Θραψανιώτης μέχρι... κόκαλο

Υπάρχει Αγιος Βασίλης; Οι φωτογράφοι τον συνέλαβαν να κατεβαίνει από ένα στρατιωτικό αεροπλάνο.


Το καλοκαίρι που το επισκευθήκαμε, το ενυδρείο είχε μόνο ψάρια. Τώρα έχει κι ένα Αγιο Βασίλη...

Τα ίδια κάθε χρόνο τέτοια μέρα... Τα παιδιά, όσα έχουν βγει στο δρόμο γιατί είναι λιγότερα ακόμη κι από τα ισχνά Χριστούγεννα, λένε τα κάλαντα. Εμείς πέρα από την προετοιμασία και το τελετουργικό της βραδιάς κάνουμε σκέψεις και όνειρα για όσα αφήσαμε ημιτελή πίσω μας και πως, αυτή τη νέα χρονιά, χρωστάμε στον εαυτό μας να τα υλοποιήσουμε.

Αναλώσιμοι χρόνοι... Έρχονται, φεύγουν... Καμιά φορά κρατάνε τις υποσχέσεις τους... Άλλοτε πάλι στυλώνουν τα πόδια και λες και δεν ήρθαν ποτέ...

Θυμάμαι παιδικές πρωτοχρονιές στο χωριό, χιονισμένες με σβουράκι και 31 πίσω από την εκκλησία του χωριού παρέα με άλλα παιδιά...

Μνήμες που έρχονται σαν φωτοβολίδες... Φωτίζουν τον ουρανό του μυαλού μου και χάνονται. Θαρρείς πως θυμάσαι μια ταινία που είδα κάποτε. Το «έζησα» είναι ένα περίεργο παιχνίδι με το χρόνο.

Τέτοιες ώρες, τις τελευταίες ενός χρόνου που φεύγει νιώθει κανείς περίεργα συναισθήματα. Διώχνει κάποιον που γνώρισε και στηρίζει τις ελπίδες του σε κάποιον που δεν ξέρει...


Εδώ συναντιέται ολόκληρος ο κόσμος. Στη στολισμένη γιορτινά πλατεία Συντάγματος...

Γιορτές στην... παραλία κι όποιος αντέξει

Η φωτογραφία είναι από το «Πρώτο Θέμα». Και η λεζάντα επίσης: Μπορεί το κλίμα να είναι πολικό στο Μράιτον της Βρετανίας, δύο τολμηρές όμως νεαρές με μπικίνι, βούτηξαν στα παγωμένα νερά της περιοχής για την ετήσια ημέρα «Christmas Day Swim in Brighton». Εκατοντάδες ήταν οι κάτοικοι που κολύμπησαν ή απλά είδαν το θέαμα από απόσταση και τη ζέστη ενός καταφυγίου στην παραλία.
Και κάνει ένα βρωμόκρυο έξω...

Τραγωδία στον Ισθμό της Κορίνθου
29χρονη γυναίκα πήδηξε
μαζί με το 3 μηνών αγοράκι της

Τραγωδία χθες το βράδυ στην Κόρινθο. Μια 29χρονη γυναίκα πήδηξε αγκαλιά με το μόλις 3 μηνών αγοράκι της στον Ισθμό της Κορίνθου, όπου βρήκαν και οι δύο τραγικό θάνατο.
Η γυναίκα η οποία ήταν εργαζόμενη στο Καζίνο του Λουτρακίου, είχε αφήσει ιδιόχειρο σημείωμα στο σπίτι της στο Λέχαιο, που αναστάτωσε τους συγγενείς της, οι οποίοι άρχισαν αμέσως να την αναζητούν, ενώ παράλληλα ειδοποίησαν την αστυνομία.
Μετά από έρευνες βρέθηκε το αυτοκίνητό της κοντά στη γέφυρα του Ισθμού και κλήθηκε η Πυροσβεστική για να συμμετάσχει στις έρευνες.
Ωστόσο, άνδρες του Λιμενικού βρήκαν στις 2 τα ξημερώματα το πτώμα της γυναίκας στη θάλασσα, ενώ το άψυχο σώμα του μωρού βρέθηκε στις 9 το πρωί από ερασιτέχνη ψαρά που συμμετείχε και αυτός μαζί με άλλους επαγγελματίες στις έρευνες.
Όπως δήλωσαν οι συγγενείς, η γυναίκα δεν έδειχνε να έχει κάποιο ιδιαίτερα σοβαρό πρόβλημα και τα αίτια της τραγωδίας ερευνώνται από το Λιμεναρχείο Ίσθμιας που κάνει προανάκριση.

Μετά την Παιδική Γιορτή της ΕΣΗΕΑ

Στην παραλία του Φλοίσβου. Μια βόλτα λίγο μετά την Παιδική Γιορτή της ΕΣΗΕΑ.

Διαβάστε τον "Κρέοντα"

Δείτε στη φυσική της μορφή την τοπική εφημερίδα "Ο Κρέοντας" τ. 9  που φτιάχνω κάθε τρίμηνο για τον ομώνυμο τοπικό εξωραϊστικό σύλλογο στην Κολοκυνθούς.

Ευχές από την οικογένεια Ευγενειάδη. Ευχαριστώ παιδιά και ανταποδίδω, να είστε καλά!

Αγκομαχά να τελειώσει η χρονιά. Μετρά ώρες πια. Καιρός να κάνουμε τα τελευταία ψώνια. Να περιποιηθούμε τους φίλους που περιμένουμε τέτοιες χρονιάρες μέρες. Κι είναι τα μαγαζιά γεμάτα από κόσμο, που ως Έλληνες σπεύδουν την τελευταία στιγμή, διότι κάτι έχουν ξεχάσει...Κι ένα ψιλοσέρβις στον εαυτό μας είναι απαραίτητο. Ένα κουρεματάκι δεν θα έβλαπτε...

Να υποδεχθούμε τη νέα χρονιά με περισσότερη αισιοδοξία. Με πίστη ότι πραγματικά κάτι καινούριο αρχίζει.

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 29/12/2007
Αισιοδοξία για τη χρονιά
που μας έρχεται σε λίγο

Το κάνουμε κάθε χρόνο τέτοιες μέρες και έχει τη χάρη του και την ομορφιά του. Μαζεύουμε τις σκέψεις μας και γυρνάμε πίσω στη χρονιά που μετρά ώρες πια για να φύγει. Και προσπαθούμε να δούμε τα συν και τα πλην, να καταγράψουμε τα λάθη μας για να μην τα επαναλάβουμε, να κάνουμε την κριτική μας σε όσα συμμετείχαμε ή απείχαμε και δεν είχαμε επαρκείς δικαιολογίες.

Δεν είναι εύκολο πράγμα να βάζεις απέναντί σου τον εαυτό σου. Είναι σκληρές οι αλήθειες και πονάνε σαν κοφτερό μαχαίρι σε πληγή. Αλλά χρειάζεται τουλάχιστον μια φορά το χρόνο, την ώρα του απολογισμού να το κάνουμε. Μας ωριμάζει σαν ανθρώπους. Κι αν, λένε, πλησιάσεις το πρόβλημα με αγάπη μπορεί να δεις και τη λύση του.

Μην πέσετε στην παγίδα να πείτε με ευκολία «οι άλλοι έφταιγαν, όχι εγώ». Γρήγορα θα βάλετε μια βολική τελεία εκεί που αξίζει να προχωρήσετε, να δείτε ξεκάθαρα την αλήθεια και να συζητήσετε με όσους άλλους στον περίγυρό σας τους αφορά το θέμα.

Η σιωπή δεν είναι πάντα χρυσός κι ας είναι καταγραμμένο στα λόγια σοφών. Πολλές φορές η κουβέντα χαλαρώνει, βοηθάει. Γιατί η μνήμη έχει κρατήσει στα συρτάρια της και πολλές καλές στιγμές. Μόνο που δεν είχαμε το χρόνο να τις δούμε, να χαμογελάσουμε, να οπλιστούμε με αισιοδοξία για το αύριο.

Αυτό χρειαζόμαστε, πάνω απ' όλα, αισιοδοξία. Τίποτα δεν τελειώνει στην πρώτη αναποδιά. Όλα μπορούν να ξαναρχίσουν από την αρχή. Φτάνει να έχουμε το κουράγιο και τη δύναμη να περπατήσουμε σε γνώριμα μονοπάτια. Με σιγουριά και με πίστη στη δύναμή μας και σε ότι κάνουμε.

Νομίζουμε, πόσες φορές άραγε δεν το νιώσαμε, πως έρχεται το τέλος κάθε που, χωρίς να ευθυνόμαστε εμείς, απομακρυνόμαστε από το στόχο μας. Αλλά δεν είναι έτσι. Αν είμαστε ψύχραιμοι θα οριοθετούσαμε το στίγμα και επιχειρούσαμε ξανά.

Οι μεγαλύτερες μάχες κερδίσθηκαν επειδή υπήρχε στόχος και στρατηγική για την κατάκτησή του. Δεν αγωνίζεται κανείς στα τυφλά, χωρίς πίστη και ιδέες συμμάχους.

Ύστερα ας προσπαθήσουμε να επιστέψουμε σ' αυτό που πάντα πιστεύαμε: Στις ανθρώπινες δυνάμεις. Τις αστείρευτες και δημιουργικές. Με χαμόγελο, χωρίς εντάσεις, με τη δύναμη της πειθούς. Το 2008 που σε λίγες ώρες έρχεται, ας μας δείξει το δρόμο. Υπάρχει, είναι βέβαιο. Το πρόβλημα είναι να τον δούμε και να τον περπατήσουμε.

Το ξέρουμε. Δεν υπήρξαμε ποτέ λιπόψυχοι. Πολλές φορές τολμήσαμε. Κι ας φάγαμε τα μούτρα μας... Και λοιπόν; Τώρα θα κάνουμε πίσω; Τώρα που κοντεύουμε μισό αιώνα ζωής σε τούτο τον πλανήτη; Τώρα είναι ώρα για ρήξεις και ανατροπές.

Μη βολευόμαστε στα απολύτως αναγκαία. Να αμφισβητούμε ότι μας καλοσερβίρεται σαν η μόνη αλήθεια. Να ψαχνόμαστε στους κάθε είδους αυτόκλητους «σωτήρες» της ζωής μας. Να εμπιστευόμαστε περισσότερο τους ανθρώπους μας, τα χέρια μας, το μυαλό μας. Ο κόσμος αλλάζει. Αργά, αλλά αλλάζει...

Ας έχουμε την τύχη και την τιμή να παινευτούμε ότι κάπου στο μικρόκοσμό μας συμβάλαμε με τις μικρές μας δυνάμεις σ' αυτό. Δεν είναι λίγο και είναι όμορφο.

Το πιο σημαντικό, νομίζω τη νέα χρονιά που έρχεται είναι να διώξουμε από πάνω μας τα στοιχεία της απογοήτευσης που οδηγούν στην απομόνωση. Αν δεν υπάρχουν πια ιδεολογίες να μας εμπνέουν, υπάρχουν δίπλα μας άνθρωποι (δυνατοί ή αδύναμοι δεν έχει και τόσο σημασία) που μας περιμένουν σε μια νέα στοιχειώδη αυτοοργάνωση.

Κι όσο υπάρχουν νέοι άνθρωποι που χρειάζονται τη βοήθεια μας και τη στήριξη στα πρώτα τους βήματα, εμείς θα είμαστε εκεί, συμπαραστάτες και αρωγοί στα πρώτα τους μεγάλα σχέδια για τη ζωή.

Σε λίγες ώρες αλλάζει ο χρόνος. Φώτα, ευχές, μουσικές, ότι φαίνεται. Πίσω από την κουρτίνα της καθημερινότητας υπάρχει λίγη ζωή που μας ανήκει και μας περιμένει υπομονετικά να την κατακτήσουμε. 
 

Το κείμενο αυτό θα δημοσιευθεί στην εβδομαδιαία εφημερίδα του Ρεθύμνου «ΡΕΘΕΜΝΟΣ» στην ομώνυμη στήλη.

Έφτασαν στο e-mail μου από την συγγραφέα κ. Κατερίνα Μουρίκη οι παρακάτω προτάσεις για χριστουγεννιάτικα βιβλία. Μέρες που είναι της δίνω το βήμα για να κάνει την παρουσίασή της. Την Κατερίνα δεν την γνωρίζω προσωπικά. Είχε όμως το θάρρος να επικοινωνήσει με το σχολείο μας και να προτείνει τα παρακάτω βιβλία για τα παιδιά. Μην τα αγνοήσετε.

Θα ήθελα να σας προτείνω κάποια βιβλία μου με Χριστουγενιάτικο θέμα, πιστεύοντας ότι θα διευκολύνω το έργο επιλογής των προτεινόμενων για τις εορτές βιβλίων.
 

Χριστούγεννα Πρωτούγεννα (2002)

Εκδότης: Άγκυρα
Εικονογράφηση: Μιχάλης Βενετούλιας

Ένα βιβλίο ποικίλης χριστουγεννιάτικης ύλης. Παιχνίδια, γρίφοι, σταυρόλεξα, κατασκευές αλλά και ιστορίες και ποιήματα της συγγραφέα για τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά. Ακόμα μέσα στις σελίδες του θα βρείτε αρκετές εξηγήσεις για τα έθιμα του δωδεκαήμερου καθώς και τα ΣΩΣΤΑ λόγια των καλάντων με τις ερμηνείες των άγνωστων λέξεων.Κατάλληλο για τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού Σχολείου.

Η Μαγική νύχτα του Κάσπαρ (2003)

Εκδότης: Ψυχογιός
Εικονογράφηση: Πέγκυ Φούρκα

Ο Κάσπαρ είναι ένας μικρός πλαστικός μάγος με μεγάλη καρδιά και περίσσιο θάρρος. Όνειρό του είναι να γνωρίσει το θείο βρέφος, όπως έκανε ο συνονόματος του μάγος Κάσπαρ περίπου δυο χιλιάδες χρόνια πριν. Και αυτά τα Χριστούγεννα είναι η μοναδική ευκαιρία να τα καταφέρει. Μα γίνονται τέτοια πράγματα; Κι όμως όταν υπάρχει πίστη τα θαύματα συνεχίζουν να γίνονται!

Ηρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΤΟΥ ΚΥΚΛΟΥ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
Εκδότης: Ψυχογιός

Σχόλια: Συνεργασία με το διήγημα "Το προσκύνημα του Βαλαάμ"

Να τα πούμε; Να τα πείτε! (1999)

ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ
Εκδότης: Ψυχογιός
Εικονογράφηση: Aρτεμις Νικολαΐδου

Σχόλια: Συμμετοχή με πληροφορίες για την καθιέρωση των χριστουγεννιάτικων φυτών.

Με την προσδοκία να μας δοθεί κάποτε η ευκαιρία να συναντηθούμε
Με εκτίμηση
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΟΥΡΙΚΗ
http://www.katerinamouriki.gr/

Tα πρόγραμμα του ΕΚΕΒΙ "Συγγραφείς και εικονογράφοι στα σχολεία" (βλ. Εkebi.gr) , δίνει την ευκαιρία σε μαθητές και δασκάλους των σχολείων όλης της χώρας να συναντήσουν τους αγαπημένους τους συγγραφείς και να μιλήσουν μαζί τους για τα βιβλία τους και τη συγγραφική τους δημιουργία. Εγώ προσωπικά συνηθίζω να φτιάχνω με τα παιδιά παραμύθια μέσα στην τάξη ξεκινώντας από λέξεις-κλειδιά που προτείνουν οι μαθητές. Στη συνέχεια με την καθοδήγησή μου τα παιδιά προτείνουν και αποφασίζουν για την εξέλιξη της ιστορίας που γράφεται πάνω στον πίνακα.
Συγγραφέας Κ. Μουρίκη, Τηλ: 210 5562221, 6972083344 

Απόψε τα παιδιά μας παίζουν στη Μύκονο

Στη Μύκονο βρίσκονται από το πρωί τα παιδιά της Θεατρικής Ομάδας του «Πολύτροπου Τέχνης» να παίξουν το παιδικό στα παιδιά. Και το βράδυ σε ένα μπαράκι η «Ανοιχτή θάλασσα» θα παίξει για τους μεγάλους. Χρειάζονται το χειμώνα και στην πόλη που το καλοκαίρι σφύζει από ζωή λίγη καλή διασκέδαση.

Μας έλλειψε να κινηθούμε σε χαλαρούς ρυθμούς. Κι αυτές οι μέρες είναι ιδανικές. Βοηθάει κι ο καιρός έξω. Βροχερός καθώς είναι. Έτσι σαν «ξεκάρφωμα» έβαλα μια φωτογραφία από την Αυστραλία σημερινή πρώτη στο κομμάτι. Να πάρουμε λίγη καλοκαιρινή «γεύση» μέσα στο καταχείμωνο...

«Ψυχραιμία», η ελληνική ταινία

Πήγαμε ανήμερα των Χριστουγέννων και είδαμε την ταινία του Ν. Περάκη «Ψυχραιμία». Η ταινία διαδραματίζεται μέσα σε ένα 24ωρο. Τόσο κρατά η δράση στο φιλμ. Μια μέρα και μια νύχτα μιας ντουζίνας χαρακτήρων που «πιάνουν» το σφυγμό του σήμερα.

Από όλα υπάρχουν μέσα. Και Ζωνιανά και σκαφάτοι, πλούσιοι κατάδικοι, trendy παλικάρια, αδίστακτες bimbo, αναρχοαυτόνομα νιάτα με τις πλάτες του πλούσιου μπαμπά. Διεφθαρμένοι, αθώοι, πορτιέρηδες, κλαμπάτοι. Όλοι εδώ είναι και φωνάζουν παρών.

Από την φυλακή και το Ελευθέριος Βενιζέλος μέχρι τις ομορφιές του Σαρωνικού και τη μαγεία του Ψηλορείτη, μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο του ελληνικού καλοκαιριού, παρακολουθούμε τις παράλληλες ιστορίες, νεαρών κυρίως ηρώων που αντιμετωπίζουν τους προσωπικούς τους δαίμονες. Και αυτοί οι δαίμονες είναι το ζουμί. Όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε τελικά, έχουμε δεν έχουμε λεφτά.

Η ευτυχία είναι αλλού... Αυτό είναι το moto του Περάκη που πιάνει τόπο αναμφίβολα. Πέρα όμως από το σκηνοθέτη καλά παίζουν και τα νεαρά κυρίως παιδιά του καστ. Έχουν πιάσει το νόημα, ίσως γιατί η πραγματικότητα τους δεν απέχει πολύ από αυτό που κλήθηκαν να υποδυθούν...

Τα παιδιά θα θέλουν πάντα λίγο παιχνίδι κι ένα... καρουζέλ.


Να και οι πρόσκοποι που λένε τα κάλαντα στον Αλογοσκούφη...


Ένα κεράκι στη Βηθλεέμ, στον τόπο που γεννήθηκε ο Χριστός...

Κάπου το χρειαζόμαστε. Να χαλαρώνουμε λίγο τους ρυθμούς της καθημερινότητας. Χριστούγεννα σήμερα. Να κάτσουμε λίγο περισσότερο με τις πιζάμες μας, να «συρθούμε» σπίτι μας, να δούμε τα χαζά της τηλεόρασης, να διαβάσουμε εφημερίδα χαλαρά, να «μπούμε» στον κόσμο του internet. Όχι πως δεν έχουμε δουλειές να κάνουμε. Απλά θα τις κάνουμε με... άλλους ρυθμούς.

Είναι κι ο καιρός έξω που σε προδιαθέτει. Έτοιμος θαρρείς για βροχή, μουντός, όμορφα χειμωνιάτικος. Αν είχαμε κι ένα τζάκι και καλή παρέα...

Πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι

Υπάρχουν βέβαια και πιο... πρακτικές λύσεις για μια βόλτα. Αρκεί να υπάρχει καλή θέληση...

Τρία χρόνια μετά το τσουνάμι...

Θυμάστε ή η μνήμη ασθενεί σιγά - σιγά; Πριν τρία χρόνια στο Πουκέ, της Ταϊλάνδης, έναν τόπο τουριστικού προορισμού που έχει καλοκαίρι αυτή την περίοδο, το τσουνάμι σκόρπισε το θάνατο και την καταστροφή. Τρία χρόνια μετά η ζωή συνεχίζεται... Οι τουρίστες απολαμβάνουν το καλοκαίρι τους. Δεν ξέρω πώς είναι εκείνοι που καταστράφηκαν και έχασαν ανθρώπους τους. Οχι, τέτοια δεν δίνουν τα διεθνή πρακτορεία. Είναι καλύτερα να μένει το μυαλό μας στις καλλίγραμμες κυρίες της φωτογραφίας από την παραλία του Πουκέ.

Κάλαντα από τα παιδιά μας. Η φωτογραφία σήμερα το πρωί τραβηγμένη στο σπίτι του Στέφανου Θελερίτη.


Είναι ο Στέφανος Θελερίτης, ο Λάμπρος θεοδωράκης και στο μπουζούκι ο Βαγγέλης, ο γιός της Σοφίας Μοσκοφίδου. Συμμαθητές στην Στ' τάξη από το 146 Δημοτικό Σχολείο Αθηνών.


Γλυκά παιδικά χαμόγελα... Παιδιά στους δρόμους που λένε τα κάλαντα...


Και στον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια.


Και τον υπουργό Παιδείας κ. Στυλιανίδη...

Τα παιδιά έχουν ξεχυθεί από το πρωί στους δρόμους και λένε τα κάλαντα. Εμείς δουλεύουμε για το Χριστουγεννιάτικο φύλλο. Θα πάμε κατά τις 10 το πρωί στην εφημερίδα.

Νωρίτερα θα πάω από τον Μανώλη Φωτόπουλο να δούμε την εφημερίδα «ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ». Θέλει από 12 σελίδες να πάει στις 16 και έχει σημαντικές αλλαγές και μεταφορές κειμένων. Στην ουσία δηλαδή... ξανασχεδιάζω την εφημερίδα. Αλλά δεν πειράζει. Είναι τόσο συνεργάσιμος που μπορεί κανείς να του συγχωρήσει κάποιες ιδιοτροπίες του. Όλοι, άλλωστε δεν έχουμε;

Αλλη μια κάρτα από τον Χάρη Ευγενειάδη. Με τη δύναμη του e-mail.

ΜΕΤΑ ΤΟ ΚΟΣΣΥΦΟΠΕΔΙΟ ΤΙ;
Ανοιχτή επιστολή προς τα μέλη της Εθνικής Αντιπροσωπείας
Αξιότιμοι κύριοι και κυρίες Εκπρόσωποι του Λαού και του Έθνους.
Επιθυμούμε να σας εκφράσουμε την αγωνία με την οποία παρακολουθούμε τις προσπάθειες της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών και ορισμένων άλλων «διεθνών κύκλων», οι οποίοι με αφορμή το Κοσσυφοπέδιο, θέλουν να επιβάλουν ουσιαστική μεταβολή του STATUS QUO των Διεθνών Σχέσεων,που οικοδομήθηκε μετά τον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και έχει εξασφαλίσει Ειρήνη Σταθερότητα και Ανάπτυξη.
Η ανατροπή της σταθερότητας στα Βαλκάνια και όχι μόνο και η χάραξη νέων συνόρων, μπορεί να εξυπηρετεί το «απρόσωπο», διεθνές στρατιωτικό - βιομηχανικό κατεστημένο, που θα επωφεληθεί από μια «νέα κούρσα εξοπλισμών, αλλά θα «προσφέρει» νέες καταστροφές, φτώχεια, πείνα, δυστυχία και θάνατο, σε εκατομμύρια πρόσωπα, από όλους εμάς τους απλούς πολίτες .
Ζούμε σιωπηροί, την επανάληψη της κατάρρευσης της Κοινωνίας των Εθνών.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση σύρεται άβουλη δειλή και μοιραία, πίσω από τις αμερικανικές επιδιώξεις, και είναι έτοιμη να αναλάβει (με ενθουσιασμό και επιπολαιότητα) τις «ευθύνες της στο Κοσσυφοπέδιο», και να επαναλάβει κατόπιν εισηγήσεων των γραφειοκρατών και των διπλωματών, που θέλουν να «παίξουν ρόλο», τα λάθη της δεκαετίας του ‘90. Ταυτόχρονα όμως, η Ε.Ε «αναλαμβάνει την ευθύνη», για την μεγάλη ανατροπή στο σύστημα Διεθνών Σχέσεων με την παράκαμψη του Συμβουλίου Ασφαλείας. Η σπουδή ορισμένων χωρών «να αναλάβει η ΕΕ τις ευθύνες», που θέλουν να της «αναθέσουν» οι ΗΠΑ, έρχεται σε ευθεία αντίθεση με το άρθρο 2 παρ.1 της Νέας Συνθήκης της Λισαβόνας που αναφέρει: «Η Ένωση έχει σκοπό να προάγει την ειρήνη, και την ευημερία των λαών της».
Η προσπάθεια να επιβληθεί λύση στο Κοσσυφοπέδιο, που δεν θα έχει την έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας, και η πολιτική των «μεμονωμένων αναγνωρίσεων», ανατρέπουν τα θεμέλια του Διεθνούς Δικαίου, που προστατεύουν τα δικαιώματα των Λαών και των Κρατών. Η παράκαμψη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ θα ανοίξει και το «κουτί της Πανδώρας» και τους «ασκούς του Αιόλου», όχι μόνο στα Βαλκάνια , αλλά στον Κόσμο.
Οι Ευρωπαίοι πολίτες θα πρέπει να αναλογισθούν πως:
Οι μονομερείς, ενέργειες θα οδηγήσουν σε διχοτόμηση του Κοσσυφοπεδίου, αφού οι Σέρβοι δεν θα τις αποδεχθούν, και θα ακολουθήσει η κρίση στην Βοσνία. Μετά την «αποδοχή» από τα Ευρωπαϊκά Όργανα της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου, οι Βάσκοι και οι Καταλανοί θα ζητήσουν (και με το δίκιο τους) από την ΕΕ, να αναγνωρίσει και την δική τους ανεξαρτησία. Το ίδιο και οι Κορσικανοί. Δίνεται το δικαίωμα να ξεσηκωθούν οι Ούγγροι στην Βοιβοντίνα, οι Ούγγροι της Σλοβακίας και στη Τιμισοάρα να ζητήσει να αποσχισθεί από την Ρουμανία. Ακολουθεί το ενδεχόμενο να διχοτομηθεί οριστικά η Μολδαβία, και να διαμελιστεί η Γεωργία, αφού η Μόσχα, εφόσον αναγνωριστεί ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου θα προχωρήσει αμέσως στην αναγνώριση της ανεξαρτησίας της Αμπχαζίας και της Βόρειας Οσετίας. Το Βαλουχιστάν να αποσχισθεί από το Πακιστάν. Φλαμανδοί, Βαλόνοι σήμερα, Σκωτσέζοι, Ουαλοί αύριο, μεθαύριο το Τέξας. Ο κατάλογος αυτών των πιθανών συγκρούσεων δεν έχει τέλος.

Αλλά οι επιπτώσεις στο Κυπριακό, θα είναι άμεσες. Και τι θα γίνει στην Θράκη;
Η αμερικανική άποψη, ότι «η περίπτωση του Κοσσόβου είναι νομικά μοναδική και δεν πρέπει να δημιουργήσει προηγούμενο», δεν διαμορφώνει Διεθνές Δίκαιο. Είναι απλώς άποψη.
Η συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας στις 19 Δεκεμβρίου θα είναι η αποφασιστική καμπή για τις εξελίξεις.
Η απόφαση 1244 του Ιουνίου 1999, που αναθέτει την διοίκηση του Κοσσόβου στον ΟΗΕ εν αναμονή του καθορισμού του τελικού καθεστώτος της περιοχής, υιοθετήθηκε από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ κι η ερμηνεία της δεν μπορεί να γίνει παρά μόνον από το ΣΑ και όχι από τον ΓΓ του ΟΗΕ κ.Μπαν Γκι Μουν.
Η βίαιη απόσπαση εδάφους, από ένα κυρίαρχο Κράτος, με την επιβολή της βούλησης της Υπερδύναμης και των φίλων της, μας γυρίζει στην εποχή του «Μονάχου».

Τότε, ο πλανήτης είχε οδηγηθεί στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Αξιότιμα μέλη της Εθνικής Αντιπροσωπείας
Ήρθε η ώρα, ο ελληνικός λαός. να εκφράσει την αγωνία του, για τις εξελίξεις και τη διαφωνία του για τα τεκταινόμενα στα «σκοτεινά παρασκήνια» της διεθνούς διπλωματίας.
Δεν μπορούμε να παρακολουθούμε ως θεατές, τους γραφειοκράτες της πολιτικής, τους «εμπειρογνώμονες», τις «Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις», να σχεδιάζουν το μέλλον μας, ενώ τα ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΑ παραμένουν στο περιθώριο.
Οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι του ελληνικού λαού, έχουν την ευκαιρία και την δυνατότητα να παρέμβουν. Η Σταθερότητα και η Ασφάλεια στην περιοχή μας είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να την εμπιστευθείτε στα χέρια παραδόπιστων «ΜΚΟ» και φιλόδοξων διπλωματών.
Η Βουλή των Ελλήνων, μπορεί και πρέπει να αντιδράσει, πέρα από κομματικές γραμμές και «σκοπιμότητες» , και να εκφράσει τον ελληνικό λαό στο σύνολό του.

Οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι του ελληνικού λαού, έχουν καθήκον και μπορούν να παρέμβουν. Η Σταθερότητα και οι Ασφάλεια στην περιοχή μας, είναι πολύ σοβαρή υπόθεση. Δεν επιτρέπεται να αφήνουμε ελεύθερο το πεδίο της πολιτικής σε κατασκευασμένες από "δεξαμενές σκέψης" θεωρίες τύπου "Νέας Μέσης Ανατολής" και θυγατρικών τους "Μη κυβερνητικών οργανώσεων".

Η Βουλή των Ελλήνων, μπορεί και πρέπει να αντιδράσει, πέρα από κομματικές γραμμές και ο ελληνικός λαός επίσης.

Είναι επείγον να αναλάβετε πρωτοβουλία για την ΕΙΡΗΝΗ, την ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ και την ΑΣΦΑΛΕΙΑ στα ΒΑΛΚΑΝΙΑ, από την οποία θα προκύψει τουλάχιστον ένα ψήφισμα της ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, το οποίο θα καταδικάζει κάθε απόπειρα να αγνοηθεί ο ΟΗΕ και το Συμβουλίου Ασφαλείας στο ζήτημα του Κοσσυφοπεδίου.
Η λύση στο πρόβλημα του Κοσσυφοπεδίου μπορεί και πρέπει να εξευρεθεί με δημοκρατικό διάλογο, και θα πρέπει να έχει την έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Αγαπητοί εκπρόσωποι του λαού και του έθνους

Οι ώρες είναι κρίσιμες. Δώστε δύναμη στη φωνή του ελληνικού λαού.

Σπύρος Χατζάρας, Κώστας Μπετινάκης,
Γιάννης Τζώρτzης, Κωστής Βέρρος, Σπύρος Κομίνης, Δημήτρης Τσαλαπάτης, Κώστας Ντελέζος, Ελένη Κομίνη, Νίκος Ιγγλέσης, Γιάννης Σιατίτσας, Γιώργος Βλαβιανος, Βασίλης Λουμπρίνης, Έννυ Μαγιάση, Αλέξανδρος Πρίφτης, Γιώργος Λεβεντογιάννης.

Δημοσιογράφοι

(Η συλλογή υπογραφών συνεχίζεται με μηνύματα στο cbetin@styx.gr)

Τώρα θα αναρωτιέστε τι δουλειά έχει ένα τέτοιο κείμενο με εθνικιστικές κορώνες στο blog ενός ανθρώπου που δεν φημίζεται για τον εθνικισμό του. Ε, λοιπόν είναι μια «υποχρέωση» στους ανθρώπους που το υπογράφουν και μπήκαν στον κόπο να μου το στείλουν με e-mail.


Εύχομαι αυτά τα Χριστούγεννα να είναι τα πιο όμορφα της ζωής σας!

Αυτός ο κύριος δεν τα κατάφερε να φύγει. Αποκλείστηκε από τα χιόνια. Οχι δεν είναι στην Ελλάδα, πού τόσα χιόνια... Στην Αμερική είναι, σημερινή φωτογραφία.


Από χθες αρχίσαν να λένε τα κάλαντα στους επισήμους. Οι Κρητικοί "τα λένε" στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας... χορευτικά. Υπάρχουν τέτοια κάλαντα; Αν είναι από τα Ανώγεια φυσικά και υπάρχουν!

Φεύγει ο κόσμος που μπορεί, έστω και για μικρές χριστουγεννιάτικες διακοπές. Λογικό. Ποιος δεν θα το έκανε αν του το επέτρεπε η δουλειά και οι υποχρεώσεις του; Χρωστάμε στον εαυτό μας λίγες στιγμές χαλάρωσης.

Και η ελληνική επαρχία είναι ιδανική για τέτοιες περιπτώσεις. Αλλά δυστυχώς, δεν είναι για όλους εφικτό αυτό. Κάποιοι πρέπει να μείνουν πίσω, να φυλάνε Θερμοπύλες... Θα το κάνουμε, όμως, κάποια στιγμή. Το χρωστούμε, είπαμε, στον εαυτό μας...

Είναι κι αυτά τα ρεπορτάζ στην τηλεόραση με τις ατέλειωτες ουρές εξόδου που σε ξελογιάζουν. Και τα πολύχρωμα διαφημιστικά φυλλάδια των ταξιδιωτικών γραφείων, ένθετα στις κυριακάτικες κυρίως εφημερίδες, που εδώ και ένα μήνα «πυροβολούν» γλυκά το μυαλό μας.

Και μεις παραμονή Χριστουγέννων να δουλεύουμε από το πρωί ως το απόγευμα. Λες και πιστεύουν στ' αλήθεια ότι θα υπάρχουν άνθρωποι που θα τρέξουν ανήμερα των Χριστουγέννων στα περίπτερα να πάρουν εφημερίδες για να διαβάσουν ειδήσεις. Ποιες ειδήσεις;

Ευτυχώς, στο Caminito είναι ο Ψαραντώνης από τις 21/12 και ως τις 24/12 οπότε και θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε από κοντά αυτόν τον εκπληκτικό και ιδιόμορφο Κρητικό λυράρη και να τον απολαύσουμε.

Στο Ιλιον τα παιδιά γιορτάζουν

Πήγαμε και φέτος στην κεντρική πλατεία του Ιλίου, στη Γ. Γενημματά και κάναμε με τα παιδιά μας την παιδική γιορτή. Εξαιρετικά όμορφη. Όπως άλλωστε και κάθε χρόνο. Ένα στιγμιότυπο μόνο με τον... Αγγελο ξυλοπόδαρο που μάγεψε τα παιδιά.

Το αδιαχώρητο στα Τζάμπο

Α, δεν είναι να πας γιορτινές μέρες στα τζάμπο. Ο απόλυτος χαμός από την κίνηση. Επάνω δεν υπάρχει μέρος να παρκάρεις πουθενά. Και μέσα, όπως δείχνει και η φωτογραφία, χρειαζόταν μισή ώρα ουρά μέχρι τα ταμεία. Ο Λάμπρος πήρε ένα παιχνίδι, δώρο Χριστουγέννων της νονάς του. Αλλά η ταλαιπωρία απίστευτη.

Ο Λάμπρος κάτω από το μεγάλο χριστουγεννιάτικο δέντρο στο Σύνταγμα.


Κι εγώ χθες βράδυ εκεί... Κάτω από το δέντρο στο Σύνταγμα. Η φωτογραφία από το κινητό μου δια χειρός Λάμπρου.


Κι άλλο ένα γενικό πλάνο της πλατείας. Ομορφο είναι φωτισμένο το Σύνταγμα...

Η μέρα δεν ήταν και η καλύτερη από πλευράς τρεξίματος και δουλειάς. Οι Παρασκευές τον τελευταίο καιρό, με το ρυθμό που τυπώνουν οι εφημερίδες, είναι ιδιαίτερα εξουθενωτικός. Υποτίθεται ότι τελειώνουμε νωρίς την Παρασκευή και έχουμε μπροστά μας ένα λόγκ ΠαρασκευοΣαββατοΚύριακο... Στη πραγματικότητα θέλουμε καιρό να συνέλθουμε από την ασφυκτική πίεση της Πέμπτης και τους τρελούς ρυθμούς της Παρασκευής.

Ας είναι. Σήμερα πήρα τον Λαμπρούκο και πήγαμε σινεμά στις συνηθισμένες μας αίθουσες των βίλατζ στου Ρέντη. Ήθελε να δούμε το «Αστέρι του Βορρά».

Είχε δει το διαφημιστικά τρέιλερ που βλέπετε κι εσείς, πιο πάνω αν θέλετε το σχετικό βίντεο και τον συνεπήρε.

Ωραίο ήταν. Όχι σαν υπόθεση... Ένα γλυκό παραμυθάκι και τίποτα άλλο. Αλλά είναι φοβερή η ερμηνεία των ηθοποιών και τρομερά τα εφέ που χρησιμοποιούν στην ταινία που πραγματικά μοιάζει με επική και πρωταγωνιστεί ένα παιδί, όχι μεγαλύτερο από τον Λάμπρο.

Ο μικρός πάντως απογειώθηκε στις δυο ώρες της προβολής. Του άρεσε πολύ, είπε, όταν στο τέλος σχολιάσαμε την ταινία. Η αλήθεια είναι ότι είδαμε ένα δυνατό παραμύθι... Που όπως έμαθα είναι και... τριλογία. Κάτι σαν τον "Αρχοντα των δακτυλιδιών". Να εριμένουμε λοιπόνο τη συνεχεια...

Ύστερα είπαμε να πάμε μια βόλτα στο Σύνταγμα με τη μηχανή. Να δούμε στολισμένη Χριστουγεννιάτικα την Αθήνα. Κι ας κάνει δυνατό κρύο. Το επιχειρήσαμε. Ε, δεν είναι και τίποτα φοβερό φέτος στο Σύνταγμα. Μπορείς να της προσάψεις πολλά της Ντόρας ως δήμαρχος, αλλά σ' αυτόν τον τομέα έκανε δουλειά.

Τα φετινά είναι μόνο κατ' όνομα «μαγικά». Πήγαμε με τα πόδια και ώς το Ζάππειο. Τίποτα το ιδιαίτερο κι εκεί, πέρα από τα στολισμένα με φώτα δεντράκια.

Βγάλαμε δυο φωτογραφίες αναμνηστικές και φύγαμε. Το κρύο δεν σήκωνε και πολλά - πολλά αστεία.

Ο Δήμαρχος Αθηναίων, Νικήτας Κακλαμάνης, λέει ότι υπάρχουν. Να πάμε στην πρώτη ευκαιρία να το διαπιστώσουμε...

Υπόθεση Ζαχόπουλου συνέχεια....
 
Αριστερά ο Χρ. Ζαχόπουλος στην εντατική (κάποιος βρέθηκε να... μοσχοπουλήσει τη φωτογραφία του στον «Ελ. Τύπο») και δεξιά η Εύη Τσέκου, (αρχίσανε να βγαίνουν ονόματα) η πέτρα του σκανδάλου -μέχρι στιγμής- στην υπόθεση Ζαχόπουλου. Είναι η μοιραία γυναίκα που έχει συλληφθεί ήδη για εκβιασμό. H φωτογραφία της παρουσιάστηκε από το δελτίο ειδήσεων του Ant1.