Πρόκριμα για τις 12 Δεκέμβρη ο αγώνας των δημοσιογράφων

Αρχίζουν να "μυρίζουν" Χριστούγεννα, πριν ακόμα φύγει ο Νοέμβρης...
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 01/12/2007
Την περασμένη Τρίτη το κέντρο της Αθήνας «κλείστηκε» για τρεις ολόκληρες ώρες, από τη μεγαλειώδη απεργιακή κινητοποίηση των δημοσιογράφων για τα Ταμεία τους. Ήταν, σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΕΣΗΕΑ Π. Σόμπολο, η μεγαλύτερη συγκέντρωση των τελευταίων τριάντα χρόνων. Και δεν είχε άδικο. Τέτοια συμμετοχή είχαν πολλοί να δουν από τη δεκαετία του '70, τότε που το κίνημα ήταν δυνατό, μόλις είχαμε βγει από μια δικτατορία και ο κόσμος «δίψαγε» για αγώνες και κοινωνικές κατακτήσεις, ύστερα από τόσα χρόνια στο γύψο.
Όποιος πέρναγε από το κέντρο της πόλης και δεν ήταν μποτιλιαρισμένος στο αυτοκίνητό του για να βαριγκομά, μάλλον θα ένιωθε περίεργα. Κουστουμαρισμένοι κύριοι και ντελικάτες κυρίες, γνωστοί από τη φάτσα τους στο γυαλί τις εφημερίδες κρατούσαν τα πανό της διαδήλωσης και φώναζαν μαζί με τους κοινούς θνητούς συναδέλφους τους, συνθήματα ενάντια στην κυβέρνηση και την πολιτική της στο Ασφαλιστικό.
Η μεγάλη επιτυχία της κινητοποίησης κι αυτό που θα δούμε σε λίγο στη συγκέντρωση της Γενικής Απεργίας της 12ης Δεκέμβρη, είναι ότι ο αγώνας δεν έχει χρώμα, δεν βάζει ιδεολογικοπολιτικούς φραγμούς και διαχωρισμούς. Καθένας ενδιαφέρεται για το αύριο που τελικά δεν είναι και τόσο μακριά...
Συμβαίνει κάτι φοβερό με τη συζήτηση γύρω από το Ασφαλιστικό. Η κυβέρνηση «ψαρεύει» στα θολά και προκαλεί, θαρρείς, με τις αλλοπρόσαλλες σκέψεις που δημοσιοποιεί στο πλαίσιο ενός δήθεν διαλόγου στο τραπέζι του οποίου δεν έχει πάει κανείς από τους κοινωνικούς εταίρους.
Δεν βλέπει, άραγε, το «στραπατσάρισμα» που έχει δεχτεί στη Γαλλία από το απεργιακό κύμα ο φίλος της Νικολά Σαρκοζί; Δεν της φτάνουν τα δώρα που εισπράττει από το νόμο Ρέππα; Δεν έμαθε από το πάθημα του Γιαννίτση που κατέβασε στους δρόμους χιλιάδες εργαζόμενους και ήταν η αρχή του τέλους για την εξουσία του ΠΑΣΟΚ; Τίποτα πια δεν μπορεί να σταματήσει τον Μαγγίνα από την αλαζονεία να κομποριμονεί ότι έχει τις... λύσεις στο τσεπάκι του;
Και τι λένε, αλήθεια, αυτές οι λύσεις; Λένε ότι τα καλά και εύρωστα Ταμεία μπορούν να... σώσουν τα μικρά και αδύναμα. Στόχος των περίφημων ενοποιήσεων είναι η ισοπέδωση προς τα κάτω των συντάξεων και η αύξηση των ορίων ηλικίας..
Αλλά, αν θυμάμαι καλά, και στα δύο έλεγε προεκλογικά ότι δεν πρόκειται να προχωρήσει. Τώρα με την ισορροπία του τρόμου στη Βουλή, από την ισχνή πλειοψηφία των 152 εδρών, βιάζεται, στην αρχή της νέας θητείας της, να κάνει τις... αντιμεταρρυθμίσεις της. Όμως ο κόσμος είναι αποφασισμένος να μπει φραγμός στα σχέδια της.
Και αυτό θα το διαπιστώσει πολύ σύντομα. Όσο και να προσπαθεί, έντεχνα να στρέψει τη μία ομάδα εργαζομένων απέναντι στην άλλη, επαναφέροντας ξεχασμένους όρους τύπου «ρετιρέ» για κείνους που κατάφεραν να έχουν, με τις εισφορές τους, ένα εύρωστο Ταμείο. Θα το αντιληφθεί πολύ γρήγορα πως δεν περνάνε εύκολα τέτοιες ιστορίες. Δοκιμασμένες και αποτυχημένες συνταγές.
Ας έχει λοιπόν υπόψη της πως οι μαζικές αγωνιστικές συγκεντρώσεις των εκπαιδευτικών και των δημοσιογράφων θα είναι πρόκριμα μπροστά στη Γενική Απεργία. Ο κόσμος θα δώσει το δικό του παρών, όχι γιατί έχει πεισθεί από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ ότι πρέπει να τους ακολουθήσει, αλλά επειδή γνωρίζει καλά πως αυτός και τα παιδιά του είναι οι πρώτοι που θα υποστούν τις συνέπειες.
Θετικό, ότι επανέρχεται, έστω και μ' αυτό τον οδυνηρό τρόπο η αλληλεγγύη των γενεών. Αυτή η αλληλεγγύη που πριν από μια 20ετία ήταν κύριο μέλημα των συνδικαλιστών εκείνης της εποχής και που τα τελευταία χρόνια διακρίνουμε να χάνεται. Να διαχωρίζονται τεχνητά ο νέος με τον παλιό ,με άλλους μισθούς για την ίδια δουλειά, άλλα δικαιώματα στους κανονισμούς εργασίας.
Οι νέοι, τα παιδιά μας, είναι αυτά που μεγαλώνουν σ' έναν κόσμο χωρίς εργασιακή ασφάλεια, χωρίς δικαιώματα, έρμαια στην τύχη του κάθε εργοδότη, χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και όνειρα για συνταξιοδότηση. Μήπως να είμαστε περήφανοι γι' αυτή την κληρονομιά που τους ετοιμάζουμε;
Το κείμενο αυτό θα δημοσιευθεί στην εβδομαδιαία εφημερίδα του Ρεθύμνου «ΡΕΘΕΜΝΟΣ» στην ομώνυμη στήλη.






































Προσφατα σχολια
Ευχαριστούμε για τα καλά σου λόγια
ευχαριστούμε πολύ για την τιμή που