Τα διαχρονικά μηνύματα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 22/11/2008
Μπορεί να μη βοήθησε ο βροχερός καιρός στο φετινό γιορτασμό της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, αλλά ο κόσμος στην Αθήνα και σ’ όλη την Ελλάδα, ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα της εσωτερικής φωνής και πήγε στις πορείες διαμαρτυρίας, διαψεύδοντας όλους εκείνους που τις προηγούμενες μέρες διατύπωναν την άποψη πως σιγά – σιγά φθείρεται στο πέρασμα του χρόνου αυτή η επέτειος.
Τριάντα πέντε χρόνια από τον Νοέμβρη του ‘ 73 τα μηνύματα της εξέγερσης είναι διαχρονικά. Το βασικό σύνθημα των φοιτητών «Ψωμί - Παιδεία – Ελευθερία» θα μπορούσε να διατυπωθεί και σήμερα.
Ο κόσμος αισθάνεται έντονα μια ανασφάλεια για το αύριο καθώς ακούει να συρρικνώνονται θέσεις εργασίας από την παγκόσμια οικονομική κρίση. Φοβάται ότι οι φούσκες στα χρηματιστήρια της Αμερικής και ολόκληρου του κόσμου κάποια στιγμή, όχι πολύ μακριά, θα «ακουμπήσει» και την πραγματική οικονομία και τότε… θα ξαναπούμε το ψωμί – ψωμάκι.
Σε ότι αφορά την Παιδεία, παρ’ όλο που έχουν καλυτερεύσει πολλά πράγματα σε σχέση με το ’73, είμαστε ακόμα πολύ μακριά από το να πιστωθεί ο κρατικός προϋπολογισμός με κείνο το περιβόητο 5% που θα δώσει τη δυνατότητα στην εκπαιδευτική κοινότητα να «ανασάνει» και να παρουσιάσει ένα καλύτερο έργο.
Δυστυχώς πάντα οι πρώτες περικοπές από την Παιδεία αρχίζουν με τα γνωστά θλιβερά αποτελέσματα σε ότι αφορά την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών.
Καθόλου καλύτερα δεν είναι τα πράγματα στον τομέα της Ελευθερίας. Έχουμε την ψευδαίσθηση πως ο καθένας μπορεί να διατυπώνει ελεύθερα την πολιτική του άποψη. Στην πραγματικότητα τώρα, μπορούν να μας παρακολουθούν και να μας καταγράφουν καλύτερα με τη σύγχρονη τεχνολογία που διαθέτουν.
Ωστόσο οι πολίτες δεν το βάζουν κάτω. Αλλάζουν τη μορφή του αγώνα, αλλά δεν μπαίνουν στο περιθώριο, δεν αποσύρονται, δεν… αποστρατεύονται, όπως πολύ θα το ήθελαν οι κρατούντες.
Επιμένουν να συσπειρώνονται σε επιτροπές, σε πρωτοβουλίες και δράσεις και κάθε τόσο δημιουργούν την έκπληξη σε όλους εκείνους που συμβιβάστηκαν.
Ξεφυτρώνουν στις γειτονιές τέτοιες κινήσεις. Και συμμετέχουν άνθρωποι της διπλανής πόρτας, πέρα από πολιτικό –ιδεολογικές διαφορές και κυρίως χωρίς πια τα κόμματα να μπορούν να μπουν εμπόδιο σ’ αυτή την ενωτική κίνηση που φέρνει ορατά αποτελέσματα πολύ γρήγορα.
Τίποτα, λένε, από τους αγώνες δεν πάει χαμένο. Κι έχουν δίκιο όσοι το λένε. Γι’ αυτό και κάθε χρόνο η πορεία προς την αμερικανική πρεσβεία θα έχει όλο και περισσότερο κόσμο. Και το μήνυμα, με πολλαπλούς αποδέκτες θα λέει ξεκάθαρα: «είμαστε εδώ και επιμένουμε να αγωνιζόμαστε και να διεκδικούμε το δίκιο». Εκείνα τα παλικάρια που έπεσαν στο Πολυτεχνείο, αυτοί οι αφανείς ήρωες, γίνονται οδηγοί και «σημαδούρες» στους αγώνες.
Τι κι αν κάποιοι «εξαργύρωσαν» με πολιτικά ή άλλα οφέλη τη συγκυριακή τους παρουσία τους μέσα στο Πολυτεχνείο εκείνες τις δύσκολες μέρες του Νοέμβρη του ’73; Ο κόσμος έχει αναπτυγμένο κριτήριο και ξέρει να χειροκροτεί την αλήθεια και να απορρίπτει το ψέμα.
Να γιατί τα μηνύματα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου ήταν και θα παραμείνουν διαχρονικά. Γιατί οι σπόροι που έριξαν έπιασαν κι έδωσαν καλούς καρπούς.
Το κείμενο αυτό θα δημοσιευθεί αύριο στην εβδομαδιαία εφημερίδα του Ρεθύμνου «ΡΕΘΕΜΝΟΣ» στην ομώνυμη στήλη.

Δυο φωτογραφίες από τη φετινή πορεία προς την αμερικανική πρεσβεία με βροχερό καιρό...

.
Μια νέα εφημερίδα γεννιέται - Να τη δούμε
Αυτή την Κυριακή στα περίπτερα μια νέα εβδομαδιαία εφημερίδα κυκλοφορεί. Αυτή είναι η διαφήμιση που στηρίζει την καμπάνια της. Να την πάρουμε, να τη δούμε, να την κρίνουμε αυστηρά κι αν αξίζει να την... ξαναπάρουμε.
Το τελευταίο αντίο...

.



































