Θραψανιώτης μέχρι… κόκαλο

Από την κυριακάτικη εκδρομή παρέα με φίλους…
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 31/05/2008

Έχουμε κλειστεί τα τελευταία χρόνια στο καβούκι μας. Απομονωθήκαμε στη μοναξιά μας και αρνούμαστε πεισματικά να μπούμε στη διαδικασία της κοινωνικής συμβίωσης. Χρειάζεται μια αφορμή να ξεσηκωθούμε, να αλλάξουμε συνήθειες, να δούμε με νέα ματιά, πιο καθαρή, τα πράγματα.

Αυτή τη φορά αφορμή στάθηκε μια εκδρομή. Στον κοινωνικό περίγυρο του σχολείου. Με γονείς και παιδιά. Μια Κυριακή για παιχνίδι και περιπέτεια.

Αποδεχθήκαμε την πρόκληση και μπήκαμε στο παιχνίδι. Δυο βήματα από την Αθήνα, είναι το πάρκο περιπέτειας Adventure Park . Εκεί θα πάμε την πρώτη μέρα του Ιουνίου. Να παίξουν τα παιδιά μας στα δέντρα, να γίνουν ένα με τη φύση, να νιώσουν ελεύθερα με τους φίλους τους.

Κι εμείς το ίδιο. Παραδοσιακά. Με τα κλασικά κεφτεδάκια ή τις στεγνές πίτες, με προετοιμασίες στο πόδι, όσο χρειάζεται για να περάσουμε καλά παρέα με φίλους.

Τη λαχταρούσαμε αυτή την κυριακάτικη εκδρομή. Με το κλείσιμο της σχολικής χρονιάς ολοκληρώνεται ο πρώτος κύκλος της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης για το γιο μου. Ύστερα θα ανοίξουμε πανιά για το γυμνάσιο. Να περπατήσουμε ξανά στα βήματα της Ειρήνης.

Ξέρετε όλοι πώς είναι αυτά. Ο καθένας έχει να θυμηθεί εμπειρίες από τα παιδιά του σ’ αυτή την ηλικία. Χαρές είναι που τις ζούμε έστω και κάτω από την πίεση της καθημερινότητας των προβλημάτων. Που έτσι και αλλιώς δεν τελειώνουν ποτέ…

Γυρίστε πίσω τη μηχανή της μνήμης και θυμηθείτε την πιο όμορφη κυριακάτικη εκδρομή σας. Τους ανθρώπους με τους οποίους είσαστε παρέα, την αφορμή που έγινε αιτία για να ‘ρθείτε πιο κοντά ο ένας στον άλλον.

Θάλασσα ή δάσος, περιπέτεια ή ξεγνοιασιά, όλα έχουν την ξεχωριστή αξία τους. Είναι και η ζέστη που ανέβηκε απότομα και… πυροδοτεί τα όνειρα, είναι και ότι ξυπνάει μέσα μας το καλοκαίρι που πάτησε κι όλας πόδι στην πόρτα μας.

Κυριακάτικη εκδρομή με τα παιδιά μας. Με χαλαρό πρόγραμμα, χωρίς ντε και καλά εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Το χρειαζόμαστε, το θέλουμε, το έχουμε ανάγκη. Να σταθούμε για λίγο όρθιοι, να αντέξουμε, να συνεχίσουμε να «τραβάμε» κουπί στο μετερίζι που διαλέξαμε να δώσουμε τον αγώνα μας.

Τα όνειρα, είναι πολλές φορές, πιο όμορφα από την ίδια την πραγματικότητα. Άλλοτε λιτά, κι άλλοτε σύνθετα αποτυπώνουν τη διάθεσή μας να για ζωή, για αγώνα, για αλλαγές. Έτσι που να ξεφύγουμε από το τέλμα, να κάνουμε κύκλους στα ήρεμα νερά, να δώσουμε νέο τόνο και ενδιαφέρον σ’ αυτό που λέμε καθημερινότητα.

Είναι εύκολο; Όχι πάντα. Αλλά πότε κάναμε μόνο ότι ήταν εύκολο; Πόσες φορές δε δοκιμάσαμε και επιχειρήσαμε το ακατόρθωτο; Πόσες φορές δεν βγήκαμε συνειδητά από τα όρια που εμείς ή οι άλλοι μας έβαλαν;

Αυτή την Κυριακή θα την «κάνουμε» από την Αθήνα. Όχι πολύ μακριά, αλλά πάντως κάπου όμορφα, με ανθρώπους που μας αρέσει να μοιραζόμαστε πράγματα. Η Μαλακάσα είναι πολύ κοντά και ταυτόχρονα έχεις την αίσθηση ότι πας στην άλλη άκρη του κόσμου.

Θα την «αρπάξουμε» από τα μαλλιά αυτή την ευκαιρία. Και είμαστε αποφασισμένοι να ζήσουμε μια ξεχωριστή εκδρομή, περιπετειώδη και μοναδική.

Η στήλη ανεπιφύλακτα σας συστήνει να κάνετε το ίδιο. Η ζωή είναι μικρή και δεν περιμένει να ολοκληρώσουμε μεγάλα και πολυσήμαντα σχέδια. Άλλωστε στα μικρά πράγματα βρίσκεται όλη η ουσία. Κι αυτό μην το ξεχνούμε…

Το κείμενο αυτό θα δημοσιευθεί αύριο στην εβδομαδιαία εφημερίδα του Ρεθύμνου «ΡΕΘΕΜΝΟΣ» στην ομώνυμη στήλη.