ο καθηγητής έπρεπε να αποχωρήσει γρήγορα από την αίθουσα γιατί το δίωρο της διδασκαλίας είχε τελειώσει.
ΣΗΚΩΘΗΚΕ, μάζεψε τα πράγματά του από την έδρα, ζήτησε από τους φοιτητές ένα λεπτό ησυχία για να τους συστήσει τη γυναίκα του, που πρώτη φορά παρακολούθησε μάθημά του.

Ενα «ύστατο Χαίρε», πρωτοσέλιδο από μια ιστορική εφημερίδα της Αθήνας. Το θρησκευτικό συναίσθημα προκαλεί και διεγείρει πάντα. Κι ο χριστιανισμός όταν γίνεται δόγμα προκαλεί φανατισμούς.

Χιόνισε στα γύρω βουνά της Αθήνας

Το γνωστό βενζινάδικο στην πλ. Βάθης. Το θερμόμετρο δείχνει 5C.

Ο Υμηττός χιονισμένος στο βάθος. Το κρύο τσουχτερό στην Αθήνα.

Βγήκα να πάω στον ΕΔΟΕΑΠ σε κλεισμένο ραντεβού με την ενδοκρινολόγο. Χιονισμένα τα αυτοκίνητα που έρχονται από τα βόρεια προάστια της Αθήνας. Να που η ΕΜΥ, όσο κι αν χθες φαινόταν απίθανο πέτυχε στις προβλέψεις της. Στο μεταξύ ένας οργασμός ανακοινώσεων έδωσε χρώμα στην ΠΕΤ ΟΤΕ και συνεχίζει την χθεσινή Εκτελεστικής Επιτροπή. Μέχρι και δελτίο Τύπο για το φευγιό του Χριστόδουλο βγάλαμε... Και σήμερα συνεδριάζει το Δ.Σ. της ΠΕΤ ΟΤΕ. Ποιος έχει αντοχές να τους ακούει....

και εφτάχορδη μια λύρα.
Φρίντα Μιραμπίτα

Διεθνές συνέδριο της ΓΣΕΕ

Με την ευκαιρία συμπλήρωσης 90 χρόνων ζωής και δράσης της ΓΣΕΕ  ξεκίνησε το Διεθνές Συνέδριο  της Συνομοσπονδίας με θέμα: «Φτώχεια, εκπαίδευση και Κοινωνικές Ανισότητες στην εποχή της παγκοσμιοποίησης».

Στην έναρξη του συνεδρίου που έγινε στην παλιά Βουλή, παρέστησαν και απηύθυναν χαιρετισμό :

• 1. Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, κ. Γιώργος Παπανδρέου
• 2. Ο Γενικός Γραμματέας Ενηλίκων και Δια Βίου Μάθησης του ΥΠΕΘΟ, κ. Κων/νος Τσαμαδιάς
• 3. Ο Πρόεδρος της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής, Βουλευτής της ΝΔ κ. Παναγιώτης Μελάς
• 4. Ο Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Γιάννης Δραγασάκης
• 5. Ο Εκπρόσωπος της Κ. Επιτροπής του ΚΚΕ, κ. Γιώργος Σκαδιώτης

Στην εισαγωγική του ομιλία ο πρόεδρος της επιστημονικής επιτροπής του ΚΑΝΕΠ, καθηγητής κ. Νίκος Μουζέλης μίλησε για τις τρεις θεματικές ενότητες του Συνεδρίου:
α) φτώχεια, μετανάστευση και εκπαιδευτικές ανισότητες,

β) εκπαίδευση και δια βίου μάθηση και

γ) κεφάλαιο, εργασία και κράτος στην παγκοσμιοποίηση.

Επέμεινε στην πρωτοφανή διεθνή κινητικότητα του κεφαλαίου και την ανισορροπία μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας που αυτή επιφέρει.

Η ανισορροπία αυτή δημιουργεί τεράστιες ανισότητες. Η ΓΣΕΕ παρεμβαίνει στο χώρο της παιδείας, ως πολιτική δύναμη που αντιπροσωπεύει τους εργαζόμενους δηλαδή την πλειοψηφία των νοικοκυριών της χώρας. Για τον λόγω αυτό η ΓΣΕΕ έχει δικαίωμα και καθήκον να παρεμβαίνει στα εκπαιδευτικά πράγματα.

Κεντρική ομιλία στο Συνέδριο έκανε ο  Καθηγητής κ. Richard Hyman. Αναφέρθηκε στα διαφορετικά είδη οργάνωσης των συνδικάτων και εξήγησε ότι τα συνδικάτα αντιμετωπίζουν απειλητικές συνθήκες λόγω της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης.

Παρουσίασε τον προβληματισμό σχετικά με τον αν το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Μοντέλο αποτελεί εναλλακτική λύση προς την νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση και ειδικά προς τον «ευρω-φιλελευθερισμό».

Αυτή είναι η κυρίαρχη ιδεολογική τάση στα ευρωπαϊκά κοινοτικά όργανα, μπορεί ωστόσο να εξισορροπηθεί από την δραστηριοποίηση των συνδικάτων σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.

Τα συνδικάτα είναι καιρός να οργανώσουν την επίθεση τους, αντιμετωπίζοντας την ενωμένη Ευρώπη, όχι μόνο ως απειλή αλλά και ως ευκαιρία για να  αξιοποιήσουν τα κοινά αιτήματα και να διαμορφώσουν  κοινό πρόγραμμα δράσης.

Σημ. Οι εργασίες του Συνεδρίου συνεχίζονται στο ξενοδοχείο IMBERIAL.

Συνεχίζει να συνωστίζεται ο κόσμος που θέλει να δώσει τον τελευταίο ασπασμό στον Χριστόδουλο, σε ατέλειωτες ουρές, παρά το κρύο και τη βροχή. Αυρίο το πρωί στις 10 η εξόδιος ακολουθία...

 Αλλο ένα
έργο ζωγραφικής
της δικής μας Πόπης...

Είχαμε υποσχεθεί κι άλλα έργα της Πόπης μας. Που αποφάσισε να ασχοληθεί, στον ελεύθερο χρόνο της με τη ζωγραφική. Σεμνά και ταπεινά, όπως αρμόζει στους πραγματικούς καλλιτέχνες.
Της βγήκε έτσι ξαφνικά αλλά πολύ όμορφα. Χωρίς να έχει σπουδάσει, είπε ότι άξιζε τον κόπο, το χρωστούσε στον εαυτό της να περνάει λίγο από τον ελεύθερο χρόνο της, ζωγραφίζοντας.
Πειραματικά την αρχή... Με αντιγραφές... Αλλά με μια ιδιαίτερη γραμμή από την αρχή στα έργα της.

Της είπαμε πως έπρεπε να δοκιμάσει να κάνει και πρωτότυπα έργα. Αρνήθηκε. Δεν νοιώθει, λέει, ακόμη έτοιμη. Οι φίλοι της, την πείσαμε ότι έπρεπε να βάζει και την υπογραφή στα έργα της. Συμβαίνει και στους καθώς πρέπει ζωγράφους αυτό. Σ' αυτό μας άκουσε... 

«Μα, εγώ, ζωγραφίζω για το κέφι μου» λέει. Και λοιπόν; Ποιος είπε πως αυτό αξίζει να το κάνει κανείς, μόνο επαγγελματικά;

Υπάρχουν μέσα στην ψυχή μας πράγματα που ψάχνουν να βρουν μια διέξοδο, να εκφραστούν...
Τα όνειρά μας θέλουν να ανοίξουν τα φτερά τους και να πετάξουν μακριά... Να γαληνέψουν κι άλλες ανθρώπινες ψυχές, να μαλακώσουν σκληρά συναισθήματα...

Συνέχισε Ποπίτσα. Όμορφο δρόμο διάλεξες...

Από τα εγκαίνια του Κέντρου Καινοτομίας της Microsoft παρουσία του Bill Gates που φαίνεται να κάθεται στις πρώτες θέσεις χαμογελαστός. Γύρω του, ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του δεν αισθάνονται και τόσο καλά. Εφημερεύει σήμερα το... «Αιγινήτειο»;

Κάτω από άλλες συνθήκες μια τέτοια υψηλή επίσκεψη θα προβάλλονταν για μέρες από τα ΜΜΕ. Κι όμως αυτή τφορά δεν πήρε τις αναμενόμενες διαστάσεις που θα ήθελε η κυβέρνης. Είναι, βλέπεις και η σκιά από το σκάνδαλο της υπόθεσης Ζαχόπουλου που ός περνάει ο καιρός αντί να μειώνεται θεριεύει με γεωμετρικούς ρυθμούς. Ήδη από προχθές 13' «παίζονται» στο διαδίκτυο.

Να, μερικά λόγια από την ομιλία του κ. Κ. Καραμανλή που ίσως θα άξιζαν μιας καλύτερης προβολής:

O πλούτος μιας χώρας εξαρτάται πριν και πάνω απ' όλα από τους ανθρώπους που ζουν, εργάζονται και δημιουργούν σ' αυτήν. Από τις γνώσεις και την εργατικότητά τους. Από τις δυνατότητες που διαθέτουν να δοκιμάζουν στην πράξη νέες, καινοτόμες ιδέες. Να βρίσκουν ολοένα καλύτερες και αποτελεσματικότερες λύσεις στα προβλήματα που τίθενται ενώπιόν τους.
Μια κοινωνία αναπτύσσεται και προοδεύει στο βαθμό που δίνει στα μέλη της την ευκαιρία, τα εργαλεία και την ελευθερία να ανοίξουν οι ίδιοι τους νέους δρόμους της προόδου - σύμφωνα με δικά τους όνειρα, τις ικανότητες και τις φιλοδοξίες τους. Αυτή την αρχή, της ανθρωποκεντρικής οικονομίας της γνώσης και της καινοτομίας, ενσαρκώνει και υπηρετεί - τόσο με την επιχειρηματική, όσο με και την πολύπλευρη ανθρωπιστική του δράση - ο κ. Bill Gates, τον οποίο καλωσορίζουμε σήμερα στην Ελλάδα. Πάνω σ' αυτή την ίδια αρχή, εγκαινιάζουμε το κέντρο καινοτομίας της Microsoft στη χώρα μας. Το κτήριο αυτό είναι το επιχειρησιακό κέντρο μιας σημαντικής θεσμικής συνεργασίας για την τόνωση της καινοτομίας στην Ελλάδα μέσα από την πλήρη αξιοποίηση των δυνατοτήτων της νέας τεχνολογίας. Το πεδίο δράσης αυτής της συνεργασίας είναι εξ' αρχής ευρύ: αφορά στο δημόσιο τομέα, τις επιχειρήσεις - μικρές και μεγάλες - στην παιδεία και τους νέους ανθρώπους.
Στόχος είναι αφενός η εφαρμογή των ήδη διαθέσιμων εργαλείων λογισμικού στην οικονομία και την κοινωνία, και αφετέρου η ανάπτυξη και παραγωγή νέων εφαρμογών λογισμικού. Είναι η εξασφάλιση καλύτερων υπηρεσιών, η τόνωση της ανταγωνιστικότητας, η ενθάρρυνση της δημιουργικότητας, του ταλέντου και της καινοτόμου σκέψης των Ελλήνων. Είναι η παροχή στις νέες και τους νέους μας μιας σημαντικής ευκαιρίας να δοκιμάσουν τις ιδέες τους στη χώρα τους, χωρίς να χρειαστεί να μεταναστεύσουν. Είναι η ενθάρρυνση της νέας επιχειρηματικότητας και η ενίσχυση του κλάδου της πληροφορικής, των επικοινωνιών - της επιχειρηματικότητας που συνδέεται με το διαδίκτυο και τις εφαρμογές του - ως ποσοστού του ΑΕΠ.
Η συνεργασία αυτή εντάσσεται οργανικά στην στρατηγική μας για την ψηφιακή εποχή. Στρατηγική που ήδη αποδίδει θετικά αποτελέσματα, έχοντας καλύψει πολύ από το χαμένο έδαφος του παρελθόντος. Και μόνο οι ρυθμοί αύξησης του δείκτη διείσδυσης του ευρυζωνικού διαδικτύου καταδεικνύουν το νέο προσανατολισμό της χώρας. Από ουραγός, η Ελλάδα μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα μπαίνει δυναμικά στον όμιλο των πρωτοπόρων κρατών ως προς τη χρήση της νέας τεχνολογίας. Και μέρα με τη μέρα, με βούληση και αποφασιστικότητα, αποκτά την υποδομή για την ενίσχυση του ρόλου της και στην παραγωγή νέων εφαρμογών.
Η επένδυση στην τεχνολογία της πληροφορίας και των επικοινωνιών είναι προϋπόθεση για την ευρύτερη μεταρρυθμιστική ρήξη με το παρελθόν που έχει ανάγκη η χώρα. Είναι προϋπόθεση ώστε η Ελλάδα να πρωταγωνιστήσει στη νέα παγκοσμιότητα της διασυνδεόμενης γνώσης:
Ως ο φυσικός διαχειριστής της τεράστιας παρακαταθήκης της ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς του ελληνισμού.
Αλλά και ως κόμβος δημιουργίας νέας γνώσης και νέων πολύτιμων εργαλείων για το παρόν και το κοινό μέλλον της ανθρωπότητας.
Κυρίες και κύριοι,
Στην ζωή, στην πολιτική, στην οικονομία, υπάρχουν δύο προσεγγίσεις:
Η πρώτη μένει στην επισήμανση των προβλημάτων. Στη διαπίστωση των ατελειών και των αγκυλώσεων που μας εμποδίζουν να προχωρήσουμε μπροστά. Είναι η στάση της συντήρησης και της μεμψιμοιρίας.
Η δεύτερη είναι αυτή που προχωρά πέρα από την επισήμανση και τη διαπίστωση. Η στάση ζωής που τολμά να αντιμετωπίζει τα προβλήματα. Που, αντί να περιμένει μοιρολατρικά τι θα φέρει το μέλλον, τολμά να το προετοιμάζει με στόχευση και συγκεκριμένες δράσεις.
Αυτή τη δεύτερη στάση χρειαζόμαστε. Και με πρωτοβουλίες όπως αυτή, που εγκαινιάζουμε σήμερα με τον ιδρυτή της Microsoft κ. Bill Gates, με πρωτοβουλίες για την καινοτομία και τη δημιουργικότητα, βάζουμε τα θεμέλια ώστε αυτή η στάση ζωής να ριζώσει και να επικρατήσει, επ' ωφελεία της χώρας και της κοινωνίας μας.


Το κάστρο του Κούλε στο λιμάνι της πόλης του Ηρακλείου. Δείτε ως πού φτάνουν τα κύματα από την κακοκαιρία...

 

Τα ποιήματα που δημοσιεύονται εδώ...

Επειδή είναι πολλοί οι φίλοι που με ρωτάνε αν τα ποιήματα έχουν σχέση με κάτι δικό μου οφείλω να δώσω μια εξήγηση που μάλλον έπρεπε να την είχα δώσει από την αρχή αυτής της χρονιάς όταν ξεκίνησα να δημοσιεύω ποιήματα στο Blog  μου. Λοιπόν όλα είναι αναδημοσίευση από το «Ποιητικό Ημερολόγιο 2008» των εκδόσεων «Ιωλκός». Το Ποιητικό Ημερολόγιο είναι μια ανανεούμενη και εντελώς καινούργια ανθολογία ποίησης που κυκλοφορεί κάθε χρόνο. Ο επιμελητής του κ. Γιάννης Κορίδης κάθε «ολοσέλιδη» μέρα του χρόνου φιλοξενεί ένα ποιητή με ένα του, κατά το δυνατόν αντιπροσωπευτικό ποίημα. Η έκδοση αυτή επαναλαμβάνεται με επιτυχία δώδεκα χρόνια τώρα. Οι φίλοι της λογοτεχνίας και ειδικότερα της ποίησης εδώ θα βρουν ένα καλό απάγγιο.

Βροχή

Καλοκαιριάτικη βροχή, σαν πέφτεις

ανάρια, με χοντρές σταλαγματιές,

νάξαιρες πώς δροσίζεις την καρδιά μου

που την κυκλώσανε φωτιές.

Φωτιά η ζωή. Χρυσή φωτιά κι η νιότη.

Καλπάζουμε. Κυλάν με τόση ορμή,

σα θεριεμένα πύρινα ποτάμια

μέσα στο νου και στο κορμί.

Βαθειά φωτιά και η ξέφρενη μου αγάπη

εδώ στο στήθος, που έχει σφαλιστεί,

για μια απλή χωριάτικη φλογέρα

κάποιου γλυκού τραγουδιστή.

Καλοκαιριάτικη βροχή, που πέφτεις

ανάρια, με χοντρές σταλαματιές,

γίνε κατακλυσμός να με γλυτώσεις

από τις τόσες μου φωτιές.

Λίτσα Γωγολίνα 

Τα ραδιόφωνα παίζουν κλασικά έργα
και απαλά τραγούδια λόγο πένθους...

Όλα τα μέσα ενημέρωσης προσάρμοσαν τα προγράμματά τους. Η τηλεόραση και τα ραδιόφωνα ιδιαίτερα τα κρατικά δίνουν τον τόνο. Ματαίωσαν όλες τις εκπομπές, όσο διαρκεί το πένθος για τον Χριστόδουλο, και παίζουν τραγούδια σε χαμηλού τόνους ή κλασικά έργα και αφιερώματα. Ο Νότης Μαυρουδής έχει την τιμητική του. Οι εφημερίδες έχουν πολυσέλιδα αφιερώματα. Έτσι είμαστε εδώ στην Ελλάδα, των άκρων. Στο μεταξύ ο κόσμος συρρέει στη Μητρόπολη να προσκυνήσει το σορό...

Ενα από τα πρώτα έργα της Πόπης.

Στη Μητρόπολη των Αθηνών έσπευσε από τους πρώτους το ζεύγος Καραμανλή να αποχαιρετήσει τον Χριστόδουλο. Δείτε την έκφραση του πρωθυπουργού, σαν να είναι αλλού...





Εκοιμήθη, είναι η αγαπημένη έκφραση των ΜΜΕ, στις 5.15 τα ξημερώματα της Δευτέρας, ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Χριστόδουλος, χάνοντας τη μάχη που έδινε επί επτά μήνες με την επάρατη νόσο. Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος κατέληξε στην κατοικία του, καθώς οι γιατροί σεβάστηκαν την επιθυμία του να μην μεταφερθεί στο νοσοκομείο ό,τι και να του συμβεί. Το μεσημέρι συνεδριάζει εκτάκτως η Διαρκής Ιερά Σύνοδος, προεδρεύοντος του τοποτηρητή. Η σορός του Αρχιεπισκόπου θα εκτεθεί σε τριήμερο προσκύνημα στον Καθεδρικό Ναό Αθηνών. Η κηδεία θα γίνει με τιμές αρχηγού κράτους.

Το βιογραφικό του Χριστόδουλου

Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χριστόδουλος - κατά κόσμον Χρήστος Παρασκευαΐδης- γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939.

Τα πρώτα χρόνια της ζωής του τα πέρασε στην Ξάνθη όπου ο πατέρας του υπηρετούσε ως δήμαρχος και αργότερα εγκαταστάθηκε με την μητέρα και τον μεγαλύτερο αδελφό του στην γειτονιά της Κυψέλης στην Αθήνα.

Από μικρός αγαπούσε την Εκκλησία και δεν άργησε να φανεί ότι είχε κλίση στην Ιεροσύνη. Στα τέλη της δεκαετίας του '50, στην ενορία της Αγίας Ζώνης, γνωρίζεται με τον νεαρό κληρικό Καλλίνικο Καρούσο, πρόσωπο που θα σημαδέψει την υπόλοιπη ζωή του.

Ύστερα από παρότρυνση του πατέρα του δίνει εξετάσεις για τη Νομική Σχολή Αθηνών από την οποία αποφοιτά το 1962. Πέντε χρόνια αργότερα, το 1967, έλαβε και το πτυχίο της Θεολογικής.

Διάκονος  χειροτονήθηκε το 1961 και πρεσβύτερος το 1965. Διετέλεσε επί 9 χρόνια ιεροκήρυκας και πνευματικός προϊστάμενος του Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Παναγίτσας) στο Παλαιό Φάληρο.

Στο μεσοδιάστημα μαζί με τον πνευματικό του πατέρα Καλλίνικο και τον αρχιμανδρίτη Αμβρόσιο Λενή - σημερινό μητροπολίτη Καλαβρύτων- δραστηριοποιήθηκαν στα Μετέωρα όπου εγκαταβίωσαν στην Μονή Βαρλαάμ.

Τελικά αναγκάσθηκαν να εγκαταλείψουν την περιοχή και να επιστρέψουν στην Αθήνα. Συνέστησαν την αδελφότητα της Παναγίας της Χρυσοπηγής με έδρα το Παγκράτι όπου θα γινόταν το ορμητήριο των τριών δραστήριων κληρικών.

Από το 1967 και για τα επόμενα 7 χρόνια, ο μακαριστός Χριστόδουλος, υπηρέτησε ως Γραμματέας και Αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου της Ιεράς Συνόδου.

Μητροπολίτης Δημητριάδος εξελέγη το 1974. Κατά τη ποιμαντορία του στον Βόλο έδωσε προτεραιότητα στα ζητήματα που αφορούσαν τους νέους και την οικογένεια.

Τον Απρίλιο του 1998 , μετά το θάνατο του Σεραφείμ Τίκα, το Σώμα της Ιεραρχίας τον εξέλεξε Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος.

Η εκλογή του αποτέλεσε την αφετηρία μιας περιόδου όπου η Εκκλησιαστική Διοίκηση θα παρενέβαινε αποφασιστικά στην πολιτική, κοινωνική, πολιτιστική ζωή του τόπου.

Στο εσωτερικό της Εκκλησίας προωθήθηκαν αλλαγές με στόχο την αναδιοργάνωση του διοικητικού μηχανισμού της. Ταυτόχρονα όμως αναδείχθηκαν μια σειρά ζητημάτων που έφεραν τελικά σε δύσκολη θέση τον μακαριστό Χριστόδουλο.

Η σύγκρουση με το Οικουμενικό Πατριαρχείο για τις Μητροπόλεις της βορείου Ελλάδος τραυμάτισαν τις σχέσεις των δύο Εκκλησιών.  Το 2005 η Εκκλησία της Ελλάδος συγκλονίσθηκε από την αποκάλυψη σειράς σκανδάλων που άγγιζαν ακόμα και την αρχιεπισκοπική αυλή. Η αυτοκάθαρση που ανήγγειλε ο Αρχιεπίσκοπος στην πραγματικότητα δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Την ίδια ώρα ο ίδιος είδε τη δημοτικότητα του να πέφτει στο χαμηλότερο επίπεδο από την ημέρα της εκλογής του.

Αλλά και οι σχέσεις με την πολιτεία δοκιμάσθηκαν σοβαρά τουλάχιστον σε δύο περιπτώσεις. Το 2.000 η απόφαση της κυβέρνησης Σημίτη να καταργηθεί η αναγραφή του θρησκεύματος από τις ταυτότητες οδήγησε στις Λαοσυνάξεις Θεσσαλονίκης - Αθηνών καθώς επίσης και στη διαδικασία συγκέντρωσης 3 εκατομμυρίων υπογραφών πιστών με αίτημα την προαιρετική αναγραφή του θρησκεύματος.

Το δεύτερο μεγάλο θέμα ήταν το βιβλίο της ιστορίας της έκτης δημοτικού. Το περιεχόμενο του προκάλεσε την έντονη αντίδραση του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου. Τελικά όταν μετά τις εκλογές απεσύρθη το βιβλίο συνεχάρη το νέο υπουργό για την απόφαση του.

Κατά τη διάρκεια της αρχιεπισκοπίας του πραγματοποίησε επίσημες επισκέψεις σε όλες τις Ορθόδοξες Εκκλησίας ενώ προώθησε την αλληλογνωριμία και το διάλογο με τους εκπροσώπους των διαφόρων θρησκευτικών κοινοτήτων που υπάρχουν στην Ελλάδα.

Τον Δεκέμβριο του 2006 έγινε ο πρώτος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος που επισκέφθηκε το Βατικανό τον προκαθήμενο της Εκκλησίας της Ρώμης, Πάπα Βενέδικτο 16ο. Λίγα χρόνια νωρίτερα, το 2001, είχε υποδεχθεί στην Αθήνα τον Πάπα Ιωάννη Παύλο τον δεύτερο παρά τις αντιδράσεις στο εσωτερικό της Εκκλησίας.

Στις 9 Ιουνίου εισήχθη στο Αρεταίειο ύστερα από έντονους πόνους που αισθανόταν. Από τις εξετάσεις διαπιστώθηκε η ύπαρξη δύο πρωτοπαθών νεοπλασιών στον ήπαρ και το παχύ έντερο. Ακολούθησε η χειρουργική επέμβαση στο ίδιο νοσοκομείο ενώ ζητήθηκε η γνώμη ειδικευμένων ιατρών του εξωτερικού.

Ύστερα από επιθυμία του αρχιεπισκόπου ενημερώθηκε η κοινή γνώμη για την κατάσταση του ενώ σε συνεργασία με τους ιατρούς του αποφασίσθηκε να μεταβεί στις ΗΠΑ προκειμένου να υποβληθεί σε μεταμόσχευση ήπατος από τον Ελληνοαμερικανό καθηγητή Ανδρέα Τζάκη.

Στις 20 Ιουλίου βγήκε από το νοσοκομείο και ύστερα από ένα μήνα προετοιμασίας και ξεκούρασης αναχώρησε στις 18 Αυγούστου για το Μαϊάμι.

Από εκεί παρακολουθούσε όλες τις εξελίξεις στην Ελλάδα και παρενέβαινε μέσω συνεντεύξεων και γραπτών δηλώσεων.

Στις αρχές Οκτωβρίου εισήχθη εκ νέου στο χειρουργείο μετά την ανεύρεση συμβατού μοσχεύματος ήπατος. Ωστόσο ο εντοπισμός όγκων στην κοιλιακή χώρα του ασθενούς εμπόδισε τον καθηγητή Τζάκη να προχωρήσει στην επέμβαση.

Στις 26 Οκτωβρίου ο μακαριστός Χριστόδουλος επέστρεψε στην Αθήνα όπου συνέχισε τη δύσκολη και άνιση μάχη του με τον καρκίνο.

Από την πρώτη στιγμή του συμπαραστάθηκαν προκαθήμενοι των Ορθοδόξων Εκκλησιών, η Πολιτειακή και πολιτική ηγεσία της χώρας και κυρίως χιλιάδες ανώνυμοι πιστοί.

Ιδιαίτερη συγκίνηση είχε προκαλέσει στον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο η επίσκεψη αλλά και το συνεχές ενδιαφέρον του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου με τον οποίο μάλιστα διατηρούσε τακτική τηλεφωνική επικοινωνία καθόλη τη διάρκεια της ασθένειας του.

Διδάσκοντας θάρρος, με κουράγιο και δύναμη αγωνίστηκε να κρατηθεί στη ζωή μέχρι την τελευταία στιγμή.  Να  σημειωθεί πως στα περίπου δέκα χρόνια της αρχιεπισκοπίας του ενισχύθηκε το φιλανθρωπικό και κοινωνικό έργο της Εκκλησίας, βελτιώθηκαν τα υπάρχοντα ιδρύματα και δημιουργήθηκαν νέα.

Σημειώνεται πως κατά σύμπτωση η τελευταία δημόσια ομιλία του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου, ένα εικοσιτετράωρο πριν από την πρώτη εισαγωγή του στο Αρεταίειο, αφορούσε τη σημασία των μεταμοσχεύσεων ως δώρου ζωής.

Τα στοιχεία είναι παρμένα από το "Πρώτο Θέμα-online"

Στην Ψυχιατρική κλινική του νοσοκομείου
«Αιγινήτειο» ο δικηγόρος Νικολιτσόπουλος

Κι άλλος που δεν... μπορεί να ολοκληρώσει μια αυτοκτονία από την υπόθεση Ζαχόπουλου. Με συμπτώματα που παρέπεμπαν στο σύνδρομο του αυτοκτονικού ιδεασμού, συγκεκριμένα με έντονες λεκτικές αναφορές στο θάνατο αλλά και στην αυτοκτονία (του), εισήχθη αιφνιδίως το απόγευμα της Κυριακής στην Ψυχιατρική κλινική του νοσοκομείου «Αιγινήτειο» ο δικηγόρος κ. Χρήστος Νικολιτσόπουλος, ένα από τα πρόσωπα που φέρονται ως εμπλεκόμενα στην υπόθεση Ζαχόπουλου.

Σύμφωνα με τον δικηγόρο του κ. Νικολιτσόπουλου, κ. Μάκη Τζίφρα, η κατάσταση της υγείας του πελάτη και συναδέλφου του είναι εξαιρετικά σοβαρή σε ό,τι αφορά την ψυχολογική εικόνα του, καθώς διεγνώσθη αυτοκτονικός ιδεασμός. «Εκρίθη αναγκαία η νοσηλεία του στο πανεπιστημιακό ψυχιατρικό νοσοκομείο από τον θεράποντά ιατρό του, έπειτα από τα συμπτώματα αυτοκτονικού ιδεασμού που παρουσίαζε τις τελευταίες ημέρες» ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Τζίφρας μιλώντας στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του «Mega» . Παράλληλα, μίλησε για «μιντιακό ακρωτηριασμό» του πελάτη του όπως και για «τηλεοπτικό διωγμό», τακτικές που οδήγησαν στα ψυχικά προβλήματα και τελικά στη νοσηλεία.  Σημειώνεται ότι ο κ. Νικολιτσόπουλος την περασμένη Τετάρτη υπέβαλε την παραίτησή του στη ΓΣΕΕ της οποίας ήταν νομικός σύμβουλος.

Ο δικηγόρος, γνωστός κυρίως από τις υποθέσεις εργατικού δικαίου τις οποίες αναλάμβανε, ήρθε εσχάτως στο προσκήνιο ως ο δικηγόρος  που είχε συνοδεύσει την ήδη προφυλακισμένη  κυρία Εύη Τσέκου στις επισκέψεις της στον τηλεοπτικό σταθμό «Mega»  και στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα».

Με δεδομένο ότι ο κ. Νικολιτσόπουλος θεωρείται ως ένας από τους  πλέον ουσιώδεις μάρτυρες της υπόθεσης Ζαχόπουλου, η δε κατάθεσή του στον 2ο ειδικό ανακριτή αναμένετο με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, η συγκεκριμένη, αιφνίδια και άκρως ενδιαφέρουσα τροπή της υπόθεσης με την εισαγωγή του στο νοσοκομείο εκτιμάται ότι θα επιβραδύνει τις εξελίξεις. Όχι που θα πηγαίνανε με... πιο γρήγορο ρυθμό...

Τα πουλιά... ζωγραφίζουν στον αέρα

Δεν ξέρω από πού είναι η φωτογραφία που μου έστειλε η Γιόλα Αθανασοπούλου την περασμένη εβδομάδα. Είναι όμως εκπληκτική. Τρία πουλιά «ζωγραφίζουν» ένα ανθρώπινο χαμογελαστό πρόσωπο στον αέρα.

Τι γίνεται όμως όταν ο ουρανός στην πόλη, ξαφνικά, γεμίζει από πουλιά που κάνουν τρελά σχέδια και σχηματισμούς. Μα, που βράθηκαν τόσα πουλιά σε μια πόλη που ένας ατέλειωτος θόρυβος ακούγεται;

Στάθηκα να τα φωτογραφίσω. Μου φάνηκε πολύ παράξενο το φαινόμενο. Ότι μπόρεσα να πάρω με το κινητό. Είναι που και η ώρα είναι αργά. Σε λίγο θα νυχτώσει στην Αθήνα...

Ενα ποίημα... οπτικοποιημένο

Σφοδροί άνεμοι στη Θεσσαλονίκη

Παράξενος που είναι ο καιρός... Στη Βόρεια Ελλάδα πνέει ένας δυνατός άνεμος που φτάνει και τα 10 μποφόρ. Στην Αθήνα έχει ήλιο με... δόντια. Χειμώνας. Στο ραδιόφωνο λένε πως το πάει για χιόνια στην Πάρνηθα...

Η Ειρήνη "τραβάει" τη φωτογραφία μέσα στην αίθουσα 4, με το καινούργιο κινητό της που διαθέτει και φλάς λίγα λεπτά πριν "πέσουν" τα πρώτα διαφημιστικά και ξεκινήσει η ταινία που πήγμα ενα δούμε...

Χαμός στα Village Ρέντη Σαββατόβραδο καθώς ένας ατέλειωτος νεαρόκοσμος «στήνεται» σε μια τεράστια «ουρά» για εισιτήρια. Όλα σόλντ άουτ. Το πάρκιγκ του πολυσινεμά, η ταινία που θέλαμε να δούμε, τα μαγαζιά, όλα...

Μέχρι να βρω που να αφήσω το αυτοκίνητο η Ειρήνη και ο Λάμπρος κάθισαν στην ουρά των ταμείων γύρω στις 9.15 και η πιο κοντινή προβολή της ελληνικής κωμωδίας «Το γαμήλιο πάρτι», που θέλαμε να δούμε, ήταν στις 12 τα μεσάνυχτα.

Τελικά έκοψαν εισιτήρια για την δραματική ταινία «Επιθυμίες... στο παρά πέντε» με τον Τζακ Νίκολσον και τον Μόργκαν Φρίμαν.

Είχαμε καιρό μέχρι τις 10.15 που άρχιζε η ταινία και πήγα τα παιδιά στα Goody's να τσιμπήσουν κάτι στο πόδι κι εγώ πήρα έναν καφέ. Κι εδώ ουρές. Τι κόσμος κι αυτό στο σινεμά το σαββατόβραδο...

Και να σκεφτείς ότι δεν είναι και η πιο φθηνή διασκέδαση για τη νεολαία. Γύρω στο 50άρικο θέλει ένα ζευγάρι για μια βραδιά στα πολυσινεμά και το εμπορικό κέντρο για ένα καφέ ή ένα ποτό στη συνέχεια...

ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ...ΣΤΟ ΠΑΡΑ ΠΕΝΤΕ
Δυο λόγια για την ταινία που είδαμε...

Δύο άνθρωποι σε κάπως προχωρημένη ηλικία αλλά και σε προχωρημένο στάδιο του καρκίνου αποφασίζουν να τακτοποιήσουν τις εκκρεμότητες που έχουν απέναντι στα όνειρα της ζωής τους, προτού εγκαταλείψουν το μάταιο τούτο κόσμο. Αποσωληνώνονται και ξεκινούν για την πρώτη και τελευταία μεγάλη περιπέτεια. Συγκίνηση και ευαισθησία, χιούμορ και αισιοδοξία, σε μια ταινία που υπογράφει ο Ρομπ Ρεϊνερ, με τους Τζακ Νίκολσον και Μόργκαν Φρίμαν να διαμορφώνουν το πιο ταιριαστό αταίριαστο δίδυμο και να θέτουν το ερώτημα: χρειάζεται τελικά μία προθεσμία για να ξεκινήσει να ζεις κανείς πραγματικά;
Συντελεστές

Σκηνοθεσία Ρομπ Ρεϊνερ

Σενάριο Τζαστιν Ζακμαν Παραγωγή Αλαν Γκρεϊσμαν, Ρομπ Ρεϊνερ, Κρεγκ Ζανταν, Νιλ Μερον Ηθοποιοί Τζακ Νικολσον Μοργκαν Φριμαν Φωτογραφία Τζον Σβαρτζμαν

Μουσική Μαρκ Σαϊμαν Μοντάζ Ρομπερτ Λεϊτον Διάρκεια 97'
Υπόθεση

Πολλά χρόνια πριν, ο Κάρτερ Τσέιμπερς, όντας πρωτοετής φοιτητής είχε φτιάξει μία λίστα με τα πράγματα που θα ήθελε να κάνει, να δει και να ζήσει πριν πεθάνει, ακολουθώντας την προτροπή ενός καθηγητή φιλοσοφίας, που είχε στο κολέγιο.

Τα χρόνια περνούσαν και ο Κάρτερ προσπαθούσε να προσδιορίσει τα δικά του όνειρα και σχέδια, όμως η πραγματικότητα τον προσγείωσε απότομα. Ο γάμος, τα παιδιά, οι ευθύνες και η 46χρονη δουλειά του ως μηχανικός αυτοκινήτων σταδιακά μετέτρεψαν τη λίστα αυτή σε μια γλυκόπικρη ανάμνηση που του θύμιζε τις χαμένες του ευκαιρίες και τελικά κατέληξε απλά μία αναπόληση που έκανε περιστασιακά, προσπαθώντας να περάσει με πιο ευχάριστο τρόπο τις ατελείωτες ώρες που ήταν σκυμμένος κάτω από ένα αυτοκίνητο, προσπαθώντας να βγάλει τα προς το ζην.

Από την άλλη πλευρά, ο δισεκατομμυριούχος Έντουαρτ Κόουλ δεν έχει καμία επιθυμία που να μην μπορεί να πραγματοποιηθεί. Όμως, ήταν πάντα τόσο απασχολημένος με το να βγάζει λεφτά και να επεκτείνει την αυτοκρατορία του, ώστε δεν είχε καθόλου χρόνο να ασχοληθεί με τα βαθύτερα όνειρα και ανάγκες του, εκτός και αν αυτά περιορίζονταν στον να εξαγοράσει μία ακόμα εταιρεία ή να πιει έναν φρεσκοκομμένο καφέ.

Η ζωή όμως επεφύλασσε μία αναπάντεχη εξέλιξη και για τους δύο. Ο Κάρτερ και ο Έντουαρντ βρέθηκαν να μοιράζονται το δωμάτιο ενός νοσοκομείου έχοντας στη διάθεσή τους άπλετο χρόνο για να σκεφτούν το τι θα γίνει όταν φύγουν από το μάταιο τούτο κόσμο, αλλά και για να δουν πως θα εκμεταλλευτούν το χρόνο που τους απομένει.

Παρόλες τις διαφορές τους, ανακαλύπτουν ότι ταιριάζουν σε δύο πολύ συγκεκριμένα πράγματα: στην ανάγκη του να συμβιβαστούν με το ποιοι πραγματικά είναι και τις επιλογές που έχουν κάνει στη ζωή τους, αλλά και να ικανοποιήσουν άμεσα ό,τι ήθελαν πάντα στη ζωή και ποτέ δεν μπήκαν στη διαδικασία να επιδιώξουν.

Η λίστα αυτή με όλα όσα ήθελαν να κάνουν, δεν θα είναι πλέον απλά ονειροπόληση. Είναι μία εντολή. Έτσι, ενάντια στις οδηγίες των γιατρών, αυτοί οι δύο φαινομενικά ξένοι μεταξύ τους άντρες «δραπετεύουν» από το νοσοκομείο και ξεκινούν μαζί για μία περιπέτεια ζωής, ταξιδεύοντας στα πιο απίθανα μέρη, από το Ταζ Μαχάλ, μέχρι το Σερενγκέτι, τρώνε στα καλύτερα εστιατόρια, επισκέπτονται τα πιο «ύποπτα» μαγαζιά, οδηγούν γρήγορα και πανάκριβα αυτοκίνητα, αλλά και αεροπλάνα, έχοντας εφόδιο και οδηγό τους απλά μία κόλλα χαρτί στην οποία είναι γραμμένες οι επιθυμίες τους, αλλά και το πάθος τους για ζωή.

Προσθέτοντας και αφαιρώντας πράγματα από τη λίστα τους, ενόσω ανακαλύπτουν τη μαγεία και το μεγαλείο του κόσμου, προσεγγίζουν τα δύσκολα ερωτήματα, αλλά και τις ακόμα πιο δύσκολες απαντήσεις για τη ζωή, που μας βασανίζουν όλους. Και χωρίς καλά- καλά να το καταλάβουν, γίνονται πραγματικοί φίλοι. Με χιούμορ, διαίσθηση και κότσια...
 

Συναντούνται δυο φίλοι μετά από πολλά χρόνια.
- Τι κάνεις ρε Γιώργο; Πώς περνάς;
- Αστα ρε φίλε, πέθανε ο πατέρας μου.
- Ο πατέρας σου; Ένας τόσο υγιής άνθρωπος; Πώς; Δε μπορώ να το πιστέψω. Για πες μου τι έγινε;
- Να μωρέ, είχε χαλάσει η λάμπα της κουζίνας και ανέβηκε στην καρέκλα να την αλλάξει ...Ξαφνικά όμως ήρθε το ρεύμα...
- Α,καλά, άσε μη μου πεις, κατάλαβα! Τον τίναξε το ρεύμα.
- Οχι! Έτσι όπως ήταν ζαλισμένος, έπεσε και χτύπησε το κεφάλι του στην γώνια του τραπεζιού
- Α,καλά,άσε μη μου πεις, κατάλαβα! Έμεινε στον τόπο.
- Οχι! Έτσι όπως ήταν ζαλισμένος, πήγε και έχωσε το κεφάλι του μέσα στην τηλεόραση.
- Α, καλά, άσε μη μου πεις, κατάλαβα! Τον έκαψε ζωντανό η τηλεόραση!
- Οχι! Έτσι όπως πολύ ήταν ζαλισμένος πήγε και έπεσε μέσα στα τζάμια του μπαλκονιού.
- Α,καλά, άσε, μη μου πεις! Τον πετσόκοψαν τα τζάμια.
- Οχι!
- Ε, καλά τότε πως πέθανε;
- Τον πυροβόλησε η μάνα μου για να μη διαλύσει το σπίτι.


Στον κήπο της Στασούλας, το καλοκαίρι το 2005 που πήγαμε μαζί με τον Λαμπρούκο για δύο βδομάδες διακοπών...

Ήρθε το δέμα της Στασούλας, Κυριακάτικα...

Επιτέλους έφτιαξε ο καιρός, τα καράβια έλυσαν χθες από από το λιμάνι και ήρθε το δέμα της αδελφής μου της Στασούλας από την Κρήτη. Τι πλούτος ψυχής είναι αυτός! Ας την έχει ο Θεός καλά να σκορπά πάντα απλόχερα τόση Αγάπη.


Οι κομπάρσοι της Ζωής
Λίγοι οι πρωταγωνιστές
αμέτρητοι οι κομπάρσοι
ζούνε και συνυπάρχουνε
στο θέατρο της ζήσης.

Η κακοκαιρία δεν άφησε τα πλοία να φύγουν από το λιμάνι του Ηρακλείου Κρήτης για τον Πειραιά. Έτσι το δέμα της Στασούλα που περιμέναμε δεν ήρθε. Ισως το βράδυ καλυτερέψει ο καιρός και αρθεί το απαγορευτικό για να φύγουν τα καράβια...

Παλιά, τα πρώτα χρόνια που ήρθα στην Αθήνα, παιδί ακόμα, νιώθαμε σαν κάτι πολύ σημαντικό όταν παίρναμε δέμα από το χωριό. Κατάφερνε η μητέρα μου να βάλει όλη της την αγάπη και με πράγματα απλά καθημερινά που όμως θύμιζαν τον τόπο που γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε να μας «αναστατώνει» γλυκά, κάθε φορά που μας τηλεφωνούσε ότι «το Σάββατο έρχεται ο παραγγελιοδόχος».

Η μητέρα μου εδώ και μια δεκαετία αποχαιρέτησε αυτόν τον κόσμο, αλλά το πνεύμα της, την αγάπη της, την κληρονόμησε η αδερφή μου Στασούλα. Και κάθε τόσο ένα «δέμα από το χωρίο», κάποιο Σάββατο, κάνει όμορφα την εμφάνισή του να ξεχειλίζει από υπέροχα πράγματα που, μόλις μια μέρα πριν, ετοίμασε για μας.

Ένα μεγάλο φορτηγό περνάει, από την Τετάρτη από όλα τα γύρω χωριά, το ξέρουν όσοι θέλουν να στείλουν δέμα στους ανθρώπους τους στην Αθήνα, τα φορτώνει και την επόμενη το πρωί, πηγαίνει στα σπίτια των παραληπτών και τα παραδίδει.

Χρόνια τώρα μια διαδικασία που θαρρώ πως δεν θα σταματήσει όσο υπάρχουν Ανθρωποι...

Τώρα αν το δεις; οικονομικά μάλλον δεν συμφέρει. Τα ίδια πράγματα μπορείς να τα βρεις εδώ πολύ πιο φθηνά. Δεν ξέρω αν θα είναι το ίδιο καλά ποιοτικά και, πάντως με τίποτα δεν έχουν τέτοιο πλούτο συναισθημάτων και αναμνήσεων.

Σε ευχαριστούμε από την καρδιά μας Στασούλα. Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο σημαντικό και σπουδαίο είναι αυτό που κάνεις. Εμείς έτσι, τουλάχιστον το εισπράττουμε... 
 

Ωρα για εφημερίδες στο περίπτερο...

Σάββατο μεσημέρι μόλις τελειώσαμε από το σούπερ μάρκετ με τα παιδιά για τα ψώνια του μήνα και κατέβηκα στο περίπτερο μας στην πλ. Βάθης, να πάρω εφημερίδες. Κι έχει σκάσει μύτη ένας ήλιος άλλο πράγμα...

Άλλη μια όμορφη βραδιά στη «Γωνιά του Πλάτωνα»
στην κοπή της πίτα των δύο Συλλόγων Γονέων...

Το φλουρί έπεσε στον Νίκο Λεκό του 146!

Ένα μέρος του χθεσινού τραπεζιού. Μ' ένα κινητό τηλέφωνο, χωρίς φλάς πόσους και σε τι ποιότητα να πιάσεις;


Ο Γιώργος, η Αναστασία, η Ευγενεία. Παρέα μας όλοι...

Το κάναμε πάλι το... θαύμα μας χθες το βράδυ. Μια παρέα φίλων, με κοινό στίγμα ότι είμαστε γονείς στα 146 - 62 κόψαμε την πίτα μας στη γνωστή ζεστή γωνία μας με τη Ντίνα να κρατάει τον πρώτο ρόλο στην φιλοξενία και την υποδοχή. Και περάσαμε τόσο... άσχημα που καθίσαμε από τις 9.30 ως τις 2.30 τα ξημερώματα με καλό φαγητό, αστεία, γέλια αστείρευτα με την αστείρευτη σε πλάκες Γιόλα, την Ευγενεία στα πάνω της, με μια Ρούλα και Μαριάννα πολύ καλές, με τη Σοφία και τη Σία επίσης, με έναν Αγγελο κι ένα Γιώργο που ήπιαν τις μπύρες της ζωής τους και με... ενίσχυση από συναδέλφους γονιούς του 163 που ήρθαν, αφού λίγο νωρίτερα είχαμε πάει στη Συντακτική Επιτροπή για το περιοδικό «Μήνυμα για όλους» που συμμετέχουμε και τους το είπαμε...

Τυχερός της χρονιάς ο Νίκος Λεκός στον οποίο έπεσε το φλουρί, διέθεσε το ποσό των 110 ευρώ, που ήταν ο μποναμάς του, στο Σύλλογο κι αυτός με τη σειρά του τα έβαλε στον κοινό λογαριασμό του τραπεζιού που έφτασε τα 245. Κι αφού τον ευχαριστήσαμε για την προσφορά του τον... κεράσαμε τη συμμετοχή του στη βραδιά...

Ήταν και η μεγάλη παρέα απέναντί μας με τα μπουζούκια που ξεσήκωσε με τα τραγούδια της και έκανε πολύ κέφι, ιδιαίτερα με τις... εκλογές για τον πρόεδρό τους. Όλα όμορφα. Μου είπαν για την... ομιλία που έκανε ο νέος πρόεδρος άμα την εκλογή του, για το δώρο που του έκαναν (τον είδαμε κι όλας τον πίνακα ζωγραφικής...).

Αν αντέχαμε θα μπορούσαμε να καθίσουμε κι άλλο... Αλλά, εγώ τουλάχιστον, ήμουν από το πρωί στο πόδι. Από τις 10 στην «Κ», βάρδια στη συνέχεια μέχρι τις επτά το απόγευμα, στρίμωγμα την τελευταία στιγμή να κάνω την κυριακάτικη στήλη της Μπίστικα κι αμέσως μετά στη Συντακτική Επιτροπή για να καταλήξουμε στη «Γωνιά του Πλάτωνα». Ήταν γεμάτη αυτή η Παρασκευή, αλλά ήταν όμορφα γεμάτη... Είχα πολύ καιρό να νοιώσω τόσο όμορφα με μια τόση μεγάλη παρέα φίλων...