Οι μισθοί στην Ευρώπη είναι εγκλωβισμένοι σε μια καθοδική σπειροειδή κίνηση: η συμμετοχή των μισθών στο AEΠ συρρικνώνεται διαρκώς.

Αντίθετα, τα κέρδη των επιχειρήσεων και οι ανισότητες συνεχώς διευρύνονται. Υπάρχει άφθονο χρήμα, αλλά κατανέμεται όλο και πιο άνισα.

Η ΣΕΣ λέει «τέλος πια». «Τέλος» στις επανειλημμένες εκκλήσεις για μισθολογική συγκράτηση και «τέλος» στις κυβερνήσεις και τους εργοδότες που τείνουν να χρησιμοποιούν τους χαμηλούς μισθούς για τους περισσότερους εργαζόμενους ως την μοναδική μεταβλητή προσαρμογής όταν οι καιροί είναι δύσκολοι.

Γι’ αυτό η ΣΕΣ ξεκίνησε μια Ευρωπαϊκή καμπάνια για τους μισθούς και οργανώνει μια Ευρω-διαδήλωση στις 5 Απριλίου 2008 στην Λιουμπλιάνα διεκδικώντας υψηλότερους μισθούς. Το ευρωπαϊκό συνδικαλιστικό κίνημα θα στείλει αυτό το μήνυμα στους Ευρωπαίους Υπουργούς Οικονομικών που θα συνεδριάσουν στην Σλοβενία την ίδια ημέρα.

Οι μισθοί στην Ευρώπη: η δυσάρεστη πραγματικότητα

• Για χρόνια, η αγοραστική δύναμη των μισθών στην Ευρώπη βρίσκεται σε στασιμότητα. Επιπλέον η πρόσφατη έκρηξη τιμών ενέργειας και τροφίμων σε συνδυασμό με τις πολύ χαμηλές αυξήσεις μισθών διαβρώνει ακόμα περισσότερο την αγοραστική δύναμη των μισθωτών,
• Οι Ευρωπαίοι εργαζόμενοι διαθέτουν προσόντα και είναι παραγωγικοί, όμως, μόνον οι εταιρείες επωφελούνται από τα προσόντα και τις δεξιότητές τους. Από το 1997, η αναλογία των κερδών στο ΑΕΠ έχει αυξηθεί πάνω από 3%. Σε απόλυτους αριθμούς, αυτό αντιπροσωπεύει μια ανακατανομή του εισοδήματος προς τα κέρδη, κέρδη που ανέρχονται σε 2.500 ευρώ ανά μισθωτό,
• Οι ανισότητες επίσης εκρήγνυνται στην Ευρώπη. Το 2005, η ομάδα που αντιπροσώπευε το 20% των υψηλότερων εισοδημάτων, κέρδιζε πέντε φορές περισσότερο από το 20% των χαμηλότερων εισοδημάτων. Το 2000, το χάσμα μεταξύ πλουσιότερων και φτωχότερων περιορίστηκε σε μια αναλογία 3.5,
• Η μισθολογική στασιμότητα για ένα όλο και πιο μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού έρχεται σε αντίθεση με τον πλούτο μιας μειοψηφίας: οι 20 πιο υψηλά αμειβόμενοι πρόεδροι Ευρωπαϊκών επιχειρήσεων κερδίζουν κατά μέσο όρο 8.5 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο ή 300 φορές περισσότερα από τον μέσο Ευρωπαίο εργαζόμενο! Ο πλούτος αυξάνεται, αλλά η κατανομή μισθών είναι άδικη,
• Οι γυναίκες, οι νέοι και οι μετανάστες υποφέρουν περισσότερο από μισθολογικές διακρίσεις σε σχέση με άλλες κατηγορίες. Υπάρχει μια μισθολογική διαφορά της τάξεως του 15% μεταξύ ανδρών και γυναικών χωρίς να υπάρχει ένδειξη για συρρίκνωση αυτού του χάσματος,
• Τριάντα εκατομμύρια εργαζόμενοι στην Ευρώπη -ένας στους επτά - είναι χαμηλόμισθοι. Το φαινόμενο των «εργαζόμενων φτωχών» έχει αυξητική τάση,
• Οι εργαζόμενοι του δημόσιου τομέα έχουν θιγεί ιδιαίτερα από τις πολιτικές εξυγίανσης του προϋπολογισμού. Η μισθολογική συγκράτηση σε αυτόν τον τομέα είναι ακόμα πιο έντονη σε σχέση με τον ιδιωτικό τομέα. Και τώρα που οι δημόσιοι προϋπολογισμοί άρχισαν να «νοικοκυρεύονται», αυτοί οι ίδιοι εργαζόμενοι καλούνται ξανά από τους Υπουργούς Οικονομικών να δώσουν το παράδειγμα συνεχίζοντας να αποδέχονται την μισθολογική συγκράτηση,

Οι συνέπειες για την Ευρώπη: μια αποδυναμωμένη οικονομία και μια κατακερματισμένη κοινωνία

• Η υπερβολική μισθολογική συγκράτηση απειλεί τη δυναμική της εγχώριας ζήτησης. Είναι επιβλαβής για την οικονομική ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Αυτή είναι η κατάσταση τώρα σε πολλές χώρες της Ευρώπης,
• Το επιχείρημα ότι τα κέρδη του σήμερα είναι οι επενδύσεις του αύριο και οι θέσεις εργασίας της επόμενης ημέρας, δεν ισχύει πλέον σε μια ολοκληρωμένη Ευρωπαϊκή οικονομία. Αφού η ζήτηση είναι χαμηλή και απειλεί να παραμείνει χαμηλή, οι Ευρωπαϊκές εταιρείες μερικές φορές χρησιμοποιούν τα πλεονασματικά κέρδη τους για να εμπλέκονται σε χρηματοοικονομική κερδοσκοπία αντί να διοχετεύουν τα κέρδη αυτά σε παραγωγικές επενδύσεις,
• Η αύξηση των αβέβαιων συμβάσεων απασχόλησης, η ανασφάλεια των εργαζόμενων, οι μισθοί φτώχειας και η απουσία μιας δίκαιης κατανομής κερδών και μισθών διαβρώνουν τα κίνητρα των εργαζόμενων και την διάθεσή τους να προχωρήσουν σε καινοτομίες και υψηλότερη παραγωγικότητα στο χώρο δουλειάς,
• Οι αυξανόμενοι αριθμοί εργαζομένων φτωχών καταδεικνύουν το πώς έχει αποδυναμωθεί το Ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο από το κοινωνικό ντάμπινγκ και την μονοδιάστατη οικονομική σκέψη. Στην Ευρώπη, υπάρχουν τώρα περισσότεροι εργαζόμενοι φτωχοί παρά άνεργοι φτωχοί: 18,9 εκατομμύρια έναντι 6,9 εκατομμυρίων!,
• Η Ευρώπη χάνει τη μάχη της παγκοσμιοποίησης. Ο ανταγωνισμός με χώρες όπως η Κίνα μέσω χαμηλών μισθών και αβέβαιων εργασιακών συνθηκών είναι πολύ μεγάλο λάθος.

Για όλους αυτούς τους λόγους:

• λέμε όχι στους εργοδότες που πιέζουν τους εργαζόμενους να αποδεχθούν τη μισθολογική συγκράτηση ενώ δεν εφαρμόζουν τις ίδιες αρχές στους εαυτούς τους,
• λέμε όχι σε όλους αυτούς που επιτίθενται στα συνδικάτα διότι οι εργαζόμενοι διεκδικούν αυξήσεις της αγοραστικής τους δύναμης και των κατώτατων μισθών,
• λέμε όχι στους Υπουργούς Οικονομικών, οι οποίοι συστήνουν μια μισθολογική πολιτική για τους εργαζόμενους του δημόσιου τομέα που περικόπτουν την αγοραστική δύναμη παρεμποδίζοντας τους μισθούς να συμβαδίζουν με τον πληθωρισμό,
• λέμε όχι στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα όταν εμπλέκεται στις αυτόνομες συλλογικές διαπραγματεύσεις.

ΤΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ:
Καλύτερους μισθούς για μια καλύτερη Ευρώπη

• Αύξηση δίκαιων μισθών και της αγοραστικής δύναμης για την τόνωση της οικονομίας και τη δημιουργία περισσότερων και καλύτερων θέσεων εργασίας,
• Ισχυρότερες συλλογικές διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό των στρατηγικών συγκράτησης των μισθών που ρισκάρουν να στρέψουν τους Ευρωπαίους εργαζόμενους τον έναν ενάντια στον άλλον,
• Πραγματική μισθολογική ισότητα για άνδρες και γυναίκες,
• Ίση αμοιβή για ίση εργασία για όλους τους εργαζόμενους, συμπεριλαμβανόμενων των εποχιακών και των αποσπασμένων εργαζόμενων,
• Αξιοπρεπείς κατώτατοι μισθοί που θα σταματήσουν την εκμετάλλευση των πιο ευάλωτων,
• Μισθολογική συγκράτηση για τους ανώτερους μάνατζερς και παρακολούθηση των υψηλότερων μισθολογικών ανισοτήτων,
• Αγώνα κατά της ανασφάλειας των εργαζόμενων μέσα από πιο ισχυρά δικαιώματα για όλους,
• Περισσότερες ευκαιρίες για τη δια βίου μάθηση,

Εν συντομία, θέλουμε ισχυρότερες, αυτόνομες συλλογικές διαπραγματεύσεις που θα επιτρέπουν σε όλους να απολαμβάνουν ένα δίκαιο μερίδιο από τους καρπούς του πλούτου.

Στη ΔΕΗ το παλεύουν με αξιπρέπεια

Οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ δίνουν τις τελευταίες μέρες με αξιοπρέπεια μια μάχη σημαντική, όχι μόνο για το ασφαλιστικό τους, αλλά και για το περιβάλλον. Λένε όχι στα νέα εργοστάσια λιθάνθρακα και προσπαθούν, με κάθε μέσο να αποτρέψουν τη συμφωνία με τη γερμανική RWE. Το σκίτσο, εκπληκτικό, από τη σημερινή «Καθημερινή», του Ηλία Μακρή στη σελίδα 13.

ΠΟΙΟΣ ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΤΕΛΙΚΑ;
Για αρκετά χρόνια προσπαθούσα να βρω γιατί αισθάνομαι κουρασμένος και κατηγορούσα την έλλειψη ύπνου. Τώρα όμως ξέρω τον πραγματικό λόγο…
Είμαι κουρασμένος γιατί δουλεύω υπερβολικά!
Ο πληθυσμός αυτής της χώρας είναι 11.000.000.
Τα 5.100.000 είναι συνταξιούχοι και βρέφη… Μας μένουν λοιπόν 5.900.000 για να κάνουν τη δουλειά.
Από αυτούς τα 3.000.000 είναι σε σχολεία (Δημοτικό μέχρι Μεταπτυχιακά), άρα μένουν 2.900.000 για να κάνουν τη δουλειά..
Από αυτούς, 800.000 είναι στο στρατό (αξιωματικοί και φαντάροι) και μας μένουν 2.100.000 να κάνουν τη δουλειά.
Βγάλε έξω και 1.500.000 δημοσίους υπαλλήλους άρα μένουν 600.000 να κάνουν τη δουλειά.
Αν σκεφτείς ότι κάθε χρονική στιγμή, στα νοσοκομεία υπάρχουν 188.000, μας μένουν 412.000 για να κάνουν τη δουλειά.
Επίσης υπάρχουν 358.998 στις φυλακές.
Μας μένουν 53.002 για να κάνουν τη δουλειά.
Αν σκεφτείς ότι οι άνεργοι είναι 53.000 πολύ εύκολα
καταλαβαίνεις ότι μένουν μόνο 2 για να κάνουν τη δουλειά.
Εσύ κι εγώ.
ΚΙ ΕΣΥ ΚΑΘΕΣΑΙ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ E-MAIL!!!!!

Ζουμπούλια στο μπαλκόνι μου

Αντεξαν στο χιονιά και στην πρώτη ανοιξίατικη ζέστη πέταξαν λουλούδια τα ζουμπούλια στις γλάστρες της βεράντας μου. Όμορφες εικόνες που γαληνεύουν την ψυχή…

Ακόμα μια εικόνα από τη χιονισμένη Αθήνα

Η Ειρήνη στην αυλή της δουλειάς της στην Μιχαλακοπούλου. Το θηρίο πήγε εκείνη τη Δευτέρα στη δουλειά. Προσεχώς θα δείτε και ένα βίντεο - οδοιπορικό που τράβηξε με το κινητό της στη χιονισμένη Αθήνα. Χιονισμένα και τα λουλούδια στις γλάστρες.

Ιχνηλατώ
Οσφραίνομαι την αλμύρα της απέραντης θάλασσας
και γεμίζει η ψυχή μου φως γαλανό
σαν τα γαλάζια μάτια της Γοργόνας.
Κρατώ σφιχτά το χέρι
της αδερφής μου Αμφιτρήτης
και χαίρομαι τα μαϊστράλια,
που ρυτιδώνουν τη θάλασσα
κι εκείνη αναρριγά
σαν πρωτόβγαλτη παρθένα.
Ονοματίζω, Αφροδίτη, Αμφιτρίτη
Θέτιδα, Γαλάτεια, Καλυψώ.
Κρατώ τα όστρακα της μνήμης.
Ιχνηλατώ το βυθό
Μιας ατέλειωτης λιτανείας,
της λιτανείας της ψυχής.
Δροσερές αύρες και ζέφυροι
αγιογραφούν τον ουρανό της Αγάπης.
Κλαίρη Αγγελίδου

Η σονάτα του σεληνόφωτος - Μέρος Β’

Η συνέχεια του χθεσινού ποιήματος του Γιάννη Ρίτσου… “Δανισμένο” από ένα εξαιρετικό σάιτ το “ΠαραΘέματα λόγου” μια απόπειρα διαΔικτύωσης της Ενοριακής Βιβλιοθήκης Μπανάτου στη Ζάκυνθο. Ανοιχτά μυαλά μπορεί να υπάρχουν παντού. Αρκεί μια χαραμάδα για να μπει το φώς…