Η παράσταση έλαβε τέλος, ο θίασος υποκλίνεται στο κοινό του.
Μια ομάδα από νέα παιδιά γεμάτη “Ενέργεια” άνοιξε τη βραδιά…
Η παράσταση αρχίζει. Η Κέρη, ο Δαμιανός, η Ευτυχία και η Φρόσω…
Ο κόσμος παρακολουθεί με ενδιαφέρον και χειροκροτεί ζεστά…
Όλος ο θίασος επί σκηνής στην παράσταση του “Μπαμπάδες με Ρούμι”.
Συνάντησα πολλούς φίλους από τα παλιά και γνωστούς που ήρθαν να δουν και να χειροκροτήσουν την προσπάθεια των παιδιών…
Ήταν πραγματικά μια πολύ όμορφη καλοκαιρινή βραδιά η χθεσινή. Είχε δροσιά στο ανοιχτό θεατράκι Κολωνού και τα παιδιά της Θεατρικής Ομάδας του “Πολύτροπου Τέχνης” είχαν πολύ όρεξη και διάθεση και τα κατάφεραν να μας παρασύρουν για δύο περίπου ώρες, χωρίς διάλειμμα, σ’ ένα ταξίδι στον κόσμο του γέλιου, της χαλάρωσης μέσα από την… ίντριγκα του σεναρίου των Ρέππα – Παπαθανασίου που δεν έκανε καθόλου κοιλιά, από την αρχή μέχρι το τέλος.
Ήμουν εκεί, στις πέτρινες κερκίδες του θεάτρου και το χάρηκα με την ψυχή μου, όπως και ο κόσμος, αρκετός για την εποχή, που ήρθε να δει και να χειροκροτήσει τη δουλειά των παιδιών.
Και ήταν όλοι τους εκπληκτικοί. Από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο. Καλοδουλεμένοι ρόλοι, φανταστικοί πάνω στη σκηνή και το πιο ωραίο, με την άψογη ηχητική εγκατάσταση ακούγονταν μέχρι και το… βήξιμο των ηθοποιών στα ορεινά.
Αποκάλυψη η πολυμελής χορευτική ομάδα “Ενέργεια” που βγήκε πριν την παράσταση και τα κατάφερε, πολύ καλά, να μας βάλει στο κλίμα για το τι επρόκειτο να ακολουθήσει, αποκάλυψη δεύτερη ένα κορίτσι που τα τελευταία χρόνια εργάζεται στο “Πολύτροπο Τέχνης”, έχει βγάλει το Πανεπιστήμιο Αιγαίου με αντικείμενο τον πολιτισμό, αλλά και πάνω στο σανίδι μας ξάφνιασε όλους θετικά, η Χριστίνα Πασκόνη. Σταθερή στις ατάκες της, σίγουρη γι’ αυτό που κάνει ε ελάχιστα, φυσιολογικά, σαρδάμ κατάφερε να μας δείξει μια ακόμα όψη από το πολύπλευρο ταλέντο της
.
Τώρα τι να πω για τον Γεράσιμο Σπαθή, την ψυχή της Θεατρικής Ομάδας; Έστησε μια ακόμα η άψογη παράσταση και ο ίδιος έπαιξε εκπληκτικά, όπως και η Φρόσω Παππά που έχουμε δει και σε άλλες παραστάσεις να τιμά ιδιαίτερα το ρόλο της. Εδώ αν και ως υπηρέτρια δεν δε θα μπορούσες να πεις ότι την πριμοδότησε, κατάφερε να αναδειχθεί μαζί με τη μοναδική Ευτυχία Τσαγκαράκη στο βασικό ρόλο της Βουλγάρας οικονόμου ως κεντρικά πρόσωπα της ιστορίας. Πολλοί καλοί, οι Δαμιανός Σκιαθάς και η Κέρη Καρβέλη ως το άλλο ζευγάρι με τον τόνο της φωνής τους και τις κινήσεις τους να σε παρασύρουν σε ένα ταξίδι υπέροχο.
Θέλω να πω μέσα από την καρδιά μου, ένα μεγάλο ευχαριστώ για τη βραδιά που πέρασα απολαμβάνοντας του “Μπαμπάδες με Ρούμι”. Αν και παίζονταν χρόνια από αθηναϊκούς θιάσους δεν το είχα δει. Και, ειλικρινά, μου άρεσε πολύ ερμηνευμένο από τα παιδιά της Θεατρική Ομάδας χθες βράδυ.
Καταγράφω ακόμα στα θετικά το γεγονός ότι είδα στις κερκίδες του θεάτρου πολλούς παλιούς φίλους που ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση και ήρθαν να μοιραστούν μαζί μας αυτή τη μεγάλη νύχτα. Η Ράνια, ο Μίλτος, η Παρασκευή, η Δώρα, ο Γιώργος, ο Θανάσης ήταν μερικοί από αυτούς που γνώριζα και πολύ το χάρηκα που τους είδα εκεί.
Ήταν όμως και αρκετοί που έβλεπα για πρώτη φορά κι αυτό είναι ενθαρρυντικό στοιχείο σε ότι αφορά την προσπάθεια που γίνεται για τον πολιτισμό στην περιοχή Ακαδημίας Πλάτωνα. Έντεκα χρόνια μετά, επιβεβαιώνεται ότι άξιζε να το στήσουμε το “Πολύτροπο Τέχνης”.
Μπράβο σε όλα τα παιδιά και τους συντελεστές της παράστασης!
Άλλο ένα στιγμιότυπο από τη χθεσινή θεατρική παράσταση στο ανοιχτό θέατρο Κολωνού από τη θεατρική ομάδα του “Πολύτροπου Τέχνης”.
Τι έγραφε ΤΟ ΒΗΜΑ για το “Μπαμπάδες με Ρούμι” πριν 12 χρόνια...
Θ. Παπαθανασίου – Μ. Ρέππα
«Μπαμπάδες με ρούμι»
Θέατρο «Βεάκη» Σκηνοθεσία:
Σταμάτης Φασουλής. Σκηνικά – κοστούμια:
Γιώργος Ασημακόπουλος. Φωτισμοί:
Ελευθερία Ντεκώ. Μουσική επιμέλεια:
Γιάννης Νένες. Παίζουν:
Σταμάτης Φασουλής, Ελένη Γερασιμίδου, Χρύσα Ρώπα, Μαίρη Καβογιάννη, Κατιάνα Μπαλανίκα, Απόστολος Γκλέτσος.
Αρτιας δομής έργο, οι «Μπαμπάδες με ρούμι» των Θ. Παπαθανασίου – Μ. Ρέππα, είναι κωμωδία υψηλών σατιρικών τόνων και έντονα χρωματισμένων καταστάσεων, μέσα στις οποίες ολοκληρώνεται η σκιαγράφηση χαρακτήρων – τύπων που διεκδικούν την πραγματικότητα, την υπερβαίνουν και καταγγέλλουν στη συνέχεια το τραγελαφικό της καθημερινότητάς τους. Ενταγμένοι στο κοινωνικό γίγνεσθαι, οι ήρωες του έργου βιώνουν αλυσιδωτές εκπλήξεις εκτός κανονικού. Ετσι, η κωμική θεατρικότητα του έργου ακροβατεί μεταξύ του διαχρονικού και του επίκαιρου στην πλέον πρόσφατη καταγραφή του. Μπορούμε να πούμε ότι η κωμωδία των Θ. Παπαθανασίου – Μ. Ρέππα δίνει ένα ηχηρό χαστούκι σε όσους ισχυρίζονται με μπλαζέ διάθεση ότι το σύγχρονο ελληνικό έργο είναι καταδικασμένο σε διαρκή αναζήτηση θεμάτων, σε κρίση ταυτότητας, δομής και υποδομής.
Ως παράσταση οι «Μπαμπάδες με ρούμι» «βγάζουν» άφθονο και γενναιόδωρο γέλιο, που υπογραμμίζει τη σατιρική έμπνευση των δημιουργών τους. Ο σκηνοθέτης της παράστασης κ. Σταμάτης Φασουλής ρυθμίζει με τέχνη τις ταχύρρυθμες μεταβάσεις από τη μία εικόνα στην άλλη. Το αποτέλεσμα κρατάει σε αδιάπτωτο ενδιαφέρον το κοινό που απολαμβάνει το κάθε στιγμιότυπο, στο οποίο βάζει βέβαια τη σφραγίδα του ο ηθοποιός.
Ο κ. Σταμάτης Φασουλής υποδύεται άνετα τον πρωτότοκο γιο Παναγιώτη, χωρίς ούτε δευτερόλεπτο να χαλαρώνει τους αρμούς του ρόλου του.
Εξοχη κωμική ηθοποιός η κυρία Χρύσα Ρώπα (Ρόη) εντυπωσιάζει όχι μόνο με την ερμηνεία της αλλά κυρίως με την απόδοση των σιωπών της όταν παρακολουθεί το περιεχόμενο των διαλόγων των συμπαικτών της. Η κυρία Ρώπα διακρίνεται για την αίσθηση της ομαδικότητας που αναδίδει η συμμετοχή της στο παιχνίδι, στο οποίο προσηλώνεται καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης θυμίζοντας κάποιες μεγάλες προσωπικότητες που δόξασαν το κωμικό είδος στην Ελλάδα και αλλού.
Γλυκιά και εύστοχη στην ερμηνεία της η κυρία Μαίρη Καβογιάννη (Τζένη) εντάσσεται στο πνεύμα του συνόλου όπου όλοι είναι πρωταγωνιστές. Κάπως «μονόπαντος» ο κ. Απόστολος Γκλέτσος (Χρήστος), δεν δημιουργεί εντούτοις κανενός είδους παραφωνία.
Οπως πάντα πληθωρική και εντός κλίματος η κυρία Ελένη Γερασιμίδου (Βάσω) «παίζει» στη σωστή δοσολογία του γέλιου, «μια στο καρφί και μια στο πέταλο». Η κυρία Κατιάνα Μπαλανίκα (Βέσκα) ερμηνεύει μια σπαρταριστή φιγούρα – καρικατούρα βουλγάρας υπηρέτριας, υιοθετώντας μάλιστα ιδιωματική εκφορά του λόγου η οποία δημιουργεί ιδιαίτερο αισθητικό «χώρο» φτιαγμένο από υπερρεαλιστικά στοιχεία.
Πολύ προσεκτικός στην επιμέλεια του σκηνικού και των κοστουμιών ο κ. Γιώργος Ασημακόπουλος καταχειροκροτείται από τους θεατές για το σκηνικό του δεύτερου μέρους του έργου. Το εν λόγω σκηνικό παρουσιάζει ένα ρεαλιστικότατο «τοπίο» νεκροταφείου που αναδεικνύει μια μεταφυσική του κωμικού αρκετά ιδιότυπη στη σκηνική της εγγραφή και εμφάνιση.
Αξίζει επίσης να γίνει ξεχωριστή μνεία στους φωτισμούς της ταλαντούχου κυρίας Ελευθερίας Ντεκώ σε συνδυασμό με τις ευθύβολες ηχητικές αναφορές που επιμελήθηκε ο κ. Γιάννης Νένες.
Οι «Μπαμπάδες με ρούμι» συστήνονται σε όλους τους θεατρόφιλους και μη Ελληνες. Για να δουν όλοι, τέλος πάντων, τι μπορεί να κάνει η Ελλάδα όταν σκέφτεται…
- Η κριτική είναι από την Μαρίκα Θωμαδάκη δημοσιευμένη στο φύλλο της Κυριακής 8 Δεκεμβρίου 1996
Από την χθεσινή δική μας παράσταση. Εξαιρετικά όλα τα παιδιά στις ερμηνείες τους… Μια μοναδική θεατρική βραδιά…
