Θραψανιώτης μέχρι… κόκαλο

Ευτυχώς η κίσσα της φωτογραφίας δεν έχει πατρίδα. Αν ήταν Ελληνοπούλα θα ήθελε κι αυτή μια (;) καρέκλα!

Μια συνηθισμένη καρέκλα στην Ελλάδα, από αυτές που είναι συνωστισμένες στις ταβέρνες και τα καφενεία, είναι πολύ όμορφη, αλλά και αρκετά άβολη συνάμα. Και θα ήταν σοβαρή παράλειψη να μην αναφέρω… χωρίς χέρια. Πώς μεταφράζεται αυτό; Όταν κάθεται ο Έλληνας για να απολαύσει τον ελληνικό του καφέ με τις τρεις φουσκάλες ή το μεζέ του, μαζεύει κοντά του δυο τρεις καρέκλες ακόμη.
Σύγχυση; Εξηγούμαι… μία για τα οπίσθια, μία για να αναπαύει τα χέρια και μία, τουλάχιστον, ακόμη για να ακουμπάει τα πόδια ή την τραγιάσκα του - το κινητό του τηλέφωνο βρίσκεται πάντα σε περίοπτη θέση επάνω στο τραπέζι. Απολογιστικά; 3-4 καρέκλες ανά άτομο.
Ο πληθυσμός της Ελλάδας ανέρχεται σε 10 εκατομμύρια κατοίκους. Έχοντας υπόψη την παραπάνω συνήθεια απαιτούνται -με έναν αδρό υπολογισμό- γύρω στα 40 εκατομμύρια καρέκλες για να «αράξει» ολόκληρη η χώρα, με το δικό της μοναδικό τρόπο.
Στις μαθηματικές μας πράξεις δεν πρέπει να ξεχάσουμε τα περίπου 12 με 15 εκατομμύρια τουρίστες το χρόνο και ό,τι αυτό συνεπάγεται^. δηλαδή άλλα 50 με 60 εκατομμύρια καρέκλες, καθότι θα θέλουν να μιμηθούν τον ελληνικό τρόπο καθίσματος - και γιατί όχι;
Καθώς αναμένουμε περισσότερους τουρίστες κάθε χρόνο, καλά θα κάναμε να έχουμε αρκετές καρέκλες και γι’ αυτούς - εφόσον και όταν έρθουν. Και θα ήταν λογικό να προσθέσουμε, πάνω κάτω, άλλα 20 εκατομμύρια καρέκλες.
Το άθροισμα ισούται πια με 120 εκατομμύρια καρέκλες, το οποίο, σημειωτέον, δεν λαμβάνει υπόψη του την ανακαίνιση ταβερνών και καφενείων. Οι επισκευές αυτών των χώρων αναψυχής, καθώς και η δημιουργία νέων σε καθημερινή βάση εκτοξεύουν το σύνολο των εν λόγω καθισμάτων σε αστρονομικά νούμερα.
Προσοχή! Tο νούμερο δεν περιλαμβάνει τις καρέκλες στους κινηματογράφους και τις εκκλησίες…
Οι Έλληνες μπορούν να περηφανεύονται για αρκετά στατιστικά μεγέθη: έχουν την υψηλότερη κατανάλωση σκοτσέζικου ουίσκι (είναι αυτονόητο ότι οι καρέκλες είναι παρούσες και σε αυτή την περίπτωση). Επίσης, διατηρούν τα περισσότερα εξοχικά και τις λεγόμενες δεύτερες κατοικίες στην «αγορά», όπως και τα πιο πολλά πολυτελή γιοτ. Όσον αφορά, όμως, τις καρέκλες ανά καθήμενο, οι Έλληνες είναι χωρίς αντίπαλο. Και αισθάνονται ότι έχουν λόγους να ατενίζουν τη θέα ανεμπόδιστα. Σε πραγματικά μεγέθη ίσως μας παραβγαίνουν μόνο οι Κινέζοι, αλλά σίγουρα καμία ευρωπαϊκή χώρα.
Η καρέκλα στην Ελλάδα επιτελεί πολύ πιο σημαντικό ρόλο από το να μας φιλοξενεί απλώς. Πάνω της ξεκουραζόμαστε, «αράζουμε», διασκεδάζουμε, παρατηρούμε, κοινωνικοποιούμαστε και υποδεχόμαστε τους φίλους μας. Πουθενά αλλού, που να γνωρίζω, δεν έχει μια καρέκλα καθαγιασμένο ρόλο. Ακόμα και οι αρχαίοι φαίνεται να περιφέρονταν στην καθημερινότητά τους από καρέκλα σε καρέκλα. Ένα αποδεικνύεται σταθερά: όσο περισσότερο τα πράγματα αλλάζουν τόσο παραμένουν τα ίδια.
Ζήτω η ελληνική καρέκλα και οι Έλληνες που γνωρίζουν πώς να τις χρησιμοποιούν!
Αυτό, βέβαια, μας οδηγεί στο μέγεθος των τραπεζιών στην Ελλάδα^. αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία…

Από την Γλυκερία Αθαν. Παυλίδου 

Χρόνια πολλά από όλους τους φίλους στην Γλυκερία που γιορτάζει σήμερα

Όλοι εμείς που σ’ αγαπάμε για την παρέα σου καθημερινά εδώ  που «φωτίζει» τον ιστότοπο, σου ευχόμαστε τα καλύτερα για τη σημερινή γιορτή σου! Κρίμα που δεν είμαστε κοντά να κάναμε το γλέντι που πρέπει σ’ αυτές τις περιπτώσεις. Χρόνια πολλά και καλά!

Μήπως εσείς πάσχετε από Σ.Κ.Α.Β.Ε.;

skabe.pps
Διαβάστε παρακαλώ προσεκτικά το παραπάνω pps κι αν διακρίνετε κάτι στον εαυτό σας (κοινά συμπτώματα με τον ασθενή της ιστορίας) μην ντραπείτε να το δείτε με έναν πιο ειδικό. Άνθρωποι είμαστε, φιλαράκια, να μη σας προφυλάξω από το… κακό;