Ταξίδι στο όνειρο…
Ταξίδι στα βόρεια… Λίγη δροσιά καλοκαιριάτικα είναι πια εντελώς απαραίτητη…
Λϊγο πράσινο χρειαζόμαστε. Μια ανάσα ξεκούρασης στη μέση του φετινού καλοκαιριού…
Μια ανάσα δρόμος. Με αναμνήσεις από ωραίες στιγμές που ζήσαμε. Βουκολικές…
Και να που φτάσαμε στο τέλος της εργάσιμης εβδομάδας. Το σημειώνω έτσι γιατί ώρες - ώρες είχα την αίσθηση ότι δεν θα τέλειωνε ποτέ. Μοιάζει απίστευτο μια και ήταν μια δύσκολη εβδομάδα, αλλά είναι αληθινό. Τα κατάφερα. Στάθηκα όρθιος και κέρδισα το στοίχημα. Καιρός τώρα για λίγη ξεκούραση. Να πάρουμε μια ανάσα μπροστά στην καινούργια εβδομάδα που προβλέπεται επίσης δύσκολη λόγω καλοκαιρινών αδειών…
Πήρα τα δρόμο για τα βόρεια. Να δω καινούργιους τόπους, να γνωρίσω νέα πρόσωπα, συνήθειες, να ζήσω ελεύθερος για λίγο, όπως ποθεί η ψυχή μου. Από το πρωί είμαι στους δρόμους. Το άγνωστο είναι πρόκληση. Αλλά οι αισθήσεις μου με διαβεβαιώνουν πως όλα θα πάνε καλά και δεν θα υπάρχει κανένα πρόβλημα. Τις εμπιστεύομαι. Δεν με πρόσδωσαν στο παρελθόν. Ούτε τώρα θα το κάνουν.
Αναζητώ να βρω κάτι πολύ όμορφο. Και ξέρω πως με περιμένουν με λαχτάρα. Θα συναντήσω φίλους, γνωστούς από τα παλιά, δοκιμασμένους φίλους. Σκέπτομαι πόσο όμορφο θα είναι το ταξίδι, η διαδρομή, ο προορισμός…
Τα ταξίδια πάντα μου άρεσαν. Κι όποτε μου δοθεί η ευκαιρία δεν τα χάνω. Θέλω μάλιστα, ονειρεύομαι, όταν οι συνθήκες και οι προϋποθέσεις το επιτρέψουν, να κάνω πολλά σε τόπους που πάντα με γοήτευαν, με καλή συντροφιά, διατεθειμένη να μοιραστεί μαζί μου αυτές τις εμπειρίες.
Τούτο το ταξίδι μοιάζει ονειρικό. Σαν απόδραση, σαν εκδρομή, σαν ξέσπασμα. Η αλήθεια είναι πως δεν τα κάνουμε κάθε μέρα τέτοια ταξίδια. Προτιμούμε να κλεινόμαστε στην ασφάλεια των τεσσάρων τοίχων με τους λίγους γνωστούς και να στριμώχνουμε εκεί τα όνειρά μας. Ποτέ δεν μου άρεσαν αυτοί οι συμβιβασμοί. Πάντα ψαχνόμουν. Ατίθασο άλογο με έβλεπαν κάποιοι φίλοι που μπόρεσαν να δουν για λίγο μέσα μου.
Αυτό το άλογο νιώθω να χλιμιντρίζει μέσα μου. Αποζητά να αναπνεύσει πιο καθαρό αέρα. Να ανοίξει πανιά για νέες θάλασσες πιο καθαρές και πιο γαλάζιες, να ξανακάνει όνειρα για τη ζωή, να ορίσει τις άκρες του ουρανού του ξανά…
Δοκιμάζω τις αντοχές μου. Τα φτερά μου. Θέλω να φτάσω στα άκρα. Και το χαίρομαι. Να ζήσω το όνειρο. Να δοκιμάσω να αφουγκραστώ τους χτύπους της καρδιάς μου, όσο κι αν πεταρίζουν σαν του μικρού παιδιού, τέτοιες μαγικές ώρες.
Ταξίδι στο όνειρο το χαρακτηρίζω στον τίτλο του σημειώματος. Δεν έχει υπερβολή παρά τη δημοσιογραφική πρόκληση. Λιτός και πραγματικός είναι. Γεμάτος αλήθειες και εικόνες από κάτι υπέροχο και μοναδικό. Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό. Πολλές φορές η τύχη δεν με πρόδωσε, αλλά αυτή τη φορά είναι ολοδική μου.
Καλοκαίρι 2008. Ιούλης μήνας. Στην εθνική οδό Αθηνών - Λαμίας. Από το πρωί. Αναζητώντας το όνειρο που με περιμένει…
Η πίεση είναι μεγάλη στην εφημερίδα
Με ένα μπουκέτο λουλούδια το “καλώς σας βρήκα”…
Το περίμενα. Δεν ξαφνιάστηκα. Έχω ζήσει κι άλλα καλοκαίρια στην εφημερίδα και ξέρω καλά πως τέτοιες μέρες που οι συνάδελφοι κάνουν χρήση της άδειας τους, ενώ η επιχείρηση δεν έχει φροντίσει για την αντικατάσταση τους, το κλείσιμο των καθημερινών σελίδων γίνεται με πολύ πίεση μπαλώνοντας όπως - όπως τις «τρύπες». Ευτυχώς που υπάρχει μια καλή συνεννόηση με τα παιδιά, τους συναδέλφους, που μένουν πίσω και μια αλληλεγγύη που εντυπωσιάζει για το χώρο μας ο οποίος είναι γνωστό ότι είναι άκρως ανταγωνιστικός.Έτσι στα χέρια μου είναι αυτή την περίοδο και για τρεις εβδομάδες οι τρεις αθλητικές σελίδες της «Κ». Όποιος έχει μια μικρή σχέση με το χώρο του Τύπου μπορεί να αντιληφθεί τι συμβαίνει καθημερινά στην εφημερία. Κι όμως; Τα κατάφερα και έβγαλα με αξιοπρέπεια την πρώτη εβδομάδα…
Mε όμορφες νότες για το δρόμο…
Ένα pps τέστ για τα… μάτια
Τα μάτια μας μπορούν να… κάνουν παιχνιδάκι μαζί μας. Δείτε από το pps με τις πιο ενδιαφέρουσες οφθαλμαπάτες και θα αντιληφθείτε τι εννοώ…
