Περπατώντας ανάμεσα στους ανθρώπους στη λαϊκή αγορά Κολωνού.... Έχει ένα ξεχωριστό χρώμα όλη η ιστορία...


Θέλω να ψωνίσω φρούτα που μ'αρέσουν, αλλά παρατηρώ και τους ανθρώπους...

Τετάρτη πρωί στη λαϊκή αγορά του Κολωνού. Να πάρω φρούτα για το ψυγείο. Μου αρέσουν τα φρούτα και θέλω να έχω. Περπατώ ανάμεσα στους ανθρώπους. Ψωνίζουν κι έχουν την πλάκα τους όπως το κάνουν. Έχουν στο μυαλό τους το παζάρι. Κάνουν συμφωνίες. Προσπαθούν «κόψουν» από την τιμή. Να «ρίξουν» τον παραγωγό...

Σα να βρίσκεσαι στην αγορά του Αλ Χαλίλι, ανατολίτικο παζάρι... Έχει το αστείο της όλη η ιστορία. Είναι όμορφα στη λαϊκή αγορά. Προσπαθώ να είμαι εκεί κάθε Τετάρτη. Δυο βήματα είναι από το σπίτι. Κι αυτό βοηθάει...

Οι παραγωγοί φωνάζουν, διαλαλούν την πραμάτεια τους. Έχουν τα... καλύτερα. Σίγουρα είναι τα καλύτερα. Δεν μπορεί να κάνουν λάθος. Δεν κάνουν ποτέ λάθος αυτοί. Ξέρουν... Α, είναι ωραίο, γραφικοί οι τύποι στη λαϊκή...

Την επόμενη φορά που θα πάω θα σας πω περισσότερα, αν βέβαια θέλετε κι εσείς να τα μοιραστείτε μαζί μου.

Η Ελλάδα των τρελών αντιφάσεων

H Αθήνα, όπως έγραφε στα 1915 ο Γάλλος αρχαιολόγος Γουστάβος Φουζέρ, είναι η μόνη πόλη στον κόσμο όπου μερικές καταστάσεις, που αλλού θα φαίνονταν υπερβολές μυθιστοριογράφου, δεν αγγίζουν την παραδοξολογία.

Μία πόλη -μία χώρα- που οι κάτοικοί της μιλούσαν και έγραφαν άλλοτε στην καθαρεύουσα, άλλοτε στη δημοτική, ονειρεύονταν την Κωνσταντινούπολη για πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους -οι Πολίτες πάλι όδευαν προς την Αθήνα- αγκάλιαζαν με θέρμη οτιδήποτε προερχόταν από την Ευρώπη (αρχιτεκτονική, ντύσιμο, μαγειρική, μουσική) και ταυτόχρονα υποκλίνονταν στο αρχαίο παρελθόν: Μία χώρα στην οποία ο ιδιωτικός παράγοντας υπερίσχυε του κράτους και τη στερέωση του οποίου στήριξαν οι ευεργέτες, που έχτισαν τα πάντα, ενώ αναφωνούσαν δια στόματος Αλέξανδρου Σούτσου «ουδ' ελάχιστη συνδρομή λαβόντες παρά της Κυβερνήσεως».

Κανείς δεν ξέρει πότε πραγματικά ξεκινούν όλα αυτά, σίγουρα όμως εντείνονται μετά τη συγκρότηση του Ελληνικού Κράτους. Εκεί που ανάμεσα στο παλιό και το καινούργιο συγκρούονται οι συνειδητές ιδεολογίες που βασίζονται στη συστηματική σκέψη της Ευρώπης, με τις αυθόρμητες νοοτροπίες της ανατολίτικης παράδοσης και ο διανοούμενος Μάρκος Ρενιέρης δημοσιεύει (1842) το άρθρο «Τι είναι η Ελλάς; Ανατολή ή Δύσις;», δίλημμα που δεν έχει απαντηθεί ακόμη και σήμερα και δεν έχει υπάρξει συμφωνία στο ποιον δρόμο θέλουμε να ακολουθήσουμε.

Μετέωροι και ωραίοι
Το κακό είναι ότι στην περίπτωσή μας η αντιφατικότητα όχι μόνο συνεχίστηκε και στη μετέπειτα ιστορία μας, αλλά -χωρίς διάθεση μεμψιμοιρίας- μας κατατρύχει ανά τους αιώνες. Εχουμε Θερμοπύλες αλλά και Εφιάλτη, έχουμε τον Επιτάφιο του Περικλή αλλά και την καταδίκη του για κακοδιαχείριση, έχουμε το 1821 αλλά και τον εμφύλιο, έχουμε τον Κολοκοτρώνη πρώτα θριαμβευτή ύστερα φυλακισμένο, έχουμε το έπος του 1940 και τον αδελφοκτόνο Γράμμο και τόσες άλλες ανακολουθίες που αν συγκεντρωθούν μαζί γράφεται βιβλίο. Στα παραπάνω παραδείγματα, αλλά και όσα θα ακολουθήσουν από τον ελληνικό κοινωνικό βίο του σήμερα, η ύπαρξη δύο τελείως διαφορετικών, εντελώς αντίθετων πόλων είναι κάτι παραπάνω από εμφανής. Μοιάζει αυτή η χώρα να ταλαντεύεται σαν το απόλυτο, αιώνιο, να εκκρεμμεί ανάμεσα στο μαύρο και το άσπρο και η ταλάντωση να είναι πηγή δημιουργικότητας, αλλά και αιτία δεινών. Γιατί η ύπαρξη αντιφάσεων μαρτυρεί την ανάγκη τους να υπάρχουν, αλλά και τα όρια ανοχής της κοινωνίας, όρια που ενίοτε ξεπερνιούνται. Οι Εικόνες καταγράφουν μερικά από τα σπουδαιότερα σύγχρονα ελληνικά δίπολα που έχουν παρεισφρήσει στο DNA μας και στα οποία όλοι έχουμε πάρει θέση.

Αντιθετικές ιδεολογίες
Το Δημόσιο και ο ιδιωτικός τομέας: Αμφίσημες και οι δύο έννοιες, φορτισμένες από άλλους αρνητικά και από άλλους θετικά, πέρασαν από τα σαράντα κύματα και ακόμα υποφέρουν. Το Δημόσιο -παραδοσιακό αποκούμπι και στόχος ζωής για γενιές Ελλήνων- έδωσε τη θέση του σε ένα νέο Δημόσιο το οποίο έχει περισσότερη ανασφάλεια από ό,τι στο παρελθόν, με την κατεδάφιση του «ιδεώδους» της εύκολης και μόνιμης εργασίας να συνεχίζεται. Αρση της μονιμοποίησης, εθελούσιες έξοδοι, ελαστικές εργασιακές σχέσεις και κάπου στη γωνία παραμονεύει η ιδιωτικοποίηση. Αντίθετα, η επιχειρηματικότητα, αφού πρώτα δαιμονοποιήθηκε τη δεκαετία του ‘80, έζησε κι αυτή τη χρυσή εποχή της, από τα μέσα της δεκαετίας του '90 και μετά.

Πριν από λίγες μέρες, ο Δημήτρης Μαύρος, Δ.Σ. της MRB Hellas, παρουσίασε τα πορίσματα της έρευνας «Εταιρική κοινωνική ευθύνη και υπεύθυνη κατανάλωση 2008». Θέμα της έρευνας ήταν η σχέση των Ελλήνων με την εταιρική κοινωνική ευθύνη και ο τρόπος με τον οποίο βλέπουν οι Ελληνες τη σύγχρονη εταιρεία. Τα αποτελέσματα ανάγκασαν τον ερευνητή να χρησιμοποιήσει εκφράσεις που συνήθως αποφεύγει. «Σε αυτήν τη χώρα οι γέννες γίνονται με τα πόδια να έρχονται πρώτα», είπε, εννοώντας ότι είμαστε ανάποδοι και εξήγησε γιατί το κλίμα είναι τόσο εχθρικό απέναντι στον ιδιωτικό τομέα. «Ο Ελληνας ενθουσιάζεται και απογοητεύεται εύκολα. Σήμερα νιώθει απογοήτευση από τις επιχειρήσεις». Τονίζοντας την έντονα αντιφατική συμπεριφορά των Ελλήνων παρουσίασε ένα πολύ ιδιαίτερο εύρημα: το 75% των Ελλήνων θεωρούν ότι οι επιχειρήσεις πρέπει να συνεργάζονται με τις μη κυβερνητικές οργανώσεις (π.χ. Greenpeace), αν θέλουν να αλλάξουν το προφίλ τους και να δείξουν κοινωνικά υπεύθυνο πρόσωπο, ενώ την ίδια στιγμή οι μισοί Ελληνες πιστεύουν ότι οι σχέσεις των οργανώσεων αυτών με τις επιχειρήσεις βλάπτουν τις πρώτες! Θα αποφασίσετε;

Εργασία και χαρά: Συνεχίζουμε με τα των εργασιακών γιατί εκεί φαίνεται πως ο Ελληνας ζει σε έναν απίστευτο... παραλογισμό. Οι Ελληνες εργάζονται αρκετά πάνω από το μέσο όρο των Ευρωπαίων, καθώς οι εργασιακές ώρες τους ανέρχονται σε περίπου 43 την εβδομάδα όταν ο μέσος ευρωπαϊκός όρος είναι 41, ενώ οι αργίες δεν είναι τόσο πολλές όσο νομίζουμε. Από την άλλη, ο βασικός μισθός στην Ελλάδα ανέρχεται σε περίπου 70-75% του μέσου ευρωπαϊκού. Η απίστευτη στα μάτια οποιουδήποτε Βορειοευρωπαίου αντίφαση του να εργαζόμαστε περισσότερο και να αμειβόμαστε λιγότερο από αυτούς (και να πληρώνουμε για έναν καφέ ή ένα μπουκάλι φρέσκο γάλα πολύ περισσότερο) είναι απλώς αδιανόητη, αλλά για μας μοιάζει απόλυτα φυσική.

Πατρίκιοι και πληβείοι αγρότες: Τα θερμοκήπια της Ιεράπετρας αξίζουν χρυσάφι. Ακόμα και σήμερα, τρεις δεκαετίες μετά την είσοδο της χώρα μας στην ΕΕ οι επιδοτήσεις αλλά και οι κλιματολογικές συνθήκες εξασφαλίζουν στους αγρότες της Κρήτης υψηλά εισοδήματα. Το κατά κεφαλήν αγροτικό εισόδημα στον Νομό Λασιθίου είναι ένα από τα τρία μεγαλύτερα στην Ευρώπη, όταν στον Νομό Φωκίδας ή σε ορισμένες περιοχές της Ηπείρου είναι από τα χαμηλότερα. Οι δύο ταχύτητες αγροτών ήταν πάντα ένα από τα εντυπωσιακά ελληνικά δίπολα. Η συνεχιζόμενη υποστήριξη αγροτικών μοντέλων όπως αυτά του θεσσαλικού κάμπου, εκτός από κατασπατάληση της ενέργειας (π.χ. το βαμβάκι που καλλιεργείται εκεί είναι υδροβόρο) ευνοεί το χάσμα μεταξύ των φτωχών και πλούσιων αγροτών διότι, όπως μας επεσήμανε ο καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας Αλέξανδρος Σαρρής, «ευνοούνται καλλιέργειες που θέλουν μεγάλες εκτάσεις και τις μεγάλες εκτάσεις κατέχουν οι ισχυροί αγρότες».

Αντιφατικές νοοτροπίες
Χρέη και μεγάλη ζωή: «Ηθελα κι εγώ να νιώσω όπως οι εκείνοι που είχαν έναν λογαριασμό στην Ελβετία». Ετσι δικαιολόγησε ένας από τους εγχώριους εμπλεκόμενους στο σκάνδαλο της Siemens, τη συμμετοχή του στο κύκλωμα «τρωκτικών» που γέμισε τις τσέπες του. Τον πιστεύουμε διότι γνωρίζουμε την ψυχοσύνθεση του στερημένου για πολλά χρόνια λαού. Ταυτόχρονα όμως, οι τράπεζες, οι ελληνικές αυτήν τη φορά, βρίσκονται χαμηλά στην εκτίμηση των πολιτών, όπως έχει διαφανεί σε έρευνες εταιρικής φήμης και εμπιστοσύνης. Λογαριασμοί στην Ελβετία και υπανάπτυξη στην ελληνική ύπαιθρο, ταξίδια για ψώνια στο Λονδίνο ή το Μιλάνο και μεγάλα τμήματα του ελληνικού πληθυσμού κάτω από το όριο της φτώχειας είναι το δίπολο που βιώνει αυτή η χώρα, ήδη από τη δεκαετία του '50. Τι κι αν οι Ελληνες χρωστούν «ένα κάρο» λεφτά στις τράπεζες εξαιτίας δανείων και καρτών (το 51,4% των Ελλήνων χρωστά σε δάνεια και κάρτες, ενώ ο δανεισμός αντιστοιχεί στο 41% του ΑΕΠ); Αφού το λέει και η σχιζοφρενική παροιμία μας: Η φτώχεια θέλει καλοπέραση.

Ωχαδερφισμός και εθελοντισμός: Λένε πως οι σύγχρονες ρίζες του ωχαδερφισμού βρίσκονται στη δεκαετία του '80, όταν το Κράτος μεγάλωσε και κάποιος άλλος έπρεπε να τα σκεφτεί όλα και να αναλάβει -αντί για εμάς- όλες τις ευθύνες. Το 2004 μια νέα πτυχή της ελληνικής πραγματικότητας ανέτειλε και, ως φαίνεται, θα αποτελέσει το νέο δίπολο του 21ου αιώνα. Οι εθελοντές των Ολυμπιακών συνεχίζουν σήμερα μια παράδοση που βρίσκεται κόντρα στον παραδοσιακό ελληνικό ωχαδερφισμό. Πριν από λίγες ημέρες μιλούσαμε με τον δήμαρχο Βύρωνα, Νίκο Χαρδαλιά, ο οποίος μέσω του Συνδέσμου Προστασίας Ανάπτυξης Υμηττού συντονίζει, μεταξύ άλλων, το έργο δεκάδων εθελοντών. «Είναι άνθρωποι σαν όλους εμάς, από όλες τις οικονομικές κοινωνικές τάξεις που κανονίζουν και παίρνουν τις άδειές τους, έτσι ώστε να βρίσκονται στο βουνό για να το προσέχουν», λέει με ικανοποίηση για το επίπεδο των ανθρώπων που φυλάνε καλοκαιριάτικα τον Υμηττό. Την ίδια στιγμή ο ίδιος δεν χάνει την ευκαιρία να χτυπήσει την άλλη πλευρά του σύγχρονου Νεοέλληνα, όλους εκείνους που με κάποιας αμφίβολης αξιοπιστίας τίτλους ιδιοκτησίας, σέρνουν τον δήμο στα δικαστήρια και διεκδικούν ότι απέμεινε από το βουνό.

Μέσα και έξω από το «κουτί»: Ο Γιάννης Αναστασάκος της AGB Hellas συνηθίζει να λέει ότι «άλλο το τι ισχυριζόμαστε για τη σχέση μας με την τηλεόραση κι άλλο αυτό που πραγματικά δείχνουν τα μηχανάκια της εταιρείας». Κι έχει δίκιο. Ο μέσος όρος τηλεθέασης στην Ελλάδα έχει ξεπεράσει τις 3 ώρες την ημέρα κι ας αναθεματίζουμε όλοι μας το Μέσο. Ταυτόχρονα, οι καφετέριες στην Ελλάδα βογκάνε από το καθισιό των Νεοελλήνων, σε σημείο που οι μαγαζάτορες να πουλούν αβλεπί τον καφέ 5 ευρώ. Πώς εξηγείται ότι έχουμε έναν από τους υψηλότερους δείκτες τηλεθέασης παγκοσμίως και ταυτόχρονα φημιζόμαστε για τα «τραπεζάκια έξω»; Πώς τα προλαβαίνει όλα ο μπαγάσας ο Ελληνας; Διάθεση να υπάρχει.

Διατροφή και σκουπίδια: Οποιος κάνει μια βόλτα στο Ηράκλειο Κρήτης θα εκπλαγεί από τον αριθμό των υπέρβαρων και των παχύσαρκων παιδιών που κυκλοφορούν. Στην πόλη - σύμβολο του νησιού, που φημίζεται για την εξαιρετική διατροφή, δεν υπάρχουν πολλές λεπτές σιλουέτες. Σύμφωνα με έρευνες τα Ελληνόπουλα είναι αυτή τη στιγμή τα πιο παχύσαρκα παιδιά στην Ευρώπη, ενώ η Κρήτη είναι μία από τις περιοχές στις οποίες το πρόβλημα είναι έντονο. Η μεσογειακή διατροφή, πλούσια σε φυτικά κι όχι σε ζωικά έλαια, όσπρια, λαχανικά, έχει αντικατασταθεί από το fast food, το σουβλάκι, τις τηγανητές πατάτες και την πίτσα, με το 60% των Ελλήνων να παραγγέλνει ή να τρώει «απ' έξω», δύο φορές την εβδομάδα.

Η παγκόσμια εξαίρεση
Πως τα βλέπει όλα αυτά η Σώτη Τριανταφύλλου; Τι πιστεύει; Η σπουδαία αυτή εκπρόσωπος της σύγχρονης γενιάς λογοτεχνών μας μίλησε και μας έκανε την καρδιά «περιβόλι». «Ευτυχώς», όπως θα μας πει στο τέλος αυτής της χειμαρρώδους κατάθεσης σκέψης, «δεν είμαστε όλοι ίδιοι». Ιδού λοιπόν:

«Είμαστε μανιοκαταθλιπτικοί: περνάμε από την εθνικιστική έξαρση στην αυτοταπείνωση, από την απαξίωση της Δύσης στην ευρωλιγούρα. Μας χαρακτηρίζει κρίση ταυτότητας: οι Ελληνες είναι κατακερματισμένοι? εκτός από τον ταξικό διχασμό -που εκφέρεται με τριτοκοσμικό τρόπο (νεόπλουτοι, κάστες, μαζική φτώχεια)- μας χωρίζει πολιτιστική άβυσσος- Ευρωπαίοι υπό την έννοια του τρόπου ζωής δεν είμαστε? ούτε «oriental» είμαστε- είμαστε η παγκόσμια εξαίρεση. Σε μερικούς αρέσει: ο καθημερινός σουρεαλισμός- οι ρωγμές του συστήματος- η ελευθερία που επιτρέπουν αυτές οι ρωγμές.

Στην Ελλάδα, η ανομία γίνεται ανεκτή και σε μερικές περιπτώσεις ενθαρρύνεται: πρόκειται σίγουρα για μια αρετή- η αυστηρή νομοθεσία, οι οργανωμένοι θεσμοί, η ευταξία υπονομεύουν την ατομική ελευθερία. Εξίσου την υπονομεύει το έλλειμμα της παιδείας, η παρεμβατική Εκκλησία, ο παραδοσιακός συντηρητισμός και ο κομφορμισμός: είμαστε μια θεοκρατία, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, όπως το Ιράν. Μια θεοκρατία όπου, ευτυχώς για όλους μας, το «σύστημα» τρίζει- όλα είναι τσακισμένα, όλα χρειάζονται διόρθωμα. Ζούμε σε περιβάλλον μολυσμένο και κακόφωνο, τουριστικό. Για την πλειονότητα των μη Ελλήνων αποτελούμε ένα εκτεταμένο Club Mediterranee, γραφικό, χαοτικό και δυσανάλογα ακριβό.

Κανείς δεν μας παίρνει στα σοβαρά: η διεθνής μας πολιτική και η διπλωματία μας συμπληρώνουν το πορτρέτο της μικρής, αβλαβούς χώρας που ταλαντεύεται ανάμεσα στην ανυπακοή και τη δουλοπρέπεια. Ωστόσο, ας μην πετάμε το νεκρό βάρος του καραβιού μαζί με τους επιβάτες: στην Ελλάδα υπάρχει αγάπη και φιλία, μια μορφή θέρμης που λείπει από τις βορειότερες χώρες- υπάρχει φιλοξενία και, καμιά φορά, η προχειρότητα και η απειθαρχία καταλήγουν σε μια μάλλον ευχάριστη ευελιξία. Εχουμε μακρύ δρόμο μπροστά μας αν θέλουμε να ξεπεράσουμε τον πολιτισμό του reality show, του κομπολογιού, του μουστακιού και του φαστφουντάδικου («ελληνικά» σουβλάκια και παγκόσμια χάμπουργκερ)- αλλά, δεν είμαστε όλοι ίδιοι, δεν είμαστε ίδιοι».

Στα χαρακώματα
Αριστερά - Δεξιά -Το πιο αιματηρό δίπολο της σύγχρονης Ελλάδας, που σιγά - σιγά γίνεται όλο και πιο αχνό. Η Αριστερά δεν είναι αυτή που ήταν, η Δεξιά μπορεί να είναι και ΠΑΣΟΚ ή το αντίστροφο.

Eντεχνο - λαϊκό
Κρατάει χρόνια αυτή η μετά μουσικής κόντρα, χωρίς θύματα προς το παρόν. «Δημιουργοί» και «εμποράκοι», «αυθεντικοί» και «δήθεν», «τέχνη» και «σκουπίδια», εσύ αποφασίζεις. Ολυμπιακός - Παναθηναϊκός -Διαφορά που δεν έχει στη βάση της πολιτικούς, οικονομικούς, θρησκευτικούς ή άλλους προφανείς λόγους. Αν οι ομάδες είναι ιδέες, τότε αυτή είναι η σύγχρονη μεταφυσική της Ελλάδας, για την οποία κάποιοι πεθαίνουν.

Δεν μας χωράει ο τόπος
Τις τελευταίες δεκαετίες όλοι ήθελαν να εγκαταλείψουν τη μονοκατοικία των προβλημάτων, για να πάνε στην απαστράπτουσα πολυκατοικία. Τώρα που χτίστηκαν όλα και το «παρόν» δόθηκε αντιπαροχή άπαξ και διαπαντός, οι ίδιοι αναζητούν διέξοδο στη μεζονέτα των προαστίων. Πουθενά δεν βολευόμαστε. «Μόλις ήρθαμε και θέλουμε να φύγουμε», που έλεγε και ο Χάρρυ Κλυνν.

Δύση και Ανατολή
«Μου χάλασες την Ελλάδα», είπε κάποτε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης στον Καποδίστρια. «Γιατί;», αποκρίθηκε εκείνος. «Γιατί έπρεπε να το κάμεις το κράτος πέντε χρόνια φράγκικο [ευρωπαϊκό] και 15 να το αφήσεις τούρκικο [ανατολίτικο]· μετά είκοσι χρόνους να το κάμεις φράγκικο για δέκα χρόνια και να το αφήσεις δέκα χρόνια τούρκικο και μετά πάλι είκοσι χρόνους φράγκικο [...]». Βιαστήκαμε ή αργήσαμε να εξευρωπαϊστούμε; Ιδού η μεγάλη απορία, που σώζεται ως ανέκδοτο ήδη από τα πρώτα μεταεπαναστατικά χρόνια.

60%: Θα φάμε...
Στη χώρα της Μεσογειακής Διατροφής, η πλειονότητα παραγγέλνει απέξω, δύο φορές τουλάχιστον την εβδομάδα, και την ίδια στιγμή το 54% πιστεύει ότι ο κλάδος της ταχείας εστίασης δεν προσφέρει προϊόντα ποιότητας.

50%: ...Θα πιούμε
Οι μισοί Ελληνες χρωστούν στις τράπεζες, και την ίδια στιγμή σε έρευνα (Tradelink, 2007) για τη φήμη των κλάδων της ελληνικής οικονομίας, μόνο το 19% έχει θετική άποψη για αυτές (στον τομέα «συναισθηματικό δέσιμο»), ενώ το 32% αρνητική.

180 λεπτά: ...στην tv θα κοιμηθούμε
Βλέπουμε τηλεόραση κατά μέσο όρο τρεις ώρες την ημέρα, αλλά προλαβαίνουμε να πίνουμε τον καφέ μας έξω -περισσότερο από κάθε άλλο Ευρωπαίο μάλιστα- και να δουλεύουμε περισσότερο στην Ευρώπη.

«Οι Ελληνες εiναι σαν μεγaλα παιδιa. Μόνο και μόνο επειδή πιάνουν στο στόμα τους ένα πράγμα πείθονται πως είναι εύκολο, ύστερα πως έγινε κιόλας· ανταμείβονται με τις λέξεις και μένουν αδρανείς». -Η ελληνική ανακολουθία λόγων και πράξεων ιδωμένη μέσα από τα μάτια του Γάλλου αρχαιολόγου Ζορζ Περό, που επισκέφθηκε την Ελλάδα το 1860.

Η λύση του μυστηρίου
Στο βιβλίο του Αλέξη Πολίτη «Ρομαντικά Χρόνια: Ιδεολογίες και νοοτροπίες στην Ελλάδα του 1830 - 1880» παρουσιάζονται οι αντιφάσεις του νεαρού ελληνικού κράτους και οι αιτίες τους. Ο συγγραφέας, καθηγητής βυζαντινής και νεοελληνικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης, διατυπώνει την άποψη ότι οι «παλιμβουλίες» που ταλάνισαν την Ελλάδα, οφείλεται στο ότι δεν υπήρχαν οργανωμένα κοινωνικά σύνολα με συγκροτημένες απόψεις που θα αντιπάλευαν άλλα κοινωνικά σύνολα και θα οδηγούσαν σε κοινωνικές συγκρούσεις και ρήξεις, που με τη σειρά τους θα ξεκαθάριζαν το τοπίο.

Η Γεν. Συνομοσπονδία Καταναλωτών υπενθυμίζει το σημερινό μποϋκοτάζ

Θυμηθείτε το μποϋκοτάζ κατά της ακρίβειας σήμερα, όπως κάθε Πέμπτη, "έως ότου διαμορφωθούν δίκαιες τιμές στα τρόφιμα", που μας καλεί να συμμετέχουμε η Γενική Συνομοσπονδία Καταναλωτών Ελλάδος.
Η οργάνωση των καταναλωτών προτρέπει τους αγοραστές, να αγοράσουν μόνο είδη που θα βρουν στις λαϊκές αγορές. Να την ακούσουμε. Έχουμε δύναμη αλλά δεν την εκμεταλλεύομαστε...

Εικονική... αγάπη, της μοδός τελευταία...

Δείτε αυτό το βίντεο με προσοχή παρακαλώ. Μιλάει για μια αγάπη με... ένα ρομπότ. Εκέινος τρελαίνεται στον έρωτα και τη φωνή της. Αλλά δεν πρόκειται για άνθρωπο. Για τους ανθρώπους που εξαντλούνται αποκλειστικά και μόνο στην τεχνολογία. Προσοχή, καραδοκούν τα ρομπότ. Και με ευκολία μπορούν να μας κάνουν να μπερδέψουμε τη ζωη με την πραγματικότητα. Αλλά εμείς δεν... μασάμε, έ;

Επιτυχημένοι άνθρωποι

  epityxia.pps

Αναρωτηθήκατε ποτέ αλήθεια τι είναι επιτυχία; Ποιος μπορεί να θεωρείται επιτυχημένος άνθρωπος; Ιδού ένα pps που θα σας κάνει να αναθεωρήσετε πολλά πράγματα...

Οι μισθοί στην Ευρώπη είναι εγκλωβισμένοι σε μια καθοδική σπειροειδή κίνηση: η συμμετοχή των μισθών στο AEΠ συρρικνώνεται διαρκώς.

Αντίθετα, τα κέρδη των επιχειρήσεων και οι ανισότητες συνεχώς διευρύνονται. Υπάρχει άφθονο χρήμα, αλλά κατανέμεται όλο και πιο άνισα.

Η ΣΕΣ λέει «τέλος πια». «Τέλος» στις επανειλημμένες εκκλήσεις για μισθολογική συγκράτηση και «τέλος» στις κυβερνήσεις και τους εργοδότες που τείνουν να χρησιμοποιούν τους χαμηλούς μισθούς για τους περισσότερους εργαζόμενους ως την μοναδική μεταβλητή προσαρμογής όταν οι καιροί είναι δύσκολοι.

Γι' αυτό η ΣΕΣ ξεκίνησε μια Ευρωπαϊκή καμπάνια για τους μισθούς και οργανώνει μια Ευρω-διαδήλωση στις 5 Απριλίου 2008 στην Λιουμπλιάνα διεκδικώντας υψηλότερους μισθούς. Το ευρωπαϊκό συνδικαλιστικό κίνημα θα στείλει αυτό το μήνυμα στους Ευρωπαίους Υπουργούς Οικονομικών που θα συνεδριάσουν στην Σλοβενία την ίδια ημέρα.

Οι μισθοί στην Ευρώπη: η δυσάρεστη πραγματικότητα

• Για χρόνια, η αγοραστική δύναμη των μισθών στην Ευρώπη βρίσκεται σε στασιμότητα. Επιπλέον η πρόσφατη έκρηξη τιμών ενέργειας και τροφίμων σε συνδυασμό με τις πολύ χαμηλές αυξήσεις μισθών διαβρώνει ακόμα περισσότερο την αγοραστική δύναμη των μισθωτών,
• Οι Ευρωπαίοι εργαζόμενοι διαθέτουν προσόντα και είναι παραγωγικοί, όμως, μόνον οι εταιρείες επωφελούνται από τα προσόντα και τις δεξιότητές τους. Από το 1997, η αναλογία των κερδών στο ΑΕΠ έχει αυξηθεί πάνω από 3%. Σε απόλυτους αριθμούς, αυτό αντιπροσωπεύει μια ανακατανομή του εισοδήματος προς τα κέρδη, κέρδη που ανέρχονται σε 2.500 ευρώ ανά μισθωτό,
• Οι ανισότητες επίσης εκρήγνυνται στην Ευρώπη. Το 2005, η ομάδα που αντιπροσώπευε το 20% των υψηλότερων εισοδημάτων, κέρδιζε πέντε φορές περισσότερο από το 20% των χαμηλότερων εισοδημάτων. Το 2000, το χάσμα μεταξύ πλουσιότερων και φτωχότερων περιορίστηκε σε μια αναλογία 3.5,
• Η μισθολογική στασιμότητα για ένα όλο και πιο μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού έρχεται σε αντίθεση με τον πλούτο μιας μειοψηφίας: οι 20 πιο υψηλά αμειβόμενοι πρόεδροι Ευρωπαϊκών επιχειρήσεων κερδίζουν κατά μέσο όρο 8.5 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο ή 300 φορές περισσότερα από τον μέσο Ευρωπαίο εργαζόμενο! Ο πλούτος αυξάνεται, αλλά η κατανομή μισθών είναι άδικη,
• Οι γυναίκες, οι νέοι και οι μετανάστες υποφέρουν περισσότερο από μισθολογικές διακρίσεις σε σχέση με άλλες κατηγορίες. Υπάρχει μια μισθολογική διαφορά της τάξεως του 15% μεταξύ ανδρών και γυναικών χωρίς να υπάρχει ένδειξη για συρρίκνωση αυτού του χάσματος,
• Τριάντα εκατομμύρια εργαζόμενοι στην Ευρώπη -ένας στους επτά - είναι χαμηλόμισθοι. Το φαινόμενο των «εργαζόμενων φτωχών» έχει αυξητική τάση,
• Οι εργαζόμενοι του δημόσιου τομέα έχουν θιγεί ιδιαίτερα από τις πολιτικές εξυγίανσης του προϋπολογισμού. Η μισθολογική συγκράτηση σε αυτόν τον τομέα είναι ακόμα πιο έντονη σε σχέση με τον ιδιωτικό τομέα. Και τώρα που οι δημόσιοι προϋπολογισμοί άρχισαν να «νοικοκυρεύονται», αυτοί οι ίδιοι εργαζόμενοι καλούνται ξανά από τους Υπουργούς Οικονομικών να δώσουν το παράδειγμα συνεχίζοντας να αποδέχονται την μισθολογική συγκράτηση,

Οι συνέπειες για την Ευρώπη: μια αποδυναμωμένη οικονομία και μια κατακερματισμένη κοινωνία

• Η υπερβολική μισθολογική συγκράτηση απειλεί τη δυναμική της εγχώριας ζήτησης. Είναι επιβλαβής για την οικονομική ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Αυτή είναι η κατάσταση τώρα σε πολλές χώρες της Ευρώπης,
• Το επιχείρημα ότι τα κέρδη του σήμερα είναι οι επενδύσεις του αύριο και οι θέσεις εργασίας της επόμενης ημέρας, δεν ισχύει πλέον σε μια ολοκληρωμένη Ευρωπαϊκή οικονομία. Αφού η ζήτηση είναι χαμηλή και απειλεί να παραμείνει χαμηλή, οι Ευρωπαϊκές εταιρείες μερικές φορές χρησιμοποιούν τα πλεονασματικά κέρδη τους για να εμπλέκονται σε χρηματοοικονομική κερδοσκοπία αντί να διοχετεύουν τα κέρδη αυτά σε παραγωγικές επενδύσεις,
• Η αύξηση των αβέβαιων συμβάσεων απασχόλησης, η ανασφάλεια των εργαζόμενων, οι μισθοί φτώχειας και η απουσία μιας δίκαιης κατανομής κερδών και μισθών διαβρώνουν τα κίνητρα των εργαζόμενων και την διάθεσή τους να προχωρήσουν σε καινοτομίες και υψηλότερη παραγωγικότητα στο χώρο δουλειάς,
• Οι αυξανόμενοι αριθμοί εργαζομένων φτωχών καταδεικνύουν το πώς έχει αποδυναμωθεί το Ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο από το κοινωνικό ντάμπινγκ και την μονοδιάστατη οικονομική σκέψη. Στην Ευρώπη, υπάρχουν τώρα περισσότεροι εργαζόμενοι φτωχοί παρά άνεργοι φτωχοί: 18,9 εκατομμύρια έναντι 6,9 εκατομμυρίων!,
• Η Ευρώπη χάνει τη μάχη της παγκοσμιοποίησης. Ο ανταγωνισμός με χώρες όπως η Κίνα μέσω χαμηλών μισθών και αβέβαιων εργασιακών συνθηκών είναι πολύ μεγάλο λάθος.

Για όλους αυτούς τους λόγους:

• λέμε όχι στους εργοδότες που πιέζουν τους εργαζόμενους να αποδεχθούν τη μισθολογική συγκράτηση ενώ δεν εφαρμόζουν τις ίδιες αρχές στους εαυτούς τους,
• λέμε όχι σε όλους αυτούς που επιτίθενται στα συνδικάτα διότι οι εργαζόμενοι διεκδικούν αυξήσεις της αγοραστικής τους δύναμης και των κατώτατων μισθών,
• λέμε όχι στους Υπουργούς Οικονομικών, οι οποίοι συστήνουν μια μισθολογική πολιτική για τους εργαζόμενους του δημόσιου τομέα που περικόπτουν την αγοραστική δύναμη παρεμποδίζοντας τους μισθούς να συμβαδίζουν με τον πληθωρισμό,
• λέμε όχι στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα όταν εμπλέκεται στις αυτόνομες συλλογικές διαπραγματεύσεις.

ΤΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ:
Καλύτερους μισθούς για μια καλύτερη Ευρώπη

• Αύξηση δίκαιων μισθών και της αγοραστικής δύναμης για την τόνωση της οικονομίας και τη δημιουργία περισσότερων και καλύτερων θέσεων εργασίας,
• Ισχυρότερες συλλογικές διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό των στρατηγικών συγκράτησης των μισθών που ρισκάρουν να στρέψουν τους Ευρωπαίους εργαζόμενους τον έναν ενάντια στον άλλον,
• Πραγματική μισθολογική ισότητα για άνδρες και γυναίκες,
• Ίση αμοιβή για ίση εργασία για όλους τους εργαζόμενους, συμπεριλαμβανόμενων των εποχιακών και των αποσπασμένων εργαζόμενων,
• Αξιοπρεπείς κατώτατοι μισθοί που θα σταματήσουν την εκμετάλλευση των πιο ευάλωτων,
• Μισθολογική συγκράτηση για τους ανώτερους μάνατζερς και παρακολούθηση των υψηλότερων μισθολογικών ανισοτήτων,
• Αγώνα κατά της ανασφάλειας των εργαζόμενων μέσα από πιο ισχυρά δικαιώματα για όλους,
• Περισσότερες ευκαιρίες για τη δια βίου μάθηση,

Για αρκετά χρόνια προσπαθούσα να βρω γιατί αισθάνομαι κουρασμένος και κατηγορούσα την έλλειψη ύπνου. Τώρα όμως ξέρω τον πραγματικό λόγο...
Είμαι κουρασμένος γιατί δουλεύω υπερβολικά!
Ο πληθυσμός αυτής της χώρας είναι 11.000.000.
Τα 5.100.000 είναι συνταξιούχοι και βρέφη... Μας μένουν λοιπόν 5.900.000 για να κάνουν τη δουλειά.
Από αυτούς τα 3.000.000 είναι σε σχολεία (Δημοτικό μέχρι Μεταπτυχιακά), άρα μένουν 2.900.000 για να κάνουν τη δουλειά..
Από αυτούς, 800.000 είναι στο στρατό (αξιωματικοί και φαντάροι) και μας μένουν 2.100.000 να κάνουν τη δουλειά.
Βγάλε έξω και 1.500.000 δημοσίους υπαλλήλους άρα μένουν 600.000 να κάνουν τη δουλειά.
Αν σκεφτείς ότι κάθε χρονική στιγμή, στα νοσοκομεία υπάρχουν 188.000, μας μένουν 412.000 για να κάνουν τη δουλειά.
Επίσης υπάρχουν 358.998 στις φυλακές.
Μας μένουν 53.002 για να κάνουν τη δουλειά.
Αν σκεφτείς ότι οι άνεργοι είναι 53.000 πολύ εύκολα
καταλαβαίνεις ότι μένουν μόνο 2 για να κάνουν τη δουλειά.
Εσύ κι εγώ.
ΚΙ ΕΣΥ ΚΑΘΕΣΑΙ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ E-MAIL!!!!!

Και ξαφνικά σα να άνοιξαν οι ουρανοί και όλοι ασχολούνται με τα Blog. Όλου εκτός από αυτούς που πολύ καιρό τώρα έχουν πέσει με τα μούτρα και μαθαίνουν τις τεράστιες δυνατότητες που δίνουν για μια νέα μορφή επικοινωνίας στους ανθρώπους, σε διαφορετικά μέρη.

Κι όλα αυτά με αφορμή την ιστορία με το Press-gr. Οι εφημερίδες του Σαββατοκύριακου έδωσαν μεγάλα αφιερώματα. Μιλούν με ειδικούς που καταθέτουν τις απόψεις τους για τούτο το νέο που έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Θυμάστε ότι ακριβώς μ' αυτή την αφορμή έγραψα κι εγώ στο κομμάτι μου για το «ΡΕΘΕΜΝΟΣ» και τη στήλη μου «Επισημάνσεις» στο φύλλο του Σαββάτου που μας πέρασε.

Ένα καλό σημείωμα για το διαδίκτυο και τα Blog είδα στο «Βήμα» της 13/2/2008. Ανάλυση για το διαδικτυακό «κίνημα» που καθημερινά εισβάλλει δυναμικά κατακτώντας και την ελληνική κοινωνία.

Ένα εκπληκτικό άρθρο του συγγραφέα Νίκου Δήμου που μιλάει για την τεχνοφοβία του σημερινού Έλληνα και εξηγεί πως και γιατί «κόλλησε» ο ίδιος, καθώς αναφέρει ότι υπήρξε φανατικός χρήστης του ιστολογίου, το οποίο μάλιστα έφτασε να απασχολεί τόσο μεγάλο μέρος του χρόνου του ώστε αναγκάστηκε να τι κλείσει.

Τρως, πράγματι «κόλλημα». Το καταλαβαίνω κι εγώ ώρες - ώρες. Είμαι διαλυμένος από τη δουλειά κι όμως, αντί να βρω λίγο χρόνο να ξεκουραστώ μου αρέσει να περνώ αρκετό χρόνο στον υπολογιστή μου καταθέτοντας τις απόψεις μου πάνω σε ζητήματα όχι μόνο προσωπικά αλλά και της επικαιρότητας.

Και ίσως επειδή το έχω πάρει πολύ προσωπικά αυτό Blog νευριάζω κάθε φορά που βλέπω άσχετους να προσπαθούν να κάνουν πολιτική με το διαδίκτυο. Ένας υπέροχος τρόπος να επικοινωνούμε είναι και τίποτα άλλο παιδιά! Ξακαβαλίστε το καλάμι...

Νίκος Ζουμπουλάκης

Μήπως πρέπει να δούμε κάτι άλλο;

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ - ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΕΑ ΕΓΣΣΕ

Πραγματοποιείται την Πέμπτη 6/3/08 και ώρα 12:00 στα γραφεία της ΕΣΕΕ (Μητροπόλεως 42, Αθήνα), νέα συνάντηση διαπραγμάτευση, για την  Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας έτους 2008 μεταξύ της ΓΣΕΕ και των Εργοδοτικών Οργανώσεων (ΣΕΒ - ΓΣΕΒΕΕ - ΕΣΕΕ).

Η ΓΣΕΕ απαιτεί και διεκδικεί ουσιαστικές και πραγματικές αυξήσεις μισθών και ημερομισθίων που θα αποκαθιστούν και θα βελτιώνουν την αγοραστική δύναμη των εργαζομένων, η οποία έχει μειωθεί δραματικά λόγω και της ανεξέλεγκτης ακρίβειας των τιμών.

Οι εργαζόμενοι με τις μαζικές απεργιακές κινητοποιήσεις τους έστειλαν ισχυρό μήνυμα προς τους Εργοδότες και την κυβέρνηση ενώ δηλώνουν αποφασισμένοι να συνεχίσουν και να κλιμακώσουν τον αγώνα για την ικανοποίηση και λύση των οικονομικών και θεσμικών αιτημάτων τους.

Ελπίζουμε οι εργοδότες να προσέλθουν στη συνάντηση με ουσιαστικά βελτιωμένη οικονομική πρόταση και ουσιαστική απάντηση στα θεσμικά μας αιτήματα που θα ικανοποιούν τις δίκαιες απαιτήσεις μας, διαφορετικά ο δρόμος του αγώνα θα είναι και πάλι η απάντηση.

Η σονάτα του σεληνόφωτος...

Νέος πρόεδρος
στον Συνασπισμό

Η «Αυγή» είναι πρωινή εφημερίδα. Κανονικά δηλαδή δεν βγάζει φύλλο τη Δευτέρα. Το συνέδριο όμως του Συνασπισμού, τον οποίο στηρίζει πολιτικά η εφημερίδα και η ανάδειξη νέου προέδρου στο κόμμα επέβαλε την ανάγκη έκτακτης έκδοσης. Δείτε και το θέμα που προβάλει στην πρώτη του σελίδα: Ένας πανηγυρικός Τσίπρας, σχεδόν μισή σελίδα και ο τίτλος με «εντολή ενότητας, αισιοδοξίας και αγώνα». Προσέξτε κάτω δεξιά, ο νεαρός Τσίπρας φωτογραφίζεται αγκαλιασμένος με τον Φ. Κουβέλη που ήταν και κείνος υποψήφιος για πρόεδρος. Αυτά σε πρώτο πλάνο. Η συνέχεια θα δείξει πόσο αληθινή είναι η εικόνα.
 

Μια καλή διαφήμιση αθλητικής εφημερίδας

αλλά και πάντα μας βαθαίνει.
Ιάσων Ευαγγελίου 

ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΓΣΕΕ  

Πραγματοποιήθηκε την περασμένη Πέμπτη 7/2/08 μαζική σύσκεψη της ΓΣΕΕ και των Προεδρείων των Ομοσπονδιών και Εργατικών Κέντρων Αττικής  με θέμα:

ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΙΣ 13/2/08

• Στη σύσκεψη εκφράσθηκε η διάθεση όλων των σ. στελεχών για τη μαζική συμμετοχή στην Απεργία στις 13/2/08 και στο Συλλαλητήριο στις 11:00 στο Πεδίο Άρεως για την υπεράσπιση της Δημόσιας Κοινωνικής Ασφάλισης, των εισοδημάτων, την απόκρουση της Ακρίβειας και την διεκδίκηση ικανοποιητικής ΕΓΣΣΕ.
• Κοινό αίτημα όλων των στελεχών ήταν: ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ. ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠ' ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ - ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΜΙΣΘΩΝ, ΗΜΕΡΟΜΙΣΘΙΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ

Ειδικότερα τονίστηκε ότι ενωμένοι διεκδικούμε:

• Την αποφασιστική απόκρουση κάθε απόπειρας αύξησης των ορίων ηλικίας, μείωσης των συντάξεων (γυναικών και ανδρών). Καταβολή των θεσμοθετημένων πόρων και εξόφληση όλων των οφειλόμενων ποσών στο ΣΚΑ.
• Ειδικότερα για την κατηγορία των Βαρέων και Ανθυγιεινών, επιβεβαιώθηκε η απόφαση για την διατήρηση της ενιαίας λίστας των ΒΑΕ αλλά και την προσθήκη όλων των επαγγελμάτων και κατηγοριών που έχει προτείνει η ΓΣΕΕ.
• Το Εισόδημα, η Ακρίβεια και η Φορολογία έχουν οδηγήσει στα όρια εξαθλίωσης εργαζόμενους και συνταξιούχους γι' αυτό να διεκδικηθεί η αλλαγή της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής και η χορήγηση πραγματικών και ουσιαστικών αυξήσεων, μισθών, ημερομισθίων και συντάξεων.
• Η απόκρουση των ιδιωτικοποιήσεων και της εκποίησης του Δημόσιου Τομέα (Λιμάνια, Ολυμπιακή ,ΕΛΤΑ, ΟΤΕ, ΔΕΗ, κ.λπ).

Το συμπέρασμα της σύσκεψης συνοψίστηκε στο σύνθημα:

«Παιχνίδια μυαλού»- Sleuth

Μια πολύ ωραία ταινία είδαμε την Κυριακή

Πήγαμε στο «Τιτάνια» στην παράσταση των 8,30 και είδαμε την ταινία του Κένεθ Μπράνα «Παιχνίδια μυαλού»- Sleuth με τους εξαίρετους ηθοποιούς Τζούντ Λο και Μάϊκλ Κέϊν. Πρόκειται για το ριμέικ μιας ταινίας που είχε γυριστεί πριν 37 χρόνια με πρωταγωνιστή (στο ρόλο του μικρού τότε ο Μάϊκλ Κέϊν). Τώρα δοσμένο από άλλη πλευρά και με άλλο τέλος, ένα καταβάση θεατρικό έργο με δύο μόνο ηθοποιούς είναι σε θέσει να σε παρασύρει. Δυο λόγια για την υπόθεση του έργου: Ο Μίλο Τίντλ και ο Άντριου Γουάκ προέρχονται από δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους. Ο ένας είναι διάσημος συγγραφέας και ο άλλος άσημος ηθοποιός. Έχουν όμως ένα κοινό: τη γυναίκα του Άντριου. Προκειμένου να γλιτώσει τα χρήματα της διατροφής, που θα έπρεπε να πληρώσει λόγω του διαζυγίου, ο Άντριου προτείνει στον Μίλο να «στήσει» μια ληστεία στο σπίτι του και στη συνέχεια να πουλήσει τα κλοπιμαία, ενώ ο ίδιος θα απαιτήσει αποζημίωση από την ασφαλιστική του. Η συμφωνία φαίνεται δίκαιη. Όμως το κάθε μέρος έχει άλλα στο μυαλό του και δεν θα περάσει πολύς καιρός πριν ο εγωισμός και ο ανταγωνισμός μεταξύ τους ανατρέψει τα πάντα.

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 09/02/2008

Στις 12 Δεκέμβρη βγήκαμε όλοι στους δρόμους για να υπερασπίσουμε την Κοινωνική Ασφάλιση. Η κυβέρνηση όμως, δείχνει ότι δεν κατάλαβε τίποτα και επιμένει στις Αντι-ασφαλιστικές επιλογές της.

Οι συντάξεις παραμένουν σε εξευτελιστικά επίπεδα την ίδια ώρα που η ακρίβεια και το κόστος ζωής «χτυπάνε» κόκκινο.

Τα χρέη και οι υποχρεώσεις του Κράτους προς τα Ασφαλιστικά Ταμεία που φθάνουν τα 12,4 ΔΙΣ € δεν αναγνωρίζονται και δεν καταβάλλονται!!

Η εισφοροδιαφυγή, η μαύρη και ανασφάλιστη εργασία, συνεχίζει ανενόχλητη και στερεί τεράστιους πόρους (πάνω από 4 ΔΙΣ €/ετησίως) απ΄τα Ασφαλιστικά Ταμεία.

Η  κυβέρνηση επιδιώκει αποκλειστικά και μόνο την εξοικονόμηση πόρων. Δηλαδή παίρνει μέτρα σε βάρος των ασφαλισμένων, προωθεί μειώσεις συντάξεων, αυξήσεις ορίων ηλικίας, περικοπή Βαρέων και Ανθυγιεινών, των πρόωρων συντάξεων κλπ. και όλα αυτά χωρίς να εξασφαλίζεται η βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος.

Τα Ταμεία μας λεηλατήθηκαν και στο παρελθόν και πρόσφατα απ΄τα δομημένα ομόλογα και έχουν προκαλέσει νέες ζημιές εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ. Απαιτούμε να γυρίσουν ΟΛΑ τα λεφτά σε ΟΛΑ τα ταμεία, να τιμωρηθούν αυστηρά οι υπεύθυνοι.

Οι προτάσεις για τα Βαρειά και Ανθυγιεινά επαγγέλματα, οδηγούν στο ψαλίδισμα και ουσιαστικά στην κατάργηση τους που σημαίνει τουλάχιστον 5 χρόνια επιπλέον δουλειάς, κάτω από ιδιαίτερα δυσμενείς  και επικίνδυνες συνθήκες εργασίας για πολλούς εργαζόμενους.

Οι μητέρες και οι νέοι βρίσκονται στο μάτι του αντιασφαλιστικού κυκλώνα.

Οι εργαζόμενοι διεκδικούν την εξόφληση των οφειλών, την αύξηση των συντάξεων, την κατάργηση των αντιασφαλιστικών διατάξεων αλλά και νέους πόρους για τη Νέα Γενιά, με τη δημιουργία ενός κουμπαρά «Κοινωνικού Ασφαλιστικού Αποθεματικού», που θα «γεμίζει» από την υπερκερδοφορία των επιχειρήσεων, τα χρηματιστηριακά κέρδη και άλλες πηγές. Να πληρώσουν για την Κοινωνική Ασφάλιση αυτοί που κερδοσκοπούν σε αυτή τη χώρα και δεν πληρώνουν τίποτα!!

Η ακρίβεια καλπάζει ανεξέλεγκτη, η αγοραστική αξία των μισθών μειώνεται δραματικά  ενώ κανένα ουσιαστικό μέτρο δεν λαμβάνεται! Μόνο τον τελευταίο μήνα τα βασικά είδη λαϊκής κατανάλωσης έχουν αυξηθεί κατά 15%, ανοίγοντας το χορό, τα τιμολόγια των ΔΕΚΟ (ΔΕΗ)!

Η Κυβέρνηση προτείνει για το Δημόσιο αυξήσεις 3  και 3,5%, πολύ πιο κάτω απ΄την αύξηση του κόστους ζωής και τις απώλειες του εισοδήματός μας. Συνεχίζεται η άγρια λιτότητα για τους εργαζόμενους και συνταξιούχους, την ίδια ώρα που τα κέρδη των επιχειρήσεων αυξάνονται προκλητικά.

Τα ποσοστά της φτώχειας ξεπερνούν το 20 % του πληθυσμού της χώρας, ενώ καθημερινά αυξάνει ο αριθμός των νοικοκυριών που καταφεύγουν στο δανεισμό, στην απελπισία και στην χρεοκοπία.

Διεκδικούμε και απαιτούμε:

• Πραγματικές και ουσιαστικές αυξήσεις μισθών και συντάξεων τέτοιες που να εξασφαλίζουν ένα ανθρώπινο και αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης για όλους και να προωθούν την σύγκλιση με τους μισθούς της Ε. Ένωσης.
• Χορήγηση τώρα του επιδόματος θέρμανσης, ενίσχυση των κοινωνικών παροχών και ανακούφισης των φτωχών.
• Μείωση των φορολογικών βαρών για τους μισθωτούς, μείωση του ΦΠΑ και των έμμεσων φόρων. Να παταχθεί η παραοικονομία, η φοροκλοπή και η πρακτική των καρτέλ. Να πληρώσουν φόρους οι έχοντες και κατέχοντες.
• Δίκαιη διανομή και αναδιανομή του παραγόμενου πλούτου.

Ταχυδρομείο από... χελώνες!

Αυτή η κάρτα στάλθηκε από την καλή φίλη, σκιτσογράφο, Κατερίνα Μουργινάκη, υποθέτω πριν να τελειώσει το 2007. Σε μένα έφτασε στο γραφείο μου, στην εφημερίδα «Καθημερινή», μόλις χθες... Η ταχύτητα των ΕΛΤΑ είναι παροιμιώδης! Χελώνες κάνουν τις διανομές; Και ήρθε σε εφημερίδα το γράμμα... Σκέψου να ήταν για... κανένα χωριό της επαρχίας. Να τα χαιρόμαστε τα παλικάρια!... Πέρα απ' αυτά, σε ευχαριστώ πολύ Κατερίνα για τις ευχές σου και την κάρτα...

Πώς θα μπορέσεις να επανορθώσεις;
Γιώργης μανουσάκης

Ενώ όλοι ασχολούνται
με ροζ βίντεο και επικήδειους....


Όσο ασχολούνται όλοι με ΜΑΚΗ-ΛΑΚΗ-ΘΕΜΟ-ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗ και λοιπούς
υποκοριστικούς μονοκύτταρους οργανισμούς, η κυβέρνηση και τα media
στέλνουν στον Καιάδα την αλήθεια.
Η κα Μαρία Μαργαρίτη, εκδιώχθηκε κακήν κακώς από το δικαστικό σώμα,
όταν έβγαλε φόρα παρτίδα κονδύλια που προορίζονταν ως οικονομική
ενίσχυση σε σεισμοπαθείς, τα οποία κατασπαράχθηκαν από κρατικούς και
παρακρατικούς φορείς. Παράλληλα, ξεμπρόστιασε ολόκληρο το δικαστικό
σώμα, αποκαλύπτοντας τον ΟΙΚΟ ΑΝΟΧΗΣ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΩΝ
ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ: Εκατοντάδες ανήλικοι έχουν κακοποιηθεί σεξουαλικά (και
πολλές φορές έναντι αμοιβής που απολαμβάνουν δικαστικοί και άλλοι
"μεσάζοντες") σε μυστικό χώρο, ειδικά διαμορφωμένο εντός των
δικαστηρίων!
Η κα Μαρία Μαργαρίτη, προέβη σε απεργία πείνας έξω από το Μέγαρο
Μαξίμου, ζητώντας την πλήρη αποκατάστασή της και την ανάδειξη των
παραπάνω θεμάτων. Όμως, η προσωπική ασφάλεια του κ. Καραμανλή
φρόντισε να την απομακρύνει βίαια, όπως θα δείτε και στο παρακάτω
βίντεο.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο θέμα μέχρι αυτή την στιγμή
ΔΕΝ ΠΡΟΒΛΗΘΗΚΕ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΕΔΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ
ΜΕΣΟ, παρά μόνο από το BBC, ενώ στο YouTube η μαζική διανομή του
βίντεο δεν επιτρέπεται (αναγράφεται η ένδειξη "Embedding disabled by
request")

 

Φυσάει μανιασμένα ο αέρας... Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη Παρασκευή απόγευμα, ώρα 4.05 στα Village του Ρέντη. Έχουμε πάει με τον Λάμπρο να δούμε τον καινούριο Αστερίξ. Στη Δυρραχίου έχει στρώσει με... νεράντζια το οδόστρωμα στο πλάι των πεζοδρομιων. Δεν άφησε ούτε ένα πάνω στα δέντρα ο δυνατός αέρας.

 


Ποιο παρασκήνιο;

Μπορεί να μην έχετε διαβάσει ποτέ αυτή την εφημερίδα ή να μην την έχετε προσέξει ποτέ στο περίπτερο. Ο τίτλος της δείχνει πως εδώ ο αναγνώστης θα βρει πραγματικές αποκαλύψεις. Τώρα τι αποκάλυψη είναι το πρώτο θέμα όπου «όλοι στήριξαν για αρχιεπίσκοπο» τον ίδιο άνθρωπο μόνο αυτοί το ξέρουν. Αν είναι για τέτοια παρασκήνια να δώσει κανείς δύο ευρώ για να την αγοράσει, νισάφι. Εκτός κι αν το DVD για το στοίχημα που δίδει μαζί υπόσχεται περισσότερα κέρδη...

Αποκαλύπτουμε ένα σχέδιο
που χρησιμοποιούν τα κλεφτρόνια
Μήνυμα από το e-mail μου:
Θα ήθελα απλά να μοιραστώ μαζί σας αυτό που όλα τα κλεφτρόνια της Ελλάδας, οι κλειδαράδες και η αστυνομία ξέρουν αλλά κανείς δε μπήκε στο κόπο να μας πει.
Πρόσφατα έκλεισε μια Ελληνική εταιρία κατασκευής κλειδαριών ασφαλείας από την οποία, με κάποιο τρόπο διέρευσαν σε κλεφτρόνια, κλειδιά πασπαρτού που ανοίγουν τις πόρτες ασφαλείας' που οι περισσότεροι από εμάς έχουμε στα σπίτια μας προκειμένου να κοιμόμαστε ήσυχοι.
Το σχέδιο λειτουργεί ως εξής: μπαίνουν ανοίγοντας με το αντικλείδι και χωρίς να αναστατώσουν το σπίτι πέρνουν επιλεκτικά ό,τι τους λείπει. Μετά φεύγουν αφού κλειδώσουν πίσω τους την πόρτα. Αυτό συμβαίνει αρκετές φορές μέχρι τελικά ο νοικοκύρης να αντιληφθεί την (επαναλαμβανόμενη) κλοπή.
Οι κλειδαριές της εταιρίας αυτής, με δεδομένο ότι φτιάχνονταν στην Ελλάδα και ήταν φθηνές, είναι αρκετά διαδεδομένες και χρησιμοποιήθηκαν από αρκετούς εργολάβους και αλουμινάδες.
Η φίρμα της εταιρίας λέγεται "ATRA". Αν δείτε αυτό το όνομα στο κλειδί, την κλειδαριά ή την πόρτα σας, αλλάξτε κλειδαριά άμεσα!
Γνωστοποιήστε το συγκεκριμένο μήνυμα σε όλους όσους νομίζετε ότι μπορεί να τη πατήσουν. Ακόμα και αν αυτό το μήνυμα δεν αφορά εσάς προσωπικά, θυμηθείτε ότι μπορεί να εiναι χρήσιμο σε άλλους.

Στη Μητρόπολη των Αθηνών έσπευσε από τους πρώτους το ζεύγος Καραμανλή να αποχαιρετήσει τον Χριστόδουλο. Δείτε την έκφραση του πρωθυπουργού, σαν να είναι αλλού...





Εκοιμήθη, είναι η αγαπημένη έκφραση των ΜΜΕ, στις 5.15 τα ξημερώματα της Δευτέρας, ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Χριστόδουλος, χάνοντας τη μάχη που έδινε επί επτά μήνες με την επάρατη νόσο. Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος κατέληξε στην κατοικία του, καθώς οι γιατροί σεβάστηκαν την επιθυμία του να μην μεταφερθεί στο νοσοκομείο ό,τι και να του συμβεί. Το μεσημέρι συνεδριάζει εκτάκτως η Διαρκής Ιερά Σύνοδος, προεδρεύοντος του τοποτηρητή. Η σορός του Αρχιεπισκόπου θα εκτεθεί σε τριήμερο προσκύνημα στον Καθεδρικό Ναό Αθηνών. Η κηδεία θα γίνει με τιμές αρχηγού κράτους.

Το βιογραφικό του Χριστόδουλου

Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χριστόδουλος - κατά κόσμον Χρήστος Παρασκευαΐδης- γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939.

Τα πρώτα χρόνια της ζωής του τα πέρασε στην Ξάνθη όπου ο πατέρας του υπηρετούσε ως δήμαρχος και αργότερα εγκαταστάθηκε με την μητέρα και τον μεγαλύτερο αδελφό του στην γειτονιά της Κυψέλης στην Αθήνα.

Από μικρός αγαπούσε την Εκκλησία και δεν άργησε να φανεί ότι είχε κλίση στην Ιεροσύνη. Στα τέλη της δεκαετίας του '50, στην ενορία της Αγίας Ζώνης, γνωρίζεται με τον νεαρό κληρικό Καλλίνικο Καρούσο, πρόσωπο που θα σημαδέψει την υπόλοιπη ζωή του.

Ύστερα από παρότρυνση του πατέρα του δίνει εξετάσεις για τη Νομική Σχολή Αθηνών από την οποία αποφοιτά το 1962. Πέντε χρόνια αργότερα, το 1967, έλαβε και το πτυχίο της Θεολογικής.

Διάκονος  χειροτονήθηκε το 1961 και πρεσβύτερος το 1965. Διετέλεσε επί 9 χρόνια ιεροκήρυκας και πνευματικός προϊστάμενος του Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Παναγίτσας) στο Παλαιό Φάληρο.

Στο μεσοδιάστημα μαζί με τον πνευματικό του πατέρα Καλλίνικο και τον αρχιμανδρίτη Αμβρόσιο Λενή - σημερινό μητροπολίτη Καλαβρύτων- δραστηριοποιήθηκαν στα Μετέωρα όπου εγκαταβίωσαν στην Μονή Βαρλαάμ.

Τελικά αναγκάσθηκαν να εγκαταλείψουν την περιοχή και να επιστρέψουν στην Αθήνα. Συνέστησαν την αδελφότητα της Παναγίας της Χρυσοπηγής με έδρα το Παγκράτι όπου θα γινόταν το ορμητήριο των τριών δραστήριων κληρικών.

Από το 1967 και για τα επόμενα 7 χρόνια, ο μακαριστός Χριστόδουλος, υπηρέτησε ως Γραμματέας και Αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου της Ιεράς Συνόδου.

Μητροπολίτης Δημητριάδος εξελέγη το 1974. Κατά τη ποιμαντορία του στον Βόλο έδωσε προτεραιότητα στα ζητήματα που αφορούσαν τους νέους και την οικογένεια.

Τον Απρίλιο του 1998 , μετά το θάνατο του Σεραφείμ Τίκα, το Σώμα της Ιεραρχίας τον εξέλεξε Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος.

Η εκλογή του αποτέλεσε την αφετηρία μιας περιόδου όπου η Εκκλησιαστική Διοίκηση θα παρενέβαινε αποφασιστικά στην πολιτική, κοινωνική, πολιτιστική ζωή του τόπου.

Στο εσωτερικό της Εκκλησίας προωθήθηκαν αλλαγές με στόχο την αναδιοργάνωση του διοικητικού μηχανισμού της. Ταυτόχρονα όμως αναδείχθηκαν μια σειρά ζητημάτων που έφεραν τελικά σε δύσκολη θέση τον μακαριστό Χριστόδουλο.

Η σύγκρουση με το Οικουμενικό Πατριαρχείο για τις Μητροπόλεις της βορείου Ελλάδος τραυμάτισαν τις σχέσεις των δύο Εκκλησιών.  Το 2005 η Εκκλησία της Ελλάδος συγκλονίσθηκε από την αποκάλυψη σειράς σκανδάλων που άγγιζαν ακόμα και την αρχιεπισκοπική αυλή. Η αυτοκάθαρση που ανήγγειλε ο Αρχιεπίσκοπος στην πραγματικότητα δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Την ίδια ώρα ο ίδιος είδε τη δημοτικότητα του να πέφτει στο χαμηλότερο επίπεδο από την ημέρα της εκλογής του.

Αλλά και οι σχέσεις με την πολιτεία δοκιμάσθηκαν σοβαρά τουλάχιστον σε δύο περιπτώσεις. Το 2.000 η απόφαση της κυβέρνησης Σημίτη να καταργηθεί η αναγραφή του θρησκεύματος από τις ταυτότητες οδήγησε στις Λαοσυνάξεις Θεσσαλονίκης - Αθηνών καθώς επίσης και στη διαδικασία συγκέντρωσης 3 εκατομμυρίων υπογραφών πιστών με αίτημα την προαιρετική αναγραφή του θρησκεύματος.

Το δεύτερο μεγάλο θέμα ήταν το βιβλίο της ιστορίας της έκτης δημοτικού. Το περιεχόμενο του προκάλεσε την έντονη αντίδραση του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου. Τελικά όταν μετά τις εκλογές απεσύρθη το βιβλίο συνεχάρη το νέο υπουργό για την απόφαση του.

Κατά τη διάρκεια της αρχιεπισκοπίας του πραγματοποίησε επίσημες επισκέψεις σε όλες τις Ορθόδοξες Εκκλησίας ενώ προώθησε την αλληλογνωριμία και το διάλογο με τους εκπροσώπους των διαφόρων θρησκευτικών κοινοτήτων που υπάρχουν στην Ελλάδα.

Τον Δεκέμβριο του 2006 έγινε ο πρώτος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος που επισκέφθηκε το Βατικανό τον προκαθήμενο της Εκκλησίας της Ρώμης, Πάπα Βενέδικτο 16ο. Λίγα χρόνια νωρίτερα, το 2001, είχε υποδεχθεί στην Αθήνα τον Πάπα Ιωάννη Παύλο τον δεύτερο παρά τις αντιδράσεις στο εσωτερικό της Εκκλησίας.

Στις 9 Ιουνίου εισήχθη στο Αρεταίειο ύστερα από έντονους πόνους που αισθανόταν. Από τις εξετάσεις διαπιστώθηκε η ύπαρξη δύο πρωτοπαθών νεοπλασιών στον ήπαρ και το παχύ έντερο. Ακολούθησε η χειρουργική επέμβαση στο ίδιο νοσοκομείο ενώ ζητήθηκε η γνώμη ειδικευμένων ιατρών του εξωτερικού.

Ύστερα από επιθυμία του αρχιεπισκόπου ενημερώθηκε η κοινή γνώμη για την κατάσταση του ενώ σε συνεργασία με τους ιατρούς του αποφασίσθηκε να μεταβεί στις ΗΠΑ προκειμένου να υποβληθεί σε μεταμόσχευση ήπατος από τον Ελληνοαμερικανό καθηγητή Αν