Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 18, 2008

Οδηγίες Ζωής για μια ζωή...



Aυτό το Τanpa ήρθε με meil από πολύ μακρυά. Δεν πειράζει αν είσαστε προληπτικοί ή όχι. Αξίζει να το διαβάσετε. Είναι ένα Τanpa με οδηγίες Ζωής.

ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ:

* Τρώγε λίγο για να έχεις καλή υγεία! Να κοιμάσαι πάντοτε με ελαφρύ στομάχι!
* Δώσε στους ανθρώπους πολύ περισσότερα από αυτά που εκείνοι ζητούν, και κάντο με την καρδιά σου.
* Μάθε απ' έξω ένα ποίημα που αγαπάς.
* Μην πιστεύεις σε όλα όσα ακούς, μην ξοδεύεις όλα απ' όσα έχεις και μην κοιμάσαι για όλον τον καιρό που θα επιθυμούσες να το κάνεις.
* Κάθε φορά που λες
«σ΄ αγαπώ» να το αισθάνεσαι.
* Κάθε φορά που λες
«λυπάμαι» κοίτα τον άλλον ίσα στα μάτια.
* Πίστευε στην αγάπη της πρώτης στιγμής.
* Μην περιφρονείς τα όνειρα κανενός.
* Αγάπα βαθιά και με πάθος, μπορεί να σου κάνει κακό, αλλά αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος για να ζήσεις την ζωή ολοκληρωτικά.
* Αντιμετώπιζε κάθε διαφωνία με ξεκάθαρο τρόπο, μην προσβάλλεις.
* Μην κρίνεις ποτέ ένα άτομο από τους συγγενείς του.
* Μίλα αργά, αλλά να σκέφτεσαι στα γρήγορα.

* Κάθε φορά που κάποιος σε ρωτάει κάτι που δεν θέλεις να απαντήσεις, χαμογέλα και ρώτα τον «γιατί θέλεις να μάθεις;»
* Να θυμάσαι ότι η πιο μεγάλη αγάπη και οι πιο μεγάλες επιχειρήσεις, είναι αυτές που έχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο.
* Να μιλάς συχνά με την μητέρα σου. Αν δεν μπορείς, σκέψου την!
* Αν σου τύχει κάτι κακό από δικές σου πράξεις και παραλείψεις, να μην ξεχάσεις το μάθημα!
* Να θυμάσαι τα τρία Σίγμα. Να Σέβεσαι τον εαυτό σου, να Σέβεσαι τους άλλους, να Σέβεσαι την ευθύνη για τις πράξεις σου.
* Μην αφήνεις έναν μικρό καυγά να καταστρέψει μια μεγάλη φιλία.
* Κάθε φορά που καταλαβαίνεις ότι έκανες ένα λάθος, κάνε όλα τα απαραίτητα για να το διορθώσεις αμέσως.
* Χαμογέλα κάθε φορά που μιλάς στο τηλέφωνο. Γιατί αυτός που του τηλεφωνείς είναι σε θέση να το αντιληφθεί.
* Παντρέψου ένα άτομο με το οποίο σου αρέσει να μιλάς, γιατί όταν γεράσεις, η επικοινωνία θα παραμείνει μια από τις μεγαλυτέρες χαρές.
* Πέρνα μόνος σου κάμποσο καιρό.

* Δέξου τις αλλαγές, αλλά μην εγκαταλείπεις τις δικές σου αρετές.
* Θυμήσου ότι μερικές φορές η σιωπή είναι η καλύτερη απάντηση.
* Διάβαζε περισσότερα βιβλία, και βλέπε λιγότερη τηλεόραση.
* Βίωνε μια σωστή και τίμια ζωή. Με αυτόν τον τρόπο, όταν θα γεράσεις και θα θυμάσαι το παρελθόν, θα δεις πόσο πολύ ευτυχισμένος θα σαι.
* Πίστευε στον θεό, αλλά κλείδωνε καλά το αμάξι σου.
* Μια καλή ατμόσφαιρα στο σπίτι σου είναι σημαντική.
* Κάνε ότι είναι δυνατόν για να διατηρείς το σπίτι σου γαλήνιο και αρμονικό.
* Έαν έχεις διαφορές με τον γείτονα, προσπάθησε να τις λύσεις σήμερα!
* Μην σκέπτεσαι το παρελθόν.
* Όταν διαβάζεις να βρίσκεις το νόημα πίσω από τις λέξεις!
* Να είσαι προσεκτικός με το περιβάλλον. Μην εμποδίζεις τη Μητέρα Φύση.
* Κοίταζε τις δικές σου δουλειές και υποθέσεις.

* Μην πιστεύεις στον συντρόφο σου που δεν κλείνει τα μάτια όταν σε φιλά.
* Τουλάχιστον μια φορά το χρόνο, επισκέψου ένα μέρος που δεν έχεις πάει.
* Έαν έχεις κάνει πολλά χρήματα, βοήθησε όποιον έχει ανάγκη, όσο μπορείς τώρα που ζεις. Αυτή είναι η μεγαλύτερη χαρά που η ζωή σου μπορεί να σου δώσει!
* Θυμήσου πάντοτε, ότι το να μην φτάνεις το στόχο σου, μπορεί να είναι για το καλό σου.
* Μάθε καλά τους κανόνες, ώστε να ξέρεις πως να τους ξεπερνάς με τον κατάλληλο τρόπο.
* Αντιμετώπισε την Αγάπη και την κουζίνα με απόλυτη αφοσίωση.


Νότες από μακρυά...
Tanpa Kalian - Siti Nurhaliza

Μουσική εκδήλωση για τα 90χρονα της ΓΣΕΕ


Δεν είναι μόνο το ΚΚΕ
που γιορτάζει αυτή την περίοδο τα 90χρονά του. Είναι και η ΓΣΕΕ. Στα πλαίσια εκδηλώσεων για τα 90 χρόνια ίδρυσης και δράσης της Συνομοσπονδίας (1918 – 2008), πραγματοποιεί μια σειρά από εκδηλώσεις συνδικαλιστικού, κοινωνικού και πολιτιστικού ενδιαφέροντος.

Γι’ αυτό το λόγω πραγματοποιείται την ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 19 Σεπτεμβρίου 2008 και ώρα 20:30 στο ΒΕΑΚΕΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΙΡΑΙΑ καλλιτεχνική συναυλία με τη συμμετοχή των: Κατσιμίχα, Κούτρα, Ξυδούς, ΟΝΑΡ.

Η είσοδος είναι ελεύθερη για όλους τους πολίτες που επιθυμούν να συνεορτάσουν μαζί με τη ΓΣΕΕ τα 90 χρόνια ίδρυσης της.




Δωρεάν σεμινάρια Ίντερνετ σε 40.000 γονείς

Δωρεάν εκπαίδευση κατ΄ οίκον στη χρήση του Ίντερνετ και δίμηνη σύνδεση στο Διαδίκτυο θα προσφέρουν σε 40.000 γονείς μαθητών Γυμνασίου τα υπουργεία Οικονομικών και Παιδείας. Όπως ανακοίνωσαν χθες οι δύο υπουργοί, ξεκινά τις επόμενες μέρες η δράση «Γονείς.gr», που υλοποιείται στο πλαίσιο της Ψηφιακής Στρατηγικής.

Η δράση απευθύνεται σε όλους τους γονείς μαθητών που θα εγγραφούν σε οποιαδήποτε από τις τρεις τάξεις του Γυμνασίου κατά το σχολικό έτος 2008-2009 (δημόσια και ιδιωτικά σχολεία). Προκειμένου να δηλωθούν οι συμμετοχές, οι σχολικές μονάδες θα συλλέξουν συμπληρωμένες φόρμες εκδήλωσης ενδιαφέροντος από τους γονείς των μαθητών.

Στην συνέχεια, κάθε δικαιούχος γονέας θα ενημερωθεί μέσω κατάλληλου μέσου επικοινωνίας (όπως SΜS ή/ και τηλεφωνήματος) για τη διαδικασία συμμετοχής του και θα παραλάβει έναν προσωπικό κωδικό έναρξης της εκπαίδευσης.

Μετά την παραλαβή του κωδικού θα μπορεί να ενημερωθεί για τα διαθέσιμα προγράμματα εκπαίδευσης που καλύπτουν την περιοχή του μέσω της ειδικής ιστοσελίδας του έργου (http: //www. goneis.gr), μέσω επικοινωνίας με το γραφείο υποστήριξης της δράσης, στο τηλέφωνο 801-11-80 200, ή μέσω του Γυμνασίου της περιοχής του.

Δημοσίευμα από ΤΑ ΝΕΑ της 17/9/2008
Posted by Νίκος Eλ. Θεοδωράκης at 12:32:58 | Permanent Link | Comments (7) |

Σάββατο, May 24, 2008

Αριστουργήματα με κερί με γυαλί


Η τέχνη με κερί και γυαλί, μοναδική στο είδος της.


Να τα βλέπεις και να τα χαίρεσαι. Τα χρώματα υπέροχα!


Δείτε αυτό το πιάτο τι φανταστικό που είναι. Προσέξτε τις λεπτομέρειες...


Φυσικά η Θάλασσα δεν θα μπορούσε να λείπει από τα έργα της Γλυκερίας.

 
Και δώρα για τη Δήμο Μαρώνειας φιλοτεχνημένα από τα χέρια της.

Με παρακίνησε η δουλειά της Γλυκερίας να τα προσέξω περισσότερο. Είναι μια τέχνη ιδιαίτερη, που χρειάζεται κόψεις ρυθμούς, ανάσες, βιασύνες και να καθίσεις για λίγο να χαρείς και να θαυμάσεις αυτές τις μοναδικές δημιουργίες από κερί και γυαλί. Η πρώτη απορία που έχεις είναι πώς «δένουν» αυτά τα δύο υλικά, πώς «παντρεύονται», πώς καταφέρνει η καλλιτέχνης και δίνει όλη αυτή τη λάμψη και το φως που γαληνεύει την ψυχή και δημιουργεί τις προϋποθέσεις να μιλήσεις για αληθινή τέχνη που μπορεί να παρασύρει τις αισθήσεις.

Δεν είμαι ειδικός κι ούτε μιλώ σαν ειδικός σε τούτο το κομμάτι κι ας μου το συγχωρήσει η Γλυκερία, αλλά μου άρεσαν πολύ τα έργα της και παραθέτω μερικά εδώ.

Προσπαθήστε να τα δείτε με το ίδιο τρόπο: Απλή ματιά, χωρίς πίεση χρόνου, με αγάπη για τα χρώματα και τις αποχρώσεις, για τις παραστάσεις που καταγράφουν, για τα μηνύματα που εκπέμπουν.

Και είναι βέβαιο ότι θα χαλαρώσετε και θα νοιώσετε άλλοι άνθρωποι. Θα με ενδιέφερε να έχω και τη γνώμη σας. Κι αν κάνω λάθος, εντοπίστε το. Θα το χαρώ. Καλό Σαββατοκύριακο να έχετε παρέα με τα έργα τέχνης από κερί και γυαλί της Γλυκερίας.

Posted by Νίκος Eλ. Θεοδωράκης at 14:57:43 | Permanent Link | Comments (6) |

Σάββατο, May 10, 2008

Μικρασίας Έρως


Μαγιάτικες ομορφιές από το ταξίδι μου, την περασμένη εβδομάδα στην Πελοπόννησο...

Έρωτας θα πει δόσιμο.
Κι εμείς Μικρασία μου σου δώσαμε την ψυχή μας. Μας αγάπησες άραγε κι εσύ τόσο; Μας σκέφτηκες καθόλου; Mας περιμένεις ακόμη; Καθόμαστε τώρα εδώ, και αυτό το δειλινό μέσα στις μικρές αυλές μας κι η μνήμη σου γεμίζει με άρωμα νυχτολούλουδου το βραδάκι μας.
Ακόμη είμαστε πρόσφυγες. Κι αν ξαναγίνηκε το βιός μας, κι αν τα παιδιά μας δεν γνώρισαν τον μεγάλο έρωτα του γονιού τους, στο βάθος της καρδιάς μας, ένα έτοιμο σεντούκι περιμένει, γεμάτο με τον Έρωτα μας, για να πάρουμε το δρόμο της επιστροφής.
Ο Μπάρμπα Κωνσταντής, ο Στάμος, η κυρά Μαρίκα και οι άλλοι τρέμουν, μήπως τα παιδιά τους δεν νιώσουν τίποτα από τον έρωτα σου. Και τα μαζεύουν και τους λένε… και τους λένε… μέχρι να αποκάμουν τα στόματα και τα μάτια να δακρύσουν.
Κι όταν τελειώσουν τα λόγια, αρχίζουν και γεμίζουν λευκές σελίδες, σαν κι αυτού του βιβλίου, που ξεκίνησε από απλό χαρτί και πόθησε να γίνει καράβι του νόστου, με επιβάτες κάποιους που έκαναν τη νοσταλγία τους γιορτή και τον έρωτα τους τραγούδι και καμιά φορά παραμύθι.
Ο Δημήτρης Καραβασίλης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ίμβρο. Τα πρώτα του ελληνικά γράμματα τα έμαθε στο νησί, από γερόντισσα δασκάλα, κρυφά με κίνδυνο και τίμημα. Έζησε την αγριότητα ανθρώπινων συμπεριφορών και εξαναγκάστηκε από αυτές να εγκαταλείψει το σπιτικό του και να εγκατασταθεί στην Ελλάδα.
Ακολούθησαν οι σπουδές στη θεολογική και Φιλοσοφική Σχολή, μεταπτυχιακά στα Παιδαγωγικά, ωσότου η ευλογία της οικογένειας έδωσε νόημα στη ζωή του. Εργάζεται ως καθηγητής στη Μέση Εκπαίδευση.
Γνωρίζουμε όμως ότι όποτε η λησμοσύνη φοράει το προσωπείο της καθημερινότητας, κινδυνεύει να μαραζώσει ο Έρως και να μακρύνει η Πατρίδα. Το ένα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το άλλο.
Το Δημητρό είχα την τύχη να τον γνωρίσω στη θάλασσα του διαδικτύου. Ένας δάσκαλος και εκεί, μας μαθαίνει καθημερινά πως είναι ένα μεγάλο ταξίδι το να γίνεις Άνθρωπος. Θέλει θυσίες, κόπο μα πιο πολύ αληθινή και καθαρή καρδιά.
Σε ένα καθημερινό μάθημα Ζωής, ο Δημητρός δημιούργησε ένα δεύτερο σχολείο. Όπου ο φόβος δεν έχει θέση. Εκεί που ο καθένας μας μπορεί ελεύθερα να πει τη γνώμη του και να μάθει μέσα από τον άλλον.
Και τον ευχαριστούμε γι αυτό.
Το Δημητρό θα τον βρείτε στο κονάκι του το «Νόστιμον Ήμαρ»  (http://nostou-algos.pblogs.gr/). Εκεί πίνοντας καφέ ελληνικό, η τρώγοντας γλυκό βύσσινο, τρατάροντας μας  κι εμάς είναι ανοιχτός σε νέες ιδέες και εικόνες.
Παντρεύοντας το παλιό  με το καινούργιο!

Βιβλιοπαρουσίαση για το BLOG
από την Γλυκερία Αθαν. Παυλίδου, Κοζάνη

Χαλαρά, πιο χαλαρά Σάββατο είναι

Professions.pps
Είναι ένα pps χαρούμενο από τον Δημήτρη Λουκάκη της «Καθημερινής». Περνάμε κι εμείς στην εφημεριδα πολλές ώρες σε ένταση κι έχουμε ανάγκη που και που να... ξεθολώνει το μυαλό μας.

Posted by Νίκος Eλ. Θεοδωράκης at 13:03:39 | Permanent Link | Comments (16) |

Τρίτη, Απριλίου 15, 2008

Τέστ Αγχους που πρέπει να κάνουμε όλοι


Αλλο αυτή η φωτογραφία κι άλλο το τέστ που σας ζητάμε να κάνετε. Αντε, μην αποφεύγετε την αλήθεια... Μπορεί να είναι σκληρή αλλά πρέπει να την αντιμετωπίσουμε.

Διαβάστε πρώτα το κείμενο αυτό πριν εξετάσετε την εικόνα που βρίσκεται στο τέλος του μηνύματος.
Η εικόνα χρησιμοποιήθηκε στο νοσοκομείο "ST.MARY" για την μελέτη των επιπέδων stress.
Κοιτάξτε τα 2 δελφίνια που πηδάνε πάνω από το νερό.
Και τα 2 δελφίνια είναι ίδια. Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι αν ένα άτομο έχει stress (άγχος), τότε νομίζει ότι τα 2 δελφίνια φαίνονται διαφορετικά.
Αν υπάρχουν πολλές διαφορές μεταξύ των 2 δελφινιών, αυτό σημαίνει ότι το άτομο που εξετάζει την εικόνα βρίσκεται κάτω από υψηλό ποσοστό πίεσης (stress).
Σας παρακαλούμε, μελετήστε προσεκτικά την εικόνα και αν βλέπετε πολλές διαφορές μεταξύ των 2 δελφινιών, ενημερώστε άμεσα τον προϊστάμενό σας, μαζέψτε την τσάντα σας, πηγαίνετε στο σπίτι σας αμέσως και πάρτε 10ήμερη αναρρωτική άδεια από την εργασία σας.
Καλή σας ημέρα
Από την Δ/νση Προσωπικού της εταιρείας σας

Συναυλία ευαισθητοποίησης με τον Γιάννη Μαρκόπουλο για το Περιβάλλον στο Ποδηλατοδρόμιο του ΟΑΚΑ αύριο στις 8.30

Ο διακεκριμένος Έλληνας Συνθέτης θα διευθύνει τα έργα του ‘Ιθαγένεια’, (στίχοι : Κ. Χ. Μύρη), ‘Ταχύτατος Λούης’ (ποίηση : Πάνος Θεοδωρίδης) αλλά και μερικά από τα πιο αγαπημένα και δημοφιλή τραγούδια του όπως είναι:
«Χρώματα κι Αρώματα», «Πέρα απ΄τη θάλασσα», «Παραπονεμένα λόγια», «Η μάνα του Αλέξανδρου», «Κάτω στης Μαργαρίτας τ’αλωνάκι», «Μαλαματένια λόγια», «Λέγκω – Ελλάδα» και πολλά άλλα.
Θα παρουσιάσει επίσης και δύο νέα του τραγούδια. “Οι νικημένοι” (στίχοι Οδυσσέας Ιωάννου) σε πρώτη εκτέλεση από το συγκρότημα Βωξ και τον δίσκο που τώρα ετοιμάζουν με τραγούδια του Γ. Μαρκόπουλου, καθώς και "Το τραγούδι της Θαλπωρής", που είναι αφιερωμένο στο Περιβάλλον.
Ερμηνεύουν:
Κώστας Μακεδόνας, Αλκίνοος Ιωαννίδης, Βασιλική Λαβίνα,
Κούλης Θεοδώρου, Σοφία Παπάζογλου και το νεανικό συγκρότημα Βωξ.

Συμμετέχουν: η Συμφωνική Ορχήστρα και η Χορωδία του Δήμου Αθηναίων, καθώς και μέλη της Ορχήστρας Παλίντονος Αρμονία.
Διευθύνει ο Συνθέτης.
Η είσοδος είναι ελεύθερη.
Θα είμαστε όλοι εκεί! Το περιβάλλον είναι υπόθεση όλων μας …


Επειδή ο κόσμος είναι παράξενος...

παιχταράς.pps
Δείτε τι πλάκα έπαθαν οι άνθρωποι όταν αντίκρυσαν στον «πολιτισμό» το ανσασέρ... Νόμιζαν ότι είναι μαγικό, ότι μεταμορφώνει τους ανθρώπους. Το pps που μου έστειλε η Σοφία Μοσκοφίδου είναι καταπληκτικό.

Δουλεύουμε μεσημέρι σήμερα στην εφημερίδα

Ο φόβος
από τις επιπτώσεις της αυριανής 24ωρης απεργίας του ΠΑΜΕ και των συνδικάτων που ελέγχει, έχει κάνει τους εκδότες να φέρουν πιο νωρίς τη σημερινή έκδοση. Έτσι έχουμε ορίσει να πάμε μία η ώρα το μεσημέρι και ντετ λάιν τις 5.30 το απόγευμα,

Άλλη μια πιεστική μέρα για όσους νομίζουν πως δημοσιογράφος σημαίνει ότι περίπου μερικοί παραθυράτοι της τηλεόρασης. Αλλιώτικη και πιο σκληρή είναι η ζωή.

Ας είναι θα ξεκουραστούμε τουλάχιστον λιγάκι μετά το απόγευμα...

Posted by Νίκος Eλ. Θεοδωράκης at 15:24:12 | Permanent Link | Comments (1) |

Κυριακή, Απριλίου 13, 2008

Πρωινή βόλτα στις παρυφές της Ακρόπολις


Αναφιώτικα. Κυριακάτικο πρωινό στην οδό Διόσκουρων... Στα τραπεζάκια της ομώνυμης ταβέρνας ήπιαμε ουζάκι...


Ομορφη που είναι μια βόλτα Κυριακή πρωί στα Αναφιώτικα...


Λίγο νωρίτερα στου Αγιους Ταξιάρχες του Κεραμεικού στο μνημόσυνο της μητέρα τους Πέτρου Ρουμπέν...


Κυριακάτικο πρωινό.
Με έναν καιρό παράξενο. Από τη μια κάνει ζέστη κι απ' την άλλη έχει μια μουνταμάρα άλλο πράγμα...

Αφορμή ήταν το μνημόσυνο της μητέρα τους Πέτρου Ρουμπέν, της Έλλης. Στην εκκλησία των Αγίων Ταξιαρχών στον Κεραμεικό. 10 η ώρα ήμασταν εκεί. Τα γνωστά στα μνημόσυνα. Καφές στο ειδικά διαμορφωμένο υπόγειο της εκκλησίας Βιομηχανοποιημένα πράγματα. Βιάζονταν οι υπεύθυνες του ναού να τελειώνουμε γιατί είχαν κι άλλο μνημόσυνο στον ίδιο χώρο...

Ύστερα φύγαμε. Οι κοντινοί συγγενείς πήγαν σπίτι. Εμείς είπαμε να πάμε να περπατήσουμε κάτω απαό την Ακρόπολη. Μια ώρα στα στενόσοκκα, στα Αναφιώτικα, δεν είναι λίγο. Μια στάση στους αέρηδες για ούζο με κρεατοποικιλία, στους «Διόσκουρους».

Δίπλα μας παίζουν τάβλι. Πίνουν καφέ και κουβεντιάζουν δυνατά. Είναι όμορφα εδώ τα πρωινά της Κυριακής... Νεαρά παιδιά κατεβαίνουν από την Ακρόπολη από το στενό δρομάκι με τις σκάλες. Με αμάνικα φουτεράκια βιάζονται να υποδεχθούν το καλοκαίρι... Οι πιο πολλοί ξένοι, Ωστόσο ακούμε κι ελληνικά. Συζητούν μεγαλόφωνα και τους ακούμε. Τίποτα δεν κρατιέται κρυφό.

Στον περίβολο της συρματοπλεγμένης περιοχής με τα αρχαία η φύση οργιάζει στο πράσινο. Ο καιρός είναι ζεστός. Κι ας μην έχει ήλιο. Η συννεφιά δεν έχει κρύο μέσα της. Έβγαλα το γιλέκο μου για πρώτη φορά φέτος. Έχω ρίξει στις πλάτες μου το σακάκι και ζεσταίνομαι καθώς περιμένω την ποικιλία να έρθει στο τραπέζι και πίνω τιςπρώτες γουλιές από το «Πλωμάρι» που μας έφερε.

Παρατηρώ τους ξένους. Κρατούν μαζί τους βιβλία και χάρτες. Ξέρουν πού πάνε, τι βλέπουν. Μαθαίνουν για την ιστορία του τόπου. Είναι η κουλτούρα τους που διαφέρει από τη δική μας. Είναι που δεν αρκούνται σαν εμάς τους Έλληνες σε λίγη χαλάρωση. Θέλουν εκεί που πάνε να ξέρουν τι βλέπουν. Και φροντίζουν να μάθουν...

Θέατρο - γροθιά στο στομάχι


Πολύς κόσμος στο αυτοσχέδιο θεατράκι μέσα στην παλιά Δημοτική Αγορά της Κυψέλης...


Ενας δικός μας άνθρωπος, ο Μανώλης Γιώργος, δάσκαλος του δεύτερου τμήματος της Σ΄τάξης του 62 Δημοτικού Σχολείου Αθηνών παίζει στην παράσταση...


Στο διάλλειμα οι θεατές δοκιμάζουν τα φαγητά που... μαγείρεψαν στην παράσταση οι ηθοποιοί. Καταπληκτικές σπεσιαλιτές από την Μεσανατολική κουζίνα...

Δεν θα το βρίσκαμε εύκολα, αν δεν μας το λέγανε. Πού να φανταστείς ότι μέσα στη δημοτική αγορά της Κυψέλης θα... έπαιζαν θέατρο. Κι όμως συνέβη και το ζήσαμε χθες βράδυ. Είδαμε το τον «Αραβοισραηλινό τσελεμεντέ» ένα, εκ πρώτης όψεως χαριτωμένο έργο που μπορεί ο θεατή να μάθει για το τραπέζι και τις λιχουδιές της κουζίνας της Μέσης Ανατολής και ταυτόχρονα να... δοκιμάσει κι όλας τα φαγητά που φτιάχνονται επί σκηνής.

Σε δεύτερο επίπεδο όμως είναι οι κυρίαρχες ανθρώπινες σχέσεις. Οι σχέσεις μίσους και πολιτικής μεταξύ Παλαιστινίων και Εβραίων. Απλές ανθρώπινες, καθημερινές ιστορίες που αναδεικνύουν όλο το βάθος της ψυχής δύο λαών που προσπαθούν να επιβιώσουν μαζί αλλά δεν τον αφήνουν. Και η βία φέρνει βία, αναπόφευκτα...

Δυο ώρες με μια γροθιά στο στομάχι. Ευκαιρία να ταρακουνηθούμε λίγο μέσα μας πως τα προβλήματά μας είναι κυρίαρχα...

Η είσοδος είναι ελεύθερη. Μόνο το πρόγραμμα αγοράζεις, αν θες, δέκα ευρώ «επειδή ο θίασος δεν επιχορηγείται», όπως γράφουν σε μια μικρή ετικέτα πάνω στο τραπεζάκι δίπλα στην αυτοσχέδια είσοδο. Σχεδιάστε να πάτε να δείτε αυτό το Σαββατοκύριακο. Ξεκινάει στις 8.30 περίπου η παράσταση.

Οι θεατές είναι ήδη πάρα πολλοί... Καρφίτσα δεν πέφτει. Και είναι μια μοναδική εμπειρία. Η σκηνή είναι ο ίδιος ο χώρος της παλιάς δημοτικής αγοράς. Φυσικό ντεκόρ τα μικρά μαγαζιά, όπως σχεδιάστηκαν για να καλύψουν τις ανάγκες της περιοχής της Κυψέλης...

Φώτα μουσική που σε πάνε κατευθείαν στη Μέση Ανατολή, βίντεο προβολές κι ένα έργο που αξίζει, το χρωστάμε στον εαυτό μας να το δούμε.

Αν το θέατρο έχει σαν αποστολή να βελτιώσει τα μέσα μας, να ανοίξει μια χαραμάδα φως στην ψυχή μας και να μας κάνει καλύτερους ανθρώπους αυτή η θεατρική ομάδα το' χει καταφέρει. Παίζουν όλες οι γενιές που βάζουν ή μπορούν βάλουν μια πινελιά στο σημερινό πολιτικό, πολιτιστικό γίγνεσθαι. Αληθινές ιστορίες, μικρές, κοφτές. Παραστάσεις που άλλοτε καθηλώνουν κι άλλοτε σε ξεσηκώνουν. Ένας ατέλειωτος πλούτος συναισθημάτων που ξεκινάνε από την ψυχή, περνάνε από την καρδιά και... καταλήγουν στο στομάχι. Κυριολεκτικά και θεωρητικά.

Λέω κυριολεκτικά γιατί στο 10λεπτο διάλειμμα οι θεατές μπορούν να... δοκιμάσουν, να σερβιριστούν μόνοι τους δηλαδή, αυθεντικές γεύσεις από παλαιστινιακά φαγητά που έτσι κι αλλιώς μπορεί να βρει και στην κουζίνα του «Altamira» στο Κολωνάκι ή στο Μαρούσι.

Το εντυπωσιακό είναι ότι αν και Σαββατόβραδο είδα πολλά νέα παιδιά να έχουν επιλέξει αυτό το θέατρο για τη βραδιά τους. Ύστερα, μετά τις 12 μπορούσαν να συνεχίσουν για όπου ήθελαν...

Posted by Νίκος Eλ. Θεοδωράκης at 16:29:35 | Permanent Link | Comments (0) |

Παρασκευή, Φεβρουαρίου 01, 2008

Χοντρό το «παλούκι» από το «λαδάκι» της…



ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ
02/02/2008

Όχι δεν θα ήθελα να γράψω για το Χριστόδουλο. Αγιογραφίες προσφέρθηκαν να του κάνουν άλλοι συνάδελφοι, ενώ ήταν ακόμα «ζεστός». Εγώ θα τον θυμάμαι σαν ένα αδύναμο άνθρωπο που έκανε υπερβολική χρήση της προσωρινής εξουσίας που του δόθηκε και νόμισε ότι θα ζήσει αιώνια...

Ούτε, τουλάχιστον αυτή την εβδομάδα, θα γράψω για τη Ζαχοπουλειάδα. Ας είναι καλά οι κυριακάτικες εκδόσεις που μας επιφυλάσσουν εκπλήξεις. Κάτι θα έχουν στη... φαρέτρα τους και οι αυριανές εφημερίδες. Θα συμφωνήσω όμως μ' αυτούς που πιστεύουν ότι το πραγματικά «χοντρό» παιχνίδι από το οποίο θα κριθούν οι πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα, είναι η υπόθεση Siemens...

Τα τελευταία 24ωρα είχαν αρχίσει να φτάνουν στα δημοσιογραφικά γραφεία πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες η κυβέρνηση βλέποντας ότι δεν μπορεί να βγει από την δίνη Ζαχόπουλου θα έριχνε στο τραπέζι την υπόθεση της Siemens από την οποία προσδοκά πολιτικά οφέλη.

Ως γνωστόν από την έρευνα του σκανδάλου στην Γερμανία έχει αποκαλυφθεί ότι η εταιρία χρηματοδοτούσε κόμματα, πολιτικούς και δημοσιογράφους. Θεωρείται δεδομένο ότι η χρηματοδότηση είναι και οριζόντια και κάθετη, δηλαδή περνά από όλους τους πολιτικούς χώρους και από όλες τις βαθμίδες με χρήματα να διοχετεύονται τόσο στην κορυφή όσο και στην μέση ή και ακόμη παρακάτω της κρατικής μηχανής. Όμως η κυβέρνηση φαίνεται ότι εκτιμά πως, είτε τα γαλάζια ονόματα που θα ακουστούν είναι ασήμαντα μπροστά σε αυτά των άλλων πλευρών, είτε είναι τόσο σημαντικά, ώστε βολεύει το σημερινό status quo της ΝΔ να εμπλακούν τα ονόματα αυτά μαζί με των άλλων πλευρών στο σκάνδαλο της Siemens...

Για αυτό ίσως δεν είναι τυχαίο ότι τον φάκελο Siemens έχουν ανοίξει τα τελευταία 24ωρα μέσα ενημέρωσης φίλα προσκείμενα προς την κυβέρνηση. Πιο σημαντική είναι η παρέμβαση της τηλεόρασης του Σκάι και των «Φακέλων» τους οποίους επιμελείται δημοσιογραφική ομάδα υπό τον διευθυντή της «Καθημερινής» κ. Αλέξη Παπαχελά, ήταν καταλυτική. Από εκεί ξεκίνησε το ρεπορτάζ γύρω από την υπόθεση. Στην εκπομπή της περασμένης Τρίτης 29/01/08 πρόβαλε το πρώτο μέρος της έρευνας στο οποίο παρουσίασε τα δεδομένα της υπόθεσης, ξαναθύμισε στους τηλεθεατές για τι ακριβώς συζητάμε, έκανε ρεπορτάζ στην Γερμανία και έκλεισε με τον ίδιο τον Αλέξη Παπαχελά να αναφέρει ότι ο φάκελος μόλις άνοιξε και η εκπομπή θα επανέλθει με νέα στοιχεία.

Φυσικά όλοι περιμένουν να ακουστούν τα πρώτα ονόματα...

Όπως είναι ευνόητο τα ονόματα που ακούγονται ή διαρρέονται είναι πολλά και οι «πηγές» δεν συμφωνούν πάντοτε μεταξύ τους. Όμως, όπως φαίνεται, υπάρχει χωροταξική συμφωνία, δηλαδή μπορεί να μην υπάρχει συμφωνία στο ποιο πρόσωπο εμπλέκεται, αλλά υπάρχει συμφωνία για ορισμένους χώρους στους οποίους κατευθύνθηκαν βαλίτσες, σακούλες, εμβάσματα κλπ.

Οι πιο «εμπλεκόμενοι» χώροι αφορούν, με τα μέχρι στιγμής στοιχεία, δύο χαρτοφυλάκια τα οποία χαρακτηρίζονται από το «δυναμικό» τους προφίλ. Και φυσικά, παρά τις αναμενόμενες διαψεύσεις, ο χρηματισμός των δύο μεγάλων κομμάτων εξουσίας καθώς και μεγαλοστελεχών του ΟΤΕ.

Θα περιμένουμε με αγωνία, μέχρι την Τρίτη που μας έρχεται, να μάθουμε ονόματα και θα... μετράμε μεταμελημένες Μαγδαλινές που θα προσπαθούν να πείσουν, ότι τις περιουσίες που έκαναν στο διάστημα που βρέθηκαν να ασκούν ή να είναι κοντά σε κέντρα εξουσίας, τις έκαναν με τον ιδρώτα τους... Αξίζει τον κόπο λίγη αναμονή, δεν νομίζετε;

Το κείμενο αυτό θα δημοσιευθεί αύριο στην εβδομαδιαία εφημερίδα του Ρεθύμνου «ΡΕΘΕΜΝΟΣ» στην ομώνυμη στήλη.


Πρώτο θέμα
το σκάνδαλο
με το χρηματισμό
της Siemens

Το θέμα με το σκάνδαλο του χρηματισμού κομμάτων, πολιτικών και δημοσιογράφων από τη Siemens. «παίζει» σε όλες τις εφημερίδες.
Είναι, βέβαια και η κηδεία του Χριστόδουλου που πιάνει πολύ χώρο στις πρώτες σελίδες, ιδιαίτερα των προσκείμενων στην κυβέρνηση εφημερίδων, αλλά η "ΑΥΡΙΑΝΗ" το αναδεικνύει σε ολοσέλιδο στη σημερινή πρώτη σελίδα της. Σκανδαλοθηρικά ή όχι, το ζήτημα είναι ότι εδώ υπάρχει πολύ «ψωμί». Και φυσικά θα πρέπει να περιμένουμε συνέχεια την εβδομάδα που έρχεται...



Με το καλό να μας μπει ο Φλεβάρης


Γλυκός κουτσοφλέβαρος
ο μήνας που μπήκε σήμερα. Μα πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός; Σαν προχθές μου φαίνεται πως είχαμε Πρωτοχρονιά. Αλλά τα είπαμε αυτά... Ανοιγοκλείνεις τα μάτια σου και νοιώθεις το χρόνο να φεύγει σαν τρελός κάτω από τα πόδια σου. Όπως και να' χει μακάρι να είναι ο μήνας που θα ξεπεραστούν τα γραφειοκρατικά προβλήματα και θα ξεκινήσουμε τις δραστηριότητες του Σαββάτου στο σχολείο του Λάμπρου...



Από τις καρδούλες που έχουν γεμίσει, ως έργα Τέχνης, την Αθήνα.

ΤΟ ΛΕΞΙΚΟ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ...

-Ναι = Όχι

-Όχι = Ναι

-Λυπάμαι = Θα με θυμηθείς!

-Χρειάζομαι = Θέλω..

-Αποφάσισε εσύ = Η σωστή απόφαση είναι προφανής!

-Κάνε ότι καταλαβαίνεις = Αυτό θα μου το πληρώσεις!

-Πρέπει να μιλήσουμε = Έχω να σου κάνω παράπονα..

-Φυσικά κάν' το άμα θέλεις = Μη το τολμήσεις να το κάνεις!

-Δεν τσαντίστηκα = Φυσικά και τσαντίστηκα, μαλάκα!

-Είσαι και πολύ άνδρας = Μήπως είναι καιρός να ρίξεις κανένα ξύρισμά;

-Σήμερα είσαι πολύ ευγενικός μαζί μου! = Μήπως, λέω μήπως, σκέφτεσαι πάλι το sex;

-Σβήσε το φως = Έχω κυτταρίτιδα..

-Η κουζίνα δεν με βολεύει καθόλου = Θέλω καινούριο διαμέρισμα!

-Χρειάζομαι νέες κουρτίνες = και χαλιά, έπιπλα, γούνα...

-'Ακουσα έναν θόρυβο = Έχω καταλάβει ότι σε πήρε ο ύπνος!

-Μ' αγαπάς; = Θέλω να σε ρωτήσω για κάτι ακριβό..

-Πόσο πολύ μ' αγαπάς; = Έκανα κάτι που μάλλον δε θα σ'αρέσει!

-Όχι τίποτα! Ειλικρινά! = Απλά, είσαι και πολύ μαλάκας, ρε παιδάκι μου!



ΤΟ ΛΕΞΙΚΟ ΤΟΥ ΑΝΤΡΑ!

-Πεινάω = Πεινάω..

-Νυστάζω = Νυστάζω..

-Ωραίο Φόρεμα = Και γαμώ τις βυζάρες!

-Και τι έγινε; = Ουφ ρε παιδάκι μου. Μη το κάνεις θέμα!

-Ναι, ωραίο κούρεμα = Πριν το είχες καλύτερα το μαλλί!

-Πάμε σινεμά; = Θέλω SEX!

-Πάμε για φαγητό; = Θέλω SEX!

-Να σε πάρω τηλέφωνο; = Θέλω SEX!

-Πάμε για χορό; = Θέλω SEX!

-Πιασμένη φαίνεσαι. Να σου κάνω μασάζ; = Θέλω να κάνουμε 'έρωτα'..

-Καλά, τι σ' έπιασε τώρα; = Χμμμ... μάλλον δεν θα γ***σουμε απόψε..

-Βαριέμαι = Θέλεις να κοιμηθείς μαζί μου;

-Σ΄αγαπώ = Κάτσε να σε 'σκίσω' τώρα!

-Κι εγώ σ' αγαπώ = Εντάξει. Το είπα...γδύσου τώρα

-Θέλεις να συζητήσουμε; = Θέλω να κάνω καλή εντύπωση για να πιστέψεις ότι είμαι άτομο με επίπεδο και ίσως τότε μου κάτσεις..

-Θέλεις να με παντρευτείς; = Θέλω να είσαι παράνομη όταν σε τσακώσω με άλλους στο κρεβάτι!!



10 ΑΤΑΚΕΣ ΜΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΚΑΙ ΕΝΟΣ ΑΝΤΡΑ
ΓΙΑ ΝΑ ΡΙΞΟΥΝ ΧΥΛΟΠΙΤΑ..ΚΑΙ ΤΙ ΕΝΝΟΟΥΝ..!!

ΓΥΝΑΙΚΑ:

1. Σε βλέπω σαν αδελφό μου.. (Μου θυμίζεις τον Κουασιμόδο στην Παναγία των Παρισίων)

2. Έχουμε μια μικρή διαφορά ηλικίας... (Συνομήλικος της Ακρόπολης είσαι)

3. Δεν με ελκύεις με 'αυτόν' τον τρόπο! (Είσαι ο πιο άσχημος τύπος που έχω δει ποτέ μου)

4. Η ζωή μου είναι ιδιαίτερα πολύπλοκη αυτήν την περίοδο.. (Δεν θέλω να περάσω όλο το βράδυ μαζί σου γιατί θα ακούσεις όλα τα τηλεφωνήματα από τους άνδρες με τους οποίους βγαίνω)

5. Έχω ήδη ερωτικό δεσμό. (Ο οποίος είναι ο αρσενικός μου γάτος και μια μεγάλη σακούλα ποπκόρν)

6. Δεν βγαίνω ραντεβού με άνδρες από την δουλειά μου. (Άκουσε, φιλαράκο, δεν θα έβγαινα μαζί σου ακόμη και αν ήσουν ο τελευταίος στον πλανήτη)

7. Δεν φταις εσύ, εγώ φταίω! (Δεν φταίω εγώ, εσύ φταις)

8. Ασχολούμαι με την καριέρα μου. (Ακόμη και κάτι τόσο βαρετό και μη ικανοποιητικό σαν την καριέρα μου είναι καλύτερο από το να βγω μαζί σου)

9. Δεν θέλω να δεσμευτώ. (Έχω ξεκόψει κάτι κρύους σαν και σένα)

10. Ας μείνουμε φίλοι.. (Σε θέλω να είσαι κοντά μου για να σου λέω με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες όλα εκείνα που θα γίνονται με τους άλλους άντρες όταν κάνω έρωτα μαζί τους)

ΑΝΤΡΑΣ:

1. Σε βλέπω σαν αδελφή μου.. (Είσαι άσχημη)

2. Έχουμε μια μικρή διαφορά ηλικίας.. (Είσαι άσχημη)

3. Δεν με ελκύεις με 'αυτόν' τον τρόπο.. (Είσαι άσχημη)

4. Η ζωή μου είναι ιδιαίτερα πολύπλοκη αυτήν την εποχή.. (Είσαι άσχημη)

5. Έχω ήδη ερωτικό δεσμό.. (Είσαι άσχημη)

6. Δεν βγαίνω ραντεβού με γυναίκες από την δουλειά μου. (Είσαι άσχημη)

7. Δεν φταις εσύ, εγώ φταίω! (Είσαι άσχημη)

8. Ασχολούμαι με την καριέρα μου. (Είσαι άσχημη)

9. Δεν θέλω να δεσμευτώ.. (Είσαι άσχημη)

10. Ας μείνουμε φίλοι.. (Είσαι απελπιστικά άσχημη)

Αμα βραδιάζει
Άμα βραδιάζει, βαραίνει η ψυχή μου,
χάνει τον ήχο και το χρώμα της φωνής.
Τόσο εγκλήματα, τόσοι σκοτωμοί!
Τι να τα κάνεις τα λόγια και τα τεχνάσματα;

Καθώς αρχίζει να νυχτώνει, με δαγκώνουν
τα σιδερένια αρπάγια της ερημιάς,
όταν ελπιδοφόρος ήλιος δε χτυπάει στις γρίλιες.
Τόσοι σκοτωμοί, τόσα εγκλήματα
σ’ έναν κόσμο χωρίς μέλλον!

Ο ήχος και το χρώμα της φωνής είναι η ψυχή μας.
Την ακούμε τις νύχτες στα όνειρα ή μέσα απ’ το τηλέφωνο
και κάποτε μέσα απ’ τα ποιήματα.
Αυτά τα ποιήματα που στάζουν αίμα.
Κώστας Στεργιόπουλος


Ενα ακόμα έργο ζωγραφικής της Πόπης...

Αρχαία Θεά. Μολυβοκάρβουνο και γύρω γύρω παστέλ. Κι αυτό έργο της Πόπης μας...


ΚΙ ΕΝΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑΚΙ

Ένα ανδρόγυνο κάθεται στον καναπέ.

Ο άνδρας ρωτά τη σύζυγο:
- Πάω στοίχημα πως δεν μπορείς να μου πεις μια φράση που να με κάνει ταυτόχρονα ευτυχισμένο και δυστυχισμένο!
Και η γυναίκα:
- Την έχεις μεγαλύτερη από τον υδραυλικό...
Posted by Νίκος Eλ. Θεοδωράκης at 10:43:08 | Permanent Link | Comments (0) |

Τετάρτη, Ιανουαρίου 30, 2008

Θα καταλάβεις ότι για σένα γράφτηκε αυτό...


Σε σένα είναι αφιερωμένο το κείμενο αυτό. Σε σένα που δεν θα πω το όνομά σου ούτε και ποιός είσαι και δεν θα σε φέρω σε δύσκολη θέση.
Δεν είναι ερωτική εξομολόγηση, όσο και αν κάπως έτσι μοιάζει. Δεν θέλω να το ονομάσω κατάθεση ψυχής, γιατί μια τόσο χιλιοειπωμένη φράση χάνει την αξία της.
Θέλω απλά, μέσα από τον αδύναμο και ταπεινό λόγο μου να σου εκφράσω όλα αυτά που θα έπρεπε κανονικά να σου εξέφραζα μπροστά σου αλλά είναι οι προτεραιότητες σου και η απόσταση που έχεις βάλει μεταξύ μας και όχι η δειλία που με εμποδίζει.
Θα καταλάβεις ότι για σένα γράφτηκε αυτό και δεν θέλω ούτε να συμφωνήσεις ούτε και σε πιέζω να νιώσεις το ίδιο με όλα αυτά που εδώ και χρόνια νιώθω εγώ.
Γιατί ξαφνικά σε γνώρισα, δεσμευμένο από το λόγο που είχες δώσει κάπου αλλού και είχες πλήρη επίγνωση του ότι, για το δικό μου σύστημα αξιών, κάτι τέτοιο ήταν απαράδεκτο. Πόσο εύκολα διαλύθηκε όμως μέσα μου αυτό, όταν από κοντά βρεθήκαμε… πόσο ελεύθερη ένιωσα από λόγους και υποσχέσεις, όταν άκουσα εκείνη τη μουσική να βγαίνει από το κασετόφωνο σου «Ο τελευταίος των Μοϊκανών» ήταν, αλλά κοντά στη μουσική ήταν και η δική σου τρυφερή φωνή και παραδίπλα η μοναξιά μου που διαλύθηκε σε έναν αέρα από νότες.
Περιττές ήταν όλες οι αισθήσεις, μόνο η ακοή χρειαζόταν, καθώς εκμηδενιζόμουν σε ένα συναίσθημα πρωτόγνωρο, μέσα στο ημίφως του δωματίου με τις ζωντανές σκιές που κοιτούσα επάνω από τον ώμο σου και σε γέμιζα απορία.
Δεν θέλω τίποτα από εσένα. Σου τα γράφω αυτά γιατί αξίζεις να σου τα γράψω. Θέλω απλά να μου επιτρέψεις να χαίρομαι με τη χαρά σου και να λυπάμαι με τη λύπη σου.
Να μου επιτρέψεις να αγωνιώ για σένα, να σε καμαρώνω, να σε νοιάζομαι χωρίς να θέλω τίποτε παραπάνω από αυτά που εσύ αποφάσισες να μου δώσεις, πολύ περισσότερο, χωρίς να θέλω να σε δεσμεύσω στο οτιδήποτε, όμως μην μου ζητάς πίσω αυτά που μου έδωσες, είναι βαθιά στην καρδιά μου φυλαγμένα και κάθε φορά που μου ζητάς να στα δώσω πίσω νιώθω εξευτελισμό και ταπείνωση.
Εγώ θα είμαι εδώ, στη ζωή που διαλέξαμε μαζί να ζήσω, μακριά από όσα μου προσφέρθηκαν. Είμαι εδώ και περιμένω… Λοιπόν;


Χιόνισε στα γύρω βουνά της Αθήνας


Το γνωστό βενζινάδικο στην πλ. Βάθης. Το θερμόμετρο δείχνει 5
C.



Ο Υμηττός χιονισμένος στο βάθος. Το κρύο τσουχτερό στην Αθήνα
.


Βγήκα να πάω στον ΕΔΟΕΑΠ
σε κλεισμένο ραντεβού με την ενδοκρινολόγο. Χιονισμένα τα αυτοκίνητα που έρχονται από τα βόρεια προάστια της Αθήνας. Να που η ΕΜΥ, όσο κι αν χθες φαινόταν απίθανο πέτυχε στις προβλέψεις της. Στο μεταξύ ένας οργασμός ανακοινώσεων έδωσε χρώμα στην ΠΕΤ ΟΤΕ και συνεχίζει την χθεσινή Εκτελεστικής Επιτροπή. Μέχρι και δελτίο Τύπο για το φευγιό του Χριστόδουλο βγάλαμε... Και σήμερα συνεδριάζει το Δ.Σ. της ΠΕΤ ΟΤΕ. Ποιος έχει αντοχές να τους ακούει....



Εύφημος
Εύανδρο μου αρχιπέλαγος
με τις εύκολπές σου θάλασσες
μες του κόσμου
το υγρό πεντάγραμμο
είσαι το κλειδί,
με το λαγούτο,
το τουμπερλέκι σου,
με το θιαμπόνι,
με το τουμπί σου
-δοξάρι με γερακοκούδουνα-
με αχλαδόσχημη λύρα
φλογέρα, βιολόλυρα
κι ασκομαντούρα.
Εξάμετρο ελληνικό και καλαματιανό
Δεμένο μ’ αρμονία,
μαζί μ’ ένα διπλό αυλό
και εφτάχορδη μια λύρα.
Φρίντα Μιραμπίτα


Διεθνές συνέδριο της ΓΣΕΕ

Με την ευκαιρία συμπλήρωσης 90 χρόνων ζωής και δράσης της ΓΣΕΕ  ξεκίνησε το Διεθνές Συνέδριο  της Συνομοσπονδίας με θέμα: «Φτώχεια, εκπαίδευση και Κοινωνικές Ανισότητες στην εποχή της παγκοσμιοποίησης».

Στην έναρξη του συνεδρίου που έγινε στην παλιά Βουλή, παρέστησαν και απηύθυναν χαιρετισμό :

  • 1. Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, κ. Γιώργος Παπανδρέου
  • 2. Ο Γενικός Γραμματέας Ενηλίκων και Δια Βίου Μάθησης του ΥΠΕΘΟ, κ. Κων/νος Τσαμαδιάς
  • 3. Ο Πρόεδρος της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής, Βουλευτής της ΝΔ κ. Παναγιώτης Μελάς
  • 4. Ο Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Γιάννης Δραγασάκης
  • 5. Ο Εκπρόσωπος της Κ. Επιτροπής του ΚΚΕ, κ. Γιώργος Σκαδιώτης

Στην εισαγωγική του ομιλία ο πρόεδρος της επιστημονικής επιτροπής του ΚΑΝΕΠ, καθηγητής κ. Νίκος Μουζέλης μίλησε για τις τρεις θεματικές ενότητες του Συνεδρίου:
α) φτώχεια, μετανάστευση και εκπαιδευτικές ανισότητες,

β) εκπαίδευση και δια βίου μάθηση και

γ) κεφάλαιο, εργασία και κράτος στην παγκοσμιοποίηση.

Επέμεινε στην πρωτοφανή διεθνή κινητικότητα του κεφαλαίου και την ανισορροπία μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας που αυτή επιφέρει.

Η ανισορροπία αυτή δημιουργεί τεράστιες ανισότητες. Η ΓΣΕΕ παρεμβαίνει στο χώρο της παιδείας, ως πολιτική δύναμη που αντιπροσωπεύει τους εργαζόμενους δηλαδή την πλειοψηφία των νοικοκυριών της χώρας. Για τον λόγω αυτό η ΓΣΕΕ έχει δικαίωμα και καθήκον να παρεμβαίνει στα εκπαιδευτικά πράγματα.

Κεντρική ομιλία στο Συνέδριο έκανε ο  Καθηγητής κ. Richard Hyman. Αναφέρθηκε στα διαφορετικά είδη οργάνωσης των συνδικάτων και εξήγησε ότι τα συνδικάτα αντιμετωπίζουν απειλητικές συνθήκες λόγω της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης.

Παρουσίασε τον προβληματισμό σχετικά με τον αν το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Μοντέλο αποτελεί εναλλακτική λύση προς την νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση και ειδικά προς τον «ευρω-φιλελευθερισμό».

Αυτή είναι η κυρίαρχη ιδεολογική τάση στα ευρωπαϊκά κοινοτικά όργανα, μπορεί ωστόσο να εξισορροπηθεί από την δραστηριοποίηση των συνδικάτων σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.

Τα συνδικάτα είναι καιρός να οργανώσουν την επίθεση τους, αντιμετωπίζοντας την ενωμένη Ευρώπη, όχι μόνο ως απειλή αλλά και ως ευκαιρία για να  αξιοποιήσουν τα κοινά αιτήματα και να διαμορφώσουν  κοινό πρόγραμμα δράσης.

Σημ. Οι εργασίες του Συνεδρίου συνεχίζονται στο ξενοδοχείο IMBERIAL.



Συνεχίζει να συνωστίζεται ο κόσμος που θέλει να δώσει τον τελευταίο ασπασμό στον Χριστόδουλο, σε ατέλειωτες ουρές, παρά το κρύο και τη βροχή. Αυρίο το πρωί στις 10 η εξόδιος ακολουθία...

 Αλλο ένα
έργο ζωγραφικής
της δικής μας Πόπης...


Είχαμε υποσχεθεί κι άλλα έργα της Πόπης μας. Που αποφάσισε να ασχοληθεί, στον ελεύθερο χρόνο της με τη ζωγραφική. Σεμνά και ταπεινά, όπως αρμόζει στους πραγματικούς καλλιτέχνες.
Της βγήκε έτσι ξαφνικά αλλά πολύ όμορφα. Χωρίς να έχει σπουδάσει, είπε ότι άξιζε τον κόπο, το χρωστούσε στον εαυτό της να περνάει λίγο από τον ελεύθερο χρόνο της, ζωγραφίζοντας.
Πειραματικά την αρχή... Με αντιγραφές... Αλλά με μια ιδιαίτερη γραμμή από την αρχή στα έργα της.

Της είπαμε πως έπρεπε να δοκιμάσει να κάνει και πρωτότυπα έργα. Αρνήθηκε. Δεν νοιώθει, λέει, ακόμη έτοιμη. Οι φίλοι της, την πείσαμε ότι έπρεπε να βάζει και την υπογραφή στα έργα της. Συμβαίνει και στους καθώς πρέπει ζωγράφους αυτό. Σ' αυτό μας άκουσε... 

«Μα, εγώ, ζωγραφίζω για το κέφι μου» λέει. Και λοιπόν; Ποιος είπε πως αυτό αξίζει να το κάνει κανείς, μόνο επαγγελματικά;

Υπάρχουν μέσα στην ψυχή μας πράγματα που ψάχνουν να βρουν μια διέξοδο, να εκφραστούν...
Τα όνειρά μας θέλουν να ανοίξουν τα φτερά τους και να πετάξουν μακριά... Να γαληνέψουν κι άλλες ανθρώπινες ψυχές, να μαλακώσουν σκληρά συναισθήματα...

Συνέχισε Ποπίτσα. Όμορφο δρόμο διάλεξες...







Να, εδώ, μια γυναίκα με ακουαρέλα και λαδοπαστέλ.




Posted by Νίκος Eλ. Θεοδωράκης at 09:01:13 | Permanent Link | Comments (0) |

Κυριακή, Ιανουαρίου 27, 2008

Επιχείρηση… σινεμά το Σαββατόβραδο στα Village Ρέντη


Η Ειρήνη "τραβάει" τη φωτογραφία μέσα στην αίθουσα 4, με το καινούργιο κινητό της που διαθέτει και φλάς λίγα λεπτά πριν "πέσουν" τα πρώτα διαφημιστικά και ξεκινήσει η ταινία που πήγμα ενα δούμε...

Χαμός στα Village Ρέντη
Σαββατόβραδο καθώς ένας ατέλειωτος νεαρόκοσμος «στήνεται» σε μια τεράστια «ουρά» για εισιτήρια. Όλα σόλντ άουτ. Το πάρκιγκ του πολυσινεμά, η ταινία που θέλαμε να δούμε, τα μαγαζιά, όλα...

Μέχρι να βρω που να αφήσω το αυτοκίνητο η Ειρήνη και ο Λάμπρος κάθισαν στην ουρά των ταμείων γύρω στις 9.15 και η πιο κοντινή προβολή της ελληνικής κωμωδίας «Το γαμήλιο πάρτι», που θέλαμε να δούμε, ήταν στις 12 τα μεσάνυχτα.

Τελικά έκοψαν εισιτήρια για την δραματική ταινία «Επιθυμίες... στο παρά πέντε» με τον Τζακ Νίκολσον και τον Μόργκαν Φρίμαν.

Είχαμε καιρό μέχρι τις 10.15 που άρχιζε η ταινία και πήγα τα παιδιά στα Goody's να τσιμπήσουν κάτι στο πόδι κι εγώ πήρα έναν καφέ. Κι εδώ ουρές. Τι κόσμος κι αυτό στο σινεμά το σαββατόβραδο...

Και να σκεφτείς ότι δεν είναι και η πιο φθηνή διασκέδαση για τη νεολαία. Γύρω στο 50άρικο θέλει ένα ζευγάρι για μια βραδιά στα πολυσινεμά και το εμπορικό κέντρο για ένα καφέ ή ένα ποτό στη συνέχεια...


Πραγματικά ήταν μια υπέροχη ταινία που αξίζει να δείτε...

ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ...ΣΤΟ ΠΑΡΑ ΠΕΝΤΕ
Δυο λόγια για την ταινία που είδαμε...


Δύο άνθρωποι σε κάπως προχωρημένη ηλικία αλλά και σε προχωρημένο στάδιο του καρκίνου αποφασίζουν να τακτοποιήσουν τις εκκρεμότητες που έχουν απέναντι στα όνειρα της ζωής τους, προτού εγκαταλείψουν το μάταιο τούτο κόσμο. Αποσωληνώνονται και ξεκινούν για την πρώτη και τελευταία μεγάλη περιπέτεια. Συγκίνηση και ευαισθησία, χιούμορ και αισιοδοξία, σε μια ταινία που υπογράφει ο Ρομπ Ρεϊνερ, με τους Τζακ Νίκολσον και Μόργκαν Φρίμαν να διαμορφώνουν το πιο ταιριαστό αταίριαστο δίδυμο και να θέτουν το ερώτημα: χρειάζεται τελικά μία προθεσμία για να ξεκινήσει να ζεις κανείς πραγματικά;
Συντελεστές

Σκηνοθεσία Ρομπ Ρεϊνερ

Σενάριο Τζαστιν Ζακμαν Παραγωγή Αλαν Γκρεϊσμαν, Ρομπ Ρεϊνερ, Κρεγκ Ζανταν, Νιλ Μερον Ηθοποιοί Τζακ Νικολσον Μοργκαν Φριμαν Φωτογραφία Τζον Σβαρτζμαν

Μουσική Μαρκ Σαϊμαν Μοντάζ Ρομπερτ Λεϊτον Διάρκεια 97'
Υπόθεση

Πολλά χρόνια πριν, ο Κάρτερ Τσέιμπερς, όντας πρωτοετής φοιτητής είχε φτιάξει μία λίστα με τα πράγματα που θα ήθελε να κάνει, να δει και να ζήσει πριν πεθάνει, ακολουθώντας την προτροπή ενός καθηγητή φιλοσοφίας, που είχε στο κολέγιο.

Τα χρόνια περνούσαν και ο Κάρτερ προσπαθούσε να προσδιορίσει τα δικά του όνειρα και σχέδια, όμως η πραγματικότητα τον προσγείωσε απότομα. Ο γάμος, τα παιδιά, οι ευθύνες και η 46χρονη δουλειά του ως μηχανικός αυτοκινήτων σταδιακά μετέτρεψαν τη λίστα αυτή σε μια γλυκόπικρη ανάμνηση που του θύμιζε τις χαμένες του ευκαιρίες και τελικά κατέληξε απλά μία αναπόληση που έκανε περιστασιακά, προσπαθώντας να περάσει με πιο ευχάριστο τρόπο τις ατελείωτες ώρες που ήταν σκυμμένος κάτω από ένα αυτοκίνητο, προσπαθώντας να βγάλει τα προς το ζην.

Από την άλλη πλευρά, ο δισεκατομμυριούχος Έντουαρτ Κόουλ δεν έχει καμία επιθυμία που να μην μπορεί να πραγματοποιηθεί. Όμως, ήταν πάντα τόσο απασχολημένος με το να βγάζει λεφτά και να επεκτείνει την αυτοκρατορία του, ώστε δεν είχε καθόλου χρόνο να ασχοληθεί με τα βαθύτερα όνειρα και ανάγκες του, εκτός και αν αυτά περιορίζονταν στον να εξαγοράσει μία ακόμα εταιρεία ή να πιει έναν φρεσκοκομμένο καφέ.

Η ζωή όμως επεφύλασσε μία αναπάντεχη εξέλιξη και για τους δύο. Ο Κάρτερ και ο Έντουαρντ βρέθηκαν να μοιράζονται το δωμάτιο ενός νοσοκομείου έχοντας στη διάθεσή τους άπλετο χρόνο για να σκεφτούν το τι θα γίνει όταν φύγουν από το μάταιο τούτο κόσμο, αλλά και για να δουν πως θα εκμεταλλευτούν το χρόνο που τους απομένει.

Παρόλες τις διαφορές τους, ανακαλύπτουν ότι ταιριάζουν σε δύο πολύ συγκεκριμένα πράγματα: στην ανάγκη του να συμβιβαστούν με το ποιοι πραγματικά είναι και τις επιλογές που έχουν κάνει στη ζωή τους, αλλά και να ικανοποιήσουν άμεσα ό,τι ήθελαν πάντα στη ζωή και ποτέ δεν μπήκαν στη διαδικασία να επιδιώξουν.

Η λίστα αυτή με όλα όσα ήθελαν να κάνουν, δεν θα είναι πλέον απλά ονειροπόληση. Είναι μία εντολή. Έτσι, ενάντια στις οδηγίες των γιατρών, αυτοί οι δύο φαινομενικά ξένοι μεταξύ τους άντρες «δραπετεύουν» από το νοσοκομείο και ξεκινούν μαζί για μία περιπέτεια ζωής, ταξιδεύοντας στα πιο απίθανα μέρη, από το Ταζ Μαχάλ, μέχρι το Σερενγκέτι, τρώνε στα καλύτερα εστιατόρια, επισκέπτονται τα πιο «ύποπτα» μαγαζιά, οδηγούν γρήγορα και πανάκριβα αυτοκίνητα, αλλά και αεροπλάνα, έχοντας εφόδιο και οδηγό τους απλά μία κόλλα χαρτί στην οποία είναι γραμμένες οι επιθυμίες τους, αλλά και το πάθος τους για ζωή.

Προσθέτοντας και αφαιρώντας πράγματα από τη λίστα τους, ενόσω ανακαλύπτουν τη μαγεία και το μεγαλείο του κόσμου, προσεγγίζουν τα δύσκολα ερωτήματα, αλλά και τις ακόμα πιο δύσκολες απαντήσεις για τη ζωή, που μας βασανίζουν όλους. Και χωρίς καλά- καλά να το καταλάβουν, γίνονται πραγματικοί φίλοι. Με χιούμορ, διαίσθηση και κότσια...
 

alt : http://www.youtube.com/v/BFo6nUWlQ2Y&rel=1
Δείτε σε βίντεο το διαφημιστικό της ταινίας που θα σας προδιαθέσει...


ΕΝΑ ΑΚΕΚΔΟΤΟ
Αργός θάνατος

Συναντούνται δυο φίλοι μετά από πολλά χρόνια.
- Τι κάνεις ρε Γιώργο; Πώς περνάς;
- Αστα ρε φίλε, πέθανε ο πατέρας μου.
- Ο πατέρας σου; Ένας τόσο υγιής άνθρωπος; Πώς; Δε μπορώ να το πιστέψω. Για πες μου τι έγινε;
- Να μωρέ, είχε χαλάσει η λάμπα της κουζίνας και ανέβηκε στην καρέκλα να την αλλάξει ...Ξαφνικά όμως ήρθε το ρεύμα...
- Α,καλά, άσε μη μου πεις, κατάλαβα! Τον τίναξε το ρεύμα.
- Οχι! Έτσι όπως ήταν ζαλισμένος, έπεσε και χτύπησε το κεφάλι του στην γώνια του τραπεζιού
- Α,καλά,άσε μη μου πεις, κατάλαβα! Έμεινε στον τόπο.
- Οχι! Έτσι όπως ήταν ζαλισμένος, πήγε και έχωσε το κεφάλι του μέσα στην τηλεόραση.
- Α, καλά, άσε μη μου πεις, κατάλαβα! Τον έκαψε ζωντανό η τηλεόραση!
- Οχι! Έτσι όπως πολύ ήταν ζαλισμένος πήγε και έπεσε μέσα στα τζάμια του μπαλκονιού.
- Α,καλά, άσε, μη μου πεις! Τον πετσόκοψαν τα τζάμια.
- Οχι!
- Ε, καλά τότε πως πέθανε;
- Τον πυροβόλησε η μάνα μου για να μη διαλύσει το σπίτι.


Στον κήπο της Στασούλας, το καλοκαίρι το 2005 που πήγαμε μαζί με τον Λαμπρούκο για δύο βδομάδες διακοπών...

Ήρθε το δέμα της Στασούλας, Κυριακάτικα...

Επιτέλους έφτιαξε ο καιρός, τα καράβια έλυσαν χθες από από το λιμάνι και ήρθε το δέμα της αδελφής μου της Στασούλας από την Κρήτη. Τι πλούτος ψυχής είναι αυτός! Ας την έχει ο Θεός καλά να σκορπά πάντα απλόχερα τόση Αγάπη.


Οι κομπάρσοι της Ζωής
Λίγοι οι πρωταγωνιστές
αμέτρητοι οι κομπάρσοι
ζούνε και συνυπάρχουνε
στο θέατρο της ζήσης.


Τους πρώτους τους χειροκροτούν
με δέος τους θαυμάζουν
για τους πολλούς αδιαφορούν
σπάνια τους αμοίβουν.

Αξίζουν οι πρωταγωνιστές;
-πως φτάσανε στην κορυφή;-
μα κι οι κομπάρσοι οι ταπεινοί
τη φύση δεν υπηρετούν;
……………………………………………
Όλα τα πλάσματα της γης
γεννιούνται κι αναπτύσσονται
κρίκοι μιας αλυσίδας
στο γύρο του θανάτου!..
Καίτη Τσακίρη-Καραμιχάλη
Posted by Νίκος Eλ. Θεοδωράκης at 01:43:21 | Permanent Link | Comments (0) |

Δευτέρα, Ιανουαρίου 21, 2008

Μια βόλτα στην «Απολι», στο δασάκι της Πετρούπολης


Με την Ειρήνη στο παρκάκι καθώς ανεβαίναμε για την καφετέρια "Απολις".


Καλύτερες φωτογραφίες τράβηξε η Ειρήνη με τη φωτογραφική της μηχανή. Σαφώς, άλλη ποιότητα έχει το κινητό τηλέφωνο και άλλη η φωτογραφική μηχανή.


Εγώ με τον Λαμπρούκο. Η Ειρήνη καταγράφει τη στιγμή με τη φωτογραφική της μηχανή. Υποσχέθηκα ότι θα τις "ανεβάσω" στο Blog μόλις τις πάρω και ιδού...


Τα δυο αδέλφια μαζί. Αγαπημένα, για την ανάγκη της φωτογράφησης...

Ήταν όμορφη η Κυριακή.
Κι έτσι το μεσημέρι που πήγα στην Αλκινόου, η Ειρήνη έριξε την  ιδέα να πάμε μια βόλτα στην καφετέρια «Απολις» στο δασάκι της Πετρούπολης. Είναι πραγματικά πολύ όμορφα εκεί. Μ' έναν ήλιο καυτό στις αλκυονίδες μέρες του Γενάρη, αφού περπατήσαμε όλο το παρκάκι καθίσαμε έξω. Από καθαρή τύχη βρήκαμε τραπέζι. Δεν έπεφτε καρφίτσα. Λες και οι άνθρωποι σαν τα σαλιγκάρια στην πρώτη βροχή, μόλις βρήκαν λίγο ήλιο την έκαναν έξω.

Τα παιδιά πήραν από ένα καφέ και μια σοκολάτα κρύα κι εγώ ένα καμπάρι με πάγο. Καθίσαμε κάπου δυο ωρίτσες...  Φύγαμε όταν πια δεν αντέχονταν ο ήλιος και φοβηθήκαμε μην την «αρπάξουμε».

Στο μεταξύ τα τηλέφωνα μεταξύ φίλων και συμμαθητών πέφτουν... Ο Λάμπρος θέλει να πάμε κατά τις 4.30 στον Ατλα να παίξουν μπάλα με τους φίλους του. Μαζί κι εγώ. Εξέδρα οι γονείς να τα παρακολουθούμε, να είμαστε δίπλα τους. Κι αυτά εκεί... Ξεθεωμένα από την κούραση να μη θέλουν να φύγουμε ούτε ύστερα από δυο ώρες παιχνίδι. Ευτυχώς που βραδιάζει κάποια στιγμή. Δεν βλέπουν την μπάλα και «αναγκάζονται» να φύγουμε.

Τι να κάνουν κι αυτά... Κλεισμένα στην πολυκατοικία θέλουν το ξέσπασμά τους...


Στοιχεία

Κάπου στα είκοσι δύο
παράγγειλα το πρώτο μου κουστούμι
τσιγάρο άναψα
πολύ πιο πριν
τον έρωτα το γνώρισα
σε εκδιδόμενη
Για την αδικία
το Λένιν
και την επανάσταση
μυήθηκα μικρός
Παράληψα να πω
το επάγγελμά μου
Είμαι φαροφύλακας
στη μέση ενός ωκεανού
Γιώργος Γαβαλάς



Το εξώφυλλο του προγράμματος. Προσεγμένο και περιεκτικό σε πληροφορίες. Μπράβο τους!

Πήγαμε θέατρο στο "Φιόρο του Λεβάντε"

Δύο στιγμιότυπα από τη χθεσινή θεατρική παράσταση που είδαμε, "Το φιόρο του Λεβάντε"

Είπαμε να κάνουμε χρήση
των ειστηρίων της Εργατικής Εστίας και πήγαμε να δούμε το έργο του Γρηγορίου Ξενόπουλου στο θέατρο "Άνεσις", που παίζει ο Σπύρος Παπαδόπουλος.
Το γνωστό κλασικό έργο του πολυγραφότατου Έλληνα συγγραφέα γραμμένο το 1914 και ένα από τα πιο αγαπητά του στη χώρα μας.Έτσι να χαλαρώσουμε λίγο και να γελάσουμε με τον ταλαντούχο ηθοποιό.

Ο κεντρικός ήρωας, το Φιόρο του Λεβάντε, είναι ένας τετραπέρατος Ζακυνθινός. Πανέξυπνος, αθώος, γαλίφης και καταφερτζής, πολυμήχανος, όλα τα φέρνει βόλτα, όλα τα παλεύει, εκτός από το φόβο του για τους σεισμούς!

«Πολύ κούνια αφέντη, πολύ κούνια! Όλο σκόρσο και σπαβέντο!»

Έτσι μια ωραία πρωία, αφήνει τη μάνα του και τη Ζάκυνθο που λατρεύει, παίρνει την κιθάρα του που λατρεύει επίσης και νά' σου τον στην Αθήνα. Επιστάτης στον κύριο Βάλδη.

Ο Κύριος Βάλδης, δικηγόρος με καριέρα, με γυναίκα, με πεθερά, με ερωμένη, με δυο κόρες και με επίδοξους γαμπρούς να μπαινοβγαίνουν μες στο σπίτι, τάχαμου πως θέλουν να το νοικιάσουν, ένα χάος!

Και ποιος θα βάλει τάξη στο χάος;

Μα ο Νιόνιος φυσικά! Που στην αρχή, όλοι τον «κογιονάρουνε», αλλά με τον καιρό, με ψέματα, με αλήθειες με κόλπα χίλια δυο, κάθε κατεργάρης πάει στον πάγκο του. Τους γίνεται απαραίτητος! Τίποτα δεν γίνεται πια χωρίς το Νιόνιο! Από επιστάτης, «αφέντης»!

Έλα όμως που αρχίζει να του λείπει η «Ζακυθούλα» του όλο και πιο πολύ και δεν αντέχει άλλο τη βουή «τση Αθήνας»;

«Ούλα στονάρουνε εδώ! Οι καμπάνες, οι πουλητάδες τση ρούγας, τα τραμ, τ' αυτοκίνητα, τα σκυλιά που βαϊζουνε, οι δούλες που κλαίνε, οι κανταδόροι τση νύχτας, ούλα! Δεν μπορώ άλλο. Ίσα μ' έδεκει!»

Κι έτσι μια ώραία πρωία...

Σκηνοθεσία: Κώστας Τσιάνος
Σκηνικά: Γιώργος Γαβαλάς
Κοστούμια: Γιάννης Μετζικώφ
Μουσική: Παναγιώτης Καλατζόπουλος
Φωτισμοί: Ανδρέας Μπέλλης
Χορογραφία: Φωκάς Ευαγγελινός

Παίζουν: Σπύρος Παπαδόπουλος, Χάρης Σώζος, Χριστίνα Αλεξανιάν, Ευαγγελία Μουμούρη, Άγγελος Μπούρας, Ιζαμπέλα Κογιεβίνα, Τζένη Θεωνά, Ματίνα Νικολάου, Κώστας Χατζηδημητρίου, Στέλιος Πέτσος, Μελίνα Βαμβακά.