Θραψανιώτης μέχρι... κόκαλο

H Athens Plus, η αγγλόφωνη έκδοση του Ομίλου Αλαφούζου κέρδισε το βραβείο της καλύτερα σχεδιασμένης εβδομαδιαίας εφημερίδας της Ευρώπης. Η εφημερίδα που απασχολεί 18 άτομα, επιλέχθηκε ανάμεσα σε 236 εφημερίδες από 27 χώρες ως η καλύτερα σχεδιασμένη εβδομαδιαία εφημερίδα της Ευρώπης και είναι μία από τις τέσσερις μεγάλες νικήτριες σε αντίστοιχες κατηγορίες των δέκατων Ευρωπαϊκών Βραβείων Εφημερίδας. Την ευθύνη σχεδιασμού της εφημερίδας έχει η art director Βαλεντίνα Βιγιέγκας-Νίκα, με προϋπηρεσία στο ΒΗΜΑ και το ΕΘΝΟΣ. Η Athens Plus κυκλοφόρησε στις 12 Ιουνίου και έκτοτε κάθε Παρασκευή, βρίσκεται στα περίπτερα είτε ως ανεξάρτητη έκδοση, είτε ως ένθετη στο φύλλο της «International Herald Tribune». Η επιτροπή σχολιάζοντας τα χαρακτηριστικά της Athens Plus τόνισε ότι στα θετικά είναι η παρουσίαση των θεμάτων για την εβδομάδα που έρχεται. Οι στήλες «20 events in 7 days» και « Family Fun», που δίνει πληροφορίες και προτάσεις για όλη την οικογένεια, δίνουν το χαρακτηριστικό στίγμα της εφημερίδας. Τα ρεπορτάζ, οι συνεντεύξεις και όλες οι πληροφορίες και τα στοιχεία που δημοσιεύει η Athens Plus λειτουργούν ως ένας πολύ καλός οδηγός για κάποιον, που έρχεται για μία εβδομάδα στην Αθήνα και την Ελλάδα και τον κατατοπίζει με εύκολο και γρήγορο τρόπο.

Μέχρι πέρσι, με ένα μικρό διάλειμμα στο τέλος της περιόδου Τσιόπελα, κάθε χρόνο στο σχολείο του γιου μου, το 146 δημοτικό, τα Σάββατα τα περνούσαμε στο σχολείο. Με ελάχιστο κόστος (που πήγαινε στα ταμεία των δύο Συλλόγων Γονέων 146 - 62) τα παιδιά που ήθελαν, μπορούσαν να παρακολουθήσουν μαθήματα Δημοσιογραφίας, Σκακιού, Θεατρικού Παιχνιδιού και Ελληνικών Παραδοσιακών Χορών.

Φέτος, μπορεί ο Λάμπρος να είναι ήδη στο 54 Γυμνάσιο Αθηνών, αλλά οι ισχυροί δεσμοί με τα παιδιά των δύο Συλλόγων Γονέων επιβάλλουν να συνεχίσουμε.

Πρόκειται για προσφορά ψυχής. Τα παιδιά που θα μπουν στη Δημοσιογραφική Ομάδα μου δεν χρειάζεται να έχουν κάποιο ιδιαίτερο προσόν. Μόνο να ξέρουν να γράφουν και να διαβάζουν ελληνικά και να είναι διατεθειμένα να... συνεργαστούν.

Τις προηγούμενες χρονιές είχα παιδιά «ξεφτέρια». Έτσι θα είναι και φέτος. Είμαι βέβαιος. Υπάρχει, έτσι κι αλλιώς και μια μαγιά πολύ αξιόλογη από πέρσι που θα συνεχίσει φαντάζομαι.

Σήμερα θα βρεθούμε στο σχολείο. Με ανακοίνωση που μοιράστηκε στα δύο σχολεία οι δύο Σύλλογοι Γονέων έχουν καλέσει γονείς και παιδιά που ενδιαφέρονται να πάρουν μέρος στις δραστηριότητες του Σαββάτου να έρθουν στις 12 το μεσημέρινα δηλώσουν σε ποια ομάδα θα ενταχθούν. Τι τους ενδιαφέρει να παρακολουθήσουν.

Κι εμείς θα είμαστε εκεί. Να βοηθήσουμε τη διαδικασία. Και από το ερχόμενο Σάββατο ξεκινάμε. Φυσικά θα υπάρχει συνεχής ενημέρωση στο Blog των δύο Συλλόγων και θα δούμε δημοσιευμένες πολλές πρωτότυπες δουλειές των παιδιών.

Αλλά πρέπει μα πω ότι όλη αυτή η διαδικασία μου αρέσει πολύ. Αν και είναι σε βάρος του ελάχιστου ελεύθερου χρόνου μου, αν και πολλές φορές «δεσμεύομαι» να είμαι τα Σάββατα στην Αθήνα αυτή η προσφορά με γεμίζει.

Είναι πολύ σπουδαία η επαφή μου με τα παιδιά. Είναι εκεί και κρέμονται από τα χείλη σου και εκφράζουν καθαρά τις απορίες τους και δουλεύουν -τα περισσότερα- με επαγγελματική ευσυνειδησία που θα ζήλευαν πολλοί από το συνάφι μου.

Όσο μπορώ κι όσο αντέχω θα είμαι εκεί. Θα βοηθώ και θα προσφέρω με χαρά τις γνώσεις μου ως επαγγελματίες. Κι αυτά τα παιδιά, σα σφουγγάρια, αρπάζουν τη σκυτάλη και την πάνε μπροστά.

Ξεκινάμε λοιπόν... Ξανά στα θρανία....

---

Η σελίδα της ΠΕΤ ΟΤΕ στα "Τηλέ-Μηνύματα"

Αυτή είναι η σελίδα της ΠΕΤ ΟΤΕ στο περιοδικό της ΟΜΕ ΟΤΕ "Τηλε Μηνύματα" που θα κυκλοφορήσει σε λίγο...

---

Για τα παιδιά μας... τις ελπίδες μας

Η ιστορία με τον Στέλιο Κούλογλου είναι γνωστή. Ο άνθρωπος που έκανε αγαπητή την τηλεόραση με τα τα «Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα», που έβαλε τα ξένα ντοκιμαντέρ στη σωστή τους θέση στην εκτίμηση του κοινού, επιστρέφει μετά την... εκπαραθύρωσή του από την ΕΡΤ.

Όχι μέσω ενός άλλου τηλεοπτικού σταθμού, αλλά του... internet. Της μεγάλης δύναμης που έχουμε στο σπίτι μας και δεν έχουμε ακόμα κατανοήσει τις δυνατότητές του.

Ο ίδιος αποφάσισε να δημιουργήσει τη δική του διαδικτυακή τηλεόραση που φιλοξενεί το «Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα», αλλά δίνει παράλληλα αρκετές δυνατότητες, τόσο στην ενημέρωση, όσο και στην ψυχαγωγία με ξένα ντοκιμαντέρ και ταινίες με υποτιτλισμό.

Η ηλεκτρονική σελίδα είναι στο www.tvxs.gr.

Ο ίδιος ο Kούλογλου παρουσίασε το εγχείρημα σε συνέντευξη τύπου πριν από μία εβδομάδα, τονίζοντας ότι «είμαστε σε μια μεταβατική εποχή και σύντομα ή θα κοιτάμε τηλεόραση από τον υπολογιστή μας ή θα σερφάρουμε στη μικρή οθόνη. Θέλω να αξιοποιήσω τις δυνατότητες αλληλεπίδρασης με το κοινό που μου δίνει το διαδίκτυο. Το σκεφτόμουν πριν από την εκπαραθύρωσή μου από την ΕΡΤ, είχαμε κάνει κάποιους σχεδιασμούς οι οποίοι επιταχύνθηκαν μετά τις εξελίξεις»...

Το μενού του tvxs.gr, που είναι ελεύθερα προσβάσιμο, χωρίς συνδρομή καθώς μοναδικό του έσοδο είναι οι διαφημίσεις, εκτός από το «Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα» διαθέτει εκπομπές όπως: «Πίσω σελίδες». «Blog in», «Τεχνολογίες», «Συνταγές» (για τη γενιά των 700 ευρώ), ξένες ταινίες και ντοκιμαντέρ με υποτιτλισμό. Ήδη έχει «ανέβη» η πρώτη και πρόκειται για τη νέα ταινία του Mάικλ Μουρ.

Το tvxs.gr  παρουσιάζει δικές τους έρευνες, νεώ σε ξεχωριστό χώρο, ανεβάζει βίντεο χρηστών του διαδικτύου.

Λοιπόν; Μας ενδιαφέρει μια τέτοια εναλλακτική μορφή ενημέρωσης; Νομίζω ναι. Είμαστε ενεργοί πολίτες και δεν μαρέσει να καθόμαστε με τις ώρες αποχαυνωμένοι μπροστά σε μια τηλεόραση.

Έτσι κι αλλιώς όλο και πιο σπάνια είναι τα ποιοτικά προγράμματα που μπορείς να δεις στην τηλεόραση. Άσε που ο ελεύθερος χρόνος μας λιγοστεύει, απελπιστικά, μέρα μέ τη μέρα...

Να, γιατί το internet γίνεται όλο και πιο χρήσιμο, όλο και πιο απαραίτητο. Το διαπιστώνετε και από τα Blog μας. Η μετάδοση της πληροφορίας γίνεται πολύ σύντομα και με ασφάλεια. Μπορούμε να διαβάσουμε, να σχολιάσουμε, να γράψουμε, να... μιλήσουμε, να ενημερωθούμε, να συμμετέχουμε πιο ενεργά στη ζωή.

Τα κομπιούτερ μας είναι πια εργαλεία που με τις δυνατότητες τους μας ενώνουν. Αρκεί να μη φτάσουμε στο άλλο άκρο: την απομόνωση. Αλλά νομίζω πως είμαστε στοιχειωδώς ευφυείς για να μην πέσουμε στην παγίδα.

πατήστε την...

---

Μερικές ακόμα φωτογραφίες από το χωριό...

Σας το χρωστάγαμε... Μερικές ακόμα φωτογραφίες από την εξόρμηση του Σαββατοκύριακου στο χωριό...

Χρώματα υπέροχα στη γαλήνη του χωριού...


Ο πλάτανος αρχίζει και... χάνει τα φύλλα του σιγά σιγά...


Το ίδιο και οι συκιές με τις βερικοκιές...


Μόνο κάτι μήλα έχουν μείνει ακόμα πάνω στη μηλιά...

ΚΙ ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑΚΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΦΙΛΗ ΓΙΟΛΑ

One day στην λιακάδα
sitting on the πρασινάδα
where the flowers ανθούσαν
αnd the horses χλιμιντρούσαν
say ο Μήτρος to Κρουστάλλω
-Do you μ' απατάς με άλλο;
κι η Κρουστάλλω σαν το hear
τηνε πιάνει μέγας fear
because τόπε η Μαγδάλω
ότι did it μ' έναν Γάλλο.
αnd the girl πονηρεμένη
lay down σαν πεθαμένη
-Μήτρο μ' if you don't believe me
με το καριοφύλι kill me.
and the Μήτρος που ήταν θύμα
την επίστεψε the βλήμα.

Φθινόπωρο στο χωριό. Μια ευκαιρία για απόδραση το Σαββατοκύριακο...

Φύλλα σκόρπια κάτω. Στην Παναγιά την Καρβουναρέικη...

Κιτρινισμένα φύλλα... Στην πρώτη βροχή, στο πρώτο φύσιμα του αέρα θα σκορπίσουν...

Δίπλα στο δρόμο. Το άρωμά τους "τρυπάει" τις μύτες....

Παντού ίδιο "κλίμα"... Το φθινόπωρο είναι μια γλύκα στο χωριό...

Ήρεμο, ήσυχο το πρωί της Κυριακής... Ψυχή δεν κυκλοφορεί... Ευκαιρία για μια βόλτα.

Η κλιματαριά έχει χάσει ήδη τα φύλλα της...

Το πατρικό του Αβραμόπουλου στο Ελληνικό Γορτυνίας...

Και τα φύλλα της συκιάς δοκιμάζονται από το φθινόπωρο...

Ήταν κάτι που έπρεπε να παραδεχτώ ότι το είχα αμελήσει. Κακώς διότι αφορά τη ζωή και ως τέτοιο όφειλα να το έχω σ’ ένα υψηλό επίπεδο φροντίδας. Ωστόσο συνέβη και τώρα είπα να «ταχτοποιήσω» τις εκκρεμότητες.

Οδηγώ δίκυκλη μοτοσικλέτα περισσότερα  από 20 χρόνια. Δώδεκα χρόνια μια μικρή πενηντάρα βέσπα που με εξυπηρέτησε ιδανικά τα πρώτα χρόνια που έπιασα δουλειά στην ΠΕΤ ΟΤΕ. Η απόσταση Σεπόλια - Ομόνοια, ήταν ένα παιχνίδι τη δεκαετία του 80 με πολύ λιγότερα αυτοκίνητα στους δρόμους...

Τα πρώτα 10 χρόνια οδηγούσα έτσι, χωρίς δίπλωμα. Έβλεπαν οι τροχονόμοι έναν... σοβαρό κύριο να οδηγεί μοτοσικλέτα και δεν με σταματούσαν ποτέ για έλεγχο. Συζητώντας με έναν φίλο ασφαλιστή, με έπεισε πως αφού ξέρω να οδηγώ γιατί να μην βγάλω δίπλωμα; Άλλωστε για το πενηνταράκι το δίπλωμα το έδινε η Τροχαία. Πήγα λοιπόν και κάναμε κάποια οκτάρια ένα πρωινό σ’ ένα παράπλευρο του Κηφισού δρόμο στα Σεπόλια. Την πρώτη φορά χωρίς καμιά προεργασία και δοκιμή -είχα βλέπεις υπερβολική εμπιστοσύνη στον εαυτό μου- αφού αδηγούσα μια δεκαετία στην Αθήνα... κόπηκα γιατί πάτησα το πόδι μου κάτω.

Τη δεύτερη ήμουν πιο τυχερός! Τα πήγα καλά και... πήρα το δίπλωμα. Δυο χρόνια αργότερα ο φίλος μου Δημήτρης Ασημακόπουλος, λόγω του προβλήματος στην σπονδυλική του στήλη, μου πούλησε τη 200άρα βέσπα του. Αλλά το δίπλωμα δεν είχε πια ισχύ. Ήταν μόνο για μηχανή 50 κυβικών...

Όλο έλεγα «θα πάω να βγάλω δίπλωμα» κι όλα το ανέβαλα. Μια φορά έφτασα στη σχολή οδηγών, έκανα τα χαρτιά μου, αλλά την ίδια εποχή η κόρη μου που έκλεινε τα 18 ήθελε να βγάλει κι αυτή δίπλωμα για αυτοκίνητο. Το ίδιο και η γυναίκα μου. Ε, έβγαλαν αυτέςκι εγώ έμεινα πάλι στο... ράφι της αναμονής.

Πάνε τώρα τέσσερα (4) χρόνια που πήρα την καινούρια βέσπα beverly. Λέω, αυτή τη φορά θα το κάνω... Τον Απρίλη που μας πέρασε χτύπησα την πόρτα μιας σχολής οδηγών στη γειτονιά που μένω. Τους είπα το πρόβλημα και τους ζήτησα, αν δεν είμαι συνεπής να με «ενοχλήσουν». Έδωσα και μια προκαταβολή 100 ευρώ, πιο πολύ για να δεσμευτώ εγώ, και πήγα και σε ένα μάθημα οδήγησης, μια Κυριακή πρωί.

Κι απάνω που το’ χα πάρει ζεστά το πράμα μου... κλέβουν τη μηχανή. Τρεις μέρες μετά η Ασφάλεια Αθηνών μου τη βρήκε, αλλά εγώ είχα «παγώσει» πάλι. Όλο και κάποιες προτεραιότητες έβγαιναν στη ζωή. Όλο και πιο πίσω το άφηνα το δίπλωμα οδήγησης της μηχανής.

Eυτυχώς από τη σχολή οδηγών «κράτησαν» αυτό που τους είχα ζητήσει. Να με ενοχλούν, να μου υπενθυμίζουν την υποχρέωσή μου να βγάλω το δίπλωμα.

Έτσι σήμερα, στο Χολαργό, θα περάσω από εξετάσεις στον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Εκατόν εβδομήντα δύο ερωτήσεις ζητούν απάντηση. Το Σαββατοκύριακο πήρα μαζί μου το βιβλιαράκι. Και σαν σχολιαρούδι  έβαλα κάτω τον κώλο μου και διάβασα.

Οι συνθήκες στο χωριό είναι εκπληκτικές γι’ αυτή τη δουλειά. Να’ ναι ησυχία στο σπίτι, πρωί, πριν ακόμα ξυπνήσουν οι άλλοι, να ακούγονται μόνο τα πουλιά που κελαηδούν έξω και οι λίγες σταγόνες της βροχής κι εγώ, δίπλα στην αναμμένη στόφα να... διαβάζω το βιβλιαράκι μου και να ετοιμάζομαι...

Δεν έχω άγχος. Γνωρίζω και οδηγώ, χωρίς σοβαρά προβλήματα, τόσα χρόνια. Ακόμα και κάτι να πάει στραβά και να... κοπώ θα επιμείνω και θα το πάρω.

Μια διευθέτηση που έπρεπε να έχω κάνει κάνει εδώ και χρόνια θέλω να ολοκληρώσω. Και κάτι μου λέει πως όλα θα πάνε καλά σήμερα...

Ο κήπος αποχαιρετά τις παλιές καλές μέρες του. Το χειμώνα που έρχεται δεν έχει κανένα μέλλον.

Τα κατάφερα στα γραπτά: Πέρασα!

Ιδού και οι... αποδείξεις!

Εδώ δώσαμε τα γραπτά στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές...

Ξημερώματα οκτώ παρά πέντε στο Χολαργό. Με τα χαρτιά στο χέρι περιμένουν καμιά 30αριά παλικαράκια και κανα δυο κοπέλες. Δεν υπάρχει κανείς υπεύθυνος να ρωτήσουμε τι κάνουμε. Απλά, περιμένουμε να περάσει η ώρα…

Το χαρτί μας λέει για 8.15. Ο καιρό χειμωνιάτικος. Κάτι μαύρα σύννεφα απειλούν με βροχή… Δίπλα τρία αγόρια λένε και γελάνε, εμπειρίες από φίλους σχετικά με τις εξετάσεις για τα μηχανολογικά. Είναι μαθητές λυκείου γιατί σε λίγο το γυρίζουν στο σχολείο τους και τις απουσίες…

Έχω πάρει από την καντίνα ένα διπλό espresso και πίνω γουλιές περιμένοντας. Και ταυτόχρονα ρίχνω κλεφτές ματιές στο βιβλιαράκι «βοήθημα υποψηφίων οδηγών Μοτοσικλετών με το σύστημα εξέτασης Η/Υ.

8.20 ανοίγει η πόρτα από τους εξεταστές. Μας βάζουν σε μια μικρή αίθουσα για να μας πάρουν τα στοιχεία. Τα καθίσματα είναι λίγα. Οι περισσότεροι είναι όρθιοι. Διαβάζουν αργά – αργά έναν κατάλογο. Είναι δύο άτομα οι εξεταστές. Ένας ηλικιωμένος κύριος και μια κυρία.

Εννέα παρά είκοσι μπαίνουμε στην αίθουσα εξετάσεων. Μια κυρία αυστηρή μας επισημαίνει τη θέση στον υπολογιστή που θα καθίσουμε. Μας ζητά να απενεργοποιήσουμε τα κινητά και να ξεκινήσουμε όλοι μαζί. Ένα τέταρτο περίπου είναι ο χρόνος που έχουμε στη διάθεσή μας. Κι άλλος τόσος  για να βγουν τα αποτελέσματα. Πέτυχα. 10 στα δέκα! Απάντησα σωστά σε όλες τις ερωτήσεις. Το επόμενο βήμα είναι να δώσω οδήγηση. Εν αναμονή ημερομηνίας….

Ευτράπελο: Ένας υποψήφιος οδηγός δεν γνωρίζει ελληνικά. Ζητά να εξεταστεί στη γλώσσα του, τα ρωσικά. Αφού διαβουλεύονται μεταξύ τους οι υπεύθυνοι του ζητούν να πάει απέναντι στη Νομαρχία, να του δώσου το Ο.Κ. Το κάνει. Επιστρέφει αλλά δεν τους φτάνει. Του ζητούν να γράψει με ελληνικά στην αίτησή τους ¨Επιθυμώ να εξεταστώ στα ρωσικά». Πώς να το κάνει ο άνθρωπος; Δηλώνει αδυναμία.

Το δωμάτιο αναμονής είναι μικρό. 6Χ5 περίπου. Και υπάρχει ένας εκκωφαντικός θόρυβος σαν από μετασχηματιστή υψηλής τάσης.

Δέκα στα δέκα οι απαντήσεις μου στον Η/Υ...

Αθήνα 9,45 το πρωί σήμερα. Ο καιρός συννεφιασμένος. Η κίνηση μικρή στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας...

ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ πρωταθλήτριες στο κάπνισμα αναδεικνύονται οι Ελληνίδες- οι καπνίστριες έχουν αυξηθεί κατά 20% μέσα στην τελευταία δεκαετία. Οι Έλληνες από την πλευρά τους, κατατάσσονται τρίτοι στην κατάταξη των... θεριακλήδων. Το αποτέλεσμα είναι πως το μονοξείδιο του άνθρακα- ο «κλέφτης» του οξυγόνου από τον ανθρώπινο οργανισμό- ρέει άφθονο στο αίμα μας...

Κατά τη διεξαγωγή έρευνας, 6.991 Έλληνες- καπνιστές και μη- κλήθηκαν να φυσήξουν σε έναν δοκιμαστικό σωλήνα, με σκοπό να καταγράψουν οι ερευνητές το εκπνεόμενο μονοξείδιο του άνθρακα (CΟex). Τι ανακάλυψαν; Ότι το 50% των καπνιστών εκπνέουν πάνω από 8,5 ppm (σωματίδια ανά εκατομμύριο) μονοξείδιο του άνθρακα, δηλαδή περισσότερο από το ανώτατο επιτρεπτό όριο που έχει θεσπιστεί από την Ε.Ε. Μάλιστα, ο δοκιμαστικός σωλήνας χτύπησε «κόκκινο» για το 15% των Ελλήνων καπνιστών, αφού οι μετρήσεις ξεπέρασαν τα 15 ppm. Αρνητική εντύπωση προκαλεί και το γεγονός ότι τα γραφεία και τα νοσοκομεία (!) φαίνεται να είναι οι πιο επιβλαβείς για την υγεία χώροι:

24,4 ppm και 24,1 ppm αντίστοιχα ήταν το μέσο επίπεδο του εκπνεόμενου μονοξειδίου του άνθρακα σύμφωνα με τις μετρήσεις. Και βέβαια, όσο πιο πολλά τσιγάρα καπνίζει κανείς τόσο περισσότερες ανάσες οξυγόνου κόβει από τον οργανισμό του: στο ένα τσιγάρο τα ppm δεν ξεπερνούν τα 5, ενώ στα δύο πακέτα αγγίζουν τα 35...
«Νέφος»
Από το «νέφος» όμως που προκαλούν οι καπνιστές μολύνονται και εκείνοι που δεν έχουν βάλει τσιγάρο στο στόμα τους! Αρκεί κανείς να αναλογιστεί πως ενώ ο μέσος όρος εκπνεόμενου μονοξειδίου του άνθρακα για τους μηκαπνιστές Ευρωπαίους φτάνει στα 3,5 ppm, για τους Έλληνες σκαρφαλώνει στα 5,7 ppm.
Έτσι άλλωστε εξηγείται και το γεγονός πως η Ελλάδα έχει σπάσει το ρεκόρ των θανάτων από παθητικό κάπνισμα: περίπου 560 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους κάθε χρόνο.
Παρ΄ όλα αυτά, και ενώ το υπουργείο Υγείας έχει θέσει ως άμεσο στόχο να κοπεί... μαχαίρι το κάπνισμα στους δημόσιους χώρους το 2010, για να κόψουν οι Έλληνες το τσιγάρο πρέπει να πληρώσουν! Και αυτό γιατί δεν προβλέπεται η αποζημίωση των θεραπειών που συμβάλλουν σημαντικά στη διακοπή του καπνίσματος.

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Μάρθα Καϊτανίδη από ΤΑ ΝΕΑ της 06/11/2008

Έτσι ήταν κάποτε η Ακαδημία Πλάτωνος... Σήμερα;

Ένα καταπληκτικό βίντεο!

Το βίντεο αυτό φτιάχτηκε από τον Κώστα Κίτσιο, μέλος της Επιτροπής Κατοίκων που όλο αυτό τον καιρό έδωσε μαζί άλλους τη μάχη του για την ιστορία της Ακαδημίας Πλάτωνα. Με την ερασιτεχνική του κάμερα έκανε ένα πολύ ωραίο βιντεάκι. Χαρείτε το!

Υπάρχουν γειτονιές που όταν περπατάς στους δρόμους τους ένα άρωμα σε μεθάει. Άλλοτε από δάφνες και άλλοτε από μυρτιές. Γειτονιές, που η τεχνογνωσία και το μπετόν δεν μπόρεσαν να σβήσουν την αίγλη τους. Όσο "φιλότιμα" κι αν προσπάθησαν. Γειτονιές που παλεύουν και επιμένουν καρφωμένες σε εποχές αλλοτινές. Τότε που το πράσινο ήταν περισσότερο και οι άνθρωποι δεν έμοιαζαν με καλοκουρδισμένα ρομπότ. Τότε που οι φιλόσοφοι έθεταν τα ερωτήματά τους για τη ζωή και τον άνθρωπο.

Μια τέτοια γειτονιά είναι και η Ακαδημία Πλάτωνος. Σπουδαία και με μεγάλη ιστορία , που παραμένει θαμμένη μέσα στα ερείπια του χρόνου. Που ξεχάστηκε και αφέθηκε. Ο τόπος όπου ο Πλάτωνας δίδασκε. Ο κήπος όπου ο φιλόσοφος πριν από πολλούς αιώνες μαζί με τους μαθητές του ανακάλυπτε τη ζωή. Είναι πραγματικά απίστευτο ότι ο χώρος αυτός ακόμη και σήμερα κρατάει την αύρα του παρελθόντος.

Ένας περίπατος μέσα στο πάρκο και θα ακούσετε κελαηδήματα πουλιών και θροίσματα δέντρων. Μέσα στην καρδιά της πόλης που λίγα μέτρα πιο πέρα βρυχάται.

Τον παράδεισο αυτόν, που παρόλο που παραμελήθηκε, είναι τόπος περισυλλογής και εκτόνωσης των πιτσιρικάδων, κάποιοι θέλουν να τον μεταμορφώσουν σε κόλαση. Να γκρεμίσουν ξανά πάνω στα χαλάσματα του παρελθόντος και να σβήσουν όλες τις μνήμες, όλες τις αναμνήσεις. Να αλλάξει η εικόνα της γειτονιάς μας κι εκεί που σήμερα είναι το ιστορικό πάρκο να γίνουν κτίρια που θα καταπιούν την ιστορία μας και το οξυγόνο μας. Κτίρια έτοιμα να κατασπαράξουν τα παιδιά μας, που ζουν και κινούνται γύρω τους.

Σε μια πόλη που έχει τόσο μεγάλη ιστορία, το να εξαφανίζεις κομμάτια της ακούγεται εγκληματικό. Κι εδώ πρέπει να σταθούμε. Εδώ πρέπει να στραφεί η προσοχή μας και ο κοινός μας αγώνας. Πέρα από χρωματικές διαφορές, πέρα από προσωπικές σκοπιμότητες. Γιατί είμαστε όλοι πολίτες στον τόπο τούτο. Ζούμε και κινούμαστε μέσα του. Είμαστε η γειτονιά. Αυτό που κάνει τα άψυχα να παίρνουν ζωή και να είναι ζωντανά. Εμείς δίνουμε το οξυγόνο και η γειτονιά παραμένει ζωντανή.

Η αρχή έγινε. Ο κόσμος ενημερώθηκε, ξεσηκώθηκε και αντέδρασε. Είπε ένα ηχηρό «ΟΧΙ» στα σχέδια όσων θέλουν να αλλάξουν την πορεία της ιστορίας της περιοχής. Είπε «ΟΧΙ» στα κτίρια της Νομαρχίας. Είπε «ΝΑΙ» στη ΖΩΗ, την ΕΛΠΙΔΑ για το αύριο.

Μαζί του και άνθρωποι που έτρεξαν πίσω από τα φώτα και την προβολή. Άνθρωποι που δούλεψαν και κουράστηκαν για να μπορέσουμε όλοι μαζί να κάνουμε το πρώτο βήμα. Άνθρωποι που βοήθησαν για να πάρει σάρκα και οστά ο αγώνας τούτος. Μαζί μας και ο Τύπος. Τα ΜΜΕ. Ο ΣΚΑΙ. Που αφιλοκερδώς διοργάνωσε τη μεγάλη συναυλία για να δείξουμε ότι η φωνή μας είναι δυνατή. Μια συναυλία διαμαρτυρίας που ο κόσμος τίμησε.

Βρεθήκαμε όλοι εκεί. Τραγουδήσαμε, γνωριστήκαμε, χαμογελάσαμε ο ένας στον άλλον. Σφίξαμε το χέρι ο ένας του άλλου. Άνθρωποι ξένοι μέχρι χτες, αλλά της ίδιας γειτονιάς. Άνθρωποι τόσο μακρυά, αλλά και τόσο κοντά. Και μέσα από τα τραγούδια μας χαμογελώντας κοιτάξαμε το αύριο με αισιοδοξία. Γιατί πιστεύουμε ότι η Ζωή θα κερδίσει.

Σήμερα, είμαστε στην επομένη μέρα. Έσβησαν οι προβολείς, η μουσική έπαψε να ηχεί. Και βρεθήκαμε ο καθένας και πάλι στα δικά του. Το πρόβλημα όμως υπάρχει ακόμη. Είναι ζωντανό και απειλεί. Κι εμείς δεν πρέπει να το ξεχάσουμε. Δεν πρέπει την επόμενη μέρα η μνήμη μας να γίνει ατροφική.

Ο αγώνας μας βρίσκεται στο κύριο σημείο του κι εμείς πρέπει να είμαστε εκεί. Έτοιμοι να ενώσουμε και πάλι τις φωνές μας. Έτοιμοι να δείξουμε ότι μπορούμε να γίνουμε μια γροθιά. Μια γροθιά που είναι έτοιμη να δώσει τη χαριστική βολή σε ότι απειλεί εμάς και τα παιδιά μας. Σε ότι θέλει να σβήσει τη Ζωή. Σε ότι θέλει να χαθεί το χαμόγελο από τα χείλη μας.

Είμαστε εδώ έτοιμοι…

 

---

Υπάρχει ανάγκη για αίμα. Όποιος μπορεί...
Υπάρχει ένα παλικάρι 28 ετών στον Ευαγγελισμό που χρειάζεται 40 φιάλες αίμα. Σοβαρό ατύχημα με μηχανή, έχουν  πειραχτεί ζωτικά όργανα. Τα στοιχεία είναι: Μερισιώτης Βαγγέλης, Ευαγγελισμός ΜΕΘ2, ώρες 8.30-14.00 και 15.00-19.00. Προωθείστε το όπου μπορείτε.

Καλημέρα  σας,
Θα  ήθελα την βοήθειά σας για την ζωή ενός φίλου μου. Χρειάζεται να κάνει μεταμόσχευση συκωτιού και πρέπει να βρούμε αίμα αποκλειστικά ομάδας  'Ο αρνητικό'.  Εάν μπορείτε ανακοινώστε το διότι έχει ζωή μία με δύο εβδομάδες. Μπορεί  κάποιος/α από εσάς να έχει αίμα 'Ο αρνητικό' και να του σώσει τη ζωή. Για οποιαδήποτε πληροφορία μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μου,

Σας  Ευχαριστώ

ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ  Γ. ΔΙΟΝYΣΙΟΣ
ΤΗΛ-ΦΑΞ  :26210-35638
___:    6944 434 559

Πατήστε εδώ για να δείτε από ψηλά, από το ελικόπτερο του ΣΚΑΪ την Ακαδημία Πλάτωνος και πώς, ακριβώς, μπορείτε να φτάσετε αύριο στο χώρο που γίνεται η μεγάλη συναυλία.

Να καλωσορίσουμε το Νοέμβρη που μας ήρθε σήμερα. Να το κάνουμε με χαρά και καλή διάθεση. Και τι να πω τώρα εγώ ο μέχρι χθες ανίδεος περί το internet, όταν βλέπω από τον μετρητή που βρίσκεται στη βάση της μπάρας δεξιά, ότι οι επισκέπτες μου ξεπέρασαν τους 50.000; Είναι τρέλα. Αδυνατώ να το πιστέψω. Κι όμως είναι αλήθεια…

Το Blog αυτό, στους 14 μήνες ζωής του, έχει καταφέρει να προσελκύσει πολλούς ανθρώπους. Άλλοι, οι περισσότεροι, μπαίνουν κατά καιρούς και διαβάζουν τα πόστ, ενημερώνονται, συζητούν στον περίγυρό τους ή μαζί μου το περιεχόμενό τους, αλλά δεν σχολιάζουν. Συνήθως επικαλούνται τεχνικούς λόγους, ότι δεν τα καταφέρνουν, αλλά η αλήθεια είναι ότι αρνούνται να… εκτεθούν δημόσια, να τους δουν κι άλλοι.

Άλλοι έκαναν, από την πρώτη στιγμή, αισθητή την παρουσία τους, στάθηκαν κριτικά απέναντι στα πόστ, διατύπωσαν την άποψή τους, έγραψαν με χιούμορ ή ανέλυσαν τις ιδέες τους. Και κάποιοι έμειναν, μόνιμοι «πελάτες» να βλέπουν τα εσώψυχα που βγάζω στο μεϊντάνι, όλο αυτόν τον καιρό.

Σε όλους, πάντως, φαντάζει παράξενο καθώς διακρίνουν πως δεν έχει να κάνει με πράγματα χιλιοειπωμένα, αλλά με την ίδια τη ζωή και την καθημερινότητα. Την παρακολουθεί και καταγράφει στιγμές. Άλλοτε με την πένα και άλλοτε με το φακό.

Καμιά φορά δημοσιοποιώ τα e-mail που παίρνω από φίλους. Και δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσα φτάνουν καθημερινά. Ανέκδοτα, φωτογραφίες περίεργες, pps, βίντεο… Αν αξίζουν τα μοιράζομαι μαζί σας. Μου αρέσει αυτό. Σας θεωρώ πια δικούς μου ανθρώπους. Τα λέμε, όπως θα τα λέγαμε αν καθόμασταν στη παλιά γειτονιά, έξω στο δρόμο, καλοκαίρι και κουβεντιάζουμε…

Πριν μερικούς μήνες έκανα και το δικό μου site. Πιο προσωπικό. Αφορά τους πολύ δικούς μου ανθρώπους. Η ζεστασιά της ανθρώπινης επαφής όμως είναι εδώ. Σ’ αυτό το Blog.

Καμιά φορά μου λένε φίλοι: Κρατάς μπακ άπ; Αν συμβεί κάτι έχεις αντίγραφο; Όχι δεν έχω. Και ούτε θέλω να κάνω. Ότι έχει γραφτεί εδώ έχει γραφτεί στον καιρό του με αγάπη. Και όχι στο πόδι. Αλλά αν χαθούν δεν θα τρελαθώ κι όλας. Θα είναι, φαντάζομαι, γιατί έκαναν τον κύκλο τους. Και η ζωή συνεχίζεται…

Αλλά εμάς δεν μας απασχολεί αυτή η εκδοχή. Αυτό που ζούμε εδώ είναι ένα πανηγύρι. Οι φωτογραφίες είναι αληθινές, τα κείμενα πραγματικά. Κι έτσι θα συνεχίσουμε να κάνουμε και στις μέρες που θα έρθουν.

Είναι μια δέσμευση κι ένα μεγάλο «ευχαριστώ» σ’ αυτούς τους 50.000+ που εμπιστεύονται τη σελίδα αυτή. Και στις 100.000 με το καλό!

Στην Αθήνα που μένουμε η περιοχή μας έχει μπει πια στο Κτηματολόγιο κι εμείς ως κάτοχοι σπιτιών είμαστε υποχρεωμένοι να τα δηλώσουμε. Αύγουστο ξεκίνησαν τη διαδικασία που δεν είναι καθόλου μα καθόλου μικρή μέχρι να βρεις τα χαρτιά που χρειάζονται, να συμπληρώσεις τα έντυπα, να πληρώσεις τα παράβολα και να καταθέσεις τα δικαιολογητικά.
Εμείς, ως κλασικοί Έλληνες τα αφήσαμε όλα στο τέλος. Η δεύτερη προθεσμία που έδωσαν από το ΥΠΕΧΩΔΕ, η 31η Οκτώβρη, εκπνέει η προθεσμία και κάποιοι σαν και μας βάλαμε τα πόδια στις πλάτες κι αρχίσαμε να τρέχουμε.
Η πρώτη επαφή ήταν με τον λογιστή, ένα παλικάρι κάπου 35 με 40 χρονών που είχε ένα μικρό γραφείο στον ημιώροφο μιας πολυκατοικίας στον Άγιο Ελευθέριο.
Εκμεταλλευτήκαμε το απόγευμα της 24ωρης απεργίας της 21/10/2008 και πήγαμε. Ο Λάμπρος, έτσι τον λένε, είναι ένα χαμογελαστό παιδί και το γραφείο τους είναι γεμάτο ζωγραφισμένα χαρτιά από τα παιδιά του. Πολύχρωμοι πίνακες, ασυνήθιστο για Λογιστικό Γραφείο. Δεν συμφωνεί ότι όλη η ιστορία του Κτηματολογίου γίνεται για καθαρά εισπρακτικούς λόγους και επιμένει ότι αυτό είναι καλό και έπρεπε να είχε γίνει από την περίοδο που το ΠΑΣΟΚ, επί υπουργίας Λαλιώτη στο ΥΠΕΧΩΔΕ. «έφαγαν τα λεφτά της Ε. Ε. χωρίς να κάνουν τίποτα» λέει και επιμένει ότι το Κτηματολόγιο είναι χρήσιμο για μας τους ίδιους καθώς εξασφαλίζει ισχυρούς τίτλους ιδιοκτησίας.
Κοντά δύο ώρες «φάγαμε» μέχρι να ετοιμάσει τα χαρτιά. Του αρέσει να κουβεντιάζει κι όλας και κάθε τόσο διατυπώνει και την άποψή του σε ότι κάνει.
Ωραίος τύπος, φτάνει να μην έχεις δουλειά να σε πιέζει και να απολαμβάνεις την κουβέντα μαζί του τσιγκλίζοντά ς τον με μικρές παρατηρήσεις πάνω σε όσα λέει.
Δύο πακέτα μας έφτιαξε με τίτλους συμβολαίων, έγγραφα, πιστοποιητικά, ΑΦΜ, ταυτότητες. Και στο τέλος δεν ήθελε να πάρει και λεφτά για τον κόπο του. Του άφησα ένα 50 ευρώ για «τον καφέ του». Γέλασε, αλλά τα πήρε...
Την επομένη πήγα στην τράπεζα ALPHA BANK να κόψω παράβολα. 165 ευρώ για τρεις τίτλους. Δύο δικούς μου με τις αποθήκες και έναν της Νίτσας με την αποθήκη. Ουρά κι εδώ. Μισή ώρα μέχρι να φτάσω στα ταμεία.
Διάλεξα να πάω στην Ευρυπίδου ένα, υποτίθεται περιφερειακό γραφείο της ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ Α.Ε. στο κέντρο της Αθήνας και όχι στο Σύνταγμα που θα γινόταν χαμός. Έκανα λάθος. Καθώς οι μέρες πλησιάζουν να τελειώσουν και να εκπνεύσει και η νέα προθεσμία που έδωσε το ΥΠΕΧΩΔΕ παντού γίνεται χαμός.
Στο ισόγειο του κτιρίου, μια «τρύπα» απέναντι από την κεντρική λαχαναγορά κάποιοι συμπληρώνουν τώρα τις αιτήσεις τους. Και στον πρώτο όροφο είναι το αδιαχώρητο από πλευρά κόσμου. Υπάρχει ένα μηχάνημα που «κόβει» νούμερα προτεραιότητας...
Στις 12 το μεσημέρι έκοψα το νούμερο Ε72 και στον φωτεινό πίνακα ήταν ήδη το C02. Τρία τέταρτα αργότερα κι αφού πήγα και πλήρωσα τους λογαριασμούς της ΔΕΗ για τα δύο σπίτια έκανα και μια απόπειρα α πληρώσω και την ΕΥΔΑΠ , αλλά ατύχησα καθώς η ουρά φτάνει μέχρι την Αθηνάς. Έκοψα ένα χαρτί προτεραιότητας, το 20 ήταν στο φωτεινό πίνακα, το 384 πήρα εγώ. Στον πρώτο όροφο της Ευρυπίδου κοντεύει να τελειώσει το γράμμα C. Είναι ήδη στο 94 νούμερο/ Ακολουθούν 99 νούμερα του D και μετά 72 νούμερα του Ε μέχρι να φτάσω να περάσω εγώ. Ελπίζω αυτό να γίνει μέχρι τις 4, πότε να μπορέσω να πάω και από την εφημερίδα.
Έφυγα. Δεν ήταν δυνατόν αν καθίσω να περιμένω. Οι δουλειές «έτρεχαν» στην ΠΕΤ ΟΤΕ. Υπολόγισα το χρόνο και είδα πως με το ρυθμό που πήγαιναν μπορούσα να καθίσω μία με μιάμιση ώρα. Αλλά ξεχάστηκα. Κάθισα κοντά δύο ώρες. και όταν κατά τις τρεις επέστρεψα στην Ευρυπίδου είχε πια «περάσει» το νούμερό μου. ΤΟ επισημαίνω σε έναν νεαρό που ήταν εκεί για να συμπληρώνει τις ομάδες που έστελνε τους πολίτες στον επάνω όροφο, στους νομικούς.
Μου λέει πως δεν μπορεί να κάνει τίποτα και πρέπει να έρθω πάλι. Να πάρω νέο νούμερο και πάλι από την αρχή. Εκνευρίζομαι. Δεν είναι δυνατόν να υποστώ την ταλαιπωρία. Ύστερα το ξανασκέφτομαι. Αδίκως «χαλιέμαι» μαζί του. Ανεβαίνω μόνος μου στον δεύτερο όροφο, στους νομικούς και εξηγώ το πρόβλημα στην προϊσταμένη. Το θεωρεί απόλυτα λογικό να εξυπηρετηθώ και μέσα σε δέκα λεπτά τα χαρτιά μου ελέγχονται.
Η συνέχεια είναι πολύ πιο εύκολη. Στον τρίτο όροφο οι κομπιουτεράδες που κάνουν τις παραλαβές και δίνουν αριθμό πρωτοκόλλου είναι ευγενέστατοι. και σου δίνουν να καταλάβεις τι πρόκειται να γίνει στη συνέχεια. Είναι ίσως που δεν υπάρχει καμιά πίεση από κόσμο εδώ καθώς περνάει από το φίλτρο των νομικών ελέγχων. Τέλειωσα γύρω στις 3.30 και ούτε κι εγώ δεν το πίστευα.
Η ιστορία με το Κτηματολόγιο δεν μας ταλαιπώρησε και πολύ αν και εκκρεμούν δύο αιτήσεις στο υποθηκοφυλακείο Αθηνών για την έκδοση πιστοποιητικών μεταγραφής στα δύο συμβόλαια. Αλλά αυτό δεν είναι βιαστικό. Μπορεί να γίνει και αρχές του 2009, όταν θα έχουν ηρεμήσει τα πράγματα. Απλά πρέπει να γίνει μέχρι του χρόνου, τέτοιον καιρό που θα περάσουμε στη δεύτερη φάση του Κτηματολογίου.

---

Έφαγα το πρώτο μελομακάρονο



Πολύ πρόωρο για τα  Χριστούγεννα  σίγουρα. Ακόμα δεν μπήκε ο Νοέμβρης… Κι όμως υπάλληλοι του Δήμου Αθηναίων πάνω σε τεράστιους γερανούς άρχισαν να βάζουν τα φωτεινά δεντράκια να βάζουν τα φωτεινά δεντράκια στους κεντρικούς δρόμους της πόλης. Δεν τα ανάβουν, βέβαια, αλλά ετοιμάζονται…
Και στο ζαχαροπλαστείο – φούρνο της γειτονιάς το πρωί που πήγα να πάρω γάλα και ψωμί μια νεαρή υπάλληλος μου πρόσφερε το πρώτο μελομακάρονο για φέτος.
«Δεν είναι νωρίς;» παρατήρησα. «Τα αφεντικά μου λένε πως τα μελομακάρονα αρχίζουν να γίνονται ανήμερα του Αϊ Δημήτρη» μου είπε.
Δεν το ήξερα. Δεν έτυχε να το ξανακούσω από επαγγελματίες. Αλλά δεν έχω λόγους να μην τους πιστεύω. Η αγορά θέλει χρόνο να κινηθεί, να ανοίξει τα φτερά της, να δουλέψει. Έτσι πάντα «σπρώχνουν» πιο μπροστά τις μέρες.
Φτιάχνουν κλίμα. Και μαζί με την ψυχρούλα και την αλλαγή της ώρας σε χειμωνιάτικη όλα δείχνουν ότι τα… Χριστούγεννα είναι δυο βήματα έξω από την πόρτα μας. Ας τα… καλοδεχτούμε με τη γλύκα του πρώτου μελομακάρονου.

---

Ελλάδα, γη γεμάτη κανέλα και δυόσμο...

Να, μια ξεχωριστή πρόταση από τον ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ. Χαϊδαρίου που την υιοθετούμε και την προτείνουμε στους ανθρώπους που μένουν Αθήνα και εμπιστεύονται αυτό το Blog. Να σηκωθούμε νωρίς αύριο Κυριακή και να πάρουμε τα παιδιά μας να πάμε στο... Δαφνί. Όχι στο γνωστό ίδρυμα, αλλά δίπλα στη Μονή.
Η Μονή Δαφνίου που συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO υπέστη σοβαρό πλήγμα από το σεισμό του 1999 και από τότε, για εννέα χρόνια, παρέμεινε κλειστή στο κοινό.
Ο ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ. με τέσσερα υπομνήματα προς την 1η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, μία επιστολή στο Συνήγορο του Πολίτη, δεκάδες άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά και δύο ερωτήσεις που κατατέθηκαν στη Βουλή, Μ. Παπαγιαννάκης – Ψαριανός ΣΥΡΙΖΑ (02/2008), Μ. Δαμανάνη ΠΑΣΟΚ (09/2008) κατάφερε με «στενό μαρκάρισμα» να επιταχύνει τις διαδικασίες και να ανοίξει ο προαύλιος χώρος της Μονής στις 15/10/08. Ο Πρόεδρος του ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ. ήταν και ο πρώτος επισκέπτης την ημέρα εκείνη.
Ο ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ. προγραμματίζει επίσκεψη – ξενάγηση στον πανέμορφο χώρο της Μονής, την Κυριακή 26/10/08 στις 11:00 και μετά προτείνει καφέ στον Διομήδειο Κήπο.
Την ξενάγηση θα κάνει η φιλόλογος και Γραμματέας του ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ. Ασημίνα Ζαμπούνη.
Την περιγραφή του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν (1841) και του βυζαντινολόγου Γ. Λαμπάκη θα διαβάσει ο ηθοποιός Λεωνίδας Χρυσομάλλης.
Αξίζει να αναφέρουμε ότι τη Μονή Δαφνίου έχουν ζωγραφίσει και φωτογραφίσει δεκάδες καλλιτέχνες όπως ο F. Perilla 1928, Τάσος, Nelly’s, Fred Boissonnas κ.ά., την έχουν συμπεριλάβει σε μυθιστορήματα μεγάλοι πεζογράφοι όπως ο Εμμανουήλ Ροΐδης στην "Πάπισσα Ιωάννα" (1866), ο Κοσμάς Πολίτης στο "Λεμονοδάσος" (1930) κ.ά. και την έχουν περιγράψει γνωστοί περιηγητές όπως ο Φραγκίσκος Σατωμπριάν (1806), Χανς Κρίστιαν Άντερσεν (ο γνωστός Δανός παραμυθάς) 1841, ο Γουστάβος Φλωμπέρ (1850) κ.ά

---

Μια ώρα περισσότερο ύπνο
Αύριο, τα ξημερώματα της Κυριακής, 26 Οκτωβρίου 2007, λήγει η εφαρμογή του μέτρου της θερινής ώρας και επανέρχεται η κανονική.

---

Οι ώρες που κυλούν...τικ... τακ...τικ...τακ...

                       

Το αφισάκι κάλεσμα για τη συγκέντρωση το πρωί της Παρασκευής. Τα παιδιά της προσωρινής επιτροπής Ακαδημίας Πλάτωνα γέμισαν την περιοχή με ανακοινώσεις περιμένοντας από τον κόσμο να ανταποκριθεί και να δηλώσει παρουσία....

---

Το e-mail που ακολουθεί μου το έστειλε ο Θανάσης Καρδάρας υπάλληλος του ΟΤΕ και νομίζω ότι μπορεί να απασχολεί κι άλλους. Ιδιαίτερα τους γονείς που βλέπει τα παιδιά τους να λαχταρούν φάνε αυτά τα περίεργα κατασκευάσματα των ετοιματζίδικων φαγητών, αντί για τα προσεγμένα θρεπτικά φαγητά του σπιτιού.
Την επόμενη φορά που θα σας ζητήσουν να φάνε αυτά τα… φοβερά γεύματα των διαφημίσεων έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
Αν νομίζεις ότι αυτό που τρως στα McDonald's είναι «κιμάς σόγια» ή κρέας αλόγου, αφού διαβάσεις αυτά που ακολουθούν, θα ευχόσουν να είχες φάει τον υγιεινό «κιμά σόγιας» και το μη τοξικό κρέας αλόγου.
Σύμφωνα με πηγές εξουσιοδοτημένες από το πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, προέκυψε πρόσφατα, ότι το κρέας που χρησιμοποιούν τα McDonald's για τα Χάμπουργκερ, προέρχεται από τεράστια «ζώα», χωρίς πόδια και κέρατα, τα οποία τρέφονται μέσω συνδεδεμένων σωλήνων στα στομάχια τους και που στην πραγματικότητα δεν έχουν κόκαλα, αλλά μικρούς χόνδρους που δεν αναπτύσσονται ποτέ.
Όποιοι τα έχουν δει, διαβεβαιώνουν ότι είναι πολύ αντιπαθή πράγματα, διότι πέρα από το ότι παραμένουν ακίνητα για όλη τους τη «ζωή», δεν έχουν μάτια, ούτε ουρά και σχεδόν δεν έχουν τρίχωμα (!), στην πραγματικότητα τα κεφάλια τους έχουν το μέγεθος της μπάλας του τένις και το μόνο που διαφαίνεται είναι αυτό που τους έχει μείνει για «στόμα».
Δηλαδή δεν έχουν αυτά τα οποία δεν μπορούν να μετατραπούν σε τροφή, τα άχρηστα για τις εταιρείες fast food. Η γενετική παραποίηση την οποία έχουν υποστεί, τα έχει μετατρέψει σε άψυχα αντικείμενα με τρομακτική ζελατινώδη εμφάνιση.
Όταν η κυβέρνηση προσπάθησε να τους αναγκάσει να αποσύρουν τις ανακοινώσεις τους που λένε ότι τα χάμπουργκερ τους έχουν βάση βοδινό κρέας, δικαιολογήθηκαν λέγοντας ότι στα λατινικά «βάση βοοειδών» σημαίνει ΠΡΑΓΜΑ, και ότι παράγουν κρέας ΠΡΑΓΜΑ, οπότε ναι, μπορούν να λένε ότι το κρέας που χρησιμοποιούν έχει ΒΑΣΗ ΒΟΟΕΙΔΩΝ.
Παρόλο που το επιχείρημά τους δεν στέκει και είναι αρκετά δόλιο, η Οικονομική δύναμη είπε ότι το προσυπογράφει, αφού δωροδοκήθηκαν πολλοί άνθρωποι, σε διαφορετικές θέσεις, σε πολύ υψηλά κυβερνητικά κλιμάκια. Για αυτό το λόγο, η McDonalds έχει την πολυτέλεια να ανακοινώνει ότι αυτό που βάζουν στα χάμπουργκερ είναι 100% κρέας που έχει ΒΑΣΗ ΒΟΟΕΙΔΗ, δηλαδή κρέας «ΠΡΑΓΜΑ», εκείνων των πραγμάτων που ξέρουν ότι αφήνουν να μεγαλώνουν σε ψευδό-στάβλους και με Διαδικασίες αμφιβόλου ηθικής.
Αλλά ΠΟΤΕ δε θα δείτε να υπάρχει καμία επεξήγηση ή ανακοίνωση όπου τα McDonald's να λένε ότι το κρέας που χρησιμοποιούν είναι «Βοοειδών», που είναι η κατάλληλη ονομασία για τον γενικό καθορισμό των ταύρων και των αγελάδων. Το χειρότερο από όλα αυτά, δεν είναι ότι τα McDonalds χρησιμοποιούν τη γενετική παραποίηση για να διατηρήσουν μεγαλύτερη την παραγωγή, αλλά ότι αυτό το κρέας, έχει έμμεσες επιπτώσεις στην υγεία.
Οι ουσίες και οι τοξίνες που αναπτύσσουν τα «ΠΡΑΓΜΑΤΑ» που εκτρέφουν τα McDonald's, προκαλούν με το πέρασμα του χρόνου μη αναστρέψιμες ζημιές στην υγεία. Αν νομίζατε ότι αυτό το κάνουν μόνο τα McDonalds, πρέπει να ξέρετε ότι τα χάμπουργκερ των McNuggets και των McPollo, γίνονται από τα περισσεύματα της παραγωγής των KFC (παρακάτω θα διαβάσετε το σημείωμα σχετικά με τα KFC, και θα μάθετε την ποιότητα «φαγητού» που μας πουλάνε).
Τα πρώτα αποτελέσματα λοιπόν, φαίνονται την επομένη που έχετε φάει χάμπουργκερ των McDonald's. Μεγάλο ποσοστό ανθρώπων, υφίστανται δυσπεψία και κολίτιδα. Αρχικά φαινόταν ότι αυτά τα συμπτώματα δεν ήταν ύποπτα αλλά με το πέρασμα του χρόνου, η ΜΗ ΑΝΑΣΤΡΕΨΙΜΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ των έμμεσων επιπτώσεων είναι ευδιάκριτη. Είναι ένα φαινόμενο παρεμφερές με αυτό του AIDS, εφόσον επωάζεται και παραμένει κρυμμένο για πολλά χρόνια, μέχρι τη στιγμή που λίγο - λίγο φανερώνει τις κακοήθεις επιπτώσεις του. Παρόλο που δεν ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις, σε μέρη όπως τον Καναδά, την Αυστραλία και φυσικά τις ΗΠΑ, έχει γνωστοποιηθεί από επιστήμονες ειδικευμένους στο αντικείμενο, ότι η νόσος του Αλτσχαϊμερ σχετίζεται με την κατανάλωση χάμπουργκερ των McDonald's, όπως και άλλες ασθένειες των οποίων η προέλευση δε σχετίζεται με άλλες αιτίες.
Όπως διαπιστώνετε, όλα αυτά είναι εξαιρετικ