Θα καταλάβεις ότι για σένα γράφτηκε αυτό…
Σε σένα είναι αφιερωμένο το κείμενο αυτό. Σε σένα που δεν θα πω το όνομά σου ούτε και ποιός είσαι και δεν θα σε φέρω σε δύσκολη θέση.
Δεν είναι ερωτική εξομολόγηση, όσο και αν κάπως έτσι μοιάζει. Δεν θέλω να το ονομάσω κατάθεση ψυχής, γιατί μια τόσο χιλιοειπωμένη φράση χάνει την αξία της.
Θέλω απλά, μέσα από τον αδύναμο και ταπεινό λόγο μου να σου εκφράσω όλα αυτά που θα έπρεπε κανονικά να σου εξέφραζα μπροστά σου αλλά είναι οι προτεραιότητες σου και η απόσταση που έχεις βάλει μεταξύ μας και όχι η δειλία που με εμποδίζει.
Θα καταλάβεις ότι για σένα γράφτηκε αυτό και δεν θέλω ούτε να συμφωνήσεις ούτε και σε πιέζω να νιώσεις το ίδιο με όλα αυτά που εδώ και χρόνια νιώθω εγώ.
Γιατί ξαφνικά σε γνώρισα, δεσμευμένο από το λόγο που είχες δώσει κάπου αλλού και είχες πλήρη επίγνωση του ότι, για το δικό μου σύστημα αξιών, κάτι τέτοιο ήταν απαράδεκτο. Πόσο εύκολα διαλύθηκε όμως μέσα μου αυτό, όταν από κοντά βρεθήκαμε… πόσο ελεύθερη ένιωσα από λόγους και υποσχέσεις, όταν άκουσα εκείνη τη μουσική να βγαίνει από το κασετόφωνο σου «Ο τελευταίος των Μοϊκανών» ήταν, αλλά κοντά στη μουσική ήταν και η δική σου τρυφερή φωνή και παραδίπλα η μοναξιά μου που διαλύθηκε σε έναν αέρα από νότες.
Περιττές ήταν όλες οι αισθήσεις, μόνο η ακοή χρειαζόταν, καθώς εκμηδενιζόμουν σε ένα συναίσθημα πρωτόγνωρο, μέσα στο ημίφως του δωματίου με τις ζωντανές σκιές που κοιτούσα επάνω από τον ώμο σου και σε γέμιζα απορία.
Δεν θέλω τίποτα από εσένα. Σου τα γράφω αυτά γιατί αξίζεις να σου τα γράψω. Θέλω απλά να μου επιτρέψεις να χαίρομαι με τη χαρά σου και να λυπάμαι με τη λύπη σου.
Να μου επιτρέψεις να αγωνιώ για σένα, να σε καμαρώνω, να σε νοιάζομαι χωρίς να θέλω τίποτε παραπάνω από αυτά που εσύ αποφάσισες να μου δώσεις, πολύ περισσότερο, χωρίς να θέλω να σε δεσμεύσω στο οτιδήποτε, όμως μην μου ζητάς πίσω αυτά που μου έδωσες, είναι βαθιά στην καρδιά μου φυλαγμένα και κάθε φορά που μου ζητάς να στα δώσω πίσω νιώθω εξευτελισμό και ταπείνωση.
Εγώ θα είμαι εδώ, στη ζωή που διαλέξαμε μαζί να ζήσω, μακριά από όσα μου προσφέρθηκαν. Είμαι εδώ και περιμένω… Λοιπόν;
Χιόνισε στα γύρω βουνά της Αθήνας
Το γνωστό βενζινάδικο στην πλ. Βάθης. Το θερμόμετρο δείχνει 5C.
Ο Υμηττός χιονισμένος στο βάθος. Το κρύο τσουχτερό στην Αθήνα.
Βγήκα να πάω στον ΕΔΟΕΑΠ σε κλεισμένο ραντεβού με την ενδοκρινολόγο. Χιονισμένα τα αυτοκίνητα που έρχονται από τα βόρεια προάστια της Αθήνας. Να που η ΕΜΥ, όσο κι αν χθες φαινόταν απίθανο πέτυχε στις προβλέψεις της. Στο μεταξύ ένας οργασμός ανακοινώσεων έδωσε χρώμα στην ΠΕΤ ΟΤΕ και συνεχίζει την χθεσινή Εκτελεστικής Επιτροπή. Μέχρι και δελτίο Τύπο για το φευγιό του Χριστόδουλο βγάλαμε… Και σήμερα συνεδριάζει το Δ.Σ. της ΠΕΤ ΟΤΕ. Ποιος έχει αντοχές να τους ακούει….
Εύφημος
Εύανδρο μου αρχιπέλαγος
με τις εύκολπές σου θάλασσες
μες του κόσμου
το υγρό πεντάγραμμο
είσαι το κλειδί,
με το λαγούτο,
το τουμπερλέκι σου,
με το θιαμπόνι,
με το τουμπί σου
-δοξάρι με γερακοκούδουνα-
με αχλαδόσχημη λύρα
φλογέρα, βιολόλυρα
κι ασκομαντούρα.
Εξάμετρο ελληνικό και καλαματιανό
Δεμένο μ’ αρμονία,
μαζί μ’ ένα διπλό αυλό
και εφτάχορδη μια λύρα.
Φρίντα Μιραμπίτα
Διεθνές συνέδριο της ΓΣΕΕ
Με την ευκαιρία συμπλήρωσης 90 χρόνων ζωής και δράσης της ΓΣΕΕ ξεκίνησε το Διεθνές Συνέδριο της Συνομοσπονδίας με θέμα: «Φτώχεια, εκπαίδευση και Κοινωνικές Ανισότητες στην εποχή της παγκοσμιοποίησης».
Στην έναρξη του συνεδρίου που έγινε στην παλιά Βουλή, παρέστησαν και απηύθυναν χαιρετισμό :
- 1. Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, κ. Γιώργος Παπανδρέου
- 2. Ο Γενικός Γραμματέας Ενηλίκων και Δια Βίου Μάθησης του ΥΠΕΘΟ, κ. Κων/νος Τσαμαδιάς
- 3. Ο Πρόεδρος της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής, Βουλευτής της ΝΔ κ. Παναγιώτης Μελάς
- 4. Ο Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Γιάννης Δραγασάκης
- 5. Ο Εκπρόσωπος της Κ. Επιτροπής του ΚΚΕ, κ. Γιώργος Σκαδιώτης
Στην εισαγωγική του ομιλία ο πρόεδρος της επιστημονικής επιτροπής του ΚΑΝΕΠ, καθηγητής κ. Νίκος Μουζέλης μίλησε για τις τρεις θεματικές ενότητες του Συνεδρίου:
α) φτώχεια, μετανάστευση και εκπαιδευτικές ανισότητες,
β) εκπαίδευση και δια βίου μάθηση και
γ) κεφάλαιο, εργασία και κράτος στην παγκοσμιοποίηση.
Επέμεινε στην πρωτοφανή διεθνή κινητικότητα του κεφαλαίου και την ανισορροπία μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας που αυτή επιφέρει.
Η ανισορροπία αυτή δημιουργεί τεράστιες ανισότητες. Η ΓΣΕΕ παρεμβαίνει στο χώρο της παιδείας, ως πολιτική δύναμη που αντιπροσωπεύει τους εργαζόμενους δηλαδή την πλειοψηφία των νοικοκυριών της χώρας. Για τον λόγω αυτό η ΓΣΕΕ έχει δικαίωμα και καθήκον να παρεμβαίνει στα εκπαιδευτικά πράγματα.
Κεντρική ομιλία στο Συνέδριο έκανε ο Καθηγητής κ. Richard Hyman. Αναφέρθηκε στα διαφορετικά είδη οργάνωσης των συνδικάτων και εξήγησε ότι τα συνδικάτα αντιμετωπίζουν απειλητικές συνθήκες λόγω της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης.
Παρουσίασε τον προβληματισμό σχετικά με τον αν το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Μοντέλο αποτελεί εναλλακτική λύση προς την νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση και ειδικά προς τον «ευρω-φιλελευθερισμό».
Αυτή είναι η κυρίαρχη ιδεολογική τάση στα ευρωπαϊκά κοινοτικά όργανα, μπορεί ωστόσο να εξισορροπηθεί από την δραστηριοποίηση των συνδικάτων σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.
Τα συνδικάτα είναι καιρός να οργανώσουν την επίθεση τους, αντιμετωπίζοντας την ενωμένη Ευρώπη, όχι μόνο ως απειλή αλλά και ως ευκαιρία για να αξιοποιήσουν τα κοινά αιτήματα και να διαμορφώσουν κοινό πρόγραμμα δράσης.
Σημ. Οι εργασίες του Συνεδρίου συνεχίζονται στο ξενοδοχείο IMBERIAL.
Συνεχίζει να συνωστίζεται ο κόσμος που θέλει να δώσει τον τελευταίο ασπασμό στον Χριστόδουλο, σε ατέλειωτες ουρές, παρά το κρύο και τη βροχή. Αυρίο το πρωί στις 10 η εξόδιος ακολουθία…
Αλλο ένα
έργο ζωγραφικής
της δικής μας Πόπης…
Είχαμε υποσχεθεί κι άλλα έργα της Πόπης μας. Που αποφάσισε να ασχοληθεί, στον ελεύθερο χρόνο της με τη ζωγραφική. Σεμνά και ταπεινά, όπως αρμόζει στους πραγματικούς καλλιτέχνες.
Της βγήκε έτσι ξαφνικά αλλά πολύ όμορφα. Χωρίς να έχει σπουδάσει, είπε ότι άξιζε τον κόπο, το χρωστούσε στον εαυτό της να περνάει λίγο από τον ελεύθερο χρόνο της, ζωγραφίζοντας.
Πειραματικά την αρχή… Με αντιγραφές… Αλλά με μια ιδιαίτερη γραμμή από την αρχή στα έργα της.
Της είπαμε πως έπρεπε να δοκιμάσει να κάνει και πρωτότυπα έργα. Αρνήθηκε. Δεν νοιώθει, λέει, ακόμη έτοιμη. Οι φίλοι της, την πείσαμε ότι έπρεπε να βάζει και την υπογραφή στα έργα της. Συμβαίνει και στους καθώς πρέπει ζωγράφους αυτό. Σ’ αυτό μας άκουσε…
«Μα, εγώ, ζωγραφίζω για το κέφι μου» λέει. Και λοιπόν; Ποιος είπε πως αυτό αξίζει να το κάνει κανείς, μόνο επαγγελματικά;
Υπάρχουν μέσα στην ψυχή μας πράγματα που ψάχνουν να βρουν μια διέξοδο, να εκφραστούν…
Τα όνειρά μας θέλουν να ανοίξουν τα φτερά τους και να πετάξουν μακριά… Να γαληνέψουν κι άλλες ανθρώπινες ψυχές, να μαλακώσουν σκληρά συναισθήματα…
Συνέχισε Ποπίτσα. Όμορφο δρόμο διάλεξες…
Να, εδώ, μια γυναίκα με ακουαρέλα και λαδοπαστέλ.
